dinsdag 23 maart 2010
donderdag 18 maart 2010
"kunst"
In het Museum voor Moderne Kunst in New York loopt een wel heel merkwaardige tentoonstelling. De bezoekers moeten zich tussen twee poedelnaakte vrouwen wringen om van de ene zaal naar de andere te geraken.De Servisch-Amerikaanse kunstenares Marina Abramovic wil het publiek in aanraking laten komen met naakte lichamen. Dat neemt ze dus heel letterlijk. Aan de ingang worden de museumbezoekers wel gewaarschuwd dat het om een naakttentoonstelling gaat, maar eens in het museum kijken ze toch wel raar op als ze van de ene naar de andere zaal moeten gaan. Twee poedelnaakte modellen staan er net niet neus aan neus en de kunstliefhebbers moeten zich tussen de nauwe opening wringen om verder te kunnen gaan.
bron: HLN.be
The position of the naked pair, who alternate and are either opposite or same-sex performers, forces patrons to decide whether to walk between them.
To some patrons, a brush with live flesh was just too much to ponder.
Morgan Wolfe, an 18-year-old visitor to the museum, decided not to walk between two male performers.
"It bothers me a bit," he told the New York Post in Sunday editions.
bron: odt.co.nz
:D
Wat er tegenwoordig niet allemaal onder de noemer "kunst" geplaatst wordt.
Wel plezant waarschijnlijk ^^
Ik kan mij wel voorstellen dat de vrouwelijke "deur" meer bezoekers krijgt dan de mannelijke variant :p
mabtw; eetstoornissen
‘Van gewone vrouwen krijgt negen procent een eetstoornis, bij vrouwelijke topsporters is dat twintig procent. Maal twee dus.' Bij mannen ontwikkelt een half procent van de niet-sporters een eetstoornis, tegen ruim acht procent onder topsporters.bron: standaard.be
karting; JPR kampioenschap 2010/06
Gisterenavond werden we weer op JPR verwacht voor de 6e manche van het clubkampioenschap 2010.
De vorige (5e) manche had ik kunnen winnen, maar dat leek al weer een heel eind geleden omdat we ondertussen al op AK en op FKI weest rijden zijn :)
Ook Dries en Dieter waren opnieuw van de partij (net als in manche 4) om mee te doen aan het beginners-kampioenschap, dat voorafgaat aan onze wedstrijd. We gingen dus eerst even naar die wedstrijd kijken, wat supporteren voor hen en enkele tips proberen geven.
De beginners waren met 16, dus dat kampioenschap begint duidelijk ook meer en meer volk te trekken.
Dieter en Dries startten hun qualify vrij goed maar zakten al snel weg op het tijdenbord. Ze verbeterden hun rondetijden niet aan hetzelfde tempo als de tegenstand. Dieter reed de 11e tijd (met 43.0x) en Dries de 12e (met 43.2x).
Ook hier was het een stilstaande start, waar Dries dankzij onze tips (en de mindere start van Dieter) kon van profiteren en direct 2 plaatsen goedmaken, ten koste van Dieter. Dieter werd dan nog rondgetikt ook enkele bochten later, en verloor direct kostbare tijd voor de race.
Na bizarre pitstop-strategiën van heel wat mensen reed Dries op gegeven moment zelf eventjes op een 5e positie rond (maar hij moest zijn pitstop nog maken natuurlijk).
Na een race met enkele beginnersfoutjes (oa. in blauwe vlag-stuaties), en waarin ze beide rondgestaan hebben (Dieter 3 keer, Dries 1 keer). Werden ze afgevlagd als 10e en 15e dacht ik. Beste rondetijden weet ik niet direct meer (was mij al aan het klaarmaken voor m'n eigen wedstrijd). De 2 snelste van de wedstrijd (Gianni en Joris) reden 41.1x en 41.3x als snelste rondes.
Onze race zou verreden worden met 15 piloten, en alle 'regulars' waren aanwezig. Er stonden geen 'speciale dingen' te wachten, behalve dan dat het (net zoals bij de beginners) een stilstaande start zou zijn.
Ik startte de qualify als eerste, dus wou onmiddellijk beginnen doorrijden, aangezien ik vrije baan had voor mij. Stefan volgde op een 10-tal meter. Ik merkte meteen dat mijn kart een heel 'korte' rem had. Een heel klein beetje indrukken was genoeg om een coup de frein te hebben. Vrij tricky om mee te rijden. Dat bleek ook toen ik de hairpin nam. Ik slipte iets te veel en kwam dwars te staan. Zoiets op JPR is al heel lang geleden. Ik kon me wel zelf draaien en terug verderrijden, en moest enkel Stefan laten passeren. Ik deed m'n best om wat goeie rondes aaneen te rijgen, en op een gegeven moment deed Stefano me teken dat ik de 2e beste rondetijd had, wat mij toch enigszins verwonderde. De ronde daarop ging bijna foutloos, en ik was zeker dat ik mijn tijd nog wat ging aanscherpen, en dat de pole er dus misschien wel in zat. Ik bleef echter 2e volgens Stefano zijn tekens.
Toen de qualify afgelopen was bleek dat Stefan zich weer op pole had kunnen zetten, met een tijd van 40.662. Ik reed de 2e tijd (40.726), en Kenny startte achter mij als 3e met een tijd van 40.8x. Aangezien de eerste bocht naar links is betekende dit natuurlijk wel dat ik aan de buitenkant stond... Ik had persoonlijk liever 3e gestart dan 2e.
Knabbel startte als 4e, met in zijn zog dan Jerry en Benjamin. Jochen startte rond de 10e positie.
