donderdag 31 december 2009
karting; ice ice baby
Karting on ice in Krommenie (The Netherlands), with a 125cc EKS/PRD Kart from R-Kartperformance, with selfmade spikes tyres.
Ziet er in elk geval de max uit :D
Hij heeft dus zelf zijn spikes gemaakt, ben wel benieuwd hoe :)
Wij hebben dat ooit (april 2009) eens gedaan op een indoor schaatspiste in Wilrijk met oude 4-takt kartjes die van spikes voorzien waren (klik), en is in elk geval heel plezant :) (zie ook blogpost hier)
Binnenkort elfstedentocht met karts? :D
*UPDATE*
Enkele mooie foto's bij R-KartPerformance, en daar kan je ook zien hoe hij zijn bandjes aangepast heeft :)
*UPDATE2*
Nog 2 filmpjes van dit jaar:
En de foto's.
dinsdag 29 december 2009
betrapt
Vrouwen ruiken of mannen interesse in hen hebben. Het mannelijk zweet doet hen de das om. Dat blijkt uit een nieuwe Amerikaanse studie.
Voor het onderzoek aan de Rice University in Texas, werden twee types zweet geselecteerd. Het 'normale' zweet, opgevangen bij mannen die een educatieve video bekeken, en het 'seksuele' zweet. Dat laatste werd verkregen door naar opwindende erotische beelden te staren. De vrouwelijke deelnemers dienden nadien beide luchtjes te besnuffelen. Onderzoekers bestudeerden daarbij hun hersenactiveit.
Niet enkel herkenden de hersenen de geuren, maar werkten ze ook op hen in. Zo werden bepaalde hersendelen als het ware opgelift nadat ze het seksuele geurtje ruikten. De resultaten tonen volgens de vorsers aan dat het vrouwelijk brein in staat is om aan de geur de mannelijke attractie vast te stellen.
bron: HLN.be
Shit :p
En toch durven vrouwen beweren dat ze niet wisten dat iemand interesse in hen had...
Bizarre wezens :p
MotorsTV
Sinds een maand hebben we hier thuis nu ook digitale tv (BelgacomTV). Grotendeels overwacht eigenlijk, want had het aan mij gelegen, dan had digitale tv hier (nu althans) nooit binnengekomen. Ik vind het simpelweg zijn geld niet waard, maar dat is weer een andere discussie die ik hier nu niet ga voeren :)Zoals gewoonlijk zijn er gedurende de eerste maand enkele zenders gratis beschikbaar, maar vallen deze na een maand weg... Die eerste maand zit er nu net op, en een van die zenders was MotorsTV. Gedurende die maand heeft die zender bij mij toch heel veel opgestaan. Was altijd leuk om op te zetten als je eventjes niets te doen had. Vaak mooie dingen te zien, en soms zelf raceklasses waar ik het bestaan niet eens van afwist (vooral in de UK bestaat er toch heel veel).
Nu is deze zender dus uit ons pakket verdwenen, en kunnen we er niet meer naar kijken (toch niet zonder bij te betalen), wat ik toch wel jammer vind. Daarvoor alleen zou ik al wat euro's over hebben, maar toch net niet zoveel of ze er voor vragen ;) (Vooral ook omdat ik niet zoveel tv meer kijk :)).
Nu moet ik het maar doen met Xtrm en Eurosport om occasioneel nog aan m'n dosis motorsport te raken :p
Ik blijf erbij dat digitale tv z'n geld niet waard is, en eigenlijk ver achterloopt op de technologie en wat ze in andere landen als bv. USA er wel al mee doen...
donderdag 24 december 2009
clubrace indoorkarting Antwerpen
Nu het op veel plaatsen winterstop is in de karting-kampioenschappen, en ook ons vaste JPR clubkampioenschap stil ligt (de finale van het 2009 seizoen was vorige week, en het 2010 seizoen start maar op 6 januari) leek het mij de uitgelezen kans om eens ergens anders een wedstrijdje mee te doen.
Er zijn nog weinig wedstrijden in het eindejaar, enkel in Kortrijk enkele ten voordele van Frederic Vervisch, en in Indoorkarting Antwerpen een clubrace op woensdag en een 4u-race op zondag 27 december.
Ik kon vrij eenvoudig ook Jochen en Stefan warm maken voor het idee, en samen met teammanger Stefano zakten we af naar Antwerpen :)
Het is een circuit waar geen van ons al ooit gereden had, maar we besloten om toch geen trainings-heat meer in te lassen. De kwalificatie van de wedstrijd zouden dus meteen ook onze allereerste meters ooit zijn in deze indoorkarting.
Toen we toekwamen waren er enkele mensen al wat aan het trainen in de omgekereerde richting, waaronder Marc S en Dave S (geen familie :p).
Dave S reed een tijd van 36.2x, en ik maakte daar meteen mijn richttijd van voor de race :)
Toen iedereen ingeschreven was waren er toch weer wat bekende gezichten aanwezig ook :) Een kleine wereld precies, in het indoorkarting-milieu. Kenny, Eric L, Matthias M, Detlef, Marc S, Dave S, TimVDA, ... Allemaal geen onbekenden meer ondertussen :)
Er bleek toch nog een behoorlijke opkomst te zijn (meer dan ik aanvankelijk gedacht had), en we zouden met 17 piloten aan de start van de race komen.
Er zou blijkbaar reverse gereden worden. Voor ons 3 maakte dit natuurlijk niet zoveel uit, omdat we er toch nog nooit gereden hadden. Enkel de rechterspieren (nek, arm) zouden misschien iets meer belast worden dan normaal :p
Ik kreeg een behoorlijke kart, maar slipte wel veel. De baan lag redelijk glad, maar ik vond dit niet zo erg. Ik heb graag wat overstuur in een kart (in elk geval liever dan onderstuur). Enkele rondjes opwarmen en wennen aan het circuit, en toen kon ik snelle tijden beginnen rijden.
Ik voelde dat ik vrij goed vooruitging :) Dit weerspiegelde zich ook in mijn kwalificatietijd; 35.9x. Meteen al 3 tienden sneller dan wat ik vooropgesteld had, en goed voor de 5e tijd van de 17 piloten.
Jochen reed ook beter dan wat hijzelf verwacht had, en klokte de 10e tijd. Stefan had heel wat meer moeite met het materiaal dat hij ter beschikking gekregen had, en reed slechts de 15e tijd... Voor hem zou het zoiezo een inhaalwedstrijd worden waarbij hij het beste uit zijn mindere kart zou moeten zien te halen.
Niet ontevreden ging ik terug naar de cafétaria, eventjes wachten tot de karts in positie gesteld waren en klaar voor de race...
Dave S startte vlak achter mij. Ik had een vrij goede start maar hij kon toch perfect volgen. Ik zat als P5 wat vast achter P3 en P4, en P1 en P2 reden weg van ons.
Wanneer na enkele ronden P4 een inhaalmanoeuvre probeerde op P3, vlak voor mijn neus, raakten ze elkaar en P3 werd ingehaald en vloor wat snelheid. Ik en Dave konden profiteren en schoven op naar respectievelijk P4 en P5.
P3 had ondertussen een gatje van een goeie 5 meter geslaan, maar dat reed ik op een halve ronde toe. Ik was echt sneller dan hem onderweg, en beet mij vast in zijn achterbumper.
Achter mij zat echter ook alles op een zakdoek (treintje met mij, Dave S, Eric L, Detlef, Jochen).
Ik was zuiver sneller dan P3, en maakte mij klaar voor een inhaalmanoeuvre.
Ineens, na de trage bocht na het rechte stuk, voelde ik dat m'n motor raar deed. Ineens had ik het vermogen niet meer wat ik de rondes voordien had. Ik kon zo goed als plankgas door de haarspeldbochten rijden, wat natuurlijk normaal gezien niet kan. Mijn motor kwam amper nog op toeren. Eens hij op toeren was was hij wel nog even snel als voordien. P3 kon onmiddellijk weer 10 meter afstand nemen, en dat terwijl ik een halve ronde eerder nog zijn achterbumper zat op te eten...
Ik was ineens een pak trager geworden, en voelde de hete adem van Dave S in mijn nek.
In de trage bochtensequentie na het rechte stuk, daar waar mijn motor niet meer op toeren kwam, en daar waar hij ook 'uitgevallen' was, voelde ik de hele tijd tikjes van mijn achterliggers, die logischerwijs sneller onderweg waren... Ik reed echter de ideale lijn (en een klein beetje defensief), en maakte geen fouten. Hierdoor konden ze me niet onmiddellijk voorbij. Ik zat al te vloeken op mijn kart want vond het echt jammer dat mijn motor het begeven had, terwijl ik net zo hard ging :)
Enkele rondes later plaatste Dave S een heel mooi inhaalmanoeuvre, opnieuw in die bochtensequentie na het rechte stuk waar ik zo traag doorheen kwam.
Dave was gaan vliegen en nam vrijwel onmiddellijk 20 meter op mij en de rest.
2 rondes later probeerde Detlef iets te optimistisch hetzelfde te doen, een bocht later dan waar Dave het wel succesvol geprobeerd had. Detlef duwde me half dwars, maar hij was sportief en duwde me niet verder rond. Ondertussen kon er wel 3 man ons beiden passeren.
De bocht later kreeg ik een ferme duw van iemand die ik niet meteen kende, en de rest van het treintje glipte ook voorbij...
Nog eens een halve ronde later was het ineens helemaal gedaan met m'n motor. Hij viel 5 seconden uit, en dan weer 5 seconden normaal, dan weer 5 seconden niets, dan weer 5 seconden normaal... Ik wou binnenkomen in de pits maar er stond niet direct een marshall of een andere kart klaar. Iemand deed teken naar me dat ik nog een rondje moest rijden. Deze ronde was echt cruisen voor mij, omdat mijn motor volgens mij maar ongeveer 30% van z'n kracht meer had. Ik deed een 80-tal seconden over de ronde, terwijl een normale snelle ronde maar net meer dan 35 seconden is. Ik denk dat iedereen mij voorbijgekomen is in die ene ronde, waarbij enkele mensen me achteraf ook nog wisten te vertellen dat mijn kart heel raar rook wanneer ze vlak achter me reden... Ze konden door de geur alleen al vertellen dat er iets duidelijk niet pluis was :p
Daarna kon ik uiteindelijk toch wisselen van kart, maar tegen dat ik overgestapt was en mijn stoeltje weer in de juiste positie gezet had was ik nog eens 3 kwart van een ronde verloren.
Mijn race was dus zoiezo al om zeep, maar ik vond het niet heel erg omdat het toch niet voor een kampioenschap ofzo meetelt :)
Ik wou de rest van de race nog zo hard mogelijk rijden en mij wat amuseren, met de nieuwe kart die ik gekregen had. Deze kart stond echter nog volledig koud, en was bovendien helemaal anders afgesteld dan de kart waarmee ik gestart was. Veel meer slippen, veel gevoeligere remmen, en veel meer overstuur (te veel om goed te zijn eigenlijk). Ik warmde de kart wat op en moest m'n rijstijl heel wat aanpassen, en ondertussen kwamen de andere piloten mij opnieuw links en rechts voorbij.
Na 2 rondjes opwarmen en wennen begon ik met zo hard mogelijk te rijden :) Ik naderde weer op enkele piloten die mij ingehaald hadden, kon er enkele opnieuw inhalen, en kon toch nog behoorlijke rondetijden neerzetten. Enkele tientallen meter voor mij zag ik het duo Matthias Maas en Stefan voor mij uitrijden. Ik naderde ongeveer 2 à 3 kartlengtes per ronde op hen, maar de race was te kort om er nog naartoe te rijden.
Toen ik afgevlagd werd had ik er dan ook totaal geen idee van waar ik geeindigd was ofzo, maar het zou mij niets verbaasd hebben mocht ik als laatste op het scherm komen :)
Blijkbaar was ik nog 15e van de 17 personen, maar dat was vooral omdat er 2 mensen waren die echt stukken trager gingen dan de rest (rondes van 38 seconden).
Ik had met mijn nieuwe kart nog een snelste tijd van 35.400 gereden, wat goed was voor de 9e tijd van de dag. Niet slecht als je weet dat ik daar maar een handvol rondens mee heb kunnen doorrijden, en het ook geen superkart was.
Jochen eindigde als 7e (dacht ik) met een 5e beste tijd van de dag, en Stefan reed zijn race uit achter Matthias M als 13e.
De winst ging naar Kenny met een snelste tijd van 35.03, en de allersnelste tijd ging naar Eric L, de oudste van de hoop, met een tijd van 34.97.
Dit was de eerste keer in mijn 'kartcarriere' dat ik eigenlijk echt mechanische pech kende, en moest wisselen van kart. Het hoort zoiezo bij autosport, maar is nooit echt leuk natuurlijk, zeker niet wanneer je voor het podium aan het strijden was :)
In deze situatie vond ik het al bij al niet zo erg, maar als ik realistisch ben denk ik toch wel dat ik kan zeggen dat ik anders 3e zou geworden zijn, had m'n motor het wel volgehouden. Om die reden had ik dus ook geen slecht gevoel als we de karting verlieten :)
Op het einde probeerden Kenny, Eric, Detlef en hun kompaan ons nog te overtuigen om komende zondag de 4u-wedstrijd mee te rijden... We hebben staan twijfelen maar zijn er toch nog niet volledig uit. We zouden in elk geval een 4e man nodig hebben om mee te rijden. Dringend een 4e man nodig in ons team, blijkt nog maar eens... :(
De avond nog afgesloten in de Chapiteau in Aalter, waar (kregen we achteraf te horen) er enkele bekende wielrenners en ex-wielrenners gezeten hadden, die op terugweg waren van het veldrijden in Koksijde. Hadden we dat geweten waren we misschien iets vroeger terug naar Aalter afgezakt :)
Er zijn nog weinig wedstrijden in het eindejaar, enkel in Kortrijk enkele ten voordele van Frederic Vervisch, en in Indoorkarting Antwerpen een clubrace op woensdag en een 4u-race op zondag 27 december.
Ik kon vrij eenvoudig ook Jochen en Stefan warm maken voor het idee, en samen met teammanger Stefano zakten we af naar Antwerpen :)
Het is een circuit waar geen van ons al ooit gereden had, maar we besloten om toch geen trainings-heat meer in te lassen. De kwalificatie van de wedstrijd zouden dus meteen ook onze allereerste meters ooit zijn in deze indoorkarting.
Toen we toekwamen waren er enkele mensen al wat aan het trainen in de omgekereerde richting, waaronder Marc S en Dave S (geen familie :p).
Dave S reed een tijd van 36.2x, en ik maakte daar meteen mijn richttijd van voor de race :)
Toen iedereen ingeschreven was waren er toch weer wat bekende gezichten aanwezig ook :) Een kleine wereld precies, in het indoorkarting-milieu. Kenny, Eric L, Matthias M, Detlef, Marc S, Dave S, TimVDA, ... Allemaal geen onbekenden meer ondertussen :)
Er bleek toch nog een behoorlijke opkomst te zijn (meer dan ik aanvankelijk gedacht had), en we zouden met 17 piloten aan de start van de race komen.
Er zou blijkbaar reverse gereden worden. Voor ons 3 maakte dit natuurlijk niet zoveel uit, omdat we er toch nog nooit gereden hadden. Enkel de rechterspieren (nek, arm) zouden misschien iets meer belast worden dan normaal :p
Ik kreeg een behoorlijke kart, maar slipte wel veel. De baan lag redelijk glad, maar ik vond dit niet zo erg. Ik heb graag wat overstuur in een kart (in elk geval liever dan onderstuur). Enkele rondjes opwarmen en wennen aan het circuit, en toen kon ik snelle tijden beginnen rijden.
