Kort verslagje;
Manche 18 had ik moeten missen omwille van het verjaardags-klantenbinding-event van m'n werkgever.
Voor manche 19 dus wel weer van de partij afgelopen woensdag.
Race in gewone richting met 2 shortcuts.
We kwamen met 13 piloten aan de start. Beetje aan de lage kant, maar alle vaste waarden waren wel aanwezig.
Stefan V was er deze keer slechts als toeschouwer, hij besloot om de race zelf niet mee te rijden.
Ik voel dat m'n kartje behoorlijk is, en met een hotlap waar ik zelf ook zeker tevreden was kon ik mij op P5 kwalificeren. Vlak voor mij stond Eric op P4, vlak achter mij stond Kenny V op P6. Vooraan stonden Nicolas L, Bjorn V en Matthias M.
Ik zag ook dat Dennis besloot om weeral van kart te wisselen. Hij had nochtans P8 gereden in de qualify, en daarom vond ik het overdreven! Ok, Dennis haalt meestal wel top 5, maar P8 is toch helemaal geen ramp. Op een heel seizoen krijgt iedereen wel eens een mindere kart en eens een betere kart... Ik vind dat het eerlijkste is wanneer niemand wisselt. Mensen als ik, Jochen, Stefan wisselen nooit van kart, en roeien met de riemen die we krijgen... Dennis is dus niet zo (en dat is misschien ook voor een deeltje de reden dat hij vooraan in het kampioenschap staat? :p). Nuja, elk z'n principes zeker...
Jochen kreeg een rotkart en moest vanop de voorlaatste plaats starten, voor een nieuweling...
Ik wist dat de start belangrijk zou zijn om er Kenny niet voor te laten... Ik wou niet ineens veel posities moeten toestaan, dus ik koos om het zekere voor het onzekere te nemen, en nam een vrij passieve start. Ik viel Eric niet aan, maar settle'de me meteen in zijn bumper, waardoor Kenny er ook niet langs kon.
Bjorn pakte meteen de leiding over van Nicolas, die nog wat moest drummen met Matthias in de eerste hairpin.
In bocht 3 en 4 wordt Nicolas wat wijd gedrumd, en er vormt zich een treintje waardoor Nicolas er niet meteen weer tussen had gekunt. Hij neemt vliegensvlug de wijselijke beslissing om meteen zijn shortcut te nemen. Ook Kenny doet hetzelfde.
Ik kom achter Eric te zitten, en op het moment dat ik zie dat Kenny ook al zijn 2e shortcut genomen heeft neem ik m'n eerste. Ik moest jammer genoeg wat inhouden om niet op Nicolas te knallen en verlies een 2-tal secondjes, en sluit achter hem weer aan. Hij lijkt echter een stukje sneller te zijn en ik kan niet bij hem blijven.
Ik kijk elke ronde naar de plaats van de shortcut, en zie dat Eric een stuk voor mij zit. Moest hij z'n shortcut nemen zat hij dus duidelijk voor mij. Een gevolg van die 2 seconden die ik verloor tijdens mijn shortcut. Ik en Eric zijn quasi even snel onderweg.
Een heleboel rondes later neemt Eric dan zijn eerste shortcut waardoor hij enkele metertjes voor bij de baan weer op komt. Ik kan het gat toerijden, maar kan natuurlijk niet meteen voorbij Eric. Ik probeer wat halve manoeuvres, maak wat foutjes, en moet soms op onverwachte momenten in de remmen omdat Eric andere rempunten heeft dan mij. Ik verlies hierdoor telkens enkele meters, maar slaag er telkens in om het gat met Eric weer dicht te rijden.
Op een bepaald moment naderen we Jerry en Knabbel die hard aan het battlen waren voor positie (maar zich virtueel achter ons bevonden). Eric denkt dat hij te veel tijd gaat verliezen achter de 2 en neemt z'n shortcut, waardoor hij vlak naast Kenny komt te rijden.
Ik moet een bocht nemen, maar vind het belangrijker om om te kijken en te zien wat er met hen 2 gebeurt. Ik zie dat Eric Kenny weer moet voorlaten, en daarbij toch iets meer dan een seconde verliest.