Ik wist dat ik moest proberen om zo snel mogelijk naar de binnenkant te komen, zodat ik geen hopen posities verlies door mij naar buiten te begeven en nergens meer in het treintje kunnen inpikken. Ik concentreerde mij op de lichten & vlag die de start van de wedstrijd aangeven, en kon een heel goeie start maken. Ik was sneller weg dan Kenny, en kon me voor hem zetten, aan de linker kant van de baan. Mijn start was zelf zo goed dat ik moest inhouden om Stefan niet te duwen :)
In de eerste ronde had ik weer wat moeite met de rem van m'n kart en Stefan kon een meter of 2 afstand nemen. In de voorlaatste bocht ging hij echter iets te wijd, en ik kon weer in zijn bumper kruipen.
We reden nog anderhalve ronde waarop Stefan ongeveer 3 meter kon nemen. Ondertussen zat Kenny natuurlijk de hele tijd aan mijn achterbumper. Ik had geen zin om een halfuur defensief te rijden, en wist dat het onbegonnen werk was om Kenny de hele race achter mij te houden. Op die manier zou Stefan ook zoiezo gaan vliegen zijn. Ik maakte een klein foutje, en ging daarna aan de kant om Kenny door te laten, die me daar ook voor bedankte.
Op dezelfde plaats als waar Stefan zijn foutje maakte deed Kenny nu hetzelfde, waardoor ik volledig aan zijn achterbumper kwam en hem wat kon voortduwen op straight :) Kenny deed teken dat ik mee moest met hem :) Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk.
Ik maakte wat foutjes en kon niet meteen aanpikken. Ondertussen kwam Babbel zelf aandringen bij mij, waardoor ik in sommige bochten heel wat defensiever moest rijden. Ik heb het toch nog wat lastig met de druk, en maakte meer en meer foutjes.
Ik kon en mocht m'n positie natuurlijk niet afgeven aan Babbel, en na enkele rondes aan 110% gereden te hebben, extra gefocusd en geconcentreerd, kon ik opnieuw een goeie 5 meter gap op Babbel opbouwen, waardoor ik weer wat meer 'op het gemak' kon rijden.
Stefan reed eerste, gevolgd door Kenny op een 15-tal meter, en ik daarachter op een 10-tal meter (met Babbel nog eens een goeie 5 meter achter mij). Zo bleven we een tijdje rondrijden, zonder grote verschillen tussen ons 4. Zo kunden we ook wat uitlopen op P5 (Jerry), die ondertussen ook P6 (Benjamin) -en het treintje dat zich achter hem gevormd had- achtergelaten had.
Ik begon te beseffen dat ik, zonder dat zij iets tegenkwamen, nooit een bedreiging zou kunnen vormen voor Kenny en Stefan. Ik had het namelijk echt lastig met mijn kart.
Hij was verre van super. Trok niet echt goed op, die korte remmen maakten het lastig om mee te rijden, en hij had het heel moeilijk in elke bocht naar rechts (volgens mij door de banden). Misschien zat ik ook iets te ver naar voor, maar er was natuurlijk geen tijd om dit in de race zelf aan te passen.
Het was echt 'werken' om de kart goed rond het circuit te krijgen. Echt vloeiend ging het nooit, en ik maakte zo goed als in elke ronde wel wat foutjes. De kart deed gewoon niet wat ik wou dat hij deed. Ik reed toch nog rond op positie 3, en mijn doel voor de dag was dan ook om niet meer van het podium te vallen, wat nog niet zo eenvoudig zou worden aangezien Babbel sterk bezig was, en hij nog een serieuze bedreiging kon vormen (zijn pitstops zijn ook altijd sneller dan de mijne, en het zou niet de eerste keer zijn dat hij mbv. zijn pitstop haasje over doet met mij).
Ik zag Kenny een pitstop maken, en de ronde daarna deed Stefan dat ook (zeker geen slechte beslissing, om zijn leiderspositie toch al niet op die manier kwijt te spelen). Ik reed nog wat verder, maar was helemaal uit mijn ritme geraakt. Dat weerspiegelde zich ook in mijn tragere en vooral minder constante rondetijden. Babbel maakte weer wat terrein goed op mij, en op een 15-tal rondes kwam Stefan er zelf terug aangereden. Die was duidelijk een versnelling hoger geschakeld, samen met Kenny, en had het gat op mij heel snel weer toe gereden (en daarbij ook Babbel voorbijgestoken).
Toen hij net aan mijn achterbumper kwam besloot ik om ook te pitten, om zo Stefan zeker geen extra tijd te doen verliezen. Ik deed lang op voorhand al teken naar Stefan (van op back-straight) dat ik zou pitten, en reed voorzichtig de pit in (je weet nooit dat ik hem nog zou hinderen ofzo).
Mijn pitstop ging weer verre van super, maar aangezien de omstandigheden kon ik er wel mee leven. Het worstelen met mijn kart vraagde veel meer van mijn fysiek dan anders, en ik zat er na 2/3 van de race al redelijk 'door'. Mijn pitstop was dan ook wat al strompelend, en beduidend trager dan de naaste concurrentie, maar ik kwam toch nog als P4 het circuit op, met nog een redelijke voorsprong op P5 (nog steeds Jerry).
Babbel reed dus nu op P3, maar hij moest natuurlijk wel nog zijn pitstop maken.
Ondertussen zag ik iets verder in de achtergrond dat Knabbel aan het aandringen was bij Benjamin voor P6. Die laatste had duidelijk ook een minderedag kart :p
Ik voelde mezelf meer en meer aftakelen, en was echt niet meer tevreden van mijn rondetijden. Ik zat regelmatig terug boven de 41 seconden, en moest moeite doen om nog onder die grens te raken. Ik zag dat nog wat mensen af en toe onder mijn rondetijden doken.