Ik voelde dat ik vrij goed vooruitging :) Dit weerspiegelde zich ook in mijn kwalificatietijd; 35.9x. Meteen al 3 tienden sneller dan wat ik vooropgesteld had, en goed voor de 5e tijd van de 17 piloten.
Jochen reed ook beter dan wat hijzelf verwacht had, en klokte de 10e tijd. Stefan had heel wat meer moeite met het materiaal dat hij ter beschikking gekregen had, en reed slechts de 15e tijd... Voor hem zou het zoiezo een inhaalwedstrijd worden waarbij hij het beste uit zijn mindere kart zou moeten zien te halen.
Niet ontevreden ging ik terug naar de cafétaria, eventjes wachten tot de karts in positie gesteld waren en klaar voor de race...
Dave S startte vlak achter mij. Ik had een vrij goede start maar hij kon toch perfect volgen. Ik zat als P5 wat vast achter P3 en P4, en P1 en P2 reden weg van ons.
Wanneer na enkele ronden P4 een inhaalmanoeuvre probeerde op P3, vlak voor mijn neus, raakten ze elkaar en P3 werd ingehaald en vloor wat snelheid. Ik en Dave konden profiteren en schoven op naar respectievelijk P4 en P5.
P3 had ondertussen een gatje van een goeie 5 meter geslaan, maar dat reed ik op een halve ronde toe. Ik was echt sneller dan hem onderweg, en beet mij vast in zijn achterbumper.
Achter mij zat echter ook alles op een zakdoek (treintje met mij, Dave S, Eric L, Detlef, Jochen).
Ik was zuiver sneller dan P3, en maakte mij klaar voor een inhaalmanoeuvre.
Ineens, na de trage bocht na het rechte stuk, voelde ik dat m'n motor raar deed. Ineens had ik het vermogen niet meer wat ik de rondes voordien had. Ik kon zo goed als plankgas door de haarspeldbochten rijden, wat natuurlijk normaal gezien niet kan. Mijn motor kwam amper nog op toeren. Eens hij op toeren was was hij wel nog even snel als voordien. P3 kon onmiddellijk weer 10 meter afstand nemen, en dat terwijl ik een halve ronde eerder nog zijn achterbumper zat op te eten...
Ik was ineens een pak trager geworden, en voelde de hete adem van Dave S in mijn nek.
In de trage bochtensequentie na het rechte stuk, daar waar mijn motor niet meer op toeren kwam, en daar waar hij ook 'uitgevallen' was, voelde ik de hele tijd tikjes van mijn achterliggers, die logischerwijs sneller onderweg waren... Ik reed echter de ideale lijn (en een klein beetje defensief), en maakte geen fouten. Hierdoor konden ze me niet onmiddellijk voorbij. Ik zat al te vloeken op mijn kart want vond het echt jammer dat mijn motor het begeven had, terwijl ik net zo hard ging :)
Enkele rondes later plaatste Dave S een heel mooi inhaalmanoeuvre, opnieuw in die bochtensequentie na het rechte stuk waar ik zo traag doorheen kwam.
Dave was gaan vliegen en nam vrijwel onmiddellijk 20 meter op mij en de rest.
2 rondes later probeerde Detlef iets te optimistisch hetzelfde te doen, een bocht later dan waar Dave het wel succesvol geprobeerd had. Detlef duwde me half dwars, maar hij was sportief en duwde me niet verder rond. Ondertussen kon er wel 3 man ons beiden passeren.
De bocht later kreeg ik een ferme duw van iemand die ik niet meteen kende, en de rest van het treintje glipte ook voorbij...
Nog eens een halve ronde later was het ineens helemaal gedaan met m'n motor. Hij viel 5 seconden uit, en dan weer 5 seconden normaal, dan weer 5 seconden niets, dan weer 5 seconden normaal... Ik wou binnenkomen in de pits maar er stond niet direct een marshall of een andere kart klaar. Iemand deed teken naar me dat ik nog een rondje moest rijden. Deze ronde was echt cruisen voor mij, omdat mijn motor volgens mij maar ongeveer 30% van z'n kracht meer had. Ik deed een 80-tal seconden over de ronde, terwijl een normale snelle ronde maar net meer dan 35 seconden is. Ik denk dat iedereen mij voorbijgekomen is in die ene ronde, waarbij enkele mensen me achteraf ook nog wisten te vertellen dat mijn kart heel raar rook wanneer ze vlak achter me reden... Ze konden door de geur alleen al vertellen dat er iets duidelijk niet pluis was :p
Daarna kon ik uiteindelijk toch wisselen van kart, maar tegen dat ik overgestapt was en mijn stoeltje weer in de juiste positie gezet had was ik nog eens 3 kwart van een ronde verloren.
Mijn race was dus zoiezo al om zeep, maar ik vond het niet heel erg omdat het toch niet voor een kampioenschap ofzo meetelt :)
Ik wou de rest van de race nog zo hard mogelijk rijden en mij wat amuseren, met de nieuwe kart die ik gekregen had. Deze kart stond echter nog volledig koud, en was bovendien helemaal anders afgesteld dan de kart waarmee ik gestart was. Veel meer slippen, veel gevoeligere remmen, en veel meer overstuur (te veel om goed te zijn eigenlijk). Ik warmde de kart wat op en moest m'n rijstijl heel wat aanpassen, en ondertussen kwamen de andere piloten mij opnieuw links en rechts voorbij.
Na 2 rondjes opwarmen en wennen begon ik met zo hard mogelijk te rijden :) Ik naderde weer op enkele piloten die mij ingehaald hadden, kon er enkele opnieuw inhalen, en kon toch nog behoorlijke rondetijden neerzetten. Enkele tientallen meter voor mij zag ik het duo Matthias Maas en Stefan voor mij uitrijden. Ik naderde ongeveer 2 à 3 kartlengtes per ronde op hen, maar de race was te kort om er nog naartoe te rijden.
Toen ik afgevlagd werd had ik er dan ook totaal geen idee van waar ik geeindigd was ofzo, maar het zou mij niets verbaasd hebben mocht ik als laatste op het scherm komen :)
Blijkbaar was ik nog 15e van de 17 personen, maar dat was vooral omdat er 2 mensen waren die echt stukken trager gingen dan de rest (rondes van 38 seconden).
Ik had met mijn nieuwe kart nog een snelste tijd van 35.400 gereden, wat goed was voor de 9e tijd van de dag. Niet slecht als je weet dat ik daar maar een handvol rondens mee heb kunnen doorrijden, en het ook geen superkart was.
Jochen eindigde als 7e (dacht ik) met een 5e beste tijd van de dag, en Stefan reed zijn race uit achter Matthias M als 13e.
De winst ging naar Kenny met een snelste tijd van 35.03, en de allersnelste tijd ging naar Eric L, de oudste van de hoop, met een tijd van 34.97.
Dit was de eerste keer in mijn 'kartcarriere' dat ik eigenlijk echt mechanische pech kende, en moest wisselen van kart. Het hoort zoiezo bij autosport, maar is nooit echt leuk natuurlijk, zeker niet wanneer je voor het podium aan het strijden was :)
In deze situatie vond ik het al bij al niet zo erg, maar als ik realistisch ben denk ik toch wel dat ik kan zeggen dat ik anders 3e zou geworden zijn, had m'n motor het wel volgehouden. Om die reden had ik dus ook geen slecht gevoel als we de karting verlieten :)
Op het einde probeerden Kenny, Eric, Detlef en hun kompaan ons nog te overtuigen om komende zondag de 4u-wedstrijd mee te rijden... We hebben staan twijfelen maar zijn er toch nog niet volledig uit. We zouden in elk geval een 4e man nodig hebben om mee te rijden. Dringend een 4e man nodig in ons team, blijkt nog maar eens... :(
De avond nog afgesloten in de Chapiteau in Aalter, waar (kregen we achteraf te horen) er enkele bekende wielrenners en ex-wielrenners gezeten hadden, die op terugweg waren van het veldrijden in Koksijde. Hadden we dat geweten waren we misschien iets vroeger terug naar Aalter afgezakt :)
dinsdag 22 december 2009
tchin!
Ik erger mij aan het feit dat op de Vlaamse televisie (ok, vooral VTM, maar dan nog) de laatste tijd steeds meer het "Tchin"-fenomeen opduikt. Ik kijk zelden naar VTM, maar heb het nu toch al meer dan een handvol keren zien gebeuren...Wat bedoel ik; wanneer er getoast wordt met bv. een glas champagne steekt de persoon (meestal de presentator van het programma) gewoon het glas in de lucht en zegt daarbij "Tchin", zonder daadwerkelijk met de glazen te klinken dus. I mean WTF.
Daarbij wordt het nog meestal ondertiteld ook, waardoor je dus het niet-in-Van-Dale-voorkomende 'woord' "Tchin" (uitzonderlijk eens "Tching", en eventueel zelf nog andere varianten) tevoorschijn ziet komen.
Ik vind dit zo overweldigend onnatuurlijk overkomen dat ik er toch een blogpost(je) aan wou wijden.
Is het een gebastardiseerde vorm van de klassieke onomatopee? Zijn mensen te lui geworden om echt met de glazen te klinken? Wat is er mis met een 'gezondheid', 'santé', 'schol' en consorten?
Bizarre gewoonte. Afschaffen die handel.
In Frankrijk zal je wel soms de uitdrukking "Tchin-Tchin" horen/zien (2 maal Tchin dus). Meer uitleg hierover vind je hier, waar ook uit blijkt dat het blijkbaar een Amerikaans fenomeen zou zijn (what isn't, de dag van vandaag).
maandag 21 december 2009
bouwverlof
Handige tip voor mensen die niet goed zijn met kalenders, en te lui zijn om het op te zoeken... Wanneer je niet weet wanneer het bouwverlof begonnen is; ga naar een café dat je redelijk goed kent en kijk hoeveel zatlappen, marginalen, boelzoekers met oorpiercings, bodywarmers en de occasionele sigaret achter hun oor er rondlopen. Is deze hoeveelheid hoger dan normaal, dan is het bouwverlof officieel begonnen.Betrouwbaarder dan een kalender!
:rolleyes:
Voor de mensen die het graag wat beschaafd houden; een tip voor volgend jaar: blijf gewoon thuis op 9 en 10 juli en 17 en 18 december 2010.
RIP Brittany Murphy
In Los Angeles is actrice Brittany Murphy (32) vanochtend overleden aan een hartstilstand. De hulpdiensten zouden nog geprobeerd hebben haar te reanimeren, zonder succes. De actrice was onder andere te zien in 'Clueless', '8 Mile' en 'Don't say a word'.Volgens getuigenissen van vrienden van de gisteren overleden Brittany Murphy in The Sun, zou de jonge actrice verslaafd geweest zijn aan Vicodin, de pijnstiller die ook Michael Jackson gebruikte. Murphy zou aan Vicodin verslaafd geraakt zijn na enkele plastische ingrepen.
Enkele weken geleden werd Brittany Murphy ontslagen bij het filmen van The Caller waarin ze een hoofdrol speelde. Als reden werd "moeilijk gedrag ten opzichte van de crew" aangehaald. Eén van haar vrienden vertelde The Sun: "We waren al een hele poos ongerust dat dit ging gebeuren. Brittany was niet goed bezig. Ze had een probleem met pijnmedicatie en we hebben haar nog gesmeekt om hulp te zoeken."
bron (HLN.be): dood, pijnstillers
Ik herinner haar vooral uit 8 Mile, de film met en rond Eminem.
Het was niet de beste actrice ooit, maar ze kon wel speciale rollen voor haar rekening nemen.
Altijd jammer als iemand op zo'n jonge leeftijd stert.
RIP.
zaterdag 19 december 2009
eHDD: 1TB
Ik was al een tijdje van plan om mijn pc es wat op te kuisen en mijn files wat meer te sorteren, en nu ik 2 weken verlof voor de boeg heb lijkt me dat het uitgelezen moment.Handig hierbij leek me een externe harde schijf, aangezien ik nog altijd gene had. Daar kan ik dan alle files wat samenzetten die momenteel op verschillende schijven en partities verdeeld staan. Daarna een format, en eens de nieuwe Windows 7 proberen.
Het ging mij zuiver om storage, en ik zou dus zoiezo voor de goedkoopste kiezen. Ik heb nog even getwijfeld om een schijf te kopen die ook een netwerk-ingang heeft, zodat ze niet op een pc aangesloten moet zijn om er bestanden van te kunnen lezen (handig wanneer vanop meerdere toestellen de bestanden aangesproken zullen worden), maar besloot om dat toch niet te doen (nogal wat meerprijs). Ik ben gisteren even langs geweest in Aalter, maar daar (ik noem bewust geen namen :p) probeerden ze mij 122 euro aan te rekenen voor een schijf van 1TB, wat mij nu net iets te veel was.
Dan maar vandaag naar Descom gereden waar ik in het verleden ook al wat materiaal gekocht had. Normaal ga ik naar Codima, maar daar was de schijf die ik op het oog had net niet meer in stock. Voor de rest (prijs, service, ligging) zijn beide shops vergelijkbaar voor mij.
Ik koos voor de nieuwe 'Elements' reeks van Western Digital (klik), en dat lijkt mij voldoende :)
Nu files beginnen backuppen en sorteren en morgen of overmorgen formatteren :)
vrijdag 18 december 2009
karting; JPR kampioenschap 2009/20
Niet dat ik er niet veel over kan vertellen (integendeel :p) maar ik ga het toch vrij kort proberen houden hier deze keer :)
Woensdag was het de allerlaatste manche van het JPR clubkampioenschap 2009. In het eindklassement voor 2009 kon er volgens mij niet heel veel meer veranderen, maar het najaars-seizoen moest nog beslist worden. Ik had slechts 3 puntjes achterstand op Stefan, en wou deze natuurlijk proberen goedmaken in deze laatste manche. Aangezien je aan de finish per positie normaal 2 punten minder krijgt dan de positie voor je, was het dus een kwestie van voor Stefan te eindigen in de race, en er eigenlijk ook voor te zorgen dat Stefan zijn snelste ronde niet sneller was dan mijn snelste ronde, indien die tijden bij de beste 5 van de wedstrijd waren (maar dat is vaker wel dan niet het geval bij ons :p).
De kwalificatie verliep vrij vlot, en ik kon me op een 2e plek op de startgrid zetten achter de seemingly ongenaakbare Benjamin, terwijl Stefan vanop de 4e stek moest starten.
De piloot die zich tussen ik en Stefan bevond was Roel S.
In de race zelf zat er vrij weinig verschil in de tijden van mij en Stefan. Hij kon echter vrij snel aandringen bij Roel S., en onder de druk besloot die laatste om zijn pitstop al af te werken. Waardoor Stefan dus op P3 kwam te liggen. Ik maakte iets te veel foutjes, en metertje bij metertje kroop Stefan wat dichter. Toen hij bijna kwam aansluiten stak ik een tandje bij en slaagde er in om weer iets beter te rijden. We draaiden nu ongeveer exact dezelfde rondetijden.
Na nog een cruciaal foutje van mij zat Stefan ineens in m'n achterbumper.
Ik begon toch ietwat defensiever te rijden, en keek geregeld eens achter mij om te zien waar Stefan zich bevond.
Stefan weet ook dat het maken van de verplichte pitstop niet mijn beste punt is, en wou proberen om mij te leapfroggen in de pits... Ineens zag ik hem niet meer vlak achter mij, en wist ik dus dat hij gepit had.
Ik begon eventjes na te denken en had in wezen 2 opties. Ofwel moest ik onmiddellijk ook een pitstop maken en proberen om voor Stefan terug op de baan te komen en dan in de mate van het nodige defensief de race uit te rijden, ofwel moest ik zoveel mogelijk snelle rondes draaien en zo laat mogelijk in de race mijn pitstop afwerken...
Ik besloot om ook onmiddellijk te pitten, zodat we de strijd om het kampioenschap rechtstreeks op de baan zouden kunnen uitvechten :) Ik maakte nog een klein foutje in mijn in-lap, maar Stefan ook net (in zijn out-lap dus).
