karting; FKI race open kampioenschap

Woensdagavond zakten we, met het team waarmee we de 24u zullen meerijden, af naar FKI in Machelen. Enkel Erwin (Babbel) kon er niet bijzijn wegens zijn wekelijkse (al 9 jaar lang!) afspraak in JPR :p
We zouden aan het Welcome kampioenschap meedoen met Kenny, Stefan, Jochen, Roel en ikzelf.
Reden was vooral om nog eens te komen oefenen voor de 24u, en nog wat uitgebreider kennismaken met het circuit, de karts, de concurrentie, ...
Ook de uitbater (Dimi) had ons graag eens ontmoet voor de 24u, ook om wat te zien welk vlees hij in de kuip heeft met ons :p
Ik wou vooral graag eens in droge omstandigheden rijden, om te kunnen zien hoeveel grip de ondergrond en de karts geven. Ik was nog maar 1 keer in FKI geweest, en toen lag het nat waardoor dat natuurlijk niet echt te vergelijken valt. Bij Stefan idem, en Jochen was al een 2e keer geweest maar toen lag het ook hoofdzakelijk nat (vooral buiten). Van Roel was het ook al een eindje geleden, en van Kenny was het al heel lang geleden...
We kozen voor Welcome omdat dat eerder op de avond is, en we dan nog wat tijd hadden om achteraf wat zaken te bespreken en toch niet té laat thuis te zijn. Met de top van het Open kampioenschap (thuisrijders) zouden we ons toch nog niet kunnen meten.

Er was echter redelijk wat volk opgedaagd, waardoor we niet alle 5 konden meedoen aan het Welcome kampioenschap :( (Er waren slechts 26 karts beschikbaar). Voor het Open kampioenschap was er nog meer volk, maar daar worden wel teams van 2 gevormd wanneer er meer mensen zijn dan beschikbare karts, iets wat bij de Welcome niet gedaan wordt.
Het zou dus een team-race worden. Uiteindelijk waren we met 42 piloten, dus 21 teams.
Ook van de partij waren Dennis en Shauni, met Matthias.M en ook Daan. Dennis kwam samen met Matthias.M oefenen voor de Kartgrid Cup (volgende manche hiervan is op 24 maart op FKI). Shauni reed niet mee, en ook Daan was toeschouwer ipv. piloot.
(Ik kreeg nog felicitaties met mijn overwinning op JPR van Dennis, Shauni, haar moeder en Matthias.M. Zij konden er niet bijzijn op 3 maart aangezien Dennis en Matthias.M de manche van de Kartgrid Cup op Antwerp Karting (AK) moesten rijden die dag. Vriendelijk van hen en altijd leuk (a).)

Het samenstellen van de teams gebeurde min of meer at random (maar wel rekening houdend met de vaste piloten en de piloten die minder vaak komen...). Kenny kon met Jochen rijden, Roel met Stefan. Ik kreeg een zekere Stefaan als teammate, iemand die ik niet kende en nog nooit gezien had.
Toen die mij gevonden had kwam hij even tot bij ons om kennis te maken. Ik vertelde hem dat het slechts de 2e keer was dat ik op FKI kwam rijden, en de eerste keer in het droge. Hij had er op z'n minst gezegd geen goed oog in... Hij reed tot eind november wekelijks in FKI, en was nu sinds begin maart opnieuw begonnen. Ik vertelde hem dat hij zich niet te veel zorgen moet maken omdat we gewoon zijn van te rijden op JPR (en dus geen karting-noobs zijn :p), maar hij was niet onder de indruk want vond JPR geen representatief circuit (...).
We zouden er dus maar het beste van maken.

