vrijdag 30 juli 2010

Gentse Feesten 2010

Net als vorig jaar nu ook weer een post over de Gentse Feesten, al heb ik eigenlijk niet heel veel te melden :p
Ik ben dit jaar slechts één keer op de Gentse Feesten beland (geen verlof, dus niet evident wanneer er de dag nadien gewerkt moet worden, en in de weekends meestal andere dingen gepland (zoals onder andere Tomorrowland ^^)).
Dinsdagavond 20 juli paste het wel om te gaan aangezien de woensdag een feestdag was en zo goed als iedereen dus niet moest werken.
Dat was er echter ook aan te zien; een massa volk!
Ik had de indruk dat gans België dinsdagavond in Gent rondliep.

Geparkeerd aan Flanders Expo (al de rest scheen volzet te zijn), en dan met de tram tot in Gent centrum.
Toch enkele ergernissen :p
* een behoorlijk stukje aanschuiven tot wanneer je een ticket en een tram had...
* 2,40 euro heen en terug; weeral duurder voor de tram!
* overvolle trams, die er veel te lang over deden; een halfuur in de zweet-geur van andere mensen staan, tegen elkaar te botsen en je evenwicht zien te bewaren
* tijdelijke tramhalte die bovendien verder van de Feesten lag dan normaal

Toegekomen aan Sint-Baafs zagen (en hoorden) we nog een ambulance zich een weg door het volk proberen banen, met loeiende sirenes. Blijkbaar was Eddy Wally onwel geworden (@HLN) :p Maar dat wist ik op dat moment nog niet :)

De befaamde Duveltent is verdwenen wegens werken, maar er is een Duvel-kraampje in de plaats gekomen. Echter niet altijd evident om aan drank te geraken, en je hebt geen plaats om ergens op je gemak te staan (er moet de hele tijd volk passeren). Bovendien zit je dan met glazen flesjes (Duvel, Vedett, ...) die je nog terug moet zien te dragen naar het kraampje. Lijkt me niet de beste oplossing.

Op de Vlasmarkt was het zo mogelijk nog erger qua volk. Op sommige momenten sloten ze hem zelf af en mocht er niemand nog op.
Niet zo heel lang gebleven, en op de terugweg er in totaal 80 minuten over gedaan om thuis te geraken (wat op een gewone dag maximaal 20 minuten zou zijn).

Maar ik wil niet de hele Gentse Feesten afbreken :p Het blijft een leuk volksfeest, iedereen komt buiten, er is altijd sfeer, en zeker met goed weer is het een leuk avondje uit :)

Volgend jaar ongetwijfeld opnieuw (ik vind dat je min of meer maatschappelijk/sociaal verplicht bent :p), en dan toch hopelijk meer dan één keer, en vooral eens op een minder druk moment. Meer dan de helft van de Feesten heb ik niet eens gezien nu (Polé Polé, Groentemarkt, Glasmarkt, ...).

Hier nog wat cijfers en statistieken (@HLN). Positief: minder geweld en politie-interventies dan voorbije edities.

polsstokspringbloopers @ tienkamp


Klik hier

Funny ;D

vrijdag 23 juli 2010

karting; JPR Zomersprintcup 2010 manche 2

Zoals ook hier vermeld loopt er deze zomer op JPR een 'zomersprintkampioenschap'; 4 wedstrijden (waarbij er 3 meetellen voor het klassement) van een uur, met als belangrijkste nieuwigheid dat er aan een minimumgewicht van 75kg voldaan moet worden.

De eerste manche van dit kampioenschap moest ik sowieso missen (op reis), en de 4e misschien ook. Ik kon dus al niet echt meer rekenen op een schrapresultaat, en wist nog niet zeker of ik voor het klassement zou trachten te gaan, aangezien ik het in het verleden ook al soms lastig gehad heb om een uur aan een stuk te rijden.
Ik deed deze race mee vooral om eens te zien waar ik stond wanneer er op gewicht gereden moet worden, en als training naar later toe (Belkart, najaar op JPR, FKI races,...).

We kwamen met 17 piloten aan de start, waarbij ook 3 'nieuwelingen' die de race wouden meedoen omdat ze geen uur wouden wachten om een gewone heat te rijden.