Ik maakte m'n pitstop, heel hard mijn best aan het doen om hem er zo weinig mogelijk tijd te verliezen, wetende dat die pitstop net mijn zwakke punt is, en het wel eens cruciaal kon zijn in deze wedstrijd :) Het ging misschien iets vlotter dan anders, maar nog belange niet zo snel als de beste pitters in het pak :p
Ik moest terug op de baan komen en keek benieuwd naar links om te zien waar Stefan zat. Stefan kwam er aangereden aan een veel hogere snelheid dan de snelheid waarmee iemand de pit uit rijdt.
Moest ik een vuile piloot zijn zou ik hier misschien de optie gehad hebben om mijn kart in de lijn van Stefan te zetten en ervoor te zorgen dat hij me niet voorbij kon op straight, en dan de race zo te eindigen. Ik wil het echter altijd zo sportief en eerlijk mogelijkhouden, en maakte plaats voor Stefan die sneller reed terwijl mijn kart nog aan het optrekken was. Toen we ongeveer op topsnelheid waren reden we zij aan zij over de start/finish-lijn, Stefan links en ik rechts. Doordat de 1e bochten na de finish echter een linkse combinatie vormen had Stefan hier het voordeel op de baan. Zonder contact te maken zette ik me dan in Stefan zijn kielzog. Eventjes nadenken leverde mij de conclusie op dat ik in deze positie enkel het najaars-seizoen kon winnen indien mijn tijd bij de 2 snelste tijden van de dag was, en dat daarbij ook nog eens Stefan zijn snelste tijd niet beter mocht zijn dan de 5e snelste tijd van de dag. Aangezien Benjamin heel sterk op kop reed, en ik en Stefan ongeveer dezelfde tijden draaiden dacht ik wel dat dit bijna onmogelijk het geval zou zijn, en dat mijn enige optie dus was om Stefan te passeren op het circuit, in de 10 à 15 rondes die ons nog restten.
Ik had duidelijk een nieuwe flow gevonden en was precies sneller wanneer ik achter Stefan reed dan wanneer ik voor hem reed. Ik wist dat ik snel moest zijn om nog een kans te maken, en die mentaliteit zorgde er ook voor dat ik snel was. Ik was zichtbaar sneller dan Stefan, maar zat natuurlijk nog in zijn achterbumper. Ik heb in al die tijd Stefan nog nooit weten zo nerveus en defensief rijden, en hij maakte veel meer foutjes dan normaal. Het verschil in snelheid bleef echter te klein om mij er volledig naast te kunnen zetten. Al strijdend werkten we de rest van de race af. Ik MOEST er voorbij en Stefan MOEST mij achter zich houden. In de voorlaatste bocht in de allerlaatste ronde maakte Stefan nog een behoorlijk grote fout. Ik probeerde om mij er naast te zetten maar zat er maar een kwart naast. Een vuile piloot zou hier Stefan eigenlijk uit de allerlaatste bocht kunnen duwen, maar een clean inhaalmanoeuvre zat er niet in. Ik behield dus m'n positie en bumper aan bumper reden we over de finish, waarna we elkaar proficiat wensten vanuit de kart.
Doordat ik en Stefan wat zitten battlen hadden de laatste 10 à 15 laps kon Roel nog behoorlijk dicht komen. Hij werd uiteindelijk 4e op een 3-tal seconden van mij. Benjamin was de winnaar van de dag.
Ik was er dus niet in geslaagd om de eerste plaats in het najaars-seizoen terug te nemen, terwijl ik er zo goed in gestart was. Na de qualify zag alles er ook nog haalbaar uit, maar het mocht niet zijn. Ik eindig op de 2e plaats met slechts 2 puntjes achterstand op Stefan.
Hoewel ik niet in m'n opzet geslaagd was, was ik eigenlijk niet echt rouwig. We hadden een supermooie finale-race gehad, waarin ik jammer genoeg de duimen moest leggen voor Stefan. Het verschil was zodanig klein dat ik met iets meer moed/durf, of simpelweg een pitstop die een kwart seconde sneller was, waarschijnlijk wel gewonnen had. We zijn duidelijk elkaar waard, maar het is Stefan die met de hoofdprijs ging lopen.
Alles kon natuurlijk nog gebeuren, maar zoals ik eerder al zei was het volgens mij niet hier dat ik het kampioenschap verloren had, maar in een eerdere manche, waar ik vast bleef te zitten in een trager treintje, en Stefan zich dmv. wat geluk een weg naar voor wist te banen en 4 plaatsen voor mij eindigde...
Na de race werd alles nog bekeken, opgeteld en uitgerekend, maar ik en Stefan wisten toch al ongeveer hoe laat het was.
Stefan was één van de twee piloten die alle 20 manches van 2009 meegereden heeft (ikzelf 19, manche 13 heb ik gemist door dat ik op reis was). Door zijn deelname aan alle manches en zijn consistentie wist hij zich zowel voor het najaar als voor het totale seizoen op het hoogste schavotje te stellen. Ik werd in het najaar dus heel nipt 2e, maar voor het volledige jaar had ik iets te veel achterstand op Stefan, volgens mij vooral door zwakke prestaties en redelijk wat pech in februari en maart 2009. Blijkt overigens dat ik voor het volledige seizoen exact evenveel punten had als Knabbel, maar doordat ik meer individuele overwinningen boekte werd ik 2e geplaatst en hij 3e. Eigenlijk was het dus ook nog mogelijk geweest dat ik de 2e plaats over het hele jaar vandaag uit handen gaf, indien ik nog een plaatsje slechter of Knabbel nog een plaatsje beter geëindigd was. Daar had ik op voorhand helemaal geen rekening mee gehouden!
Stefan heeft er dus een super seizoen op zitten en heeft geen enkele keer echt pech gekend, maar heeft zichzelf ook uit alle grote crashes weten houden en heeft nooit echt grote fouten gemaakt. Zeker en vast verdiend winnaar dus nu, na zijn 3e plek in het voorjaar.
Hieronder nog de eind-uitslag:
Na de prijsuitreiking nog wat zitten nakaarten, en onze opties bekeken voor 2010. We zijn er nog helemaal niet uit, maar onze meningen verschillen nogal wat.
Maar zoals gezegd weten we het nog niet, en zullen we nog wel zien :) Feit is wel dat we sowieso wat meer ervaring moeten opdoen op andere circuits ook, en nog een niet onbelangrijk feit is dat het een vrij dure hobby/sport is en we dus ook niet mogen overdrijven door alles te gaan meedoen (zeker voor de studenten onder ons :p), want dat zou onze niet gesponsorde (hint hint :p) portefeuille wel eens niet leuk kunnen vinden.
En ondertussen is ook gebleken dat de kans (kleine kans volgens mij :p) bestaat dat we de 24u van FKI in Machelen meerijden eind april 2010, de meest gerenommeerde kart(-endurance)-wedstrijd van het jaar in ons land. Het is een idee van Kristof, maar niet iedereen was meteen laaiend enthousiast. Het zou dan waarschijnlijk wel eerder voor de fun en voor de ervaring zijn, deels afhankelijk van de samenstelling van ons team :) Je leest het hier wel als er vorderingen zijn op vlak van dit plan :p
*UPDATE*
Zie ook Jochen z'n blogpost
Woensdag was het de allerlaatste manche van het JPR clubkampioenschap 2009. In het eindklassement voor 2009 kon er volgens mij niet heel veel meer veranderen, maar het najaars-seizoen moest nog beslist worden. Ik had slechts 3 puntjes achterstand op Stefan, en wou deze natuurlijk proberen goedmaken in deze laatste manche. Aangezien je aan de finish per positie normaal 2 punten minder krijgt dan de positie voor je, was het dus een kwestie van voor Stefan te eindigen in de race, en er eigenlijk ook voor te zorgen dat Stefan zijn snelste ronde niet sneller was dan mijn snelste ronde, indien die tijden bij de beste 5 van de wedstrijd waren (maar dat is vaker wel dan niet het geval bij ons :p).
De kwalificatie verliep vrij vlot, en ik kon me op een 2e plek op de startgrid zetten achter de seemingly ongenaakbare Benjamin, terwijl Stefan vanop de 4e stek moest starten.
De piloot die zich tussen ik en Stefan bevond was Roel S.
In de race zelf zat er vrij weinig verschil in de tijden van mij en Stefan. Hij kon echter vrij snel aandringen bij Roel S., en onder de druk besloot die laatste om zijn pitstop al af te werken. Waardoor Stefan dus op P3 kwam te liggen. Ik maakte iets te veel foutjes, en metertje bij metertje kroop Stefan wat dichter. Toen hij bijna kwam aansluiten stak ik een tandje bij en slaagde er in om weer iets beter te rijden. We draaiden nu ongeveer exact dezelfde rondetijden.
Na nog een cruciaal foutje van mij zat Stefan ineens in m'n achterbumper.
Ik begon toch ietwat defensiever te rijden, en keek geregeld eens achter mij om te zien waar Stefan zich bevond.
Stefan weet ook dat het maken van de verplichte pitstop niet mijn beste punt is, en wou proberen om mij te leapfroggen in de pits... Ineens zag ik hem niet meer vlak achter mij, en wist ik dus dat hij gepit had.
Ik begon eventjes na te denken en had in wezen 2 opties. Ofwel moest ik onmiddellijk ook een pitstop maken en proberen om voor Stefan terug op de baan te komen en dan in de mate van het nodige defensief de race uit te rijden, ofwel moest ik zoveel mogelijk snelle rondes draaien en zo laat mogelijk in de race mijn pitstop afwerken...
Ik besloot om ook onmiddellijk te pitten, zodat we de strijd om het kampioenschap rechtstreeks op de baan zouden kunnen uitvechten :) Ik maakte nog een klein foutje in mijn in-lap, maar Stefan ook net (in zijn out-lap dus).
Ik maakte m'n pitstop, heel hard mijn best aan het doen om hem er zo weinig mogelijk tijd te verliezen, wetende dat die pitstop net mijn zwakke punt is, en het wel eens cruciaal kon zijn in deze wedstrijd :) Het ging misschien iets vlotter dan anders, maar nog belange niet zo snel als de beste pitters in het pak :p
Ik moest terug op de baan komen en keek benieuwd naar links om te zien waar Stefan zat. Stefan kwam er aangereden aan een veel hogere snelheid dan de snelheid waarmee iemand de pit uit rijdt.
Moest ik een vuile piloot zijn zou ik hier misschien de optie gehad hebben om mijn kart in de lijn van Stefan te zetten en ervoor te zorgen dat hij me niet voorbij kon op straight, en dan de race zo te eindigen. Ik wil het echter altijd zo sportief en eerlijk mogelijkhouden, en maakte plaats voor Stefan die sneller reed terwijl mijn kart nog aan het optrekken was. Toen we ongeveer op topsnelheid waren reden we zij aan zij over de start/finish-lijn, Stefan links en ik rechts. Doordat de 1e bochten na de finish echter een linkse combinatie vormen had Stefan hier het voordeel op de baan. Zonder contact te maken zette ik me dan in Stefan zijn kielzog. Eventjes nadenken leverde mij de conclusie op dat ik in deze positie enkel het najaars-seizoen kon winnen indien mijn tijd bij de 2 snelste tijden van de dag was, en dat daarbij ook nog eens Stefan zijn snelste tijd niet beter mocht zijn dan de 5e snelste tijd van de dag. Aangezien Benjamin heel sterk op kop reed, en ik en Stefan ongeveer dezelfde tijden draaiden dacht ik wel dat dit bijna onmogelijk het geval zou zijn, en dat mijn enige optie dus was om Stefan te passeren op het circuit, in de 10 à 15 rondes die ons nog restten.
Ik had duidelijk een nieuwe flow gevonden en was precies sneller wanneer ik achter Stefan reed dan wanneer ik voor hem reed. Ik wist dat ik snel moest zijn om nog een kans te maken, en die mentaliteit zorgde er ook voor dat ik snel was. Ik was zichtbaar sneller dan Stefan, maar zat natuurlijk nog in zijn achterbumper. Ik heb in al die tijd Stefan nog nooit weten zo nerveus en defensief rijden, en hij maakte veel meer foutjes dan normaal. Het verschil in snelheid bleef echter te klein om mij er volledig naast te kunnen zetten. Al strijdend werkten we de rest van de race af. Ik MOEST er voorbij en Stefan MOEST mij achter zich houden. In de voorlaatste bocht in de allerlaatste ronde maakte Stefan nog een behoorlijk grote fout. Ik probeerde om mij er naast te zetten maar zat er maar een kwart naast. Een vuile piloot zou hier Stefan eigenlijk uit de allerlaatste bocht kunnen duwen, maar een clean inhaalmanoeuvre zat er niet in. Ik behield dus m'n positie en bumper aan bumper reden we over de finish, waarna we elkaar proficiat wensten vanuit de kart.
Doordat ik en Stefan wat zitten battlen hadden de laatste 10 à 15 laps kon Roel nog behoorlijk dicht komen. Hij werd uiteindelijk 4e op een 3-tal seconden van mij. Benjamin was de winnaar van de dag.
Ik was er dus niet in geslaagd om de eerste plaats in het najaars-seizoen terug te nemen, terwijl ik er zo goed in gestart was. Na de qualify zag alles er ook nog haalbaar uit, maar het mocht niet zijn. Ik eindig op de 2e plaats met slechts 2 puntjes achterstand op Stefan.
Hoewel ik niet in m'n opzet geslaagd was, was ik eigenlijk niet echt rouwig. We hadden een supermooie finale-race gehad, waarin ik jammer genoeg de duimen moest leggen voor Stefan. Het verschil was zodanig klein dat ik met iets meer moed/durf, of simpelweg een pitstop die een kwart seconde sneller was, waarschijnlijk wel gewonnen had. We zijn duidelijk elkaar waard, maar het is Stefan die met de hoofdprijs ging lopen.
Alles kon natuurlijk nog gebeuren, maar zoals ik eerder al zei was het volgens mij niet hier dat ik het kampioenschap verloren had, maar in een eerdere manche, waar ik vast bleef te zitten in een trager treintje, en Stefan zich dmv. wat geluk een weg naar voor wist te banen en 4 plaatsen voor mij eindigde...
Na de race werd alles nog bekeken, opgeteld en uitgerekend, maar ik en Stefan wisten toch al ongeveer hoe laat het was.
Stefan was één van de twee piloten die alle 20 manches van 2009 meegereden heeft (ikzelf 19, manche 13 heb ik gemist door dat ik op reis was). Door zijn deelname aan alle manches en zijn consistentie wist hij zich zowel voor het najaar als voor het totale seizoen op het hoogste schavotje te stellen. Ik werd in het najaar dus heel nipt 2e, maar voor het volledige jaar had ik iets te veel achterstand op Stefan, volgens mij vooral door zwakke prestaties en redelijk wat pech in februari en maart 2009. Blijkt overigens dat ik voor het volledige seizoen exact evenveel punten had als Knabbel, maar doordat ik meer individuele overwinningen boekte werd ik 2e geplaatst en hij 3e. Eigenlijk was het dus ook nog mogelijk geweest dat ik de 2e plaats over het hele jaar vandaag uit handen gaf, indien ik nog een plaatsje slechter of Knabbel nog een plaatsje beter geëindigd was. Daar had ik op voorhand helemaal geen rekening mee gehouden!
Stefan heeft er dus een super seizoen op zitten en heeft geen enkele keer echt pech gekend, maar heeft zichzelf ook uit alle grote crashes weten houden en heeft nooit echt grote fouten gemaakt. Zeker en vast verdiend winnaar dus nu, na zijn 3e plek in het voorjaar.
