karting; Antwerp Karting: 3u omgekeerde richting

Zaterdag was het weer de 3u wedstrijd in omgekeerde richting op Antwerp Karting in Wilrijk.
Na deelname vorig jaar schreven we ons ook dit jaar opnieuw in. Een mooie wedstrijd om met een team van 3 piloten te rijden (Traxxis = Jochen, Stefan en ik), en bovendien vrij 'eerlijk' aangezien er op gewicht gereden wordt en er 5 verplichte pitstops zijn.
Toen ik vrijdagavond tegen Stefan begon over 'morgenavond karten' viel hij wat uit de lucht. Hij was het vergeten blijkbaar, maar geen probleem want hij had toch nog niets anders gepland, en karten ziet hij altijd zitten :p
Zaterdagmiddag kreeg ik dan ineens telefoon van Jochen die wat over zijn toeren was (niet echt in paniek, maar kom). Reden: toen Jochen wou afspreken met Stefan en Stefano (teammanager) voor 's avonds lieten zij doodleuk weten dat ze er geen zin meer in hadden...
Ik begreep er niets van, want had hen nog niet gehoord die dag, en het leek mij sterk moest Stefan nee zeggen tegen karten. Dat doet hij normaal gezien nooit (op 1 keertje in Poperinge na, maar dat was geen wedstrijd). Hij heeft altijd zin in een wedstrijd en kan normaal geen nee zeggen tegen karten :p
Ik zei tegen Jochen dat Stefan misschien nog te overtuigen viel, en dat we anders een andere 3e man moesten zoeken. Jochen vroeg "wie kunnen we daar nu nog voor vinden?", en ik dacht vrijwel onmiddellijk aan Kenny V (die ook op JPR rijdt, en ook BEKC Rotax Max rijdt, en zelden een kart-voorstel afwijst :p).
Dat was vrij snel geklonken, en we zouden dus met het team Jochen-ik-Kenny rijden.
We spraken er Stefan nog over aan dat het bizar was dat hij afwees enzo, maar hij voelde zich blijkbaar echt niet in staat om te rijden (slapjes, misschien het begin van een griep ofzo). We hadden echter zijn bladlood nodig aangezien dat van Jochen nog niet klaar voor gebruik was :p
Stefan ging akkoord om mee te gaan als supporter en vervangende teammanager (voor Stefano). Hij zou niet fit genoeg zijn om te karten, zeker geen lange stints wanneer het koud is buiten, maar we lieten hem voor de zekerheid toch maar zijn helm meenemen :)

Vorige editie waren er maar 8 teams, maar bij het toekomen bleek direct dat dit er nu wat meer zouden zijn.
We kwamen uiteindelijk met 12 teams aan de start, waarbij ook 2 'juniorenteams' (voor hen geldt het minimumgewicht van 75kg niet, en zij krijgen een aparte beker...).
Ik zag ook dat Ronny en Marc aanwezig waren, en dat ook het Vantrico.com team er was. De eerste hadden we al eerder mee gestreden, vooral op JPR maar ook op Antwerp Karting (AK), en Vantrico is een vrij nieuw team dat direct ook goed presteert, vooral op Puurs en AK.
Mijn doelstelling voor de dag was om voor Vantrico te zijn. Dat zou beslist een mooi resultaat zijn maar ook een moeilijke opgave :)
Eventjes kennis gemaakt met die gasten, en het was tijd voor de briefing.

Bij de briefing buiten bleek al hoe immens koud het zou worden met de wind die er stond... Ik had hier op voorhand niet echt aan gedacht, en was er dan ook niet super op voorbereid. Aangezien Jochen chauffeur was had ik ook geen extra (normaal reserve-) kleren ter beschikking die gewoonlijk in m'n auto liggen. Gelukkig had ik wel vlug een rugzak en een extra trui meegenomen toen Jochen me oppikte, en vond in die rugzak ook nog een extra paar kousen. Ik wou nog een overall aandoen die ze daar ter beschikking stellen, maar er was maar 1 meer beschikbaar, en daar kon ik letterlijk 2 keer in denk ik :p Maar beter dan niets.
Kenny is objectief gezien de beste piloot van ons 3, en hij kan ook het meest uit een mindere kart halen, dus we zouden hem de qualify laten rijden, waar hij ook mee akkoord ging. We kregen kart 4 toegewezen. Jochen ging even de kart opwarmen en dan aan Kenny overlaten. In Jochen zijn opwarmrondes bleek er echter al direct een probleem met de stoel die los zat en naar achteren schoof. We verloren 3 of 4 rondes, en kregen uiteindelijk een andere kart toegewezen (16). Kenny kon hier nog een handvol minuten mee rijden, en deed elke ronde een stuk van zijn rondetijd van de vorige ronde :) Telkens sneller en sneller, en toen de qualify er op zat had hij ons op een 5e plek op de grid geplaatst, met een kart die 'redelijk, maar niet super' was.