De race duurde nog een 5-tal minuten, en ik zag Stefan en Kenny geleidelijk aan nog iets meer uitlopen (een 2-tal meter per ronde). Ik was natuurlijk gefixeerd op Babbel, zonder ongelukken de enige die me nog kon bedreigen voor het podium.
Ik zag hem elke ronde op bijna exact dezelfde afstand rijden, en ik probeerde de seconden te tellen tussen ons. Ik kwam aan ongeveer 7 seconden, wat volgens mij betekende dat hij vlak achter mij de baan zou opkomen (iemand met een goeie pitstop doet er ongeveer 8 seconden over). Ik mocht natuurlijk in geen geval die gap van 7 seconden groter laten worden, en probeerde nog een tandje bij te steken.
De ene ronde verloor hij wat tijd omdat Kenny hem voorbijstak, maar de ronde erna maakte ik dan enkele foutjes te veel waardoor het verschil ongeveer gelijk bleef.
Ik probeerde elke ronde te kijken of hij de pit in reed of niet, maar op dat moment zat ik net in de remzone voor de hairpin, en ik heb daardoor enkele keren zelf volledig de apex gemist.
Enkele rondes later zag ik hem dan toch eindelijk zijn pitstop nemen, en hij kwam ongeveer naast mij het rechte stuk terug opgereden. Mijn snelheid was echter wat hoger (hij was nog aan het optrekken uit de pitlane), waardoor ik toch een gat van ongeveer een 10-tal meter kon slaan.
Stefano deed enthousiast teken dat ik weer op P3 reed, maar dat wist ik al lang zelf ook natuurlijk, aangezien Babbel bijna de hele race mijn fixation point was geweest :)
Ik was blij dat ik na zijn pitstop mijn positie niet aan Babbel had moeten afgeven, maar de race was natuurlijk nog niet gedaan.
Ik probeerde er nog alles uit te persen, maar desondanks kwam Babbel toch stilletjes aan dichter denk ik, aan gemiddeld een halve meter per ronde, vooral te wijten aan de vele foutjes die ik zoiezo maakte met mijn kart...
Ik begon het behoorlijk lastig te krijgen en ook de concentratie liet het wat afweten, en hoopte dat de race afgevlagd zou worden.
Toen de man met de finishvlag zich ging klaarstellen wist ik dat het zo goed als geklonken was, maar die wachte nog 2 rondes alvorens Stefan als winnaar af te vlaggen. 2 rondes die ik nog uiterst voorzichtig reed om zeker niet meer te spinnen en op die manier P3 uit handen geven.
Kenny finishte op een 5-tal seconden van Stefan, en ik reed op een 11-tal seconden van Kenny moe maar tevreden over de finishlijn, met Babbel uiteindelijk op iets meer dan een seconde achter mij.
Jerry werd (opnieuw) 5e, met Benjamin als 6e en Knabbel als 7e.
Shauni finishte 8e, maar zij had wel een 4-tal seconden verloren doordat Willy haar aangereden had in de pitlane tijdens hun pitstops.
Roel werd 9e met een beste tijd van 40.726, en Jochen werd uiteindelijk 10e (met een beste rondetijd van 41.075). Jochen was wat verwonderd omdat hij Shauni en Roel voorbijgestoken had op het circuit, maar zij toch voor hem wisten te eindigen... (Waarschijnlijk door de pitstops, op een of andere manier.)
Ik was echt uitgeput, veel meer dan de voorbije races. Zelf mijn uitloop-ronde was op mijn dooie gemak :p Toen ik uitstapte wou ik zo snel mogelijk gaan zitten, en daarna mijn suikers weer wat aanvullen, wat me toch aangewezen leek.
Stefan had de snelste ronde gereden met een 40.307, en Kenny de 2e met een 40.407. Ik had blijkbaar nog een 40.487 uit mijn kart weten te halen, waar ik zelf van schrok. Mijn grootste probleem (vooral met deze -minder goede- kart) is om consistent te rijden. Ik maakte heel wat fouten, en het was slechts zelden dat een volledige ronde eens behoorlijk goed lukte.
Stefan had misschien wel een betere kart vandaag, maar hij verdiende zoiezo om te winnen. Hij was de snelste en ook de constantste vandaag, wat een van zijn grote troeven is (en tevens iets waar ik nog moet aan zien te werken).
Achteraf bedankt Kenny mij nog eens dat ik hem doorliet in de 3e ronde, maar ik had er geen spijt van want ik had hem nooit een hele wedstrijd achter mij kunnen houden denk ik, ook al scheelde het in wezen niet zo veel in absolute snelheid.
Hieronder de tussenstand in het klassement na de race:
In het klassement doe ik een vrij goeie zaak. Kenny en Stefan lopen weer een klein beetje verder uit, maar aan de andere kant kan ik wel weer wat meer afstand nemen van naaste concurrent als Knabbel, Shauni, Babbel en Jerry (al doet die laatste als mede-organisator eigenlijk niet mee voor de prijzenpot). Benjamin verloor ook redelijk wat kostbare puntjes, maar dit wordt volgens mij wel een schrapresultaat voor hem, waardoor hij waarschijnlijk niet onder mij in het klassement zal belanden... :p
Na de race dan nog uitgebreid zitten napraten, en ondertussen reed Benjamin nog een stint met de kart waar Stefan de race mee gereden had om te zien of hij er dezelfde tijd kon uithalen. Het scheelde niet veel, maar Stefan was (in de race weliswaar) net iets rapper :)
Geen super race gehad dus, hard moeten werken, maar uiteindelijk toch tevreden met mijn behaalde 3e plaats!
Op naar de volgende!