Hieronder nog de eind-uitslag:
Na de prijsuitreiking nog wat zitten nakaarten, en onze opties bekeken voor 2010. We zijn er nog helemaal niet uit, maar onze meningen verschillen nogal wat.
- Stefan zou liever niet meer in JPR meerijden (omdat hij nu toch gewonnen heeft, en dus nog weinig te bewijzen heeft :p), en mist sowieso al de eerste 2 manches van 2010 door zijn examens.
- Jochen zou liever wat gewone races op allerlei andere circuits meerijden, maar dus niet echt in een kampioenschap strijden.
- Ik vind een kampioenschap echter net leuk, en ben zeker benieuwd naar het nieuwe seizoen bij JPR, met Benjamin die nu beginnen meedoen is en altijd sterk is, Kenny die hopelijk weer vaker meedoet, eventueel nog AMG M en AMG T die terug meerijden, enkele nieuwe mensen die komen meerijden en hun opwachting aangekondigd hebben op het KartGrid forum, en ook een sterke thuisrijder in JPR (Tom DC) zou willen meedoen in 2010. Als dat allemaal waar is zouden wel eens een seizoen van nog een stukken hoger niveau kunnen krijgen, en zal het al niet evident worden om elke keer top 5 te rijden.
Ik ben aan de andere kant wel van plan om ook Belkart te gaan rijden in 2010 (het 'Belgisch kampioenschap'), maar het seizoen 2010-2011 start waarschijnlijk pas in september, en daarom zou ik het voorjaar nog opvullen met het clubkampioenschap te JPR (of toch in elk geval een hoop manches meepikken).
Maar zoals gezegd weten we het nog niet, en zullen we nog wel zien :) Feit is wel dat we sowieso wat meer ervaring moeten opdoen op andere circuits ook, en nog een niet onbelangrijk feit is dat het een vrij dure hobby/sport is en we dus ook niet mogen overdrijven door alles te gaan meedoen (zeker voor de studenten onder ons :p), want dat zou onze niet gesponsorde (hint hint :p) portefeuille wel eens niet leuk kunnen vinden.
En ondertussen is ook gebleken dat de kans (kleine kans volgens mij :p) bestaat dat we de 24u van FKI in Machelen meerijden eind april 2010, de meest gerenommeerde kart(-endurance)-wedstrijd van het jaar in ons land. Het is een idee van Kristof, maar niet iedereen was meteen laaiend enthousiast. Het zou dan waarschijnlijk wel eerder voor de fun en voor de ervaring zijn, deels afhankelijk van de samenstelling van ons team :) Je leest het hier wel als er vorderingen zijn op vlak van dit plan :p
*UPDATE*
Zie ook Jochen z'n blogpost
woensdag 16 december 2009
raam dicht
Dat het deze week serieus kouder is buiten zal de meesten niet ontgaan zijn. Mij ook niet.Gisterenavond was het mij beu en heb ik eindelijk het raam op mijn kamer dichtgedaan. 't Is te zeggen; vliegenraam eruitgehaald en raam dichtgedaan.
Het heeft (zonder overdrijven, sommigen zullen mij zot verklaren) ongeveer anderhalf jaar lang open gestaan, wat er voor zorgde dat het gisteren op mijn kamer maar een graad of 2 meer was. Ook al is het vorig jaar ook enkele dagen serieus koud geweest, nu had ik er precies iets meer last van, of minder zin in. Vooral mijn voeten kregen precies te koud om nog deftig te liggen slapen :p
Tegelijk ook de verwarming zachtjes opgezet (die volgens mij in dit millennium nog niet eens aangestaan heeft), wat er voor zorgde dat het vanmorgen toch al iets meer dan 10 graden was, wat al dichter in de buurt komt van de 'ideale' slaaptemperatuur van 16 à 18 °C :)
In een koele ruimte slapen vind ik echt niet erg, en ik vind dat het je fris houdt (letterlijk en figuurlijk :p). Als je onder warme dekens en lakens ligt voel je daar toch niets van :) Maakt het alleen wat lastiger om er in te kruipen en vooral om er uit te kruipen :p
Maar ik denk toch dat het vooral uit luiheid was dat ik niet elke dag 's morgens het raam wou opendoen om de kamer te verluchten, en 's avonds het raam weer dicht doen (en zo misschien huisgenoten onnodig wakker maken, afhankelijk van het uur) om te gaan slapen. Dus liet ik het maar de hele tijd openstaan :) Tot nu dus :p
Bovendien bleef m'n kamer de hele tijd netjes verlucht :)
Benieuwd hoe lang m'n kamer nu 'fris' zal blijven (ruiken) :D
dinsdag 15 december 2009
exit zattevrienden
Zattevrienden.be, ooit de meest populaire weblog in Vlaanderen, stopt ermee. Op de homepage prijkt een bordje met de boodschap 'Tis gedaan'.De beheerder had er een erezaak van gemaakt om zijn site te laten verkiezen tot webstek van het jaar. De ouderensite Seniorennet trok evenwel aan het langste eind. De beheerder gooit nu ontmoedigd de handdoek in de ring.
Ooit begonnen als een klein initiatief met een paar foto's, was Zattevrienden.be uitgegroeid tot een echte community. Het is niet duidelijk of de initiefnemers op nieuwe plannen broeden.
bron: HLN.be
Was inderdaad ooit een heel populaire site. Ik keek er vroeger ook veel op, maar de laatste jaren kwam ik er zelden nog toe, al was ik wel ingeschreven op hun newsletter.
Benieuwd wat er in de toekomst nog mee gebeurt, maar ik vermoed niet te veel.
Natuurlijk zijn er nog vele andere sites in België en Nederland die bijna dezelfde inhoud leveren, maar zattevrienden.be was toch wel een klasse apart.
Hier en daar zal je nog wel eens gasten met het logo op hun t-shirt tegenkomen (meestal witte letters op zwarte t-shirt).Jammer voor de bezieliers van de site dat het op deze manier stopt :(
Url's: zattevrienden.be, zv-magazine.be
Op deze blogpost op appelogen.be staat er ook wat over. Als je verder surft dan de hoofdpagina van zattevrienden kom je echter gewoon op nieuwsitems van clint.be, een analoge site, terecht. Kan dus gerust zijn dat zattevrienden gewoon overgenomen werd door Clint.
Hieronder nog het persbericht:
*UPDATE*
Vermoedens bevestigd door gva.be.
zondag 13 december 2009
karting; special lighting race
Net als vorig jaar (en het jaar daarvoor) namen we deze keer opnieuw deel aan de unieke jaarlijkse 'Dark Race' van 4Ever Karting. Voor meer details rond de formule; zie de post van vorig jaar. Het komt er dus op neer dat er gewoon in het donker geraced wordt, met optionele sfeerverlichting :) Dit jaar werd de race omgedoopt tot 'Special Lighting' race (geen idee waarom), maar het principe bleef 100% hetzelfde.
Jochen kon niet aanwezig zijn (die zat in de ardennen), dus moesten ik en Stefan het als enige piloten tot een goed einde zien brengen, gelukkig ondersteund door vaste teammanager Stefano :)
Op voorhand was ik hier niet te zeker over, omdat er op neer komt dat we elk toch een 67 minuten moesten karten, en ik niet zeker wist of dat voor mij persoonlijk wel zou lukken met 'korte' rustpauzes.
We besloten voor de veiligheid in elk geval om de race op te delen in ongeveer 30'-60'-30', waarbij Stefan de lange middelste stint voor zijn rekening zou nemen, en ik kortere begin- en eindfase van de race.
Het aantal verplichte pitstops lag toch op voorhand vast op 2, wat dus ideaal uitkwam.
Er waren opnieuw heel wat bekende gezichten aanwezig, zowel vaste klanten op JPR als mensen uit het nationale indoorkartingmilieu; AMG M, AMG T, Cedric W, Mathias G, Robin B, Dennis, Shauni, Benjamin T, Mario K, bulldog. Ook Frederik (het hoofd van 4Ever Karting) zou nog eens meerijden.
Er waren 14 teams aanwezig die zich aan een kart-avontuur in het donker wouden wagen :)
Doordat het niveau hier en daar nogal wat verdeeld zat over de teams (bulldog reed met z'n vader die niet even snel is, Mario K had wat tragere teammates, Robin B moest samen met Dennis zoiezo meer kilo's in de strijd gooien, Mathias G had de minder ervaren Shauni bij zich, ...) wou ik toch hoog mikken. Top 4 zou volgens mij zeker moeten lukken (na Mathias G & Shauni, Cedric & de AMG's, en Benjamin T (afhankelijk van zijn teammate)), maar ik wou op het podium proberen eindigen.
Eerst kregen we een kwartiertje de tijd om ons te kwalificeren. Dat was dan ook mijn taak, aangezien ik normaal gezien vrij vlug snel ben over 1 ronde tijd, en ik zoiezo de start van de race voor mijn rekening zou moeten nemen (en dat gebeurt door de persoon die de kwalificatie eindigt).
Ik voelde direct dat de kart die we kregen zeker niet slecht was, alleen jammer dat de stoel los zat. Bij elke bocht naar links of rechts schoof de stoel ook een klein beetje naar die richting. De kart had ook behoorlijk gevoelige rem, maar dat heb ik graag, en het had zeker nog erger gekund ook.
Ik kon me na een kwartiertje met 40.49 op P3 van de 14 teams kwalificeren, achter Mathias G op P1 (die reed in qualify al 39.97 met een bomkart, terwijl er voor de rest van de dag niemand nog onder de 40 seconden reed), en Benjamin T op P2 (40.39 dacht ik).
In de eerste 2 rondes van de race moest ik vrijwel onmiddellijk een gaatje van 20 meter laten vallen op benjamin, ik had m'n start blijkbaar opnieuw een beetje gemist, maar verloor geen posities ook.
Voor de rest van het eerste half uur kon ik het gat met Benjamin variabel tussen de 5 en de 25 meter houden, maar raakte net niet tot bij hem...
Ondertussen was Mathias natuurlijk al gaan vliegen, die draaide rondetijden van 39.8 en zo, maar met letterlijk een bomkart; de motor ontplofte na een 20-tal minuten in de race... Mathias moest van kart wisselen en verloor ongeveer een minuut (wat overeenkomt met ongeveer anderhalve ronde). Jammer voor hem en Shauni natuurlijk, maar mechanische pech is jammer genoeg altijd een belangrijke factor bij motorische sporten.
Net voor m'n pitstop kwam Cedric W nog wat aandringen waardoor ik enkele rondjes wat defensiever moest gaan rijden, maar door het dubbelen en ik die m'n 2e adem vond kon ik kort daarna toch weer wat meer op m'n gemak gaan rijden.
Na de pitstop lagen we nog steeds op P3, maar de vervangers van Benjamin en Cedric waren aanvankelijk iets trager onderweg waardoor m'n teammate kon opklimmen naar P1 en geleidelijk aan het gat uitbouwen. Benjamin had wel reeds zijn 2 pitstops afgewerkt, dus zijn team lag eigenlijk virtueel aan de leiding.
Na Stefan zijn volledige stint had hij ongeveer 25 sec voorsprong uitgebouwd op het team van Benjamin, wat dus voldoende zou moeten zijn voor een volledige pitstop.
Voor mijn laatste stint kwam ik de baan terug als P1 op, met ongeveer 15 sec voor op de 2e (team van Cedric) en 20 sec voor de 3e (team van Benjamin).
P2 (AMG T toen) werd nog rondgetikt en verloor 15 seconden, P3 had niet goed opgelet eerder in de race en voerde een pitstop te veel uit, waardoor zij dus ook een 15-tal seconden verloren.
Ik gaf nog me 110% omdat ik de snelste ronde wou (na Mathias in die ontplofkart dan :p), en dat lukte me uiteindelijk ook: 40.07x. Zodoende ook nog onze voorsprong uitgebouwd tot 36 seconden op P2 en 1 lap & 10 seconden op P3, waardoor we dus als duidelijke (weliswaar niet echt verwacht) winnaars afgevlagd werden!
Blijkbaar werd het verder in het pak jammer genoeg niet voor iedereen een even leuke wedstrijd... Sommige piloten kwamen vast te zitten achter andere piloten die trager onderweg waren, maar wel heel defensief reden en amper foutjes maakten. Op die manier raakten ze er natuurlijk niet voorbij. Dit was deels te verklaren door de afwijkende pitstrategie van sommige teams, maar ook dat er (door het rijden in het donker) minder gevlagd werd, en het simpelweg minder duidelijk was wanneer er gevlagd moest worden.
Enkele al dan niet bedoelde tikjes waren dan ook jammer genoeg niet afwezig.
Ik heb hier zelf gelukkig geen last van gehad, maar voor de andere teams kon het misschien in een andere situatie wel anders afgelopen zijn (al zou voor geen van de teams uit de top3 de podiumplaats bedreigd worden).
Ook vind ik het jammer dat Shauni het wat lastig had in de race, en enkele van haar foutjes hard afgestraft werden. Toen een marshall het niet vlug genoeg gezien had dat ze vast stond (of was het gewoon omdat ze zelf de zoveelste fout maakte...?) besloot ze om gewoon uit te stappen en te stoppen met racen (lees: al wenend weglopen). Ik snap dat het niet leuk is, maar volgens mij kan het in geen enkele situatie goedgekeurd worden om je kart zomaar in het midden van het circuit te laten staan en uit te stappen en er de brui aan te geven. Zo breng je niet enkel jezelf maar ook andere piloten (en niet onbelangrijk: hun race) in gevaar.
Soit, wij (Traxxis Racing) hebben zeker een leuke wedstrijd gehad dus! En een overwinnig maakt het natuurlijk nog leuker ^^
Bovendien is het altijd speciaal om in het donker te rijden... Dat maakt het soms echt lastig en extra moeilijk om de apexes in te schatten en niet te raken :p
Volgend jaar zijn we hoogstwaarschijnlijk opnieuw van de partij voor de 'Dark Race', om het hoogste schavotje te verdedigen, wat natuurlijk niet evident zal zijn!
Jochen kon niet aanwezig zijn (die zat in de ardennen), dus moesten ik en Stefan het als enige piloten tot een goed einde zien brengen, gelukkig ondersteund door vaste teammanager Stefano :)
Op voorhand was ik hier niet te zeker over, omdat er op neer komt dat we elk toch een 67 minuten moesten karten, en ik niet zeker wist of dat voor mij persoonlijk wel zou lukken met 'korte' rustpauzes.
We besloten voor de veiligheid in elk geval om de race op te delen in ongeveer 30'-60'-30', waarbij Stefan de lange middelste stint voor zijn rekening zou nemen, en ik kortere begin- en eindfase van de race.
Het aantal verplichte pitstops lag toch op voorhand vast op 2, wat dus ideaal uitkwam.
Er waren opnieuw heel wat bekende gezichten aanwezig, zowel vaste klanten op JPR als mensen uit het nationale indoorkartingmilieu; AMG M, AMG T, Cedric W, Mathias G, Robin B, Dennis, Shauni, Benjamin T, Mario K, bulldog. Ook Frederik (het hoofd van 4Ever Karting) zou nog eens meerijden.
Er waren 14 teams aanwezig die zich aan een kart-avontuur in het donker wouden wagen :)
Doordat het niveau hier en daar nogal wat verdeeld zat over de teams (bulldog reed met z'n vader die niet even snel is, Mario K had wat tragere teammates, Robin B moest samen met Dennis zoiezo meer kilo's in de strijd gooien, Mathias G had de minder ervaren Shauni bij zich, ...) wou ik toch hoog mikken. Top 4 zou volgens mij zeker moeten lukken (na Mathias G & Shauni, Cedric & de AMG's, en Benjamin T (afhankelijk van zijn teammate)), maar ik wou op het podium proberen eindigen.