Bij de startgrid stond een van de junior-teams links (en aan de binnenkant) van Kenny, en bovendien reed die iets te ver naar voor. Op zich 3 redenen dus waardoor we onze positie bijna zeker kwijt zouden zijn. Vlak na de start kwamen we dus ook op P6 te zitten, maar Kenny had de 1e bocht goed ingeschat terwijl op z'n minst 3 van onze concurrenten voor ons dat niet gedaan hadden, waardoor Kenny na bocht 1 al kon doorschuiven tot een 3e plaats.
Al snel bleek echter dat sommige karts van de concurrentie stukken beter gingen, en Kenny moest al gauw een plaatsje teruggeven waardoor we een hele tijd op P4 rondreden. Kenny deed regelmatig eens teken dat de motor van de kart niet fantastisch was, maar we lieten hem rijden omdat zijn tijden nu ook niet zo ongelofelijk slecht waren, en we bovendien niet wisten in hoeverre de motor van de kart die klaar stond in de pitlane (om te wisselen) goed was... Voor hetzelfde geld was die kart nog slechter, wat ons nog meer verlies zou opleveren. We besloten dus om af te wachten.

Na een goed halfuurtje was het Jochen zijn beurt, en die deed ook meer dan zijn best. Hij deed ook eerst teken dat de motor van zijn kart (18) niet goed genoeg was, en later dan ook nog dat zijn stoel ook weer naar achter geschoven was waardoor hij per se wou wisselen.
Zijn rondetijden waren echter alles behalve slecht (op een gegeven moment was hij zelf de snelste man op de baan), en bovendien reed hij snellere rondes met zijn stoel die verder naar achter (en volgens hem dus slechter) stond dan voorheen.
Ook was het zo dat de kart die klaar stond in de pit de kart was waar Kenny de eerste stint mee gereden had (kart 16), en van die wisten we dus al dat hij maar zozo was. We begonnen ondertussen min of meer een beeld te krijgen van wat de sterke karts waren (12, 9), en besloten te wachten tot één van die betere karts klaarstond in de pit.
Jochen wou al een hele tijd wisselen, en toen kart 11 klaar stond in de pit besloten we het er op te wagen, aangezien die ook niet slecht was (maar ook niet de beste, beter dan 16 maar slechter dan 12 en 9).

Kenny had me nog een 2-tal tips gegeven (op backstraight kan je verder in de plas rijden dan je denkt, en de eerste bocht moet je wat later aansnijden en de curb meepakken), en ik kon vertrekken met kart 11.
Eventjes wennen aan het circuit en de omstandigheden (het waren mijn eerste meters van de dag), en enkele foutjes gemaakt (vooral in de eerste bocht, die gladder lag dan hij er uit zag), maar ik kreeg het vrij snel onder de knie.
Ik remde vrij vroeg in de remzone achter backstraight, maar herinnerde mij toen dat Kenny zei dat je daar behoorlijk lang kan wachten met remmen, en zo veel tijd kan winnen op de tegenstand. De ronde erna remde ik een heel stuk later, en dat ging ook nog behoorlijk. De ronde daarna wou ik nog later remmen, maar dat was duidelijk te laat :D Ik spinde 180° en vloog achterwaarts tegen de (gelukkig plastieken) afsluiting. Een 10-tal seconden verloren, maar ik kon mijn weg vrij snel verderzetten en wist nu hoe ver ik kon gaan in die bocht :p Het bleef een verradelijke bocht, en ik was iets voorzichtiger om niet weer te spinnen. Vaak had ik te veel onderstuur, en soms moest ik heel erg corrigeren om er niet af te gaan, maar soms ging hij ook subliem :)
Ik haalde redelijk wat mensen in, maar hier en daar kon ook iemand mij inhalen waarop die stilletjes aan van mij wegliepen.
Het verschil bij een outdoorcircuit (en het verschil op de karts) is duidelijk groter dan bij een indoor kartingcircuit.
Ik bleef een heel eind rijden en kreeg niet echt last van vermoeidheid of concentratieverlies (Dit gaat misschien ook beter outdoor? Al zal het gebrek aan grip er ook wel mee te maken hebben, dan ist het minder lastig om rijden.). Na een tijd begon ik dan wat van de koude te voelen, vooral in m'n vingers, maar het viel al bij al wel mee :)
Toen mijn ploegmaten mij binnenriepen (omdat kart 12 klaarstond!) bleek dat ik ongeveer 50 minuten gereden had, terwijl ik dacht dat het amper meer dan een halfuurtje was. Aangezien ook Jochen bijna zijn deel van de tijd gereden had besloten we om Kenny de wedstrijd af te laten maken, al moest hij natuurlijk wel nog 2 pitstops doen.