De vorige (5e) manche had ik kunnen winnen, maar dat leek al weer een heel eind geleden omdat we ondertussen al op AK en op FKI weest rijden zijn :)
Ook Dries en Dieter waren opnieuw van de partij (net als in manche 4) om mee te doen aan het beginners-kampioenschap, dat voorafgaat aan onze wedstrijd. We gingen dus eerst even naar die wedstrijd kijken, wat supporteren voor hen en enkele tips proberen geven.
De beginners waren met 16, dus dat kampioenschap begint duidelijk ook meer en meer volk te trekken.
Dieter en Dries startten hun qualify vrij goed maar zakten al snel weg op het tijdenbord. Ze verbeterden hun rondetijden niet aan hetzelfde tempo als de tegenstand. Dieter reed de 11e tijd (met 43.0x) en Dries de 12e (met 43.2x).
Ook hier was het een stilstaande start, waar Dries dankzij onze tips (en de mindere start van Dieter) kon van profiteren en direct 2 plaatsen goedmaken, ten koste van Dieter. Dieter werd dan nog rondgetikt ook enkele bochten later, en verloor direct kostbare tijd voor de race.
Na bizarre pitstop-strategiën van heel wat mensen reed Dries op gegeven moment zelf eventjes op een 5e positie rond (maar hij moest zijn pitstop nog maken natuurlijk).
Na een race met enkele beginnersfoutjes (oa. in blauwe vlag-stuaties), en waarin ze beide rondgestaan hebben (Dieter 3 keer, Dries 1 keer). Werden ze afgevlagd als 10e en 15e dacht ik. Beste rondetijden weet ik niet direct meer (was mij al aan het klaarmaken voor m'n eigen wedstrijd). De 2 snelste van de wedstrijd (Gianni en Joris) reden 41.1x en 41.3x als snelste rondes.
Onze race zou verreden worden met 15 piloten, en alle 'regulars' waren aanwezig. Er stonden geen 'speciale dingen' te wachten, behalve dan dat het (net zoals bij de beginners) een stilstaande start zou zijn.
Ik startte de qualify als eerste, dus wou onmiddellijk beginnen doorrijden, aangezien ik vrije baan had voor mij. Stefan volgde op een 10-tal meter. Ik merkte meteen dat mijn kart een heel 'korte' rem had. Een heel klein beetje indrukken was genoeg om een coup de frein te hebben. Vrij tricky om mee te rijden. Dat bleek ook toen ik de hairpin nam. Ik slipte iets te veel en kwam dwars te staan. Zoiets op JPR is al heel lang geleden. Ik kon me wel zelf draaien en terug verderrijden, en moest enkel Stefan laten passeren. Ik deed m'n best om wat goeie rondes aaneen te rijgen, en op een gegeven moment deed Stefano me teken dat ik de 2e beste rondetijd had, wat mij toch enigszins verwonderde. De ronde daarop ging bijna foutloos, en ik was zeker dat ik mijn tijd nog wat ging aanscherpen, en dat de pole er dus misschien wel in zat. Ik bleef echter 2e volgens Stefano zijn tekens.
Toen de qualify afgelopen was bleek dat Stefan zich weer op pole had kunnen zetten, met een tijd van 40.662. Ik reed de 2e tijd (40.726), en Kenny startte achter mij als 3e met een tijd van 40.8x. Aangezien de eerste bocht naar links is betekende dit natuurlijk wel dat ik aan de buitenkant stond... Ik had persoonlijk liever 3e gestart dan 2e.
Knabbel startte als 4e, met in zijn zog dan Jerry en Benjamin. Jochen startte rond de 10e positie.
Ik wist dat ik moest proberen om zo snel mogelijk naar de binnenkant te komen, zodat ik geen hopen posities verlies door mij naar buiten te begeven en nergens meer in het treintje kunnen inpikken. Ik concentreerde mij op de lichten & vlag die de start van de wedstrijd aangeven, en kon een heel goeie start maken. Ik was sneller weg dan Kenny, en kon me voor hem zetten, aan de linker kant van de baan. Mijn start was zelf zo goed dat ik moest inhouden om Stefan niet te duwen :)
In de eerste ronde had ik weer wat moeite met de rem van m'n kart en Stefan kon een meter of 2 afstand nemen. In de voorlaatste bocht ging hij echter iets te wijd, en ik kon weer in zijn bumper kruipen.
We reden nog anderhalve ronde waarop Stefan ongeveer 3 meter kon nemen. Ondertussen zat Kenny natuurlijk de hele tijd aan mijn achterbumper. Ik had geen zin om een halfuur defensief te rijden, en wist dat het onbegonnen werk was om Kenny de hele race achter mij te houden. Op die manier zou Stefan ook zoiezo gaan vliegen zijn. Ik maakte een klein foutje, en ging daarna aan de kant om Kenny door te laten, die me daar ook voor bedankte.
Op dezelfde plaats als waar Stefan zijn foutje maakte deed Kenny nu hetzelfde, waardoor ik volledig aan zijn achterbumper kwam en hem wat kon voortduwen op straight :) Kenny deed teken dat ik mee moest met hem :) Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk.
Ik maakte wat foutjes en kon niet meteen aanpikken. Ondertussen kwam Babbel zelf aandringen bij mij, waardoor ik in sommige bochten heel wat defensiever moest rijden. Ik heb het toch nog wat lastig met de druk, en maakte meer en meer foutjes.
Ik kon en mocht m'n positie natuurlijk niet afgeven aan Babbel, en na enkele rondes aan 110% gereden te hebben, extra gefocusd en geconcentreerd, kon ik opnieuw een goeie 5 meter gap op Babbel opbouwen, waardoor ik weer wat meer 'op het gemak' kon rijden.