Mijn eigen bladlood was net niet voldoende, en ik moest aanvullen met lood dat ze nog op JPR hadden liggen. Dit was echter maar een vrij 'lomp' pak lood, en ik wist niet goed waar ik het zou plaatsen...
Ik puzzelde m'n stoeltje op één of andere manier vol met lood, en begon zo aan de qualify. Ik deed m'n best om enkele hotlaps te rijden, en met het kartje dat ik gekregen had leek dat nog vrij goed te lukken.
Na de 10 minuten qualify bleek ik zowaar de 2e snelste tijd gereden te hebben, vlak achter Jerry. Ik was echter al pompaf, en had behoorlijk wat pijn in de bovenkant van m'n rug (die steeds tegen de rand van het stoeltje 'sloeg').
Ik werd op de grid gesteld als 3e (achter Jerry en Eric), en ook al had ik mijzelf als 2e zien staan op het scherm stelde ik er mij niet veel vragen bij.
Ik was natuurlijk blij met mijn positie, en had vooraf niet verwacht dat ik zo ver vooraan zou mogen starten. Ook Jerry en Eric en nog enkele anderen leken duidelijk verbaasd en onder de indruk dat ik de 2e tijd gereden had, en moesten dus ook wel erkennen dat mijn goede prestaties in het verleden niet enkel aan mijn 'lichtgewicht' lagen. Iets waar ik op zich al blij voor was :)
Vlak voor de start bleek mijn startpositie toch inderdaad een vergissing van de marshall te zijn, en ik werd gewisseld met P2 (Eric), waar ik moest staan :)

De start werd gegeven, en vrijwel meteen bleek Jerry een heel stuk sneller te zijn dan mij, en ik moest hem geleidelijk aan laten gaan. Ik was echter ook sneller dan Eric achter mij, en kon ook een gaatje uitbouwen, en reed dus op een comfortabele 2e positie.
'Comfortabel' had ik het echter niet; ik zat echt niet goed in m'n kart en m'n bovenrug voelde in de bochten alsof er iemand continu met een baseball bat zat op te slaan.
We naderden halverwege race, en ik merkte dat ik meer met m'n rug bezig was dan met het rijden op zich, en mijn rondetijden werden heel geleidelijk aan trager en trager. Elke ronde leek een eeuwigheid te duren met de pijn in m'n bovenrug, en ik kon enkel maar hopen dat de race snel gedaan zou zijn.
Ik beet serieus op m'n tanden en probeerde er nog enkele rondjes alles uit te persen. Ik slaagde er in mijn rondetijden weer wat te doen zakken, maar daarna was de kous zo goed als af...

Ik wou weten hoe lang de wedstrijd nog duurde, en dus hoe lang ik het nog zou moeten uithouden. Ik wou teken doen naar Stefano in de pitlane om dit te vragen, maar hij zag het niet. Na een 4-tal rondes zag hij dan toch mij dringende vraag, en hij antwoordde met een teken van 7 vingers, waaruit ik dacht af te leiden dat het nog 7 minuten wedstrijd was, iets wat mij heel plausibel leek.

Ik beet door, om de ronde daarna geheel ontnuchterd te worden door een marshall die een bordje met "20" toonde. Of dit nu 20 minuten of 20 ronden was, sowieso veel langer dan de 7 minuten die ik in gedachten had!
Jerry had ondertussen al een 15 seconden voorsprong op mij genomen, en achter mij kwamen onder andere Jochen (die ook heel goed vooruitging, maar jammer genoeg weeral een mindere qualify gereden had) geleidelijk aan aanzetten...

