Woensdag was het de langverwachte 3e en speciale manche van het JPR clubkampioenschap 2010. Het ging om een 1u race, voorafgaand door 15' qualify. Een individuele race, dus elke piloot moest 75' aan een stuk rijden, met de enige 'rust' de tijd voor het opstellen van de startgrid na de qualify.
Achter de race zouden we dan getrakteerd worden op spaghetti en wijn, en, zo bleek, ook een van de organistoren (Jerry) ging een rondje geven voor diens (41e! hij ziet er belange zo oud niet uit) verjaardag.
Mijn grootste zorg was de lengte van de race. Ik heb in het verleden al wat moeite gehad om lange stints te rijden, en vaak begin ik na 40-45 minuten wat trager te rijden door de vermindering in concentratie en vooral door de spieren die het begeven. Het meeste last heb ik normaal gezien in m'n nek in de bochten naar links, waarbij het op den duur zelf lastig wordt om mijn hoofd nog recht te houden daar. Ik wou een zo goed mogelijke qualify rijden, omdat er van battlen en inhalen het laatste halfuur / kwartier toch weinig in huis zou komen, als ik mijn fysieke toestand dan zou moeten voorspellen. Ik moest dus in het eerste deel van de race zoveel mogelijk mensen zo ver mogelijk achter mij zien te krijgen :p
Ik legde de lat niet te hoog voor mijzelf, aangezien er 75' gereden zou moeten worden, maar zoals eerder gezegd wou ik toch voor een top 5 positie gaan.
Ik dronk voor de race wat isostar (sportdrink), at een krachtreep en wat druivensuiker. De eerste keer dat ik zo'n dingen doe, maar het was er wel de gelegenheid voor denk ik. Wie weet helpt het :)
We kwamen met 17 piloten aan de start, gelukkig moest er niemand geweigerd worden. Het zag er even naar uit dat het maximale aantal deelnemers bereikt zou worden, maar dat bleek uiteindelijk toch niet het geval.
Na de kartloting konden we starten met de 15' qualify. De meeste piloten hebben liever een langere qualify, omdat ze dan meer de tijd, en dus vaker de kans, hebben om een goeie ronde te rijden. Sommige piloten hebben liever een korte qualify omdat ze rap een kart onder de knie hebben (of goed kunnen rijden met een kart die nog koud staat) en daarvan willen profiteren.
Mij persoonlijk maakt het niet zoveel uit, maar ik denk dat je na 15' qualify wel een beter beeld krijgt dan na slechts 5'. Getuige daarvan ook Kenny die vorige manche geen goeie ronde kon neerzetten in de korte qualify. Ook Jochen heeft liever een lange qualify zegt hij vaak, en dus bij deze kwam hij ook aan zijn trekken :)
Er was redelijk wat volk aanwezig, en ook enkelen die sporadisch eens meedoen op JPR, maar deze 1u-race toch niet wouden laten liggen.
Benjamin had ook 2 vrienden meegebracht (Kurt DC en Rodney), en die zagen er ook allesbehalve traag uit op het eerste zicht.
Grote afwezige van de dag was Kenny.
Ik kon mij op de 3e plaats zetten in de qualify. Met een snelle ronde halfweg heb ik lange tijd op 2 gestaan, maar in extremis kon Benjamin nog net voorbij mij springen. Stefan stond bijna gedurende de hele qualify virtueel op pole met een tijd die heel wat sneller was dan de rest. Hij had dus duidelijk weer goed materiaal geloot :) Stefan wist die virtuele pole-position te houden tot het einde en mocht dus ook als eerste starten.
Jochen startte op een 8e à 9e positie dacht ik.