Stefan reed eerste, gevolgd door Kenny op een 15-tal meter, en ik daarachter op een 10-tal meter (met Babbel nog eens een goeie 5 meter achter mij). Zo bleven we een tijdje rondrijden, zonder grote verschillen tussen ons 4. Zo kunden we ook wat uitlopen op P5 (Jerry), die ondertussen ook P6 (Benjamin) -en het treintje dat zich achter hem gevormd had- achtergelaten had.
Ik begon te beseffen dat ik, zonder dat zij iets tegenkwamen, nooit een bedreiging zou kunnen vormen voor Kenny en Stefan. Ik had het namelijk echt lastig met mijn kart.
Hij was verre van super. Trok niet echt goed op, die korte remmen maakten het lastig om mee te rijden, en hij had het heel moeilijk in elke bocht naar rechts (volgens mij door de banden). Misschien zat ik ook iets te ver naar voor, maar er was natuurlijk geen tijd om dit in de race zelf aan te passen.
Het was echt 'werken' om de kart goed rond het circuit te krijgen. Echt vloeiend ging het nooit, en ik maakte zo goed als in elke ronde wel wat foutjes. De kart deed gewoon niet wat ik wou dat hij deed. Ik reed toch nog rond op positie 3, en mijn doel voor de dag was dan ook om niet meer van het podium te vallen, wat nog niet zo eenvoudig zou worden aangezien Babbel sterk bezig was, en hij nog een serieuze bedreiging kon vormen (zijn pitstops zijn ook altijd sneller dan de mijne, en het zou niet de eerste keer zijn dat hij mbv. zijn pitstop haasje over doet met mij).
Ik zag Kenny een pitstop maken, en de ronde daarna deed Stefan dat ook (zeker geen slechte beslissing, om zijn leiderspositie toch al niet op die manier kwijt te spelen). Ik reed nog wat verder, maar was helemaal uit mijn ritme geraakt. Dat weerspiegelde zich ook in mijn tragere en vooral minder constante rondetijden. Babbel maakte weer wat terrein goed op mij, en op een 15-tal rondes kwam Stefan er zelf terug aangereden. Die was duidelijk een versnelling hoger geschakeld, samen met Kenny, en had het gat op mij heel snel weer toe gereden (en daarbij ook Babbel voorbijgestoken).
Toen hij net aan mijn achterbumper kwam besloot ik om ook te pitten, om zo Stefan zeker geen extra tijd te doen verliezen. Ik deed lang op voorhand al teken naar Stefan (van op back-straight) dat ik zou pitten, en reed voorzichtig de pit in (je weet nooit dat ik hem nog zou hinderen ofzo).
Mijn pitstop ging weer verre van super, maar aangezien de omstandigheden kon ik er wel mee leven. Het worstelen met mijn kart vraagde veel meer van mijn fysiek dan anders, en ik zat er na 2/3 van de race al redelijk 'door'. Mijn pitstop was dan ook wat al strompelend, en beduidend trager dan de naaste concurrentie, maar ik kwam toch nog als P4 het circuit op, met nog een redelijke voorsprong op P5 (nog steeds Jerry).
Babbel reed dus nu op P3, maar hij moest natuurlijk wel nog zijn pitstop maken.
Ondertussen zag ik iets verder in de achtergrond dat Knabbel aan het aandringen was bij Benjamin voor P6. Die laatste had duidelijk ook een mindere
Ik voelde mezelf meer en meer aftakelen, en was echt niet meer tevreden van mijn rondetijden. Ik zat regelmatig terug boven de 41 seconden, en moest moeite doen om nog onder die grens te raken. Ik zag dat nog wat mensen af en toe onder mijn rondetijden doken.
De race duurde nog een 5-tal minuten, en ik zag Stefan en Kenny geleidelijk aan nog iets meer uitlopen (een 2-tal meter per ronde). Ik was natuurlijk gefixeerd op Babbel, zonder ongelukken de enige die me nog kon bedreigen voor het podium.
Ik zag hem elke ronde op bijna exact dezelfde afstand rijden, en ik probeerde de seconden te tellen tussen ons. Ik kwam aan ongeveer 7 seconden, wat volgens mij betekende dat hij vlak achter mij de baan zou opkomen (iemand met een goeie pitstop doet er ongeveer 8 seconden over). Ik mocht natuurlijk in geen geval die gap van 7 seconden groter laten worden, en probeerde nog een tandje bij te steken.
De ene ronde verloor hij wat tijd omdat Kenny hem voorbijstak, maar de ronde erna maakte ik dan enkele foutjes te veel waardoor het verschil ongeveer gelijk bleef.
Ik probeerde elke ronde te kijken of hij de pit in reed of niet, maar op dat moment zat ik net in de remzone voor de hairpin, en ik heb daardoor enkele keren zelf volledig de apex gemist.
Enkele rondes later zag ik hem dan toch eindelijk zijn pitstop nemen, en hij kwam ongeveer naast mij het rechte stuk terug opgereden. Mijn snelheid was echter wat hoger (hij was nog aan het optrekken uit de pitlane), waardoor ik toch een gat van ongeveer een 10-tal meter kon slaan.
Stefano deed enthousiast teken dat ik weer op P3 reed, maar dat wist ik al lang zelf ook natuurlijk, aangezien Babbel bijna de hele race mijn fixation point was geweest :)
Ik was blij dat ik na zijn pitstop mijn positie niet aan Babbel had moeten afgeven, maar de race was natuurlijk nog niet gedaan.
Ik probeerde er nog alles uit te persen, maar desondanks kwam Babbel toch stilletjes aan dichter denk ik, aan gemiddeld een halve meter per ronde, vooral te wijten aan de vele foutjes die ik zoiezo maakte met mijn kart...
Ik begon het behoorlijk lastig te krijgen en ook de concentratie liet het wat afweten, en hoopte dat de race afgevlagd zou worden.