Tijdens m'n obligate pitstop raakte ik al moeilijk uit en terug in m'n kart, ik voelde niets anders meer dan m'n rug. Ik kon belange geen 100% meer geven, en reed kalmpjes de pit uit en liet het aanstormende treintje passeren (ik wou me niet in battles mengen die m'n rug nog meer zouden laten afzien). Toen ik de ronde daarna doorhad dat dat op positie was, en dat ik zonet 5 posities verloren had, was m'n race toch al zo goed als omzeep.
Ik voelde me kwaad worden en wou weten hoe lang het nu nog rijden was! Waarom zei Stefano '7' tegen mij??
Ik stopte OP het circuit daar waar hij in de pit stond, om hem te vragen hoe lang het nu eigenlijk nog rijden was!? Hieronder hinderde ik Tim VdA wat, maar die zat gelukkig nog fris genoeg om mij te ontwijken (en ik had wel gezien dat het juist een moment was met weinig verkeer in m'n buurt).
Stefano wist me te zeggen dat er nog 15 minuten te rijden was. Geheel ontgoocheld vertrok ik terug, maar aan een snelheid die misschien wel 10% trager was dan aanvankelijk. Stefan (die al op bijna een halve minuut van de leider reed) kwam me voorbij, en zag dat ik helemaal m'n best niet meer aan het doen was. Hij keek om, zich afvragend wat er aan de hand was, en ik deed teken dat ik stikkapot zat. Die ronde ben ik dan ook binnengekomen om er de brui aan te geven (iets wat iemand voor mij blijkbaar ook al gedaan had; één van de nieuwelingen kon het geen uur volhouden). Met nog 14 minuten race op de klok stapte ik uit en greep naar m'n rug. Ik was niet stikkapot, maar m'n rug voelde op zijn minst wel zo. Ik kwam even op adem en dronk wat.
Na een 8-tal minuutjes wou ik toch nog wat in de kart kruipen (want daar had ik toch voor betaald ;)), en met nog 6 minuten op de klok vertrok ik weer, met als doel om nog een vlug rondje te zetten. Ik kwam bij Rodney op het circuit, en aan ongeveer hetzelfde tempo reden we de wedstrijd uit...

Ik werd dus uiteindelijk 16e van de 17, omdat ik een 8-tal minuten (een 10-tal rondes) langs de kant heb gestaan. Deze wedstrijd wordt technisch gezien wat mij betreft dan ook als 'DNF' (did not finish) geclassificeerd, omdat ik een stuk van de race gewoon aan de kant gestaan heb, en niet de gehele race geraced heb :p
Ik was niet echt teleurgesteld. Ik kon gewoon niet meer door de pijn in m'n rug (door m'n slechte zitpositie (door al dat bladlood)) :(
Ik was vooral blij om te zien dat mijn raw pace met lood toch nog niet zo slecht is, aangezien ik de 2e tijd reed in de qualify, en ook bijna 3 kwart van de wedstrijd in 2e positie rondgereden had. Zonder last in m'n rug had ik de 2e plaats ongetwijfeld kunnen houden, maar Jerry was sowieso te sterk, en dus ook de verdiende winnaar :)
Veel mensen leken toch nog onder de indruk van mijn snelle tijden, maar vroegen zich wel af waarom ik moest opgeven en vonden het jammer. Toch leuk om horen :)

Jochen werd uiteindelijk 2e (dacht ik), en was daar natuurlijk superblij mee! :) Zijn beste individuele resultaat tot nog toe!
Stefan kon niets betekenen (met vermoedelijk een mindere kart?) en finishte als 9e of 10e...

Exacte rondetijden vul ik misschien nog wel aan als ik het blad terugvind. Ik weet ze niet meer, maar denk dat het bij mij rond de 40.8 draaide.

Een klassement ga ik zelf ook niet posten hier, omdat het voor mij persoonlijk toch sowieso niet meer van toepassing is.


Wat ik vooral bijgeleerd heb is dat ik iets moet doen aan mijn zitpositie! Ik moet een andere manier vinden om al dat lood mee te nemen, en toch nog ietwat comfortabel proberen te zitten. Ik bekijk het wel eens binnenkort...
Als ik dat probleem kan oplossen neem ik nog wel een manche van de zomersprintcup mee, maar in het andere geval twijfel ik toch of ik het mijn rug nog ga aandoen... (Betalen voor een race van een uur heeft geen zin als je rug het niet meer kan uithouden na 30 minuten...)


Op naar de volgende, waar ik hopelijk niet meer moet opgeven...

donderdag 22 juli 2010

quote

seeing a naked woman never loses its magic

Hugh Hefner, Playboy-baas


(exact: "Have I become desensitized to seeing women naked? I guess I got used to it over the years, yes. I think that it never really loses its magic, if it's the right girl. I have always been essentially a tradition-bound romantic. I've never really lost that.")

dinsdag 20 juli 2010

Summerfestival 2010

Dit jaar ging Summerfestival opnieuw door, op 26 juni. Vorig jaar was er op dezelfde dag het iets kleinere Summerbeatz, wat dichter bij huis was en waar wij dus voor kozen. Dit jaar leek Summerbeatz van de aardbol te zijn verdwenen (nergens nog iets over terug te vinden), terwijl Summerfestival wel weer groots beloofde te zijn, dus kozen we deze keer voor Summerfestival in Antwerpen-Zuid (vlak aan de Kennedy-tunnel).