Achter mij stond een van de 2 vrienden van Benjamin (Kurt DC), die waarschijnlijk dacht dat hij sneller was dan mij omdat ik hem voorbijgelaten had in de qualify, maar qua snelste rondetijd bleek dit dus niet het geval te zijn :)
Ik vond de start achter de pace-kart ietwat chaotisch deze keer. De pace-kart ging niet langs de kant wanneer ik dacht dat hij dat zou doen, en daardoor was mijn 'aanloop' wat omzeep. Ik ben niet echt een supervlotte starter, en moest meteen een 5 à 10 meter toegeven op Benjamin, maar kon die gap gedurende de eerste rondes gelijk houden. Stefan reed ondertussen geleidelijk aan weg, op kop van de wedstrijd. Ondertussen werd ook het gat achter mij (met P4) steeds groter, en sommige laps slaagde ik er in om wat dichter te komen op Benjamin, maar op zijn bumper raakte ik niet. Ik wou me echter liever maar 95% geven en op mijn plaats blijven rijden, dan mij 110% geven om naar Benjamin te proberen toerijden. Het zou immers een veel grotere fysieke en mentale inspanning vereisen om het gat toe te rijden, en zeker als ik dan zou moeten beginnen battlen met Benjamin, en dan was de kans nog groter dat ik het lastig zou krijgen naar het einde van de race toe. Vermits het om zo'n lange race gaat was het ook in mindere mate nodig dat ik Benjamin probeerde te pakken, want zo'n race wordt niet in de eerste rondes beslist, en er kon nog vanalles gebeuren.
De race verliep ondertussen vrij vlot, maar achter mij werd er ook snel gereden (Kurt DC, Shauni, Knabbel, Babbel), waardoor dat pak ook bleef hangen op slechts een handvol seconden achter mij. Kurt DC kon zich loswerken en reed geleidelijk aan naar mij toe. Hij was niet echt sneller maar wel iets constanter dan mijzelf. Hij naderde tot op een 5-tal meter van me, maar toen ik me daarna goed concentreerde en trachtte te herpakken kon ik die gap opnieuw verdubbelen. Ondertussen was ook een deel van de verlichting in de zaal gedoofd, waardoor het een halve dark race werd. Het was niet zo donker als tijdens een dark race van 4Ever Karting, maar het werd toch ook al wat moeilijker om de bochten goed in te schatten en apexes te raken.
Na een hele tijd voelde ik aan m'n (nek)spieren dat ik al eventjes aan het rijden was, maar ik was nog niet
op. Stefano was nog steeds aan het supporteren vanuit de pitlane, en ik deed teken naar hem om te vragen hoe lang we nog moesten rijden. Hij wist me te zeggen dat er nog 30 minuten race voor de boeg lag, en we dus ongeveer halfweg de race waren. Een kwartier moest me zeker nog wel lukken volgens mij, maar een halfuur zou misschien wat veel worden. We zien wel, dacht ik.
Ineens zie ik van achteraan het circuit een gele zwaailamp in de pitlane, helemaal aan de andere kant van de zaal. Het was me vrij snel duidelijk; de pace-kart stond klaar om het circuit op te rijden. Ik zag dit als een uitgelezen kans om mijn pitstop te maken wanneer de pace kart op de baan is. In de Formule 1 is dat verboden, maar tijdens ons kampioenschap probeert iedereen dat meestal te doen omdat dat vaak een voordeel oplevert. De tijd die je verliest door je pitstop kan je op je gemak toerijden wanneer je achter de pace kart terug moet aansluiten. Het enige nadeel is dan dat je een hoop piloten voor je hebt wanneer het pak terug losgelaten wordt, maar het tijdverlies van je pitstop heb je wel goedgemaakt...
Ik weet uit ondervinding dat de pace-kart normaal vlak voor de race-leader op het circuit komt, dus dit zou Stefan zijn vermoedde ik. Ik keek waar die zat (een kleine 100 meter voor mij denk ik), en hield hem in de gaten. Stefan reed voorbij en ik zag dat de pace-kart nog niets deed. Ik zou dus ook nog niet pitten en reed nog een rondje door.
De ronde erna was het van dat: de pace-kart kwam op het circuit vlak voor Stefan, en ik dook onmiddellijk de pit binnen. Nog enkele piloten deden dit, maar in de pitlane verliep alles vrij vlot. Ik pitte op mijn gemak (moest niet per se zo vlug mogelijk gebeuren, want iedereen zou toch vast komen te zitten achter de pace-kart).