Toen de man met de finishvlag zich ging klaarstellen wist ik dat het zo goed als geklonken was, maar die wachte nog 2 rondes alvorens Stefan als winnaar af te vlaggen. 2 rondes die ik nog uiterst voorzichtig reed om zeker niet meer te spinnen en op die manier P3 uit handen geven.
Kenny finishte op een 5-tal seconden van Stefan, en ik reed op een 11-tal seconden van Kenny moe maar tevreden over de finishlijn, met Babbel uiteindelijk op iets meer dan een seconde achter mij.
Jerry werd (opnieuw) 5e, met Benjamin als 6e en Knabbel als 7e.
Shauni finishte 8e, maar zij had wel een 4-tal seconden verloren doordat Willy haar aangereden had in de pitlane tijdens hun pitstops.
Roel werd 9e met een beste tijd van 40.726, en Jochen werd uiteindelijk 10e (met een beste rondetijd van 41.075). Jochen was wat verwonderd omdat hij Shauni en Roel voorbijgestoken had op het circuit, maar zij toch voor hem wisten te eindigen... (Waarschijnlijk door de pitstops, op een of andere manier.)
Ik was echt uitgeput, veel meer dan de voorbije races. Zelf mijn uitloop-ronde was op mijn dooie gemak :p Toen ik uitstapte wou ik zo snel mogelijk gaan zitten, en daarna mijn suikers weer wat aanvullen, wat me toch aangewezen leek.
Stefan had de snelste ronde gereden met een 40.307, en Kenny de 2e met een 40.407. Ik had blijkbaar nog een 40.487 uit mijn kart weten te halen, waar ik zelf van schrok. Mijn grootste probleem (vooral met deze -minder goede- kart) is om consistent te rijden. Ik maakte heel wat fouten, en het was slechts zelden dat een volledige ronde eens behoorlijk goed lukte.
Stefan had misschien wel een betere kart vandaag, maar hij verdiende zoiezo om te winnen. Hij was de snelste en ook de constantste vandaag, wat een van zijn grote troeven is (en tevens iets waar ik nog moet aan zien te werken).
Achteraf bedankt Kenny mij nog eens dat ik hem doorliet in de 3e ronde, maar ik had er geen spijt van want ik had hem nooit een hele wedstrijd achter mij kunnen houden denk ik, ook al scheelde het in wezen niet zo veel in absolute snelheid.
Hieronder de tussenstand in het klassement na de race:
In het klassement doe ik een vrij goeie zaak. Kenny en Stefan lopen weer een klein beetje verder uit, maar aan de andere kant kan ik wel weer wat meer afstand nemen van naaste concurrent als Knabbel, Shauni, Babbel en Jerry (al doet die laatste als mede-organisator eigenlijk niet mee voor de prijzenpot). Benjamin verloor ook redelijk wat kostbare puntjes, maar dit wordt volgens mij wel een schrapresultaat voor hem, waardoor hij waarschijnlijk niet onder mij in het klassement zal belanden... :p
Na de race dan nog uitgebreid zitten napraten, en ondertussen reed Benjamin nog een stint met de kart waar Stefan de race mee gereden had om te zien of hij er dezelfde tijd kon uithalen. Het scheelde niet veel, maar Stefan was (in de race weliswaar) net iets rapper :)
Geen super race gehad dus, hard moeten werken, maar uiteindelijk toch tevreden met mijn behaalde 3e plaats!
Op naar de volgende!
dinsdag 16 maart 2010
Parijs in 26 Gigapixel
Paris 26 Gigapixels bestaat uit 2346 individuele foto’s en is daarmee de grootste samengestelde panoramische foto ter wereld. Eén gigapixel bestaat uit een miljard pixels en deze foto telt 354159x75570 pixels.bron: standaard.be
Best leuk om eens de stad op deze manier te verkennen I guess :p
Een idee van de making of hieronder:
mabtw; ziektes
Over chronische aandoeningen;Er is een duidelijk verschil naargelang het geslacht: vooral vrouwen blijken last te hebben van chronische aandoeningen. Bij de mannen kampt 15 procent met rugproblemen, 12 procent met allergieën, 11 procent met een te hoge bloeddruk, 9 procent met arthrose en 7 procent met nekproblemen; bij de vrouwen lijdt 19 procent aan rugproblemen, 17 procent aan arthrose, 14 procent aan allergieën, 14 procent aan een te hoge bloeddruk en 12 procent aan nekproblemen.
bron: standaard.be
karting; FKI race open kampioenschap
Woensdagavond zakten we, met het team waarmee we de 24u zullen meerijden, af naar FKI in Machelen. Enkel Erwin (Babbel) kon er niet bijzijn wegens zijn wekelijkse (al 9 jaar lang!) afspraak in JPR :p
We zouden aan het Welcome kampioenschap meedoen met Kenny, Stefan, Jochen, Roel en ikzelf.
Reden was vooral om nog eens te komen oefenen voor de 24u, en nog wat uitgebreider kennismaken met het circuit, de karts, de concurrentie, ...
Ook de uitbater (Dimi) had ons graag eens ontmoet voor de 24u, ook om wat te zien welk vlees hij in de kuip heeft met ons :p
Ik wou vooral graag eens in droge omstandigheden rijden, om te kunnen zien hoeveel grip de ondergrond en de karts geven. Ik was nog maar 1 keer in FKI geweest, en toen lag het nat waardoor dat natuurlijk niet echt te vergelijken valt. Bij Stefan idem, en Jochen was al een 2e keer geweest maar toen lag het ook hoofdzakelijk nat (vooral buiten). Van Roel was het ook al een eindje geleden, en van Kenny was het al heel lang geleden...