Eerst kregen we een kwartiertje de tijd om ons te kwalificeren. Dat was dan ook mijn taak, aangezien ik normaal gezien vrij vlug snel ben over 1 ronde tijd, en ik zoiezo de start van de race voor mijn rekening zou moeten nemen (en dat gebeurt door de persoon die de kwalificatie eindigt).
Ik voelde direct dat de kart die we kregen zeker niet slecht was, alleen jammer dat de stoel los zat. Bij elke bocht naar links of rechts schoof de stoel ook een klein beetje naar die richting. De kart had ook behoorlijk gevoelige rem, maar dat heb ik graag, en het had zeker nog erger gekund ook.
Ik kon me na een kwartiertje met 40.49 op P3 van de 14 teams kwalificeren, achter Mathias G op P1 (die reed in qualify al 39.97 met een bomkart, terwijl er voor de rest van de dag niemand nog onder de 40 seconden reed), en Benjamin T op P2 (40.39 dacht ik).
In de eerste 2 rondes van de race moest ik vrijwel onmiddellijk een gaatje van 20 meter laten vallen op benjamin, ik had m'n start blijkbaar opnieuw een beetje gemist, maar verloor geen posities ook.
Voor de rest van het eerste half uur kon ik het gat met Benjamin variabel tussen de 5 en de 25 meter houden, maar raakte net niet tot bij hem...
Ondertussen was Mathias natuurlijk al gaan vliegen, die draaide rondetijden van 39.8 en zo, maar met letterlijk een bomkart; de motor ontplofte na een 20-tal minuten in de race... Mathias moest van kart wisselen en verloor ongeveer een minuut (wat overeenkomt met ongeveer anderhalve ronde). Jammer voor hem en Shauni natuurlijk, maar mechanische pech is jammer genoeg altijd een belangrijke factor bij motorische sporten.
Net voor m'n pitstop kwam Cedric W nog wat aandringen waardoor ik enkele rondjes wat defensiever moest gaan rijden, maar door het dubbelen en ik die m'n 2e adem vond kon ik kort daarna toch weer wat meer op m'n gemak gaan rijden.
Na de pitstop lagen we nog steeds op P3, maar de vervangers van Benjamin en Cedric waren aanvankelijk iets trager onderweg waardoor m'n teammate kon opklimmen naar P1 en geleidelijk aan het gat uitbouwen. Benjamin had wel reeds zijn 2 pitstops afgewerkt, dus zijn team lag eigenlijk virtueel aan de leiding.
Na Stefan zijn volledige stint had hij ongeveer 25 sec voorsprong uitgebouwd op het team van Benjamin, wat dus voldoende zou moeten zijn voor een volledige pitstop.
Voor mijn laatste stint kwam ik de baan terug als P1 op, met ongeveer 15 sec voor op de 2e (team van Cedric) en 20 sec voor de 3e (team van Benjamin).
P2 (AMG T toen) werd nog rondgetikt en verloor 15 seconden, P3 had niet goed opgelet eerder in de race en voerde een pitstop te veel uit, waardoor zij dus ook een 15-tal seconden verloren.
Ik gaf nog me 110% omdat ik de snelste ronde wou (na Mathias in die ontplofkart dan :p), en dat lukte me uiteindelijk ook: 40.07x. Zodoende ook nog onze voorsprong uitgebouwd tot 36 seconden op P2 en 1 lap & 10 seconden op P3, waardoor we dus als duidelijke (weliswaar niet echt verwacht) winnaars afgevlagd werden!
Blijkbaar werd het verder in het pak jammer genoeg niet voor iedereen een even leuke wedstrijd... Sommige piloten kwamen vast te zitten achter andere piloten die trager onderweg waren, maar wel heel defensief reden en amper foutjes maakten. Op die manier raakten ze er natuurlijk niet voorbij. Dit was deels te verklaren door de afwijkende pitstrategie van sommige teams, maar ook dat er (door het rijden in het donker) minder gevlagd werd, en het simpelweg minder duidelijk was wanneer er gevlagd moest worden.
Enkele al dan niet bedoelde tikjes waren dan ook jammer genoeg niet afwezig.
Ik heb hier zelf gelukkig geen last van gehad, maar voor de andere teams kon het misschien in een andere situatie wel anders afgelopen zijn (al zou voor geen van de teams uit de top3 de podiumplaats bedreigd worden).
Ook vind ik het jammer dat Shauni het wat lastig had in de race, en enkele van haar foutjes hard afgestraft werden. Toen een marshall het niet vlug genoeg gezien had dat ze vast stond (of was het gewoon omdat ze zelf de zoveelste fout maakte...?) besloot ze om gewoon uit te stappen en te stoppen met racen (lees: al wenend weglopen). Ik snap dat het niet leuk is, maar volgens mij kan het in geen enkele situatie goedgekeurd worden om je kart zomaar in het midden van het circuit te laten staan en uit te stappen en er de brui aan te geven. Zo breng je niet enkel jezelf maar ook andere piloten (en niet onbelangrijk: hun race) in gevaar.
Soit, wij (Traxxis Racing) hebben zeker een leuke wedstrijd gehad dus! En een overwinnig maakt het natuurlijk nog leuker ^^
Bovendien is het altijd speciaal om in het donker te rijden... Dat maakt het soms echt lastig en extra moeilijk om de apexes in te schatten en niet te raken :p
Volgend jaar zijn we hoogstwaarschijnlijk opnieuw van de partij voor de 'Dark Race', om het hoogste schavotje te verdedigen, wat natuurlijk niet evident zal zijn!
vrijdag 11 december 2009
cats vs dogs
TheNewScientist heeft een mooi artikel waarin katten vergeleken worden met honden, op verschillende puntjes.Het eindresultaat lijkt 5-6 voor de honden, maar sommige puntjes zijn toch deels voor interpretatie vatbaar... :)
Ikzelf blijf in elk geval een 'catperson'... :p
(Op HLN.be de vertaalde versie...)
voetbal; mooiste goal 2009
Ik ben normaal echt niet voor voetbal, maar dit is nu nog eens een filmpje dat ik kan smaken :p
De 10 mooiste goals van 2009, naar aanleiding van de nieuwe Ferenc Puskas Award die door de FIFA uitgereikt wordt aan het mooiste doelpunt van het voorbije jaar. Stemmen kan nog tot maandag :)
De 10 mooiste goals van 2009, naar aanleiding van de nieuwe Ferenc Puskas Award die door de FIFA uitgereikt wordt aan het mooiste doelpunt van het voorbije jaar. Stemmen kan nog tot maandag :)
voetbal; geblinddoekt goochelen
Filmpje ter promotie van Fifa 2010 waarbij ze verschillende bekende voetballers gevraagd hebben om te trachten zo lang mogelijk de bal hoog te houden terwijl ze geblinddoekt zijn...
Zonder het einde te zien lijkt het toch heel impressive :)
Neemt niet weg dat Ronaldinho heel wat kan met een bal natuurlijk :p
Nja leuke reclame zeker :)
Zonder het einde te zien lijkt het toch heel impressive :)
Neemt niet weg dat Ronaldinho heel wat kan met een bal natuurlijk :p
Nja leuke reclame zeker :)
dinsdag 8 december 2009
2009 in Auto-Tune
Een overzicht van het jaar 2009 (ook al is er nog een maand te gaan, anders had Tiger Woods er waarschijnlijk ook wel in voorgekomen :p), gebruik makend van de Auto-Tune techniek (al een tijdje een rage, vooral op YouTube enzo).
Hoofdzakelijk nieuws-items afkomstig uit de USA maar veel zaken zullen bij ons ook wel wel 'nieuws' geweest zijn.
Pretty neat right? :)
Een ander voorbeeld met T-Pain tijdens Jimmy Kimmel live show (met Obama :p) ter promotie van zijn iPhone app:
En hier nog een stukje uitleg met Weird Al Yankovic.
Hoofdzakelijk nieuws-items afkomstig uit de USA maar veel zaken zullen bij ons ook wel wel 'nieuws' geweest zijn.
Pretty neat right? :)
Een ander voorbeeld met T-Pain tijdens Jimmy Kimmel live show (met Obama :p) ter promotie van zijn iPhone app:
En hier nog een stukje uitleg met Weird Al Yankovic.
maandag 7 december 2009
Tiger is good busy
Ik heb altijd al veel respect had voor Tiger Woods. Hij overklast iedereen in het golfen (al volg ik die sport niet echt, leeft niet zo hier in België).Nu komt hij echter om andere redenen volop in de media.
Hij blijft in elk geval goed bezig :D
Hij zit al aan 8 vrouwen momenteel, en er is sprake van nog meer.
Veel kans dat enkele daarvan er gaan proberen geld uitslaan, maar dat is logisch bij zo'n zaken...
Ik weet niet of ik er nu minder of net meer respect voor moet hebben :D
Zie vooral dit artikel, en de foto-compositie er bij :D
Best ook opvallend hoeveel ... euh ... vrouwen van zijn etniciteit er in de lijst staan :) De volle 0%!
More on HLN
*UPDATE*
Nu ook al een flashgame waarbij je als Tiger moet vluchten van je boze vrouw :D
haar-kwestie
Vandaag langsgeweest bij de kapper. Een andere kapper dan ik gewoon ben. Ik was ineens omringd door een handvol vrouwen stukken voorbij hun menopauze, met allemaal hetzelfde coupe'ke, en vrijwel onmiddellijk stelde ik me de vraag waarom zo goed als alle oudere vrouwen eigenlijk een kort kapsel hebben. Mijzelf dan even zitten afvragen wat de verklaring van dit fenomeen kon zijn, en eens zitten nadenken of ik eigenlijk oudere vrouwen ken die wel lang haar hebben... Jammer genoeg tot de conclusie moeten komen dat dit er boven de 35 al weinig zijn, en boven de 50 zo goed als geen enkel...Het gros van de jonge meisjes/vrouwen heeft lang haar. De meeste uitzonderingen hierop zijn de lesbische (niet om grof te zijn maar face it, het is wel zo :p). Waarom verandert dit ineens wanneer een vrouw ouder wordt?
De enige grote reden die ik zelf kon verzinnen is dat er met langer (en dus meer) haar ook meer werk is om het te kleuren, en aangezien bijna alle vrouwen al veel vroeger dan je denkt massaal hun haar gaan kleuren, is dit met een kort kapsel werk uitgespaard... (De vraag waarom ze dan weer allemaal hun haar kleuren is een andere discussie en ga ik hier niet over uitwijden :p)
Een veralgemening van deze reden is natuurlijk dat alles verzorgen (krultang, stijltang, wassen, drogen, en wat weet ik veel dat ze daar nog allemaal mee doen) zoiezo langer duurt wanneer het haar langer is.
Daarnet dan eventjes zitten Googlen naar eventuele andere verklaringen :)
There are plenty of good reasons for the mature woman to consider short hair:
- It can be easier to take care of, depending on the style.
- It looks smart and professional.
- It's ideal for women who like to swim or do other sports.
- It can give your face a lift instead of dragging down your features as long hair can do.
Allemaal misschien wel waar (alhoewel het 2e punt twijfelachtig is), maar behalve misschien die laatste heeft dit toch niets te zien met leeftijd...?
Ik Google'de verder...
Women with long tresses regularly devote huge chunks of their mornings to styling their hair. Years of long hair means years spent combing, curling, straightening, conditioning, trimming, braiding and otherwise maintaining that hair. That time adds up and women are capable of reaching their breaking point. Why deal when one can settle into a salon chair and let someone cut away the hassle?
Idd, zoals ik al dacht dus... Jammer genoeg worden vrouwen te lui om er goed uit te zien blijkbaar? :p
Society's attitude dictating short hair on older women has been prevalent for a long time. Before the current century woman of all ages always had long tresses. The older the woman, the longer her hair except in rare circumstances.
Short hair became the latest fashion in the United States in the 1920s. Even then, the majority of older women kept their hair long periodically wearing it up in a variety of buns, twists or braids.
After World War II the hair care industry welcomed the introduction of the shampoo and wet curler set for short styles. Chemically permed styles also became prominent.
Older woman flocked to hairdressers and emerged with short curls, and waves. It became very fashionable to get your hair done every single week.
The weekly hairdresser visits did not encourage long hair.
Most hairdressers made more money if they trimmed and styled hair on a weekly or semi-monthly basis.
Older women with long hair were considered prime hair makeover subjects by the entire beauty industry.
Short hair for older women was the preferred style throughout the 1950s. When the 1960 ushered in the age of the long hair, older women continue to do the shampoo and set on their short styles.
Short hair for the middle-aged became the norm. It was rare to find older women with hair past their shoulders.
Many people still believe that older women should have short hair.
Aha! Al een stuk plausibeler. De schoonheidsindustrie (en daaronder eigenlijk gewoon geld) zit er dus achter. How surprising...
How often do you see older women with really long hair? Not often, right? It seems like by their late 30s or early 40s most women have given up on longer hair and go for the shorter cuts.
Long hair is a great way to stand out from the crowd throughout life. Even as you age, consider how wonderful you will look and feel with long hair you can put up however you like rather than having a shorter permed style. If that thought delights you, grow your hair out.
Inderdaad!
We're never too old for long hair. Modern science will tell you that age is only a state of mind. Maybe we haven't all figured out how to think ourselves twenty for eternity, but it's clear that people are aging more gracefully than ever.
If your hair is healthy and hasn't thinned drastically, you have every reason to stay long. Even if you're grays are slowly increasing, short hair doesn't have to be next step. Gray hair is often dry, but that only means you need more conditioner, not a bob.
Amen!
While today's standard beauty wisdom dictates older women should cut off their hair, there are no compelling reasons why long hair on mature women cannot be beautiful.
Damn right!
De kans zal wel vrij klein zijn dat ik hier mijn doelgroep bereik, maar; vrouwen op leeftijd; lang is mooier! Kort is simpelweg te mannelijk of te belachelijk...
(P.S.: bovenste foto; Jane Seymour; actrice; Dr. Quinn, Medicine Woman, Bond-girl geweest, ... (geboren in 1951), onderste foto; Elizabeth Hurley; actrice (geboren in 1965), en andere analoge voorbeelden zijn er nog genoeg :))
Meer leesmateriaal: bron 1, bron 2, tips, zelfde vraagstelling of mij, more, mythes
niergordel
Zaterdag liep ik toevallig in een moto-winkel in Duitsland, en ik kwam aan een rek vol niergordels in alle vormen en maten.Ik was al eventjes op zoek naar iets om mijn onderrug te beschermen tijdens het karten, dus besloot ik om er eentje mee te nemen.
Het zou vooral moeten helpen tegen misschien wat pijn in mijn onderrug waar ik soms eens wat last van heb, maar vooral tegen de bulten/bobbels die ontstaan als ik zonder kussentje rijdt (doordat ik niet van de dikste ben schuren mijn onderste ruggenwervels wat tegen de rugleuning van het stoeltje in een kart, wat tot pijnlijke bulten leidt die er enkele dagen blijven staan).
Nu nog op zoek naar ribbeschermers, een overall, schoenen, en misschien een helmsteun... :) Ik heb staan kijken in Genk zaterdagvoormiddag, maar moest besluiten (... :p) om (in elk geval nu) nog niets te kopen :p
vrijdag 4 december 2009
gratis naar de hoeren
Prostituees bieden hun diensten gratis aan tijdens de klimaattop in Kopenhagen. De actie geldt als protest tegen een maatregel die de burgemeester van de Deense hoofdstad had uitgevaardigd. Dat meldt De Telegraaf op zijn website.De dames van plezier verlenen hun diensten kosteloos op vertoon van een kaartje van de burgemeester en hun toegangskaart tot de top. De prostituees zijn boos omdat de burgemeester Ritt Bjerregaard aan 160 hotels kaartjes had rondgestuurd met het verzoek vooral geen prostituees te regelen voor hun gasten tijdens de conferentie. Als protest bieden de vrouwen nu gratis seks aan.
bron: HLN.be
Shocking.