Het grootste nadeel is nu voor de piloten die nog geen pitstop gemaakt hebben vooraleer de pace-kart terug aan de kant gaat. Stefan was één van de piloten. Ergens verstaanbaar, want zo lang je vrije baan had (en die had hij, aan de leiding rijdend) kan je beter wachten met je pitstop (want zie dat die je net weer traffic bezorgt). De pace-kart zou zoiezo voor Stefan op de baan komen, dus die situatie had niet anders geweest. Hij heeft hier dan wel het voordeel dat wanneer de pace-kart weer aan de kant gaat, hij onmiddellijk ook weer vrije baan heeft. (Nog beter was misschien geweest dat Stefan ook gepit had vlak vooraleer de pace-kart op de baan wou komen, maar Stefan zijn taktiek ga ik hier niet per se betwisten :))
Ik sluit op het gemak terug aan bij het pak achter de pace-kart in ongeveer een 10e positie (nog steeds 3e positie virtueel), en we rijden een rondje door.
Bij het passeren van de pitlane draait de pace-kart zich en rijdt de pitlane in omgekeerde richting binnen! We moesten allemaal volgen, dus de race zou van richting wisselen! Het eerste halfuur werd in normale richting gereden, en het laatste halfuur zou dus in omgekeerde richting gereden moeten worden! Niet mijn eerste keer dat ik in omgekeerde richting rij, en bovendien nog moeilijker om in te halen, dus ik zag het wat beter zitten om mijn 3e positie te behouden.
Er werd nog 1 rondje in omgekeerde richting gereden achter de pace-kart, en daarna werd het pak weer losgelaten. Iedereen zat bumper aan bumper, logischerwijs, maar bovendien door elkaar (doordat gedubbelden zich niet mogen ontdubbelen achter de pace kart).
Vlak voor mij zat een gedubbelde die wat trager onderweg was (piloot X) (en blijkbaar daarvoor ook nog Knabbel, bleek achteraf?). Achter mij zaten Kurt DC, Shauni, Babbel, piloot Y, piloot Z, Jerry, etc. (geen idee meer wie X, Y en Z waren, ik dacht 3 (of misschien zelf 4) gedubbelden)...
Daarachter waren dan Jochen, Roel S., Kurt W etc. aan het strijden.
Ik kwam al meteen vrij snel door de combinatie van de 4e en 5e bocht vóór finish (in omgekeerde volgorde). De gedubbelde voor mij (piloot X) ging daar heel wat wijder, en ik kon er mij links van zetten voor de volgende bocht; een scherpe linkse. Die scherpe linkse wordt echter gevolgd door een lange rechtse. Ik liet daar wat plaats voor de persoon die ik net ingehaald had (X), maar moest daardoor een kartbreedte laten tussen mijzelf en de apex van de bocht. Daardoor moest ik natuurlijk meer afstand doen, en kon de rest binnendoor glippen :( Omdat iedereen nog bumper aan bumper zat kon ik me niet meteen terug in het treintje schuiven, en ik verloor hier dus een 3-tal plaatsen; piloot X was nog steeds voor mij, Kurt DC en Shauni konden meeglippen. Gelukkig had Babbel het probleem gezien want ik moest zoiezo terug in het treintje kruipen. Hij liet wat plaats en ik kon m'n weg vervolgen.
De ronde nadien maak ik echter weer de stomme fout, door gebrand te zijn om mijn positie zo snel mogelijk terug in te nemen. Ik kwam veel sneller door de bochtencombinatie dan Shauni, en zij bleef ook redelijk wijd (exact hetzelfde als de ronde voordien met piloot X). Ik moest opnieuw plaats laten in de lange rechtse net voor de finish, en aangezien iedereen nog steeds zo goed als bumper aan bumper zat verloor ik opnieuw kostbare plaatsen... Shauni kon mij dus terugpakken, en ook Babbel, piloot Y en piloot Z schoven mee... Dit alles tot groot jolijt van de familie van Shauni die aan het supporteren was in de pitlane, zag ik.
Ik kon gelukkig terug aansluiten vlak voor Jerry, die zich gelukkig wat inhield en mij plaats gaf om in te schuiven ('ritsen', zoals op de snelweg :p).
Op 2 rondes tijd was ik van de 3e (4e?) plaats teruggevallen naar de 7e of 8e plaats, maar er zaten ook nog een 3-tal gedubbelden tussen die zoiezo nog gepasseerd zouden moeten worden.