We kozen voor Welcome omdat dat eerder op de avond is, en we dan nog wat tijd hadden om achteraf wat zaken te bespreken en toch niet té laat thuis te zijn. Met de top van het Open kampioenschap (thuisrijders) zouden we ons toch nog niet kunnen meten.
Er was echter redelijk wat volk opgedaagd, waardoor we niet alle 5 konden meedoen aan het Welcome kampioenschap :( (Er waren slechts 26 karts beschikbaar). Voor het Open kampioenschap was er nog meer volk, maar daar worden wel teams van 2 gevormd wanneer er meer mensen zijn dan beschikbare karts, iets wat bij de Welcome niet gedaan wordt.
Het zou dus een team-race worden. Uiteindelijk waren we met 42 piloten, dus 21 teams.
Ook van de partij waren Dennis en Shauni, met Matthias.M en ook Daan. Dennis kwam samen met Matthias.M oefenen voor de Kartgrid Cup (volgende manche hiervan is op 24 maart op FKI). Shauni reed niet mee, en ook Daan was toeschouwer ipv. piloot.
(Ik kreeg nog felicitaties met mijn overwinning op JPR van Dennis, Shauni, haar moeder en Matthias.M. Zij konden er niet bijzijn op 3 maart aangezien Dennis en Matthias.M de manche van de Kartgrid Cup op Antwerp Karting (AK) moesten rijden die dag. Vriendelijk van hen en altijd leuk (a).)
Het samenstellen van de teams gebeurde min of meer at random (maar wel rekening houdend met de vaste piloten en de piloten die minder vaak komen...). Kenny kon met Jochen rijden, Roel met Stefan. Ik kreeg een zekere Stefaan als teammate, iemand die ik niet kende en nog nooit gezien had.
Toen die mij gevonden had kwam hij even tot bij ons om kennis te maken. Ik vertelde hem dat het slechts de 2e keer was dat ik op FKI kwam rijden, en de eerste keer in het droge. Hij had er op z'n minst gezegd geen goed oog in... Hij reed tot eind november wekelijks in FKI, en was nu sinds begin maart opnieuw begonnen. Ik vertelde hem dat hij zich niet te veel zorgen moet maken omdat we gewoon zijn van te rijden op JPR (en dus geen karting-noobs zijn :p), maar hij was niet onder de indruk want vond JPR geen representatief circuit (...).
We zouden er dus maar het beste van maken.
De race zou een 'Le Mans'-start kennen. De karts staan naast elkaar langs de straight, volgens de qualify-volgorde, en de piloten aan de andere kant van de baan. Je start dus buiten de kart, en bij de start van de race moet je naar je kart spurten en zo vlug mogelijk vertrekken.
Dat betekent natuurlijk wel dat het in de eerste bochten veel drukker wordt dan bij een vliegende start achter pace kart :)
Ik mocht de eerste stint doen, en moest dus ook de qualify doen, en de race aanvangen
Ik reed eerst enkele rondjes qualify, maar het was vooral de kart en het circuit leren. Ik volgde een treintje van onder andere Jochen en Dennis. Na 4 à 5 rondjes zat het er al op, en ik bleek de 16e tijd gereden te hebben. Dennis stond vlak voor mij als 15e, en vlak achter mij stond Stefan als 17e. Jochen startte 19e, en Matthias.M moest als 21e en laatste de race aanvangen.
De start en de eerste honderd meter verliepen vrij vlot. Meteen bleek wel dat Dennis en vooral Stefan een sterkere start hadden.
Er was wat geharrewar in bocht 1, en ik ging buitenom, waardoor ik ook voor bocht 2 aan de buitenkant kwam te zitten. Ik werd wat weggedrumd, en kon niet anders dan inhouden voor bocht 3... Ik maakte mij er allemaal niet te druk in omdat de hele race toch gewoon een oefening was voor ons, en wou geen ongelukken veroorzaken. Ik sloot aan als voorlaatste, achter een treintje met Dennis, piloot X, Jochen, piloot Y en achter mij dus piloot Z.
Matthias.M was er blijkbaar het beste uitgekomen, en die reed nu rond op een 13e - 14e positie, met Stefan achter zich. Zij waren Dennis voorbijgeraakt in de eerste bochten van de race en hadden vrije baan.
Anderhalve ronde later maak ik ergens een klein foutje waardoor piloot Z zich naast mij kon zetten, en ik besloot om weer vriendelijk te zijn en hem door te laten. Ik reed nu als allerlaatste rond! Bizar gevoel, nog nooit gehad denk ik :p Ontredderd en teleurgesteld liet ik mijn ongenoegen blijken aan Stefaan, mijn teammate, die langs de kant stond te kijken.
Ik bleef nog wat wennen aan de baan en probeerde verschillende manieren uit om enkele bochten te nemen. Ik kon het treintje voor mij wel volgen qua snelheid, maar hing niet echt aan een achterbumper.
Geleidelijk aan vond ik meer en meer m'n draai en ging het net iets beter. Ik kon aansluiten bij het treintje, maar iedereen zat vast achter Dennis die het pak duidelijk ophield.
Er was wat duw- en trekwerk waar vooral Jochen en piloten X en Y wat last van hadden, met enkele positiewissels als gevolg.
Ondertussen was ook Dimi (de uitbater) eventjes de baan op gekomen, en hij sloot aan vlak achter Jochen (of dat toeval was, of om Jochen zijn rijstijl te kunnen beoordelen weet ik niet). Ik reed daar nog enkele metertjes achter. Hij was duidelijk iets sneller dan Jochen, maar zat vast achter hem, omdat hij weinig foutjes maakte, en vrij constant en semi-verdedigend rondreed, tot ergernis van Dimi toe :p
Normaal gezien zou er geen gebruik gemaakt worden van een shortcut (systeem dat ze bij FKI soms doen waarbij elke piloot 1 keer een shortcut mag nemen om enkele bochten af te snijden en zo een handvol seconden (en hopelijk wat posities) te winnen), en het shortcut-stuk stond dan ook afgezet met kegels.