We vertrokken vrij vroeg, en op de wegen in de buurt leek het vrij kalm. Toegekomen zagen we echter al een hele hoop mensen zich te voet naar de ingang begeven, en parkeerplek was ook geen evidentie. Na een heel eind stappen van de auto toch de ingang bereikt :)

Beetje rondgelopen, veel gezien. Heel mooi/warm weer ook, en gelukkig was er een fontein om wat af te koelen (mooi gedaan organisatie).

Op de hardstyle stage was het de beurt aan Dark-E (samen met de Playboyz deze keer), iemand die al meedraait sinds 'mijnen tijd' (lees: een 6 à 7-tal jaar geleden).
Dat hoorde je ook aan de schijven die hij draaide. Met dingen als Bountyhunter - Woops, enkele andere Bonzai-tracks en wat goede oude hardstyle begon ik me meteen te amuseren :p Kort daarna dan nog Little Jimmy opnieuw gehoord en het kon niet meer stuk :p Jammer dat het nog zo vroeg was, al zag je dat zeker niet bij de harde kern van het publiek :D
Later dan nog teruggekeerd voor D-Block & S-Te-Fan (ik hoopte vooral op Let'z Dance en Music Made Addictz (ook de naam van hun album), maar moest genoegen nemen met enkel dat 2e).
De 'urban' tent eens uitgecheckt, en daar was het instant zweten. Echt warm! De muziek was echter ook goed! We wisten niet meer waar eerst te gaan... :p

In de vooravond kwam Tom Waes zijn hitje brengen (Dos Cervezas), en op dat ogenblik stond volgens mij de helft van het terrein in en rond de tent waar hij optrad. Immens populair, niet te geloven. Ik denk dat geen enkele andere act in de hele dag evenveel succes had.
Nog enkele minuutjes van Lasgo gezien (we waren wat te laat precies, AnnaGrace en Sylver hadden we ook al moeten missen), en dan wouden we de Roemeense Inna (site) zien optreden, toch zowat de 'grootste internationale naam' die er kwam. Haar muziek wordt omschreven als electropop-technopop, en zijn vooral luchtige zomerse danshitjes. Ik denk aan Hot (haar eerste hit, en naam van haar album), Deja Vu (feat. Bob Taylor), en haar nieuwe hit Amazing.
Echt de moeite! Ze is blijkbaar heel populair bij de Belgische jeugd, en haar muziek is de ideale sfeer-brenger op een zonovergoten zaterdagvooravond :) En haar outfit kan ik niet anders dan gek noemen :p (Voor de benieuwden; zie bv. 2:07 in onderstaand filmpje.) Na haar optreden kwam ze dan nog haar publiek van dichtbij groeten, en het duurde wel een kwartier voor ze op alle foto's geposeerd had :p
Achteraf dan nog oa. Milk Inc. gezien, en afgesloten met Neophyte & Evil Activities ^^ Lekker zwaar.

Ook JimTV was de hele dag aanwezig met oa. Eline De Munck en Sean D'Hondt op een apart podium-achtig iets, en VJ Nico als presentator die we in the field tegengekomen zijn. (Veel dingen waren live te volgen op JimTV naar het schijnt (dat leerde ons ook de sms-communicatie met anderen die voor hun tv zaten :p), en ook hun festivalprogramma zond een special uit enkele dagen later. Leuk om sommige dingen terug te zien ;))

Bekijk zeker nog eens de aftermovie hieronder:

Check vooral het Pepsi blikje op 4:28. Subliem gedaan! Thumbs up voor de video-editor :)

Heel leuke dag gehad, en toen het gedaan was wou ik nog niet naar huis :( Ik wou niet dat het eindigde.
En opnieuw: er waren deze keer 4 verschillende tenten/podia, en ik vond ze alle4 goed! Ik wist niet waar ik moest staan, en op zo'n momenten kan ik er enkel van dromen om mijzelf te kunnen klonen. Onze wijde muzieksmaak laat ons toe om ons op alle4 de plaatsen te amuseren. Jammer genoeg kan je maar op 1 tegelijk staan :(
(En dat 'luxe-probleem' zal bij Tomorrowland enkel erger worden :p)