De race zou een 'Le Mans'-start kennen. De karts staan naast elkaar langs de straight, volgens de qualify-volgorde, en de piloten aan de andere kant van de baan. Je start dus buiten de kart, en bij de start van de race moet je naar je kart spurten en zo vlug mogelijk vertrekken.
Dat betekent natuurlijk wel dat het in de eerste bochten veel drukker wordt dan bij een vliegende start achter pace kart :)
Ik mocht de eerste stint doen, en moest dus ook de qualify doen, en de race aanvangen

Ik reed eerst enkele rondjes qualify, maar het was vooral de kart en het circuit leren. Ik volgde een treintje van onder andere Jochen en Dennis. Na 4 à 5 rondjes zat het er al op, en ik bleek de 16e tijd gereden te hebben. Dennis stond vlak voor mij als 15e, en vlak achter mij stond Stefan als 17e. Jochen startte 19e, en Matthias.M moest als 21e en laatste de race aanvangen.
De start en de eerste honderd meter verliepen vrij vlot. Meteen bleek wel dat Dennis en vooral Stefan een sterkere start hadden.
Er was wat geharrewar in bocht 1, en ik ging buitenom, waardoor ik ook voor bocht 2 aan de buitenkant kwam te zitten. Ik werd wat weggedrumd, en kon niet anders dan inhouden voor bocht 3... Ik maakte mij er allemaal niet te druk in omdat de hele race toch gewoon een oefening was voor ons, en wou geen ongelukken veroorzaken. Ik sloot aan als voorlaatste, achter een treintje met Dennis, piloot X, Jochen, piloot Y en achter mij dus piloot Z.
Matthias.M was er blijkbaar het beste uitgekomen, en die reed nu rond op een 13e - 14e positie, met Stefan achter zich. Zij waren Dennis voorbijgeraakt in de eerste bochten van de race en hadden vrije baan.

Anderhalve ronde later maak ik ergens een klein foutje waardoor piloot Z zich naast mij kon zetten, en ik besloot om weer vriendelijk te zijn en hem door te laten. Ik reed nu als allerlaatste rond! Bizar gevoel, nog nooit gehad denk ik :p Ontredderd en teleurgesteld liet ik mijn ongenoegen blijken aan Stefaan, mijn teammate, die langs de kant stond te kijken.

Ik bleef nog wat wennen aan de baan en probeerde verschillende manieren uit om enkele bochten te nemen. Ik kon het treintje voor mij wel volgen qua snelheid, maar hing niet echt aan een achterbumper.
Geleidelijk aan vond ik meer en meer m'n draai en ging het net iets beter. Ik kon aansluiten bij het treintje, maar iedereen zat vast achter Dennis die het pak duidelijk ophield.
Er was wat duw- en trekwerk waar vooral Jochen en piloten X en Y wat last van hadden, met enkele positiewissels als gevolg.

Ondertussen was ook Dimi (de uitbater) eventjes de baan op gekomen, en hij sloot aan vlak achter Jochen (of dat toeval was, of om Jochen zijn rijstijl te kunnen beoordelen weet ik niet). Ik reed daar nog enkele metertjes achter. Hij was duidelijk iets sneller dan Jochen, maar zat vast achter hem, omdat hij weinig foutjes maakte, en vrij constant en semi-verdedigend rondreed, tot ergernis van Dimi toe :p
Normaal gezien zou er geen gebruik gemaakt worden van een shortcut (systeem dat ze bij FKI soms doen waarbij elke piloot 1 keer een shortcut mag nemen om enkele bochten af te snijden en zo een handvol seconden (en hopelijk wat posities) te winnen), en het shortcut-stuk stond dan ook afgezet met kegels.

Ineens zie ik voor mij enkele kegels rondvliegen, en zie ik dat Dimi toch door het shortcut-stuk gereden was (dwars door de kegels). Een uitbater mag alles zeker :p
Achteraf zei hij dat het hem frustreerde dat hij niet voorbij Jochen kon en dat hij dus de shortcut wou nemen :p
Al snel bleken ook de rest van de thuis-piloten door te hebben dat de shortcut nu toch 'open' was en namen ze hier gebruik van.
Op een gegeven moment was de volgorde: Dennis - piloot X - Jochen - piloot Y - piloot Z - ik. Dennis en piloot Y nemen de shortcut waardoor ze een voorsprong hebben op de rest van ons treintje. De ronde later nemen ook piloot X, Jochen en piloot Z de shortcut, waardoor ze ongeveer in dezelfde volgorde weer het circuit opkomen, vlak achter Dennis.