Stel u voor dat ge naar die klimaattop
Der zal daar wa gebeuren volgende week...!
rookverbod
Een tijdje terug was er sprake van een algemeen rookverbod in café's vanaf 2012. Iedereen zei dat het er zeker zou komen etc., maar ik bleef er precies als enige in mijn kring heel sceptisch over en beweerde dat er nog wel iets zou tussenkomen, de belgische politiek kennende...Bleek dus dat dat inderdaad het geval was, en het algemeen rookverbod werd afgeschoten vorige week.
Gelukkig is er nu dan toch een compromis gekomen, en geldt er vanaf 2010 een rookverbod in café's waar er ook eten geserveerd wordt, en vanaf 2014 dan eindelijk het algemene rookverbod.
In hoeverre de café-uitbaters zich daar aan zullen gaan houden is nog maar de vraag... Ik hoop in elk geval van wel!
Wat een plezier zal dat niet zijn. Je stinkt niet meer naar de rook, je kleren moeten niet meer gewassen worden na 1 dag, je ogen pieken niet meer, je neus raakt niet meer verstopt, ...
Toen ik vorige maand in New York was, waar er nergens binnen mag gerookt worden, merkte ik pas wat een verademing zoiets is!
Als de grote steden zoals New York en Parijs het al kunnen, waarom moeten wij dan weer zo lang achterop huppelen...
Soit, nog een kleine 5 jaar volhouden dan maar :| Kut rokers.
Zie ook een aantal artikels op HLN.be
donderdag 3 december 2009
Back to the 90's
Rijkelijk (bijna 3 weken) te laat met mijn post, maar hij moest er zoiezo nog komen :)Op 14 november zijn we naar Back to the 90's geweest, het event dat al een tijdje bestaat in Antwerpen, maar deze keer ook naar Flanders Expo afzakte.
Op voorhand had ik geen zin om vanalles te regelen en rond te vragen wie het zag zitten om mee te gaan, dus heb ik gewoon 6 tickets besteld. De dag zelf was het blijkbaar niet moeilijk om ze kwijt te geraken, en dus konden we met ons 6 een feestje bouwen (samen met de massa anderen natuurlijk :p)
Er waren 2 zalen, een "main room" waar de artiesten optraden (en tussendoor wat entertainment door een dj), en een "club room" waar de bekende dj's uit de populairste clubs van vorig decennium (Illusion, Boccaccio, La Rocca, BBC, Cherrymoon, ...) een set brachten.
Ik wou eigenlijk in alle2 de zalen staan, maar een mens kan zich natuurlijk niet splitsen. We zijn wel enkele keren verhuisd, maar uiteindelijk hebben we toch het grootste deel in de "main room" gestaan. Niet meer weggegaan omdat we ons er zo amuseerden vermoedelijk :)
Wie hebben we gezien van artiesten; Good Shape (hilarische danspasjes), Coolio (begint ook duidelijk de leeftijd mee te dragen, maar je ziet dat hij nog van feesten houdt... zwaar leven vermoed ik ;), gelukkig ondersteund door een jongere saxofoon-speler), Right Said Fred (gemist door te gaan pissen), Technotronic (beetje ondermaats maar toch es leuk om zien), 2 Brothers on the 4th Floor (amai, met die jonge danseresjes straalt de energie er van af! en wat een outfits ;) zangeres Des'Ray heeft nog meer uitstraling en sex-appeal dan vroeger, wat mij betreft) en 2 Fabiola (had ik enkele maanden terug ook al in Ruiselede gezien, met een even afgeleefde Pat Krimson (ook zwaar leven daar in Ibiza waar hij 7 jaar woonde denk ik :p), maar toch dikke ambiance!).
Ook een stuk van Zolex zijn set en een stuk Yves De Ruyter in de andere zaal wou ik zeker niet missen :)
Ook toevallig enkele oude kennissen tegen het lijf gelopen daar, wat natuurlijk ook altijd leuk is.
Zelf JimTV en MNM waren ook aanwezig met een stand met promogirls (trampoline girls :p), altijd leuk, rand-animatie :)
We zijn gebleven tot het einde, maar dat kwam er ook zo rap aan... De tijd vliegt als je je amuseert. Het is dus een zware en lange nacht geworden, maar heb me super geamuseerd en heb er dan ook natuurlijk geen spijt van ;)
De avond (/nacht) had alles wat een uitgaansavond moet hebben om geslaagd te zijn ;)
Hier kan je wat foto's zien van de artiesten.
Enkele filmpjes: DJ Wout, algemeen: part 1, part 2, part 3, part 4, part 5
Grootste minpunt was volgens mij voor de vrouwen het toilet, die moesten bijna een halfuur aanschuiven denk ik. Voor ons jongens was dat gelukkig om 5 minuutjes geklaard. Het was wel een eindje wandelen en op die manier heb ik dus het hele optreden (3 liedjes :p) van Right Said Fred gemist :p
Grootste pluspunt was voor mij dan weer dat er binnen in Flanders Expo niet gerookt mag worden (top!), en ook de gemiddelde leeftijd van het publiek... Er was bijna niemand jonger dan 20 aanwezig denk ik, wat direct voor een gans andere sfeer en mentaliteit zorgt dan de doorsnee KLJ-fuif...
Conclusie: het is wat het is, een avond die je laat terugdenken aan de 90s, en het doet wat je er kan van verwachten, maar dat is zeker genoeg om er een super geslaagde avond van te maken ook :) Pure nostalgie sommige liedjes.
En zie hier ook Jochen zijn blogpost :)
Voor de volgende editie (3 april 2010, sportpaleis Antwerpen); zie hier. Je kan nu al tickets bestellen en uitverkocht=uitverkocht... Veel kans dat wij opnieuw van de partij zijn ;)
karting; JPR kampioenschap 2009/19
Woensdag was het de 19e en voorlaatste manche van het JPR clubkampioenschap 2009.
Ik verwachtte zoiezo veel volk, ivm. de aankomende Belkart manche te JPR van komende zondag, en dus wel een aantal piloten die hiervoor zouden komen oefenen.
Ik bleek gelijk te krijgen, want we kwamen met 26 piloten aan de start, wat zoiezo te veel was. Het zou dus opnieuw een teamrace worden met teams van 2 piloten, en dus moesten er 13 teams gevormd worden.
We mochten zelf kiezen wie onze teammate werd, als we maar wat overeenkwamen :)
Ik moest even nadenken wat voor mij persoonlijk het beste zou zijn.
De logische optie is natuurlijk om voor Stefan te kiezen, maar op die manier zouden we alle2 evenveel punten scoren, en aangezien hij een kleine voorsprong heeft in het klassement zou ik, bij die keuze, dus zoiezo mijn achterstand niet kunnen inhalen.
Ik besloot toch om geen echt risico te lopen en zo misschien andere piloten hun achterstand op mij goed te laten maken, en dus toch voor Stefan te kiezen en het maximale uit de race trachten te halen.
Andere teams die gevormd werden waren onder andere: Daan en Matthias.M (Belkarters), Knabbel en Babbel, Roel S en Dimitry, Kenny V en Eric L. Deze 4 teams zouden zoiezo onze rechtstreekse concurrentie worden.
Jochen vond het wat jammer dat het een teamrace was, omdat hij zo niet echt een teammate had (aangezien wij namelijk nog steeds met 3 zijn... Dringend een 4e man nodig!), en besloot om met Willy te rijden en er een plezante avond van te maken voor de fun (Jochen streed toch niet meer mee voor het kampioenschap) :)
Aangezien het een teamrace was werd de structuur alsvolgt opgelegd: 10' qualify, 50' race, met in de race 3 verplichte pitstops.
Deze keer gingen de pitstops uitzonderlijk gepaard met een kartwissel, maar jammer genoeg geen minimum tijd in de pitstop. De snelheid van een pitstop zou dus zoiezo ook een deel bepaald worden door de snelheid van de marshalls bij oa. het verplaatsen van de transponder die de rondetijden registreert...
Ik zou de qualify en de eerste 20' van de race voor mijn rekening nemen, en Stefan zou het laatste halfuur uitrijden.
De qualify verliep vrij vlot en ik kon mij op de 2e plaats zetten. Ik voelde echter dat de kart (nummer 7) niet ideaal was. Ik was in form en voelde dat er meer in zat, maar de kart hield mij wat tegen. Voor mij stond Dimitry met een super kart, en daar lag er dus ook geen maat op. In de qualify was hij al heel wat sneller dan mij, en in de race was ik ook op achtervolgen aangewezen. Hij reed meteen bij de start van de race meters per ronde weg van mij. Iets waar ik me dus zoiezo niet goed bij voelde :p
Het leek een vrij eenzame race te gaan worden voor mij. Dimitry was gaan vliegen met zijn betere kart, dus aanvallen moest/kon ik zoiezo niet doen, en achter mij bleef het gat met de achtervolgers vrijwel gelijk op een handvol secondes, zodat ik ook niet defensief moest gaan rijden.
Ik zat in m'n kart te twijfelen wat ik zou doen. Het was geen superkart, maar het was ook niet de slechtste. Ik was vooral niet tevreden met de remmen, maar qua optrekken viel het al bij al nog mee. Ik twijfelde om een kartwissel uit te voeren... Ik kon natuurlijk een betere kart krijgen waar veel meer in zat, maar ik kon evengoed een slechtere kart krijgen...
Na enkele rondes twijfelen besloot ik het risico te nemen en dus toch te wisselen. We waren op dat moment ongeveer 25 rondes ver in de wedstrijd.
Ik verloor in de pitstop een 15-tal seconden doordat de persoon die de transponder moest versteken (Eric W) de transponder niet vast kreeg op mijn nieuwe kart. Een klote-gevoel als je zo kostbare seconden moet verliezen, door iets wat niet in jouw handen ligt. Andere teams konden pitstop-rondes maken van rond de 53 seconden als alles goed liep, en onze ronde met pitstop was 68 seconden...
De kart die ik kreeg voelde helemaal anders aan. Hij stond bovendien al weer redelijk koud waardoor ik hem toch nog even moest warmrijden alvorens ik er kon beginnen aan wennen. Vooral de remmen waren totaal anders dan mijn eerste kart, en hij was in het algemeen ook veel nerveuzer. Ik voelde mij nog minder op mijn gemak dan met mijn eerste kart, en besloot om na 3 à 4 rondes meteen weer een wissel uit te voeren.
Deze pitstop ging gelukkig wat vlotter, maar doordat ik zo vlug weer mocht vertrekken had ik niet te tijd gehad om mijn stoel in de juiste positie te zetten. Stoppen op het circuit om dit te doen was zoiezo geen optie door het extra tijdverlies.
De kart die ik deze keer kreeg was jammer genoeg ook weer niet super. Hij zat ergens tussen de 2 vorige in, maar door mijn slechte zitpositie was het moeilijk om er alles uit te halen. Ik reed nog een 10-tal rondes, en besloot dan om het stuur door te geven aan mijn teammate. Ik had met alle3 mijn karts wel ongeveer dezelfde tijden kunnen draaien. Beetje raar eigenlijk, omdat ik bij alle3 een totaal ander gevoel kreeg, en zeker niet de indruk geef dat ik er even rap mee reed. Ik reed gemiddeld rondetijden tussen de 40.7 en 41.0.
De wissel met mijn teammate verliep jammer genoeg ook niet van een leien dakje. Toen ik de pit binnenkwam stond er nog een kart voor ons in de pitlane die ook aan het wisselen was, en waar de transponder dus ook nog moest verstoken worden.
We verloren opnieuw een 15-tal seconden (kon natuurlijk erger, maar toch) in de pitstop. Hierdoor had Stefan natuurlijk wel alle tijd van de wereld (welja, 15 seconden...) de tijd om zijn zitpositie aan te passen.
Ik stapte geheel uitredderd uit de kart. Drie keer niet alles kunnen geven, twee keer 15 seconden verloren in een pitstop (3/4 van een ronde dus in totaal)... Ik hield m'n hart al vast voor het slechte resultaat dat we zouden rijden vandaag.
Stefan kwam als 10e van de 13 teams terug op het circuit. Positief hierbij was wel dat wij het enige team waren dat nu al zijn 3 verplichte pitstops afgewerkt hadden. Vele teams moesten nog 1 of zelf nog 2 keer binnenkomen.
De kart die Stefan gekregen had was blijkbaar niet slecht, maar hij had toch even nodig om er aan te wennen. Zijn eerste rondes reed hij slechts 41.5... Na een tijdje begon hij er gelukkig aan te wennen en reed hij betere rondes. Raar genoeg was hij wel niet constant. Hij wisselde de hele tijd rondes van 40.8 af met rondes van 41.2. En dat terwijl Stefan normaal gezien altijd heel consistent rijdt.
Ondertussen was hij wel al opgeklommen naar P7, en we wisten dat er nog steeds heel wat teams voor ons een pitstop moesten maken.
Na een 10-tal minuten wedstrijd begon Stefan dan toch zijn draai te vinden en begon hij vrij constant onder de 41 te draaien. Op dat moment reed al de rest vreemd genoeg de hele tijd boven de 41 seconden (terwijl er heel wat waren die een kwartiertje eerder wel vlot onder die tijd doken), en was Stefan dus de snelste man op de baan.
We konden bovendien nog ergens anders van profiteren. Het team van Dimitry en Roel (dat aan de leiding reed) had een pitstop-ronde van meer dan 90 seconden! Hun pitstop had dus bijna een minuut geduurd. De reden hiervoor bleek achteraf te zijn dat Dimitry de pedalen van zijn nieuwe kart niet goedgezet kreeg, en hij hier maar bleef prutsen vooraleer uiteindelijk te kunnen vertrekken. Jammer voor hen natuurlijk, maar op zich hun eigen schuld. De beste beslissing in deze situatie was geweest om te vertrekken met slechte pedaal-positie en onmiddellijk weer een pitstop te maken. Zo hadden ze hooguit enkele secondjes verloren, en dus geen minuut. Natuurlijk is zoiets makkelijker gezegd dan gedaan, en in the heat of the moment is het niet altijd makkelijk om een rationeel juiste beslissing te nemen. Roel was er duidelijk van aangedaan na de race, want als we eerlijk zijn hadden ze hier wel een zekere overwinning uit handen gegeven...
De tijd begon er aan te komen dat Stefan wat inhaalmanoeuvres uit z'n mouwen zou moeten schudden.
Toen we op P5 naar de voorliggers reden lagen ook Detlef en Peter nog voor ons, en de eerder vermelde teams (op Roel en Dimitry na, die te veel kostbare tijd verloren hadden, zoals hierboven vermeld).
Knabbel en Daan konden we passeren doordat zij nog een pitstop moesten maken en wij niet meer. De andere 2 (Peter en Eric L) zouden op het circuit ingehaald moeten worden.
Stefan kon heel vlot voorbij Peter op zijn favoriete inhaalplaatsje (tevens een van de weinige op dit circuit), en enkele rondes later kon hij daar ook Eric L passeren! Eric L zei achteraf wel dat hij Stefan doorliet omdat hij dacht dat het niet voor positie was. Stefan kan daar wel inkomen zei hij, omdat hij net iets te makkelijk voorbij de anders vrij defensieve Eric L kon. Jammer voor Eric L was dat niet het geval en was Stefan helemaal teruggekomen en werd er dus wel om (kop)positie gestreden :)
Wij stonden al die tijd natuurlijk al alles te volgen vanuit de pitlane en Stefan ook luidkeels aan te moedigen, met alle mogelijk gebaren en kreten :p
Toen hij P1 veroverd had waren we bijna extatisch en we maakten ook aan Stefan duidelijk dat hij de leiding had, wat hij amper zelf kon geloven. Ik tekende nog een motiverend symbool en toonde het aan Stefan, waardoor hij bijna een bocht mistte :p Ook Detlef (plezante extraverte Nederlander) speelde erop in (insider ;)).