Enige opmerking die ik misschien heb is dat het wat 'jong volk' is. Ik denk dat ik toch ouder was dan de gemiddelde leeftijd, iets wat ik meer en meer tracht te ontwijken tegenwoordig :p
Minimumleeftijd voor Summerfestival was 16 jaar, terwijl dat bij bv. Tomorrowland 18 jaar is (en dat maakt echt al een wereld van verschil uit).
Komt daarbij dat de examens net gedaan zijn, en veel studentjes dat gaan vieren natuurlijk.

Al bij al toch een perfecte opwarmer voor Tomorrowland dat er zit aan te komen, en volgend jaar ongetwijfeld opnieuw ook Summerfestival!
Hopelijk op Tomorrowland evengoed weer als de voorbije 2 jaar, en als Summerfestival dit jaar en Summerbeatz vorig jaar :))

donderdag 15 juli 2010

RIP Crispian St. Peters

(Ondertussen eigenlijk meer dan een maand te laat, maar ik had het nieuws zelf ook slechts 3 weken later opgevangen, en hij verdient toch nog een post :))

Zanger Crispian St. Peters is op dinsdag 8 juni 2010 overleden. Crispian St. Peters werd op 5 april 1939 geboren als Robin Peter Smith. De Brit groeide op in Swanley, Kent. In zijn jonge jaren speelde St. Peters vooral in onbekende bands in het Verenigd Koninkrijk.
...
Zijn vierde single, "The Pied Piper" (origineel is van de Changin Times), bereikte ook het Amerikaanse publiek. Het nummer bereikte de vierde plaats in de Billboard Charts en haalt ook in het Verenigd Koninkrijk de Top 10. In de Nederlandse Top 40 bereikte het nummer in 1966 de tweede plaats. En stond er vijftien weken in. Het succes van "The Pied Piper" was het hoogtepunt in St. Peters' carrière.
...
Met "Follow Me" bracht St. Peters in 1967 zijn eerste LP uit. Drie jaar later werd hij echter gedumpt door Decca Records. Onder het label Square Records bracht St. Peters nog verschillende platen uit. Het succes van "The Pied Piper" zal nooit meer geëvenaard worden. Na een hartaanval in 1995 kwam de muzikale carrière van de zanger op een laag pitje te staan. Zes jaar later ging St. Peters definitief met pensioen. Door verschillende longontstekingen was hij te ziek om nog op te treden.

Crispian St. Peters werd 71 jaar.


Hij was een redelijk 'wisselvallig' artiest die zich bij het grote publiek vaak onpopulair maakte door niet op te dagen voor optredens, of veel te laat te komen, of arrogantie, etc. Maar hij heeft ongetwijfeld ook enkele schitterende nummers uitgebracht, waaronder dus The Pied Piper (eigenlijk ook zijn enige hit die ik echt ken):


more: Wikipedia, muziekfreaks

RIP.

vrijdag 2 juli 2010

karting; JPR kampioenschap 2010/14

(Beknopte versie van het verslag; mogelijk/hopelijk in de toekomst nog aanvullingen)

De laatste manche van het voorjaarskampioenschap, en toch redelijk wat volk aanwezig! Vorig jaar waren maar 9 piloten komen opdagen, nu toch weer 17 :)
Mijn opdracht was, zoals na manche 13 al aangehaald, simpel; Benjamin achter mij houden, om zo mijn 3e plek van het voorjaarsseizoen veilig te stellen, en een prijs te verzekeren :p

Ik had er meer dan ooit zin in, en was vastberaden om de tegenstand op een hoopje te rijden :p Ik zei het ook in de auto op weg naar JPR tegen Stefano en Stefan; vanavond win ik en niemand anders.

De briefing leerde ons dat het een normale race zou worden, zonder aangekondigde speciallekes.