Ik reed nu hopeloos, eenzaam en alleen rond op een laatste positie, op een goeie handvol seconden van de voorlaatste (piloot Z), maar ik voelde dat het al wat beter ging dan in het begin van de race, en voelde mij niet meer de traagste man op baan.
Ik bleef ronde na ronde kijken naar waar Dennis (goed herkenbaar met zijn fluo-groene overall) rondreed, en zag dat hij het opnieuw opgebouwde treintje nog steeds ophield, en dat ik toch met een meter of 3 per ronde dichterbij kwam.
na een 15-tal rondes kon ik weer achteraan het treintje aansluiten, maar ik had mijn shortcut natuurlijk nog niet genomen! Ideale moment hiervoor vanzelfsprekend. Ik neem de shortcut, en steek het hele treintje voorbij (Dennis, piloot X, Jochen, piloot Y, piloot Z).

Vervolgens kon ik verder blijven uitlopen op Dennis en het treintje achter zich. Ik kreeg ondertussen ook Stefan in de gaten, die ik telkens op dezelfde plaats op het circuit zag rijden (we reden dus nagenoeg dezelfde rondetijden). Soms won ik enkele metertjes, maar dan verloor ik er evengoed enkele de ronde erna (bv. door snellere piloten door te laten die begonnen te dubbelen).
Stefan reed trouwens ook, positiegewijs, vlak voor mij op de baan (met een kleine 10 seconden die ons scheidden).
Ik was ondertussen ook Jochen uit het oog verloren. Blijkbaar had hij, hoorde ik achteraf, al een 2e keer de shortcut genomen, uit frustratie omdat hij niet voorbij Dennis raakte, maar was achteraf nog rondgetikt geweest door een andere piloot waardoor ze beide vast kwamen te staan en heel veel tijd verloren.
Ik reed op een 16e plaats rond wanneer het tijd werd om te wisselen. Ik was nog iets genaderd op Stefan, maar het verschil was nog steeds zeker 50 meter.
Na eventjes zoeken zag ik mijn teammate-van-de-dag Stefaan staan, en we voerden de wissel vrij vlot uit.

Ik voelde me wat schuldig van onze 'slechte' positie, aangezien Stefaan iemand is die vaak op FKI rijdt. Ik dacht dat hij dus zeker nog wat plaatsen zou kunnen goedmaken. Ik was benieuwd, maar had niets meer in de hand, dus ging naar de cafétaria om na te praten met de rest (Stefan, Jochen, Dennis, Matthias.M, ...), terwijl Kenny en Roel ook nog aan het rijden waren.
Ik zag dat de snelste tijd van de race door een thuisrijder op 42.2xx gezet was. Stefan zei dat hij zichzelf 42.88x had zien rijden, en bevestigde dat ik nagenoeg even snel onderweg was omdat hij mij 42.90x had zien rijden (maar ook niet elke ronde naar mijn tijd gekeken had). Ik heb geen enkele keer naar mijn eigen rondetijd gekeken, maar mijn snelste ronde was dus zeker 42.90x of sneller.
Jochen had niet echt een idee van zijn snelste rondetijd (kan je achteraf natuurlijk niet meer zien, net omdat die shortcut-rondes er tussen zitten), maar het zal in elk geval niet veel trager dan ik en Stefan geweest zijn, want in het begin van de race had ik zelf wat moeite om op gelijke afstand van Jochen te blijven.