Ik zat luidop te vloeken in m'n kart, en dat heb ik normaal nooit. Hoe kon ik mijn bijna zekere podiumplaats zo uit handen geven. Ik reed nu bovendien pas 7e of 8e, wat al buiten mijn vooropgesteld doel van top 5 valt, en we waren in reverse aan het rijden waarbij het nog moeilijker is om in te halen, iets waar ik zoiezo al soms niet genoeg moed voor heb.
Jerry was ook snel onderweg en kon mooi aandringen bij mij, terwijl ik wat opgehouden werd door de gedubbelden voor mij (Y en Z). Die gedubbelden (Y en Z) waren er gelukkig vrij snel tussenuit, en ik bevond mij vrij vlug in de achterbumper van Babbel, terwijl Jerry aan mijn achterbumper kleefde. In de lange rechtse voor de finish was er weer wat oponthoud, en werden er redelijk wat tikken uitgedeeld (Babbel moest inhouden waardoor ik hem tikte, waardoor ik vertraagde, waardoor ik aangetikt werd door Jerry, waardoor ik versnelde, waardoor ik weer Babbel aantikte, waardoor ik weer vertraagde, ... Precies een accordeon, voor een handvol seconden lang). Babbel keek verontwaardigd om, maar ik deed teken dat ik er niet om deed en ook maar van achter aangetikt werd (waarschijnlijk niet eens door Jerry zelf, maar door de piloot achter hem die Jerry aantikte, waardoor hij mij aantikte... Want Jerry heeft ook ervaring genoeg om zelf niet te veel tikjes uit te delen.).
Enkele rondes later was er weer heel wat geduw en getrek (vermoedelijk door oponthoud door piloot X moeten te dubbelen), waardoor Babbel onfortuinlijk aan de buitenkant van een bocht kwam te zitten. Ik kon er tussen glippen, en ook Jerry volgde in mijn spoor. Eens de gedubbelde piloot X weggewerkt was zaten wij in de volgorde: Kurt DC - Shauni - ik - Jerry - Babbel, met weinig zicht op wat er zich voor of achter ons 5 afspeelde. Shauni kwam wat aandringen bij Kurt DC waarop hij zich duidelijk kwaad maakte. Shauni maakte wat foutjes en moest een gat laten op Kurt DC, die geleidelijk aan van haar weg reed.
Door die foutjes hield ze ook mij wat op, terwijl ze voor de rest wel even snel was als mij. Ook Jerry leek even snel onderweg en kon mij blijven volgen maar tegelijk ook weinig aanstalten maken op een inhaalmanoeuvre.
De poort van de hal stond open, en lichte motregen zorgde voor gladde/natte plekken in de bocht aan de pit, wat voor enkele schuivers zorgde. Ik was 2 keer bijna m'n kart kwijt, en zag ook Shauni vlak voor mij af en toe hetzelfde tegenkomen en er maar net in slagen de flexitrack te ontwijken. Het was echt een kwestie van net naast de vochtige plek te rijden, maar je kon niet echt zien waar die lag. Ik reed de rest van de race heel behoedzaam (lees: traag) door de bocht in kwestie (om door een slipper geen posities meer te moeten verliezen aan Jerry of Babbel die nog steeds vlak achter me reden!). Door mijn voorzichtigheid moest ik daar dan wel elke keer een metertje of 2 afstand laten op Shauni en had ik geen kans om haar in te halen in de 5-tal bochten die volgden, want ik moet eerst telkens nog die 2 meter weer zien toe te rijden en dat koste mij toch al gauw een halve ronde, gezien het extreem geringe verschil in snelheid tussen Shauni en mijzelf op dat moment.
Enkele rondes later kon ik weer in diezelfde bochtencombinatie waar ik al meteen bij het begin van het rijden in reverse sneller was mij half naast Shauni zetten, maar die zou dit duidelijk niet toelaten. Ze deed letterlijk de deur dicht, en ramde me tegen de rand van het parcours. Niet proper, maar Shauni is een vrij agressieve pilote, zeker wanneer ze onder druk komt te staan. Hierdoor moest ik weer een gaatje van een kleine 10 meter toerijden, maar slaagde hier vrij vlot in.