Iets later deed een piloot nog een bizar manoeuvre waardoor Stefan bijna rond kwam te staan. Hier moesten we (ik, Stefano en Jochen) toch even de adem inhouden, maar hij kwam er gelukkig zonder kleerscheuren uit. Het was nu nog een kwestie van de race uit te rijden (nog 11 minuten). Stefan slaagde hier mooi in, en de mooiste team-overwinning tot nog toe was binnen!
Heel blij met de maximum-score, al hadden we wel de snelste ronde niet in handen (die ging nog naar Glenn in extremis, en Dimitry was zoiezo sneller met de superkart in het begin van de wedstrijd).
Op deze manier loop ik natuurlijk niet in op Stefan, maar lopen we wel samen uit op de concurrentie. Onze 1e en 2e positie in het klassement is nu redelijk safe.
De tussenstand na deze race ziet er alsvolgt uit:
Ik sta dus 2 punten achter Stefan, en zal zoiezo in de laatste manche het verschil moeten proberen maken, wat ongetwijfeld niet eenvoudig zal zijn...
Aan de andere kant zijn we wel al bijna zeker van een 1-2 positie in het najaarsklassement voor ik en Stefan, waar we wel gelukkig mee zijn :)
Op naar de volgende (en laatste!) manche op 16 december, maar eerst is het nog de beurt aan de 'special lighting' race op 12 december, waar het niveau ook altijd hoog ligt en het rijden in het donker altijd speciale situaties oplevert.
Ook Jochen heeft opnieuw een blogpost gemaakt; klik hier.
Ik verwachtte zoiezo veel volk, ivm. de aankomende Belkart manche te JPR van komende zondag, en dus wel een aantal piloten die hiervoor zouden komen oefenen.
Ik bleek gelijk te krijgen, want we kwamen met 26 piloten aan de start, wat zoiezo te veel was. Het zou dus opnieuw een teamrace worden met teams van 2 piloten, en dus moesten er 13 teams gevormd worden.
We mochten zelf kiezen wie onze teammate werd, als we maar wat overeenkwamen :)
Ik moest even nadenken wat voor mij persoonlijk het beste zou zijn.
De logische optie is natuurlijk om voor Stefan te kiezen, maar op die manier zouden we alle2 evenveel punten scoren, en aangezien hij een kleine voorsprong heeft in het klassement zou ik, bij die keuze, dus zoiezo mijn achterstand niet kunnen inhalen.
Ik besloot toch om geen echt risico te lopen en zo misschien andere piloten hun achterstand op mij goed te laten maken, en dus toch voor Stefan te kiezen en het maximale uit de race trachten te halen.
Andere teams die gevormd werden waren onder andere: Daan en Matthias.M (Belkarters), Knabbel en Babbel, Roel S en Dimitry, Kenny V en Eric L. Deze 4 teams zouden zoiezo onze rechtstreekse concurrentie worden.
Jochen vond het wat jammer dat het een teamrace was, omdat hij zo niet echt een teammate had (aangezien wij namelijk nog steeds met 3 zijn... Dringend een 4e man nodig!), en besloot om met Willy te rijden en er een plezante avond van te maken voor de fun (Jochen streed toch niet meer mee voor het kampioenschap) :)
Aangezien het een teamrace was werd de structuur alsvolgt opgelegd: 10' qualify, 50' race, met in de race 3 verplichte pitstops.
Deze keer gingen de pitstops uitzonderlijk gepaard met een kartwissel, maar jammer genoeg geen minimum tijd in de pitstop. De snelheid van een pitstop zou dus zoiezo ook een deel bepaald worden door de snelheid van de marshalls bij oa. het verplaatsen van de transponder die de rondetijden registreert...
Ik zou de qualify en de eerste 20' van de race voor mijn rekening nemen, en Stefan zou het laatste halfuur uitrijden.
De qualify verliep vrij vlot en ik kon mij op de 2e plaats zetten. Ik voelde echter dat de kart (nummer 7) niet ideaal was. Ik was in form en voelde dat er meer in zat, maar de kart hield mij wat tegen. Voor mij stond Dimitry met een super kart, en daar lag er dus ook geen maat op. In de qualify was hij al heel wat sneller dan mij, en in de race was ik ook op achtervolgen aangewezen. Hij reed meteen bij de start van de race meters per ronde weg van mij. Iets waar ik me dus zoiezo niet goed bij voelde :p
Het leek een vrij eenzame race te gaan worden voor mij. Dimitry was gaan vliegen met zijn betere kart, dus aanvallen moest/kon ik zoiezo niet doen, en achter mij bleef het gat met de achtervolgers vrijwel gelijk op een handvol secondes, zodat ik ook niet defensief moest gaan rijden.
Ik zat in m'n kart te twijfelen wat ik zou doen. Het was geen superkart, maar het was ook niet de slechtste. Ik was vooral niet tevreden met de remmen, maar qua optrekken viel het al bij al nog mee. Ik twijfelde om een kartwissel uit te voeren... Ik kon natuurlijk een betere kart krijgen waar veel meer in zat, maar ik kon evengoed een slechtere kart krijgen...
Na enkele rondes twijfelen besloot ik het risico te nemen en dus toch te wisselen. We waren op dat moment ongeveer 25 rondes ver in de wedstrijd.
Ik verloor in de pitstop een 15-tal seconden doordat de persoon die de transponder moest versteken (Eric W) de transponder niet vast kreeg op mijn nieuwe kart. Een klote-gevoel als je zo kostbare seconden moet verliezen, door iets wat niet in jouw handen ligt. Andere teams konden pitstop-rondes maken van rond de 53 seconden als alles goed liep, en onze ronde met pitstop was 68 seconden...
De kart die ik kreeg voelde helemaal anders aan. Hij stond bovendien al weer redelijk koud waardoor ik hem toch nog even moest warmrijden alvorens ik er kon beginnen aan wennen. Vooral de remmen waren totaal anders dan mijn eerste kart, en hij was in het algemeen ook veel nerveuzer. Ik voelde mij nog minder op mijn gemak dan met mijn eerste kart, en besloot om na 3 à 4 rondes meteen weer een wissel uit te voeren.
Deze pitstop ging gelukkig wat vlotter, maar doordat ik zo vlug weer mocht vertrekken had ik niet te tijd gehad om mijn stoel in de juiste positie te zetten. Stoppen op het circuit om dit te doen was zoiezo geen optie door het extra tijdverlies.
De kart die ik deze keer kreeg was jammer genoeg ook weer niet super. Hij zat ergens tussen de 2 vorige in, maar door mijn slechte zitpositie was het moeilijk om er alles uit te halen. Ik reed nog een 10-tal rondes, en besloot dan om het stuur door te geven aan mijn teammate. Ik had met alle3 mijn karts wel ongeveer dezelfde tijden kunnen draaien. Beetje raar eigenlijk, omdat ik bij alle3 een totaal ander gevoel kreeg, en zeker niet de indruk geef dat ik er even rap mee reed. Ik reed gemiddeld rondetijden tussen de 40.7 en 41.0.
De wissel met mijn teammate verliep jammer genoeg ook niet van een leien dakje. Toen ik de pit binnenkwam stond er nog een kart voor ons in de pitlane die ook aan het wisselen was, en waar de transponder dus ook nog moest verstoken worden.
We verloren opnieuw een 15-tal seconden (kon natuurlijk erger, maar toch) in de pitstop. Hierdoor had Stefan natuurlijk wel alle tijd van de wereld (welja, 15 seconden...) de tijd om zijn zitpositie aan te passen.
Ik stapte geheel uitredderd uit de kart. Drie keer niet alles kunnen geven, twee keer 15 seconden verloren in een pitstop (3/4 van een ronde dus in totaal)... Ik hield m'n hart al vast voor het slechte resultaat dat we zouden rijden vandaag.
Stefan kwam als 10e van de 13 teams terug op het circuit. Positief hierbij was wel dat wij het enige team waren dat nu al zijn 3 verplichte pitstops afgewerkt hadden. Vele teams moesten nog 1 of zelf nog 2 keer binnenkomen.
De kart die Stefan gekregen had was blijkbaar niet slecht, maar hij had toch even nodig om er aan te wennen. Zijn eerste rondes reed hij slechts 41.5... Na een tijdje begon hij er gelukkig aan te wennen en reed hij betere rondes. Raar genoeg was hij wel niet constant. Hij wisselde de hele tijd rondes van 40.8 af met rondes van 41.2. En dat terwijl Stefan normaal gezien altijd heel consistent rijdt.
Ondertussen was hij wel al opgeklommen naar P7, en we wisten dat er nog steeds heel wat teams voor ons een pitstop moesten maken.
Na een 10-tal minuten wedstrijd begon Stefan dan toch zijn draai te vinden en begon hij vrij constant onder de 41 te draaien. Op dat moment reed al de rest vreemd genoeg de hele tijd boven de 41 seconden (terwijl er heel wat waren die een kwartiertje eerder wel vlot onder die tijd doken), en was Stefan dus de snelste man op de baan.
We konden bovendien nog ergens anders van profiteren. Het team van Dimitry en Roel (dat aan de leiding reed) had een pitstop-ronde van meer dan 90 seconden! Hun pitstop had dus bijna een minuut geduurd. De reden hiervoor bleek achteraf te zijn dat Dimitry de pedalen van zijn nieuwe kart niet goedgezet kreeg, en hij hier maar bleef prutsen vooraleer uiteindelijk te kunnen vertrekken. Jammer voor hen natuurlijk, maar op zich hun eigen schuld. De beste beslissing in deze situatie was geweest om te vertrekken met slechte pedaal-positie en onmiddellijk weer een pitstop te maken. Zo hadden ze hooguit enkele secondjes verloren, en dus geen minuut. Natuurlijk is zoiets makkelijker gezegd dan gedaan, en in the heat of the moment is het niet altijd makkelijk om een rationeel juiste beslissing te nemen. Roel was er duidelijk van aangedaan na de race, want als we eerlijk zijn hadden ze hier wel een zekere overwinning uit handen gegeven...
De tijd begon er aan te komen dat Stefan wat inhaalmanoeuvres uit z'n mouwen zou moeten schudden.
Toen we op P5 naar de voorliggers reden lagen ook Detlef en Peter nog voor ons, en de eerder vermelde teams (op Roel en Dimitry na, die te veel kostbare tijd verloren hadden, zoals hierboven vermeld).
Knabbel en Daan konden we passeren doordat zij nog een pitstop moesten maken en wij niet meer. De andere 2 (Peter en Eric L) zouden op het circuit ingehaald moeten worden.
Stefan kon heel vlot voorbij Peter op zijn favoriete inhaalplaatsje (tevens een van de weinige op dit circuit), en enkele rondes later kon hij daar ook Eric L passeren! Eric L zei achteraf wel dat hij Stefan doorliet omdat hij dacht dat het niet voor positie was. Stefan kan daar wel inkomen zei hij, omdat hij net iets te makkelijk voorbij de anders vrij defensieve Eric L kon. Jammer voor Eric L was dat niet het geval en was Stefan helemaal teruggekomen en werd er dus wel om (kop)positie gestreden :)
Wij stonden al die tijd natuurlijk al alles te volgen vanuit de pitlane en Stefan ook luidkeels aan te moedigen, met alle mogelijk gebaren en kreten :p
Toen hij P1 veroverd had waren we bijna extatisch en we maakten ook aan Stefan duidelijk dat hij de leiding had, wat hij amper zelf kon geloven. Ik tekende nog een motiverend symbool en toonde het aan Stefan, waardoor hij bijna een bocht mistte :p Ook Detlef (plezante extraverte Nederlander) speelde erop in (insider ;)).
Iets later deed een piloot nog een bizar manoeuvre waardoor Stefan bijna rond kwam te staan. Hier moesten we (ik, Stefano en Jochen) toch even de adem inhouden, maar hij kwam er gelukkig zonder kleerscheuren uit. Het was nu nog een kwestie van de race uit te rijden (nog 11 minuten). Stefan slaagde hier mooi in, en de mooiste team-overwinning tot nog toe was binnen!
Heel blij met de maximum-score, al hadden we wel de snelste ronde niet in handen (die ging nog naar Glenn in extremis, en Dimitry was zoiezo sneller met de superkart in het begin van de wedstrijd).
Op deze manier loop ik natuurlijk niet in op Stefan, maar lopen we wel samen uit op de concurrentie. Onze 1e en 2e positie in het klassement is nu redelijk safe.
De tussenstand na deze race ziet er alsvolgt uit:
Ik sta dus 2 punten achter Stefan, en zal zoiezo in de laatste manche het verschil moeten proberen maken, wat ongetwijfeld niet eenvoudig zal zijn...
Aan de andere kant zijn we wel al bijna zeker van een 1-2 positie in het najaarsklassement voor ik en Stefan, waar we wel gelukkig mee zijn :)
Op naar de volgende (en laatste!) manche op 16 december, maar eerst is het nog de beurt aan de 'special lighting' race op 12 december, waar het niveau ook altijd hoog ligt en het rijden in het donker altijd speciale situaties oplevert.
Ook Jochen heeft opnieuw een blogpost gemaakt; klik hier.
alle mannen kijken porno
Het was een prachtig opzet van de Canadese studie: het effect van porno meten door de opvattingen van de regelmatige kijkers te vergelijken met twintigers die nog nooit porno hadden gezien. Een opzet dat moest geëlimineerd worden. "We konden geen mannen vinden die nog nooit porno hadden gezien", klinkt het teleurgesteld bij professor Simon Louis Lajeunesse van de universiteit van Montréal.
De onderzoekers veranderen het opzet naar de studie van de gewoontes van regelmatige pornokijkers. Jonge single mannen kijken vier keer zoveel naar porno als wie in een relatie zit: 3 keer per week 40 versus 1,7 keer per week 20 minuten of 120 versus 34 minuten.
Het internet is de voornaamste bron van porno (90 procent), gevolgd door dvd's (10 procent). Gemiddeld kijken jongens voor het eerst naar porno als ze tien jaar oud zijn.
bron: HLN.be
Bij deze uitgeklaard; iedereen die zegt dat hij dat niet doet is een leugenaar :)
dinsdag 1 december 2009
slutty brides
Veel kans dat je deze foto al ergens tegengekomen bent de voorbije dagen, er is een hele internet-hype rond ontstaan :pIn deze post een overzichtje van de 5 sluttiest wedding dresses, voorzien van wat fictieve commentaar :)
Een trouw en vooral de trouwjurk is al jaar en dag heel belangrijk voor de bruid in kwestie, dus je kan je zeker wat vragen stellen bij de vrouwen in de post hierboven...
So why would some brides dress like sluts? I could go on with some psychobabble about “low self-esteem,” but the truth is I don't know. Maybe they think they're hot (or maybe they are) and they want everyone to know just what this guy is getting.
...
I wouldn't like my bride to dress like this. I couldn't handle it, being the jealous type prone to sulking and donnybrooks. But I don't mind it when it's some other sucker's wife. Nope...don't mind it at all.
Nieuwe rage? :)
RIP Ramses Shaffy
De Nederlandse chansonnier Ramses Shaffy is op 76-jarige leeftijd overleden. Slokdarmkanker werd hem fataal. In de jaren zestig en zeventig raakte Shaffy bekend met Nederlandstalige klassiekers als 'Sammy', 'We zullen doorgaan', en 'Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder'. Zowel in 1967 als in 2006 kreeg hij een Edison uitgereikt.
bron: HLN.be
Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy, ...
RIP.
maandag 30 november 2009
karting; GP Marc Goossens
Gisteren ging de jaarlijkse Grote Prijs Marc Goossens (site) door. Deze keer vond hij plaats te JPR Sint-Niklaas, toevallig ons 'thuis-circuit' :p Voordien was het al vaak op Extreme Kart te Herselt geweest.Het is toch een vrij bekende wedstrijd die altijd heel wat deelnemers trekt, zowel vaste indoorkarters, mensen uit zijn fanclub, en autosportliefhebbers in het algemeen.