Toen ik naar het circuit keek zag ik dat Roel vlak achter Stefaan zat (terwijl ik achter Stefan zat toen we wisselden, dus we waren eigenlijk al een positie opgeschoven). Stefan vertelde mij wel dat ze nog geen shortcut genomen hadden en er dus nog 2 mochten doen. Dat terwijl Kenny er geen meer mocht nemen (want Jochen had de 2 toegelaten shortcuts voor hun team al genomen) (gelukkig hadden ze dit gecommuniceerd tijdens de pilootwissel, goed gezien van Kenny).

Roel was zich blijkbaar niet echt bewust van zijn positie in de race, en wist niet goed welke piloten hij wel of niet mocht doorlaten. Hier had hij blijkbaar enkele misschattingen in gemaakt, maar het was wel duidelijk dat hij sneller was dan Stefaan, in wiens zog hij rondreed. Het duurde niet lang of Roel was Stefaan voorbij, en ook Kenny (die als voorlaatste het circuit opgekomen was na de pilootwissel met Jochen) was aan een sterke opmars bezig van achteraan in het pak.
Kenny draaide ondertussen mooie tijden van rond de 42.5, en wist zich zelf te ontdubbelen bij de leider van de race :D Impressive. (Uiteindelijk wist hij zelf nog een 42.4x te rijden, waarmee hij slechts 2 tienden verwijderd was van de snelste tijd van de race. Niet slecht voor iemand die voor de eerste keer in lange tijd op FKI komt rijden lijkt mij :) Go Kenny!)
Roel kon uiteindelijk ook rond de 42.7 draaien, maar mijn teammate bleef steken op tijden van 45.x (zowel 45.2 als 45.9 heb ik hem zien rijden). Ik heb niet vaak naar zijn tijden gekeken, maar het snelste dat ik hem had zien rijden was 44.9, wat nog steeds 2 seconden trager was dan mijzelf.
Ik hoef er dus geen tekeningetje bij te maken dat we positie na positie verloren, en we al vrij snel als voorlaatste rondreden (de laatsten hadden ergens pech gekend en meerdere rondes verloren :p).

We werden afgevlagd als 20e van de 21. Ik weet niet of mijn teammate nog eens gebruik gemaakt had van de shortcut, maar aangezien we op 22 seconden van P19 geëindigd waren had dat niet eens iets uitgemaakt, positiegewijs :p
Jochen en Roel werden uiteindelijk 14e, met vlak achter hen Kenny en Stefan. Kenny was het gat op Roel aan het toerijden maar de race was hier net 1 of 2 rondes te kort voor.
Ik zag mijn teammate bovenkomen en zei dat het niet erg was van de slechte positie omdat het toch maar om te oefenen en verkennen was voor mij (meende ik ook). Ik zei dat ik hem 44.9 zien rijden had, maar hij sprak dat tegen en zei dat hij zeker 43.2 gereden had. Twijfelachtig, en niemand anders had het gezien, maar soit :p
Achteraf dan nog wat zitten napraten met iedereen, waaronder ook Dimi (de uitbater van FKI/organisator van de 24u), en hij zei dat we zeker goed genoeg waren om mee te doen, maar dat hij altijd wat sceptisch staat tegen nieuwe gezichten, na enkele slechte ervaringen met teams van beginnelingen in de voorbije edities.
Dan nog een gans gesprek gehad over het gebruik van blauwe vlaggen tijdens een 24u, maar daar ga ik hier niet over uitwijden :p (Het was vooral Roel tegen al de rest :p)
En Dimi legde ons ook nog het scorebord uit, wat hij zelf geprogrammeerd had, waar de teams in volgorde op staan en je naast de rondetijd ook de gaps op je voorligger en achterligger kan zien. Handig! Moet ik de volgende keer ook meer op letten (gingen Jochen en Roel ook doen :)).