Ondertussen toonde een marshall een bordje met daarop "10", om aan te duiden dat de wedstrijd nog 10 rondes zou duren.
Een tweetal rondes later doet zich opnieuw exact dezelfde situatie voor met Shauni, en opnieuw doet ze volledig de deur dicht. Ik had het enigszins verwacht dus kon nog net remmen en mij terug achter haar zetten. Ik zou misschien mijn inhaalmanoeuvre moeten doorzetten maar wou het risico niet lopen dat dat een spin als gevolg had, waar Jerry en Babbel die nog steeds op de loer lagen ongetwijfeld van zouden kunnen profiteren.
Een ronde later lukt het me dan toch om me volledig naast haar te zetten, en ze is gelukkig verstandig genoeg om in te houden in de linkse bocht die volgde, waardoor ze vlak achter mij terug moest aansluiten.
Amper een halve ronde later raak ik echter de vochtige plek waarvan eerder sprake en ik glijd weg. Shauni kan zich een klein beetje naast mij zetten. Ik heb natuurlijk als optie om de deur volledig dicht te gooien, zoals zij zou doen, maar ik ben zo niet en laat haar passeren.
Ik zat natuurlijk wel nog links van haar in de daaropvolgende rechtse bocht, omdat ik wou aansluiten in haar achterbumper en zo Jerry en Babbel er zeker niet tussen laten. De bocht daarna is een scherpe linkse, en ze laat helemaal geen plaats voor mij. Ze snijdt me compleet de pas af. Ik vraag me af waarom. Ze kon toch onmogelijk denken dat ik haar het leven daar zuur zou maken als ik haar 20 meter voordien net vrijwillig laat passeren!? Ze duwt me vrij hard tegen de apex en ik word met m'n kart wat weggeslingerd. Ik wil er zo rap mogelijk achteraan, maar bij het opnieuw vertrekken (bijna vanuit stilstand) raak ik Jerry met mijn zijkant, aangezien hij zich naast mij had komen zetten. Ik had hem echt niet gezien doordat ik een halve seconde eerder zelf tegen de rand gestampt werd. Ik deed teken om mij te verontschuldigen bij Jerry, en hij deed tekens terug die zeiden: "geen probleem, tis de schuld van dedie voor u...". Damn right it was!
De race kon nu onmogelijk nog langer dan 5 rondes duren, en ik moest terug op Shauni beginnen jagen, die opnieuw een 15-tal meter voorsprong had door mij zo hard tegen de kant te hebben geramd. Het leek een verloren zaak, maar ik was niet van plan om me zomaar gewonnen te geven, en zette volledig gefocust de achtervolging in! Ik was ontketend, en naderde zienderogen op Shauni, terwijl Jerry (en Babbel) mij moesten laten gaan.
De finish naderde echter ook! Ik zag de man met de finishvlag op een gegeven moment al klaar staan, maar zag tegelijkertijd dat hij nog niet de intentie had om Stefan, die nog steeds als eerste rondreed, af te vlaggen, en ik dus waarschijnlijk in de voorlaatste ronde zat. Ik joeg verder, en we gingen de (zo goed als zeker) laatste ronde in.
In het stuk vlak voor mijn 'sterke' bocht (de laatste 150 meter van de wedstrijd) had ik amper nog 4-5 meter achterstand op Shauni, en ik zag dat Willy, enkele metertjes voor haar, opvallend traag reed. Misschien mechanische pech, ofwel was hij moe, ofwel had hij de race min of meer opgegeven en was hij die rustig aan het uitrijden nadat hij de man met de finish-vlag had zien staan omdat er voor hem geen positieveranderingen meer inzaten op de laatste honderden meters van de wedstrijd. Geen idee.
Shauni had precies niet goed door wat er gebeurde (ik denk niet dat ze echt gehinderd werd door Willy), en vertraagde daar ook wat. Ik nam mijn favoriete bocht als een bezetene, bijna op de millimeter, en kon zowel Willy als Shauni inhalen op het stukje dat volgde! Ik was op het moment extatisch dat het mij in extremis gelukt was om Shauni terug te pakken. Ik nam voorzichtig de laatste 2 bochten, en werd afgevlagd met Shauni in mijn achterbumper. Ik zag haar supporters vloeken in de pitlane :)
All in good fun natuurlijk, want we komen allemaal goed overeen (en naast het circuit zeker :p).