Ik kreeg een goede kart, en reed al vrij vlug een behoorlijke rondetijd. Het circuit lag er iets trager bij, waardoor de 41.45x die ik reed goed was voor een provisional pole (zag ik toen ik keek op het bord in de voorlaatste qualify-ronde). Ik voelde echter dat er nog veel meer in zat en zou nog 1 rondje alles geven.
Het was zowaar de ronde van mijn leven :p Alles wat ik probeerde lukte, en ik paste mijn apexes en rempunten inch-perfect. Nergens een foutje, nergens onnodig wijd of schudden. Ik begreep de kart en de kart leek mij ook te begrijpen. Ik voelde dat ik echt een superronde gereden had, en deed teken naar Stefano aan de kant :)
Mijn verbazing was dan ook groot toen ik, bij het uitbollen aan het einde van de qualify, Stefano teken zag doen van "P2, goed zo!". Ik kon me onmogelijk voorstellen dat iemand mijn perfecte ronde nog verbeterd had, en al zeker niet terwijl ik de ronde ervoor al met 41.45x de snelste rondetijd had.
Bleek dan ook dat Stefano zich miskeken had, en dat ik wel degelijk de pole gereden had, en dat met een tijd van 40.70x!
Vooral het vermelden waard voor mij persoonlijk is het feit dat P2 (Stefan) 'slechts' een 41.4x had weten rijden, en dat mijn pole-tijd maar liefst 7 tiendes sneller was dan de 2e! Dit is het grootste verschil dat ik ooit gezien heb in een kartwedstrijd tussen de pole-sitter en de 2e plek. Ik was al heel tevreden dus, en zeker toen ik zag dat Benjamin zich niet in mijn buurt gekwalificeerd had.

Ik wist natuurlijk van mijzelf dat ik niet elke ronde in de race een even fantastische ronde zou kunnen rijden als mijn pole-lap, maar door het grote verschil met de piloten achter mij dacht ik toch dat ik vrij eenvoudig zou kunnen wegrijden van hen.

Ik had echter (opnieuw) een wat mindere start... Terwijl Stefan blijkbaar direct de pace had, had ik toch enkele rondjes nodig om weer vol op tempo te komen. De eerste 3-tal rondjes moest ik wat uitkijken voor Stefan en er voor zorgen dat ik niet te wijd ging. Gelukkig kon hij zich er nergens echt naast zetten (of heeft hij dat toch niet gedaan), en na een handvol rondes begon ik duidelijk metertje per metertje weg te rijden van de concurrentie.

Ik was de snelste man op baan (maar het verschil was belange zo groot niet als tijdens de qualify), maar draaide toch beduidend trager dan mijn superronde van eerder op de avond. Benjamin kwam niet echt in het stuk voor, dus zonder pech zou ik mijn 3e plaats kunnen verzekeren.
Op een gegeven moment kom ik bij het dubbelen bij Willy en Eric die aan het battlen zijn. Ik moest een manier zoeken om me er zonder kleerscheuren voorbij te werken, en blijkbaar heb ik daardoor een gele lamp niet gezien die wel al brandde. Ik kon Willy voorbij, en maakte me klaar om ook voorbij Eric te gaan...
De reden van de gele lamp was blijkbaar de pace kart die op de baan gekomen was, en mij aan het opwachten was. Die marshall had mij echter ook te laat zien aankomen (aangezien ik vlak tussen Eric en Willy reed), en was te laat om met zijn vlag te zwaaien en teken te doen. Eric had vrije baan voor hem, en kon wel duidelijk de pace kart zien, waardoor hij wel vertraagde... Ik schoot me naast Eric, en reed ook de pace kart voorbij, die mij dan maar de ronde erna tegenhield. Eric leek wat gefrustreerd dat ik hem nog ingehaald had onder de gele lamp (die ik niet op tijd gezien had) en ontdubbelde zichzelf weer bij mij.
Normaal mag er nooit ingehaald worden onder gele lamp, maar door het gedoe met Eric en Willy heb ik die gele lamp nooit op tijd gezien, en heb ik dus eigenlijk een fout begaan, technisch gezien.

