In de zomersprintcup reed ik reeds manche 2 mee (zie
hier), en ook bij manche 3 was ik terug van de partij, maar dan als toeschouwer (zie
hier). Na manche 3 bij te wonen was ik vastberaden om manche 4 wel terug als piloot deel te nemen, dus was ik ook van de partij! :)
Ik had nog steeds de tijd niet gehad om mijn bladlood te hervouwen, maar bij de Belkart promorace van zondag 8 augustus had ik er eigenlijk niet zo heel veel last van (al moet ik daar wel 5 kilo minder meedoen), dus wou ik het op JPR toch nog eens proberen. De extra pak lood van JPR (die ook extra oncomfortabel is) zou ik aan de voorkant van m'n stoeltje leggen (zo had ik dat ook iemand bij de Belkart zien doen). Om m'n rug zoveel mogelijk te beschermen nam ik een extra kussen (een vrij hard), en stak dat in m'n overall zodat het zeker niet wegkon. Op al m'n lood legde ik ook nog een gewone moes, en op die manier vertrok ik samen met 13 anderen voor de qualify van de race.
Ik merkte meteen dat ik heel hoog en ook redelijk dicht zat (logisch, met al dat lood en kussens onder en achter mij), en dat dat toch niet alles was. Ik probeerde een hotlap te zetten, maar dit lukte niet echt. Ik zat eigenlijk niet meer in m'n stoeltje, en moest in elke bocht kracht zetten met m'n heupen om in m'n stoeltje te blijven 'hangen'... Totaal niet evident, en na amper 2 rondes had ik al pijn in m'n heupen, en ik kreeg er veel te warm door. Ik besefte dat ik zo zeker niet kon rijden, en kwam de pits vroegtijdig binnen waardoor mijn qualify er al op zat.
Ik haalde het extra kussen terug uit m'n overall en deed een t-shirt uit. Ik verzette m'n stoeltje nog wat, en het leek al iets beter...
Bleek dat de tijd die ik gereden had in mijn enkele rondjes goed genoeg was voor de 11e plaats van de 14, maar dat maakte mij op zich niet zoveel uit. Ik zou dit uurtje racen sowieso enkel en alleen als training gebruiken, en zien hoe ik met dat extra gewicht kon omgaan.
Ik begon aan de race, en alles verliep vrij vlotjes, maar het tempo van de leiders kon ik toch niet matchen. Ik had nog steeds het gevoel dat ik raar in m'n stoeltje zat (vooral te hoog), en was me dan ook meer daar op aan het focussen dan op het rijden zelf.
Mijn snelle rondes waren niet heel slecht, maar ik kon ze niet ronde na ronde draaien.
De pak lood van JPR, die ik tussen mijn benen (voorin in m'n stoeltje) gelegd had, kroop geleidelijk aan naar voor, en ik moest met m'n benen dan ook wijder en wijder gaan zitten om nog aan m'n pedalen te kunnen.
Het begon me echt te veel te hinderen, en halfweg de race maakte ik m'n pitstop om daarbij die pak lood wat te proberen herschikken zodat ik terug 'normaler' kon zitten.
Ik stond hierbij ongeveer een volledige ronde in de pit (terwijl een normale pitstop je slechts een handvol seconden kost), continu omkijkend of ik niemand anders (die z'n pitstop normaal deed) zou hinderen...
Toen ik dacht dat ik een betere positie gevonden had vertrok ik terug, maar al naar enkele bochten merkte ik dat het toch nog niet alles was...
Ik kwam opnieuw binnen, voor nóg een pitstop, waarbij ik de extra pak lood en het kussentje uit frustratie uit m'n stoeltje nam en in de pitlane liet liggen alvorens weer te vertrekken.
Hierdoor woog ik nu wel eigenlijk ongeveer 4 kg te weinig, maar dit is geen immens verschil, en ik zag het nog steeds als een training op gewicht :)
Ik had meteen een veel betere zitpositie (veel lager, zonder een extra pak lood in de weg), en kon vrijwel meteen mijn rondetijden met bijna een halve seconde verbeteren.
Ik pikte aan bij wat snellere piloten (tussen Stefan en Tim VdA), en uiteindelijk draaide ik quasi dezelfde rondetijden als Stefan (ietsje sneller).
Na een uur race werd ik afgevlagd als 12e van de 14, maar dat heeft natuurlijk ook te zien met mijn pitstops waar ik meer dan een ronde zomaar prijs gaf :)
Uiteindelijk bleek dat ik, wanneer ik m'n zitpositie gevonden had, de 4e snelste tijd van de dag gereden had (40.5x)! Deze punten voor de snelle rondetijd werden doorgeschoven naar de piloot achter mij, omdat ik die snelle ronde eigenlijk niet reglementair gereden had (aangezien ik op dat moment volgens het reglement te weinig gewicht meehad in te kart). Volkomen logisch, en voor mij ook helemaal geen probleem omdat ik toch niet voor het klassement meereed.
Op zich ben ik wel tevreden dat ik opnieuw goede rondetijden kon draaien, ook op gewicht (want ik woog tenslotte 'slechts' 4 kg minder dan de andere piloten, wat nog geen 0.1 sec per ronde zal schelen). Wanneer ik een zitpositie kon bereiken waarmee ik tevreden was tenminste! :)
Bij deze zit ook de zomersprintcup er op, en Jerry kwam er uit als verdiende winnaar. Hij reed echt subliem, en duidelijk een te duchten tegenstander (dus vooral als er op gewicht gereden wordt, want dat moet hij altijd meesleuren... ;)). Kenny V werd 2e, en Bjorn V werd 3e. Jochen 4e en Stefan 5e (die had een mindere zomer gereden...).
Doordat Jerry ook de organisator van het kampioenschap is stelt hij zichzelf 'buitenklassemen', en schoof iedereen een plaatsje door, waardoor ook Jochen op het podium van het kampioenschap belandde! Iets waar hij overduidelijk supertevreden mee was :D
Hieronder nog de eindstand in het kampioenschap, voor zoverre het iets betekent in de context van deze post :)
De 2 manches die ik in deze JPR zomersprintcup meegereden heb waren vooral een goede training op rijden met gewicht (en vooral mijn zitpositie in dat geval), alsook het rijden van langer dan een halfuur aan een stuk :)
In de komende 2 weken vind ik vast en zeker eens een gaatje tijd om m'n bladlood op een andere manier te vouwen, in de hoop dat ik zo wat comfortabeler kan zitten. Want wanneer ik comfortabel zit, dan kan ik me 100% op het rijden concentreren, en dan kan ik de
pace van mijn tegenstanders wel benaderen :)
Op dat moment zal ik ook terug vastberaden meestrijden voor positie, en misschien ook wel meedoen voor het eindklassement :) Het clubkampioenschap voor experts dat begint in het najaar zal met dezelfde reglementering werken mbt. minimumgewicht, en daar doe ik sowieso op z'n minst enkele races in mee, al verwacht ik niet dat ik daar meteen top-5 zal rijden...
De 1e manche van de Belkart (5 september, in Puurs) (en misschien al de training daarvoor, de week ervoor) zal mijn eerste echte test zijn met mijn nieuw gevouwen gewicht. Benieuwd!