Ik dacht dat ik 4e geworden was (achter Stefan, Benjamin en Kurt DC), maar uiteindelijk bleek dat ik 5e was. Bleek dat Knabbel mij op een of andere manier voorbijgestoken had net vooraleer de pace-kart op het circuit kwam, dus vermoedelijk door opnieuw een ijzersterke pitstop van Knabbel, de specialist ter zake :) Bovendien rijdt Knabbel heel graag in omgekeerde richting, en is hij daar altijd sterk in.
Kurt DC had hem in extremis echter ook nog kunnen inhalen, zodat hij toch nog net van het podium viel.
Stefan had in de 2e helft van de wedstrijd met zijn superkart een voorsprong van 11 seconden weten opbouwen op Benjamin, net genoeg voor de pitstop die hij nog moest maken. Stefan kwam blijkbaar na zijn pitstop vlak voor Benjamin terug de baan op, en kon in het laatste deel van de race bovendien opnieuw wat afstand nemen. Het feit dat dit gelukt is dankt hij vooral aan zijn kart natuurlijk, maar ook omdat hij als eerste achter de pace-kart reed, en zodra die aan de kant ging had Stefan vrije baan om als een raket weg te rijden, terwijl er achter hem volop geduwd en getrokken werd in het pak, waardoor iedereen behalve Stefan behoorlijk wat tijd verloor.
Jerry, die bijna de hele 2e helft van de race aan mijn achterbumper zat, reed blijkbaar op een ronde achterstand nadat hij een kartwissel had doorgevoerd in het begin van de race (hij had een rotkart gekregen om mee te starten).
Toen hij me dat zei vertelde ik hem dat ik hem doorgelaten had als ik het geweten had, maar ik dacht dat hij na mijn dramatisch positie-verlies in het begin van het stuk race in omgekeerde richting ook voor positie kwam vechten (wat normaal wel eens het geval is met Jerry, die ook allesbehalve traag is :)).
Misschien had hij Shauni eerder
een lesje kunnen leren kunnen inhalen, en konden we dan samen op jacht gegaan zijn naar Kurt DC en/of Knabbel, al is dat misschien wel wat optimistisch, en had het qua eindpositie waarschijnlijk niet veel uitgehaald. Hij zei bovendien dat ik hem niet echt ophield, maar dat we ongeveer exact even snel waren.
Jochen had blijkbaar wat leuke en eerlijke gevechten gehad voor de plaatsen 7-8-9-10, en was ook tevreden met zijn race (eindelijk)! :)
Stefan had er een beste tijd van 39.5x weten uithalen, terwijl de rest van de 'top' maar rond de 40.0 had als beste rondetijd (er net onder of er net boven).
De finishvolgorde: Stefan - Benjamin - Kurt DC - Knabbel - ik - Shauni - Babbel - ...
Na de race ben ik onmiddellijk Shauni gaan feliciteren met haar wedstrijd, en de leuke battle die we hadden. Zoiezo niet evident voor zo'n jong meisje met zo weinig ervaring om een race van 15'+60' tot een goed einde te brengen. Ze heeft bijzonder goed haar best gedaan volgens mij.
Ik zei nog tegen Dennis (haar vriendje) dat ze niet zo smerig zou mogen rijden, maar hij zei dat ze panikeert en niet goed weet wat te doen wanneer ze onder druk komt te staan, en dat de vermoeidheid ook wat parten begon te spelen en ze zeker haar positie niet meer wou opgeven. Ze was als 4e gestart en wou zeker ook als 4e eindigen.
Shauni zelf stond met de tranen in haar ogen bij haar moeder, en was ontgoocheld dat Willy haar uiteindelijk haar positie nog gekost had (aan mij) (blijkbaar had Willy daar in het verleden ook al eens voor gezorgd).
Hieronder nog de tussenstand in het kampioenschap na deze race:
Ik ben, ondanks dat er misschien wat meer in zat, toch heel tevreden van mijn wedstrijd, gezien de omstandigheden.