Na een halfuurtje rijden werd ik afgevlagd als winnaar, met uit eindelijk een 8-tal secondes voor op de 2e (Stefan).
Ik scoorde hier dus mijn 4e individuele 'triple' (pole, overwinning & fastest lap) van mijn carriere :)

Eric en enkele andere piloten wezen me wel nog op het feit dat ik ingehaald (eigenlijk gedubbeld, wat misschien iets minder erg is...) had onder gele lamp, iets waarvoor ze me technisch gezien zouden kunnen bestraffen. Indien die straf bv. 20 seconden straftijd zou geweest zijn zou ik mijn overwinning kwijt zijn (en in het slechtste geval ook nog mijn podiumplaats van het voorjaarsseizoen).
Ze geloofden me echter (gelukkig) wel (ik zou zoiets nooit express doen, en dat weten ze ook wel), en ze zagen ook dat ik deze keer veruit de snelste van het pak was, en dus ook de verdiende winnaar was, en ik werd niet bestraft.
Door dit gedoe smaakt m'n overwinning misschien wel net ietsjes bitterder, maar ik was toch tevreden met mijn raw pace, die ontegensprekelijk meer dan behoorlijk was ;)


Nog het vermelden waard dat ik in de race (net) niet meer aan mijn qualify-lap kwam; ik reed nog een 40.73x. Het gebeurt zelden dat, wanneer de omstandigheden gelijk blijven, de qualify-tijden tijdens de race niet verbeterd worden. Deze keer was dat dus wel het geval, wat opnieuw een teken is dat mijn qualify-lap echt subliem moet geweest zijn :p

Benjamin werd uiteindelijk 6e, achter Jochen die een knappe race reed en 5e werd.

Hieronder de eindstand van het voorjaarsseizoen:

en hieronder mijn versie van de stand (die ik ook zelf bijgehouden heb) met iets meer info op:


Het podium is dus:
1. Kenny V
2. Stefan V
3. Sander DB (ik)
Volgens mij ook wel bij alle3 verdiend, en de correcte volgorde...

Ik en Stefan scoorden bovendien exact evenveel punten over het hele voorjaar gezien (498), maar na aftrek van de 3 schrapresultaten komt hij er net iets beter uit. Ook Kenny en Benjamin scoren exact evenveel, maar Kenny was er wel 2 keer niet bij, terwijl Benjamin alle races meegedaan heeft.
Benjamin leunt dichter aan bij de top 3 dan bij de mensen achter zich, maar valt dus toch net naast het podium.
Jochen kwam net tekort om plaats 5 nog af te snoepen van de afwezige Shauni, maar wist wel nog Jerry W achter zich te houden, ondanks het feit dat hij ook een sterke laatste wedstrijd reed.
Het duo Knabbel en Babbel moesten genoeg nemen met plaatsen 8 en 9, en dat terwijl ze vorig jaar nog als respectievelijk 2e en 4e eindigden.
Bjorn V sluit de top 10 af, maar hij heeft wel 1 wedstrijd te veel gemist, en is volgens mij zeker een 'up and coming' iemand die in de toekomst (als hij blijft meedoen) voor hogere plaatsen in het klassement zal strijden!

Mijn prijs voor de 3e plaats in ontvangst genomen, en er meteen een tournée générale mee gegeven :D

Een heel leuk voorjaarsseizoen gehad. Nieuwe mensen leren kennen, leuke races gehad, en mij geamuseerd naast het circuit en tijdens onze obligatoire 'enen drinken achter de race'-momenten :p

Tijdens de zomer zal er een zomerkampioenschap zijn met 4 races (waarvan er 3 meetellen), waarbij het races van een uur zijn, mét minimumgewicht! In het najaar wordt het seizoen voor gevorderden ook nog verdergezet, maar komt er op de andere weken een nieuw kampioenschap voor 'experts', dat op zich exact hetzelfde is, met het enige verschil dat er op minimumgewicht zal gereden worden. Goed om te zien dat meer en meer kartings die karten serieus proberen aan te pakken races inrichten met een minimumgewicht, zodat het eerlijker wordt voor de zwaardere piloten (al is het voor mij persoonlijk wel een nadeel momenteel).

Ik vermoed dat de races op gewicht de rangorde wel eens volledig overhoop zouden kunnen halen.

Van het zomerkampioenschap zal ik zeker de races proberen meepikken, maar de 1e van de 4 mis ik sowieso al (op reis), dus het zou wel eens kunnen zijn dat ik niet voor het klassement ga, maar vooral meerijd als training met oog op wat komen zal (het JPR clubkampioenschap voor experts, op gewicht, maar vooral ook Belkart: sowieso op gewicht).


On to the next one! :)