Het is zeker een goede oefening geweest, en het eindresultaat is van minder belang. Ik ben vooral blij dat ik behoorlijk constant kunnen rijden heb, en dat ik vooral heel slim gereden heb ivm. de shortcut :)
Verder zijn er toch nog enkele dingen die ik het opmerken waard vind, vooral met oog op de 24u die er aan zit te komen:

• De 24u zal op zijn minst gezegd een hele uitdaging worden. Het niveau ligt heel hoog, en het is zoiezo een heel lange wedstrijd. Ik denk dat we hier realistisch moeten zijn, en dat mijn doelstelling om in de eerste helft te eindigen (lees eerder op deze blog) al heel optimistich is.
• Mijn zithouding was verre van ideaal, en ik begon het zelf na een goed halfuur al vrij lastig te krijgen (vooral in m'n rug en wat in m'n armen). Als er op de 24u lange stints moeten gereden worden zal ik toch nog aan m'n zitpositie en/of houding moeten werken vrees ik, of ik kom uit de kart als een gebroken man. Na een race op JPR heb ik niet echt last meer met mijn fysiek, maar hier op FKI des te meer (misschien wel gedeeltelijk omdat ik het nog niet echt gewoon ben).
• Nog wat meer oefening zou misschien wel welkom zijn, maar dan vooral om de karts te leren kennen, aangezien het circuit voor de 24u toch nog zeker veranderd zal worden. Er zijn echter maar 2 data meer waarop we nog wat kunnen oefenen op FKI in wedstrijdverband, en ik weet niet of het er voor mij persoonlijk nog 2 keer zal van komen (Jochen gaat wel zoiezo nog 2 keer, normaal gezien).
• De karts zijn toch redelijk wat verschillend met die van JPR. Niet per se slechter of beter, maar ze vragen gewoon een ietwat andere rijstijl. Het is belangrijker om vloeiende lijnen te rijden, en slippen gaat niet echt aangezien je te rap snelheid verliest (tenzij dat net aan mijn kart van de dag lag, want die trok in elk geval niet echt snel op, getuige het feit dat ik het in het begin moeilijk had om aan te pikken bij het treintje dat zich achter Dennis vormde, met onder andere Jochen). Ik denk dat dit vooral aan de combinatie van de banden met de ondergrond te wijten is, en dat het dan ook vooral dit is waar we aan moeten wennen.
• Kenny was toch weer veruit de sterkste van ons. Moest ons team uit enkel Kenny's bestaan zou het makkelijker worden om in wedstrijden vaker vooraan mee te strijden :p Hij kart natuurlijk al stukken langer dan ons, dus misschien/hopelijk komen we wel nog tot zijn niveau in de toekomst :)
• Organisatie voor de 24u wordt nog een heikel punt, en we hebben hier goede teammanagers voor nodig... Ook iets dat we nog eens moeten bekijken de komende weken.
• De meeste piloten op FKI hanteren toch een vrij andere rijstijl dan die op JPR. Ikzelf had er weinig last van, maar Jochen is vrij veel aangetikt en geduwd geweest, wat ik trouwens soms van de eerste rij kon gadeslagen aangezien ik enkele meters achter hem reed. Misschien ligt dit aan de afbakening (flexitrack op JPR tov. banden op FKI) die wat meer vergevingsgezind is. Jochen was hier toch wat teleurgesteld in, en ik denk dat we er ook aan zullen moeten wennen voor de 24u. Op JPR wordt er vloeiender en properder gereden, maar dat is misschien ook omdat we daar met minder zijn, het niveauverschil misschien iets kleiner is, en wij hier eigenlijk de nieuwelingen zijn.
• Voorbijsteken is hier bijna nog moeilijker dan op JPR, maar dit is waarschijnlijk wel grotendeels te verklaren doordat het onze eerste race op dit circuit was en we het circuit (en de goeie plaatsen om in te halen) nog niet echt goed kennen.
• ...

Het wordt in elk geval een hele ervaring en we kijken er naar uit! :)