Had ik al die plaatsen niet verloren door mijn ongeduldigheid in de 2 laps vlak na de herstart na de pace-kart-periode, dan was ik bijna zeker 3e geworden volgens mij.
Ik heb echter gevochten als een leeuw om de posities die ik in dat euvel verloren ben terug te vechten, en dat is mij gelukt ook. Behalve Kurt DC die buiten bereik bleef. Vooral mijn gevecht met Shauni zal ik niet snel vergeten. We zijn een 4-tal keer van positie gewisseld, maar uiteindelijk was ik het die aan het langste eindje trok, en dat terwijl zij net de 'vuile' chauffeur was door extreem te verdedigen en de deur dicht te doen waar het niet meer hoort.
Het was al lang geleden dat ik nog eens echt moeten vechten heb voor posities, en mensen moest inhalen, en net op dat vlak kan ik zeker nog wat training gebruiken. Een eenzame race is het voor mij in elk geval niet geweest dus, wat het voor Stefan uiteindelijk misschien wel was.
Ik heb er in de gegeven situatie volgens mij het beste uitgehaald, en ben dan ook tevreden met mijn resultaat. Top 5, zoals ik op voorhand ook als doel voorop gesteld had. Aan Stefan viel niets te doen vandaag, met zijn superkart. Hij gaf ook zelf toe dat bijna gelijk wie die kart gekregen had ook de wedstrijd zou gewonnen hebben, of het nu ik of Jerry of Benjamin was... Neemt niet weg dat het zoiezo een puike prestatie is om 75' vol te houden en geen fouten te maken, en de kart ook heelhuids en in eerste positie thuis te brengen.
Verder ben ik tevreden dat ik zonder echte problemen 75' heb kunnen racen, al heb ik wel goed ingedeeld. In de qualify wisselde ik hotlaps af met rustige laps waardoor ik dus geen 15 minuten aan een stuk voluit gegaan ben, en ook in de race zelf (vooral in het begin) gaf ik niet de volle uitputtende 100% wanneer het niet echt nodig was.
Ik denk wel dat het feit dat we eigenlijk 15'+30' in gewone richting gereden hebben en daarna 30' in omgekeerde richting heel positief was voor mijn fysieke toestand. Door de vele linkse bochten begon ik het na een halfuur race toch wat te voelen in de spieren aan de rechterkant van mijn nek en lichaam, maar doordat de rest van de race in omgekeerde richting gereden werd waren de meeste bochten naar rechts, en werden net de spieren aan de linkerkant van mijn nek en lichaam belast. 75' in dezelfde richting zou fysiek waarschijnlijk zwaarder zijn, al voel ik zoiezo wel dat ik ook wel wat vooruitgang geboekt heb tov. vorige races waar ik langere stints moest rijden.
Er is echter nog heel wat werk aan de winkel naar de 24u van FKI toe, eind april...
Na de race dan enen gedronken van Jerry voor zijn verjaardag. Hij wordt dus 41, waar ik eventjes van schrok. In de Belkart ('Belgisch kampioenschap indoorkarting') is er een aparte klasse voor 40 plussers, waar oa. ook Willy en Marc S (beiden al enkele keren eerder vermeld op deze blog...) in meestrijden. Volgens mij zou Jerry hier zuiver voor het goud strijden moest hij meedoen, wat ik hem ook zei, maar de tijd ontbreekt hem jammer genoeg momenteel.
Daarna dan kunnen genieten van een bord lekkere spaghetti met een glaasje wijn, en nog wat nagekaart over de race, en wat dingen besproken ivm. de 24u van FKI, 4Ever Tour (of hoe we zelf zoiets zouden kunnen doen), karting in Nederland, rondrit door Italië... Allerlei zaken die eventueel aan bod zullen komen in de nabije toekomst.
Op naar de volgende manche! Een podium zou nog wel eens smaken, want dat is er in 2010 nog niet geweest!
*UPDATE*
Lees ook opnieuw
de blogpost van Jochen
Make The Girl Dance is een elektro act (zelf schrijven ze elektro/rock/club) uit Parijs, rond Pierre Mathieu, een tv-presentator op de Franse televisie.