Ik kijk de kat eventjes uit de boom, om niet hetzelfde voor te hebben tijdens mijn 2e shortcut...
Ik kan gelukkig nog enkele rondjes vlot doorrijden vooraleer ik echt tot bij Jerry en Knabbel kom, en als ik dan vlug kijk aan de shortcut-locatie zie ik dat ik voor Kenny de baan op kan komen, en ik neem dus m'n 2e shortcut.
Ik kom een 2-tal metertjes voor Kenny de baan weer op, en hij heeft Eric in zijn bumper.
Ik begin de hete adem van Kenny in m'n nek te voelen, en hij kan het gat naar mij toerijden, en rijdt daarin ook z'n snelste ronde van de wedstrijd.
Ik zie dat ik niet heel defensief moet gaan rijden, want Kenny z'n kart is gelukkig niet beter dan de mijne, waardoor Kenny niet echt sneller is (logisch, want anders had hij ongetwijfeld al veel verder gezeten op het moment dat ik m'n 2e shortcut nam).
Ondertussen zie ik dat we met ons 3 zelf naar Matthias M aan het rijden zijn, die op dat moment op P3 rondrijdt. Een heel stuk daarvoor reed Bjorn V op P2, en Nicolas L was de eenzame leider helemaal vooraan, een stuk sneller dan iedereen.
Ik push eventjes heel hard, en kan een metertje afstand nemen op Kenny. Ik zie ook dat Eric Kenny wat moeten lossen heeft, en een gaatje van een meter of 3 heeft moeten toestaan.
Niet veel later heeft Kenny het gat toch weer toegereden en hangt weer aan m'n bumper.
Ik begin te vrezen voor m'n positie, maar het einde van de race zat er aan te komen. Nog eventjes volhouden dus. Ik was er quasi zeker van dat Kenny in de allerlaatste ronde nog iets zou proberen ;D
Ondertussen zie ik dat Matthias M last heeft van z'n nek, en echt niet snel meer onderweg is. We naderen zienderogen, maar dat doet de finishvlag ook... :p
In de allerlaatste ronde ging ik in de bocht onder het grote scorebord net niet defensief genoeg, en zie ik ineens een witte vlek in m'n ooghoek opduiken. Kenny kan er zich naast zetten :p Heel mooi manoeuvre, hij had een betere aanloop door sneller uit de vorige bocht te komen, waar ik wel iets meer defensief ging.
Had ik de deur volledig toegehouden had hij zich er nooit kunnen naast zetten waarschijnlijk, maar zo reed ik dus niet :p
Ik begon te lachen in m'n helm :p Ik
wist het gewoon dat Kenny het zou gaan proberen in de laatste ronde. Ik had eigenlijk verwacht dat hij het in de bocht aan de pit-entrance zou gaan proberen, maar volgens wat hij achteraf zei was zijn kartje daar niet sterk genoeg voor. Op het moment zelf twijfelde ik nog eventjes om zelf een wanhoopspoging te ondernemen in die bocht en mijn positie terug te nemen, maar ik dacht er al snel aan dat dat misschien wel fout zou kunnen aflopen, en dan bestond de kans dat Eric nog voorbij zowel ik en Kenny kon raken, en ik was net al blij dat ik voor Eric terechtgekomen was... Ik reed de laatste 100 meter dus maar gewoon uit en werd afgevlagd als 5e, waar ik zeker niet ontevreden mee was :)
Het zijn zowat altijd dezelfde piloten die vooraan eindigen, dus in het klassement verandert er niet zoveel meer. Ik pak nu wel een klein aantal puntjes terug op Jerry en Eric (miniem :p) die nog voor mij staan in het klassement, maar hun voorsprong nog helemaal wegwerken wordt zo goed als onmogelijk. We zien natuurlijk wel wat de komende manches nog brengen... :p
Jochen werd voorlaatste met z'n slechte kart :( Hopelijk voor hem keert zijn geluk vanaf nu terug, zodat hij zich vooraan nog kan blijven moeien. Het wordt in elk geval spannend voor de top 5 plaatsen!
Op naar de volgende.