De formule is al enkele jaren hetzelfde. Voor beperkt inschrijvingsgeld mag iedereen sowieso 2 kwalificatie-heats van 14 minuten rijden. De personen met de 30 snelste kwalificatietijden gaan door naar de halve-finale, waar opnieuw op tijd gereden wordt (20 minuten). De 15 snelste gaan door naar de finale (30 minuten), waarvoor hun snelste tijd meteen ook hun startpositie op de grid bepaalt.
(Op deze manier kan je, wanneer je voorbij de kwalificaties raakt, redelijk wat karten voor je inschrijfgeld en zit de bang for bucks-ratio dus behoorlijk goed, wat meteen ook de voornaamste reden was voor mij persoonlijk om mee te doen.)
Vooraf had ik mezelf voorgenomen om toch zeker de finale te halen, zodat ik er toch het maximum uithaalde :) Verder zouden we wel zien.
Toegekomen te JPR zagen we echter meteen heel wat talent, uit het indoor- en outdoorkarting-milieu. Heel wat grote namen waren van de partij (Mathias G, Bart VDV, Mathy V, ...), alsook enkele snelle jongens van JPR zelf (Cedric W, AMG M, AMG T, Tom DC, ...).
Ik stelde m'n doelen iets bij, en wou toch zeker naar de halve finale gaan, en zou zeker en vast blij zijn met een plaats bij de laatste 15 in de finale.
Er kwam in totaal een 57-tal man opdagen, waardoor de kwalificaties dus in 4 groepen onderverdeeld werden. Ik werd eerst al laatste in groep 3 ingeschreven, maar vlak vooraleer ik moest starten werd ik verzet naar de eerste plaats in groep 4 (waar ook Stefan en Jochen in zaten). Ik zat echter al in de kart, en reed dus enkele rondes rond zonder doel, want mijn tijden werden niet geregistreerd... Dan toch maar binnengekomen, maar ik had al wat baan- en kartgevoel. De kart die ik had was heel nerveus en had lastige remmen. Ik was dus eigenlijk ergens blij dat ik mijn eigenlijke kwalificatie met een andere kart zou moeten doen.
Toen ik aan het wachten was tot het aan mij was had ik gezien dat kart nummer 6 eerst klaar stond, en die dus voor mij bestemd zou zijn in de volgende reeks. Hier was ik zeker blij mee, want die kart is veruit bij de betere van het pak :)
Toen de reeks voor ons afgevlagd werd was er echter 1 persoon die dit te laat gezien had en dus doorreed... Hierdoor werd zijn kart vóór kart 6 geplaatst, en was dat dus de mijne :( Hierdoor kreeg Stefan kart nummer 6, waar hij natuurlijk dan weer heel blij mee was :p
(Er lag bovendien een stuk van 2 euro in het stoeltje van mijn kart (uit de zakken van mijn voorganger gevallen waarschijnlijk), wat toch al iets goedmaakte :p)
Ik besloot om het maximale uit mijn nieuwe kart te halen hoopte dat dat goed genoeg zou zijn.
Jochen reed een super-reeks (ondanks dat hij een heel zwaar weekend achter de rug had, met amper geslapen te hebben) en zette een persoonlijke best-tijd van 40.94 neer. Ik ging hem in de allerlaatste nog net vooraf door er een 40.92 uit te persen met mijn iets mindere kart. Stefan was veruit de snelste van de reeks met kart nummer 6 en wist een 40.7x te rijden.
Marc Goossens reed ook in onze reeks en draaide een 41.3x.
Wij dachten alle3 dat onze tijden wel goed genoeg zouden zijn om ons bij de 30 beste te kwalificeren, omdat heel wat mensen niet onder de 41 seconden raakten, maar je weet maar nooit want de kwalificaties waren nog maar halfweg. Bovendien worden zowel de baan als de karts warmer (en leger :p) waardoor de tijden sowieso nog iets zakken.
Toen het een uurtje later weer aan ons was voor onze 2e kwalificatiesessie bevonden we ons nog steeds bij de 30 beste, dus we waren er al iets meer gerust in. Toch nog proberen om onze tijd te verscherpen :)
Jochen kreeg echter een kutkart toegewezen waar hij maar een 41.4x uithaalde.
Ik kreeg deze keer een kart die heel goed optrok, en werd veruit de snelste van de reeks met een mooie 40.530 :) (voor Benjamin T die een 40.729 reed)
Stefan had deze keer meer last met de kart en reed een 40.948.
Marc Goossens zelf wist er deze keer een 40.897 uit te persen, wat nog maar eens bevestigt wat in het wereldje vrij algemeen geweten is; dat hij onder de 'volwaardige' autosport-piloten een van de snellere karters is. Het feit dat hij jaarlijks een wedstrijd inricht toont overigens dat hij nog respect heeft voor het indoorkarting-milieu, want velen van zijn gelijken vergeten blijkbaar toch dat dat de plaats is waar ze hun carrière kunnen starten hebben.
Jochen had wat schrik dat hij net buiten de halve finale zou vallen, maar wij waren er (ook voor Jochen) vrij gerust in dat we er alle3 bij zouden zijn.
Bovendien hadden we allemaal 1 kwalificatie een goede kart gehad en 1 kwalificatie een slechte kart, dus de gemoederen waren nogal gelijklopend bij ons alle3 :)
Met mijn supertijd van mijn 2e kwalificatie had ik zelf de 3e tijd tot dan toe gereden! :D
De snelste 30 piloten werden in 2 gelijke groepen verdeeld voor de halve finale.
Toevallig dat ik en Stefan en Jochen weer alle3 in dezelfde groep terechtkwamen :)
Deze 2 halve finales werden op het scherpst van de snee gereden, en een goede tijd was noodzakelijk om door te stoten naar de finale.
Wij zaten in de eerste halve finale.
Jochen had jammer genoeg een iets mindere kart en haalde er niet beter dan een 41.21 uit, wat niet voldoende was om bij de 15 snelste te zitten.
Een supertijd zoals in m'n 2e kwalificatie zat er voor mij ook niet in met de kart die ik nu kreeg, maar hij was zeker niet slecht ook. Op het circuit zat ik misschien wel iets te dicht bij Shauni. Af en toe wisselden we van positie, maar wanneer ik vlak achter haar zat kon ik logischerwijs niet 100% doorrijden, maar dat was ook het geval wanneer zij vlak achter mij zat en ik soms een klein tikje kreeg in de remzones (en sowieso iets nerveuzer was precies :p).
Bij Stefan en mij ging het dus niet super, maar ook niet slecht. We slaagden er wel in om beide een tijd te rijden in de 40.7x. Of dit genoeg zou zijn dat konden we pas na de 2e halve finale zien. We wisten dat het spannend zou worden (in onze reeks waren we maar 6e en 7e denk ik), maar we hoopten natuurlijk van wel...
Uiteindelijk bleek dat alle 15 snelste piloten onder de 40.85 zaten, en dat het dus nipt was maar we ons wel geplaatst hadden voor de finale!
Tijdens de 2e halve finale ben ik al eens gaan kijken naar welke karts er klaar stonden voor de finale. Bij de 4 karts die klaarstonden zag ik dat er 3 heel goede karts bij waren. Het kwam er dus op neer dat de 3 van de 4 snelste piloten uit de halve finales ook nog eens de beste karts zouden krijgen in de finale. Dit leek mij niet ideaal, omdat we dan sowieso geen mooie wedstrijd zouden krijgen, en het podium bijna op voorhand al vast lag. Ik opperde bij de marshalls om de beste 4 karts er uit te halen voor de finale, om het zo voor iedereen wat gelijker te maken... Ze verwezen mij door naar de organisatie; in dit geval dus Marc Goossens himself. Ik ging hem halen in de cafetaria, waar hij aan tafel zat met Brunhilde Verhenne en de rest van zijn entourage. Marc kwam mee naar de pit-crew en samen bespraken we kort de opties. Iedereen was vrijwel meteen akkoord, dus mijn plan zou doorgevoerd worden :)
In de finale mocht ik als 10e starten en Stefan als 12e. Ik kreeg echter een iets mindere kart; die waar ik in het begin van de dag enkele rondjes mee gereden had toen m'n tijd niet geregistreerd werd omdat ze me in extremis nog van groep veranderd hadden...
Ik wou graag nog wat plaatsjes goedmaken, maar een top 5 leek mij toch al vrij onrealistisch met deze kart. In mijn hoofd zat de dag er dan ook al zo goed als op... Ik had mijn doel (de finale) gehaald, en een podiumplaats zat er toch niet meer in. Misschien niet de ideale ingesteldheid, maar ik ging er sowieso toch nog volledig voor. Na de start bleek vrij vlug dat ik toch wat sneller was dan de 2 man voor mij, die bovendien direct in een gevecht verwikkeld waren.
Achter mij werd er natuurlijk ook aangedrongen.
In de 2e ronde reeds zag ik ineens een kart dwars staan. Het was Bart VDV. Hij was rondgetikt door z'n boezemvriend (en kart-makker) Mathias G. De exacte situatie weet ik niet, maar hier zullen ze zich in elk geval alle2 niet goed bij gevoeld hebben :)
Bart wou natuurlijk zo snel mogelijk terug aanpikken maar doordat de race net gestart was en iedereen nog bumper aan bumper zat kon hij niet anders dan achteraan (als 15e) aansluiten...
Door Bart te passeren had ik natuurlijk wel 1 plaatsje goedgemaakt en reed dus als 9e rond.
De piloot vlak voor mij was heel agressief en optimistisch in z'n manoeuvres met de piloot voor zich. Ik moest alles gadeslaan van op enkele meters, en hield enkele keren m'n hart vast voor inhaal-manoeuvres die bijna in accidenten-resulteerden.
2 rondjes later was het dan van dat... De piloot zet zich er weer naast terwijl de andere de deur wou toe doen, op de plaats waar ook Mathias eerder Bart had aangetikt.
Beide piloten gaan dwars, en doordat ik er vlak achter zat kon ik niet veel anders dan ook m'n remmen toegooien om er niet volop op te knallen. Ik slipte en ging ook dwars, na achterwaarts behoorlijk hard in de flexitrack te gaan... De aangereden piloot kon vrij vlot weer vertrekken, maar de persoon die het ongeluk veroorzaakte en ik verloren toch wat kostbare tijd. 3 piloten (waaronder Stefan) konden voorbijglippen, waardoor ik nu dus als 12e rond reed, vlak achter AMG T (die net als mij een wat mindere kart had). We konden vrij vlot voorbij de schuldige... Zijn race zat er blijkbaar op.
Daarna begon een andere piloot aan te dringen in mijn rug. Hij was duidelijk sneller onderweg met een betere kart, maar was heel agressief. Op de 2-tal rondes waar hij achter mij zat heeft hij mij zonder overdrijven een 15-tal keer aangetikt. Iemand die wat thuis is in de indoorkarting-etiquette (:p) weet dat dit not done is... De wedstrijd duurde nog meer dan een kwartier, en ik wou niet een kwartier stampen in m'n rug krijgen, dus besloot ik om de piloot in kwestie door te laten, waarop hij vast kwam te zitten achter AMG T. Die ging vechten voor wat hij waard was en wou de smerige continu aantikkende piloot niet doorlaten, wat voor heel wat frustraties bij beide piloten zorgde. Op een gegeven moment was hij er dan toch voorbij, maar 2 bochten later kon Timothy (AMG T) hem terugpakken. Hilarisch om zien :) Ik zat te lachen in m'n kart.
In een van de laatste ronden kon de piloot in kwestie zich dan toch voorgoed voorbij AMG T werken, maar aan de gebaren van Timothy zag ik dat hij het hier niet zou bij laten...
In de laatste rondes van de race kwam Bart VDV bijna nog aansluiten aan m'n achterbumper, maar het kwam niet tot het punt waarbij ik verdedigend zou moeten gaan rijden.
Ik finishte uiteindelijk als 12e, achter AMG T en voor Bart VDV. Stefan had zich nog tot een mooie 7e plek kunnen opwerken. De winst ging uiteindelijk naar Cedric W, met in zijn spoor AMG M en Tom DC. Mathias G was 4e, maar hij hield de rest blijkbaar wat op (Luca D, Rob R en uiteindelijk kwam ook Stefan nog bijna in dat treintje terecht).
Direct na de race (tot in de kleedkamers) ontstond er dan nog een uitgebreide woordenwisseling tussen AMG T en de agressieve piloot zoals hierboven beschreven... Ik ga er hier echter niet te veel over uitwijden :) Ik vind zo'n dingen vooral grappig en not done, maar hier stond ik wel aan AMG T z'n kant omdat de piloot in kwestie (blijkbaar een Limburger die Kevin noemt en normaal outdoor rijdt) echt wel te agressief was.
Uiteindelijk dus wel geen trofee en geen podiumplaats, maar dat had ik op geen enkel moment gedacht ook.
Wel een heel leuke dag gehad met heel wat gekende piloten, en veel kunnen karten voor ons geld :)
Heel leuke event, en veel kans dat we er volgende keer ook weer bij zijn.
Dank aan Marc Goossens en co voor de organisatie van dit alles! :)
P.S.: Het was ook de eerste keer dat ik mijn nieuwe gloves kon testen en ik moet zeggen dat het toch een hele verbetering is! Ze zitten veel comfortabeler, en het ziet er bovendien nog professioneler uit ook ;) Voor wat ze maar kostten kan ik nu al zeggen dat het zeker geen slechte aankoop geweest is!
Ondertussen heeft ook Jochen zijn reacties neergeschreven; klik hier.
vrijdag 27 november 2009
karting gloves
Na de helm die ik in maart gekocht heb was het nu de beurt aan het volgende onderdeel van m'n outfit; handschoenen! :pHet is blijkbaar een lange-termijn-plan, maar ooit geraak ik nog aan een volledige karting-outfit :p
Handschoenen zijn niet echt nodig, maar het is toch comfortabeler dan zonder, zeker wanneer je lange stints moet rijden, of wanneer het koud is :p
Ik reed al een tijdje met handschoentjes die je ergens gratis kreeg, maar die stelden alles behalve veel voor.
Samen met Jochen (reed met tuin-handschoenen :p) en Stefan (reed met winter-handschoenen) beslisten we dat handschoenen onze volgende gezamenlijke aankoop zou worden :p
Ik had al eventjes rondgekeken, en ik kwam al vrij snel uit op het merk OMP, wat prijs-kwaliteit-gewijs toch heel goed materiaal zou leveren.
Er bestaan natuurlijk betere handschoenen (freem, stand21, alpinestars, ...), maar ik wou er nu ook niet té veel geld aan geven, en daarom werd het dus OMP.
(Van OMP zijn er natuurlijk ook duurdere handschoenen te krijgen, maar de goedkoopste van OMP zijn goedkoper dan de goedkoopste van de eerder vernoemde merken :p)
Bovendien was het hier het ideale moment voor bij racerallyparts.nl, waar er een najaarsactie liep voor het merk OMP (kortingen tot 30%).
Ik en Stefan kozen voor het model OMP Base (black) terwijl Jochen koos voor het model OMP Otto Kart (black-grey).
Omdat Stefan zijn maat echter niet meer beschikbaar was koos hij ook nog voor de Otto Kart's.
Het grootste verschil tussen de 2 genoemde modellen (naast de prijs :p) is vooral dat de Otto Kart's een wat langere 'mouw' hebben, wat handig kan zijn bij het outdoor rijden... Er zijn ook wat meer verstevigde vlakken aan de binnenkant.
Zondag testen we ze voor de eerste keer, maar het zal zonder twijfel niet tegenvallen ;) Zoiezo een stap voorwaarts tov. met wat we tot nu toe reden...
Abonneren op:
Posts (Atom)