Wanneer Kenny net vertrokken was met kart 12 kwam de zo mogelijk nóg betere kart 9 binnen gereden in de pit. We riepen Kenny onmiddellijk terug binnen, en hij kon plaatsnemen in kart 9.
Kenny nam eerst wat de tijd om zijn stoel goed te zetten (waardoor we een 10 tal secondes verloren), maar we lieten hem doen want een goede zitpositie is belangrijk, en als je zo een halve seconde per ronde wint heb je dat verlies snel weer goedgemaakt.
Kenny vertrok voor de laatste stint, met nog 1 pitstop voor de boeg (die we natuurlijk zo laat mogelijk zouden maken, aangezien we deze keer een goed kartje hadden :D (tot ongenoegen van een tegenstand(st)er :p).

We hadden sinds de eerste pitstop het grootste deel van de wedstrijd op P5 rondgereden, maar Kenny kon snelle rondes klokken met kart 9 en al snel reden we op P4, en zette Kenny bovendien de snelste rondetijd van de race neer (waar hij bovendien daarna nog regelmatig eens vlak bij zat). We naderden op Vantrico.com (aanvankelijk 30 seconden voor ons, op P3), en na een halfuurtje rijden zat Kenny in hun bumper. Op zich een gevecht voor P3 dus, maar wij moesten wel nog een pitstop maken, en de rest van de top 5 niet meer (dat zeiden ze althans).
Op voorhand al een verloren zaak dus, maar toch leuk dat hij er nog naartoe gereden is ^^
Toen ik op de klok keek zag ik dat er maar 5 minuten wedstrijd meer was wouden we Kenny binnenroepen voor onze laatste pistop, maar er stond geen marshall meer in de pitlane. Toen ik die weest halen was waren er misschien nog een 2-tal minuten te rijden, en Kenny maakte zijn allerlaatste pitstop, waar we misschien opnieuw wat te veel tijd verloren.
Een handvol rondes later (na 219 in totaal) werden we afgevlagd als 5e, met een 50-tal seconden achterstand op de winnaar (Ronny en Marc).
Ronny was (verdiend) heel tevreden, zeker als je weet dat het spannend was tot in de laatste meters; het verschil tussen P1 en P2 was aan de finish 0.3 seconden, letterlijk bumper aan bumper dus.
Vantrico.com werd (ook heel tevreden) 3e op een 20-tal seconden, en de 4e eindigde op een 35-tal seconden. Zij waren pas als P8 gestart, maar een startpositie is zoiezo in mindere mate belangrijk in een lange wedstrijd op een outdoorcircuit met veel pitstops.

Ik wil hier wel een opmerking bij maken, iets wat ik toch wat jammer vindt.
Elk team moet minimum 5 pitstops maken gedurende de race, maar dit wordt niet gecontroleerd. Ze rekenen op de eerlijkheid van de piloten. Ik ga er van uit dat de meeste piloten wel zo fair zijn om dit te doen, maar indien een team dit niet zou doen zou dit nooit opgevallen zijn.
Idem moesten wij op het einde van de wedstrijd de marshall niet gaan halen zijn. Dan waren we 3e geëindigd en had niemand het ooit geweten. Ik verwacht van de rest dat ze eerlijk rijden dus eis ik dat natuurlijk ook van mijn eigen team. We twijfelden er zelf niet aan dat we onze 5e pitstop zouden maken.
Je zou moeten achteraf de rondetijden gaan inspecteren, maar daar komen zoiezo toch discussies van (een trage ronde kan door een pitstop zijn, maar ook door een spin of een zwarte vlag), en dan laat de 'podiumceremonie' ook op zich wachten...
Het kan zijn dat iedereen eerlijk gereden heeft, maar het kan evengoed zijn dat sommige teams één (of meerdere) pitstop(s) te weinig gemaakt hebben. Voor gelijk wel team dat voor ons eindigde geldt dat ze hun positie niet zouden behouden hebben met een extra pitstop. Vooral de 'bengels' van de teams die op P2 en P4 eindigden zie ik hier nog wel toe in staat. But we'll never know :)
Ik wil hier zeker niemand beschuldigen, maar ik vind het toch jammer dat dit niet gecontroleerd wordt en dat je bijgevolg nooit kan weten of iedereen het wel eerlijk speelt...


In elk geval een leuke (maar koude!) wedstrijd gehad. Indien alles ideaal (en eerlijk?) verlopen zou zijn waren we zeker op het podium geëindigd. Een 5e plaats is zeker niet slecht (en al helemaal niet omdat we niet vaak op AK rijden, maar ons toch konden 'moeien' met de thuisrijders), maar ergens hadden we er misschien toch wel iets meer van verwacht.
Het feit dat Kenny de snelste ronde van de race geklokt had (zelf sneller dan de mensen zonder extra gewicht) (44.455) was een kleine troost :) We konden zeker met opgegeven hoofd vertrekken.
We kregen bovendien nog een kleine waardebon, wat ook altijd tof is.

Rijden op AK is toch altijd iets speciaals en altijd anders. Het valt wat mij betreft bijna niet te vergelijken met rijden op JPR. Outdoor vs. indoor is zoiezo al een heel ander gebeuren.
Maar we amuseren ons altijd en overal :)
Veel kans dat we er bij de volgende wedstrijd op AK ook weer bij zijn :)


Op naar de volgende!