Ineens zie ik voor mij enkele kegels rondvliegen, en zie ik dat Dimi toch door het shortcut-stuk gereden was (dwars door de kegels). Een uitbater mag alles zeker :p
Achteraf zei hij dat het hem frustreerde dat hij niet voorbij Jochen kon en dat hij dus de shortcut wou nemen :p
Al snel bleken ook de rest van de thuis-piloten door te hebben dat de shortcut nu toch 'open' was en namen ze hier gebruik van.
Op een gegeven moment was de volgorde: Dennis - piloot X - Jochen - piloot Y - piloot Z - ik. Dennis en piloot Y nemen de shortcut waardoor ze een voorsprong hebben op de rest van ons treintje. De ronde later nemen ook piloot X, Jochen en piloot Z de shortcut, waardoor ze ongeveer in dezelfde volgorde weer het circuit opkomen, vlak achter Dennis.
Ik reed nu hopeloos, eenzaam en alleen rond op een laatste positie, op een goeie handvol seconden van de voorlaatste (piloot Z), maar ik voelde dat het al wat beter ging dan in het begin van de race, en voelde mij niet meer de traagste man op baan.
Ik bleef ronde na ronde kijken naar waar Dennis (goed herkenbaar met zijn fluo-groene overall) rondreed, en zag dat hij het opnieuw opgebouwde treintje nog steeds ophield, en dat ik toch met een meter of 3 per ronde dichterbij kwam.
na een 15-tal rondes kon ik weer achteraan het treintje aansluiten, maar ik had mijn shortcut natuurlijk nog niet genomen! Ideale moment hiervoor vanzelfsprekend. Ik neem de shortcut, en steek het hele treintje voorbij (Dennis, piloot X, Jochen, piloot Y, piloot Z).
Vervolgens kon ik verder blijven uitlopen op Dennis en het treintje achter zich. Ik kreeg ondertussen ook Stefan in de gaten, die ik telkens op dezelfde plaats op het circuit zag rijden (we reden dus nagenoeg dezelfde rondetijden). Soms won ik enkele metertjes, maar dan verloor ik er evengoed enkele de ronde erna (bv. door snellere piloten door te laten die begonnen te dubbelen).
Stefan reed trouwens ook, positiegewijs, vlak voor mij op de baan (met een kleine 10 seconden die ons scheidden).
Ik was ondertussen ook Jochen uit het oog verloren. Blijkbaar had hij, hoorde ik achteraf, al een 2e keer de shortcut genomen, uit frustratie omdat hij niet voorbij Dennis raakte, maar was achteraf nog rondgetikt geweest door een andere piloot waardoor ze beide vast kwamen te staan en heel veel tijd verloren.
Ik reed op een 16e plaats rond wanneer het tijd werd om te wisselen. Ik was nog iets genaderd op Stefan, maar het verschil was nog steeds zeker 50 meter.
Na eventjes zoeken zag ik mijn teammate-van-de-dag Stefaan staan, en we voerden de wissel vrij vlot uit.
Ik voelde me wat schuldig van onze 'slechte' positie, aangezien Stefaan iemand is die vaak op FKI rijdt. Ik dacht dat hij dus zeker nog wat plaatsen zou kunnen goedmaken. Ik was benieuwd, maar had niets meer in de hand, dus ging naar de cafétaria om na te praten met de rest (Stefan, Jochen, Dennis, Matthias.M, ...), terwijl Kenny en Roel ook nog aan het rijden waren.
Ik zag dat de snelste tijd van de race door een thuisrijder op 42.2xx gezet was. Stefan zei dat hij zichzelf 42.88x had zien rijden, en bevestigde dat ik nagenoeg even snel onderweg was omdat hij mij 42.90x had zien rijden (maar ook niet elke ronde naar mijn tijd gekeken had). Ik heb geen enkele keer naar mijn eigen rondetijd gekeken, maar mijn snelste ronde was dus zeker 42.90x of sneller.
Jochen had niet echt een idee van zijn snelste rondetijd (kan je achteraf natuurlijk niet meer zien, net omdat die shortcut-rondes er tussen zitten), maar het zal in elk geval niet veel trager dan ik en Stefan geweest zijn, want in het begin van de race had ik zelf wat moeite om op gelijke afstand van Jochen te blijven.
Toen ik naar het circuit keek zag ik dat Roel vlak achter Stefaan zat (terwijl ik achter Stefan zat toen we wisselden, dus we waren eigenlijk al een positie opgeschoven). Stefan vertelde mij wel dat ze nog geen shortcut genomen hadden en er dus nog 2 mochten doen. Dat terwijl Kenny er geen meer mocht nemen (want Jochen had de 2 toegelaten shortcuts voor hun team al genomen) (gelukkig hadden ze dit gecommuniceerd tijdens de pilootwissel, goed gezien van Kenny).
Roel was zich blijkbaar niet echt bewust van zijn positie in de race, en wist niet goed welke piloten hij wel of niet mocht doorlaten. Hier had hij blijkbaar enkele misschattingen in gemaakt, maar het was wel duidelijk dat hij sneller was dan Stefaan, in wiens zog hij rondreed. Het duurde niet lang of Roel was Stefaan voorbij, en ook Kenny (die als voorlaatste het circuit opgekomen was na de pilootwissel met Jochen) was aan een sterke opmars bezig van achteraan in het pak.
Kenny draaide ondertussen mooie tijden van rond de 42.5, en wist zich zelf te ontdubbelen bij de leider van de race :D Impressive. (Uiteindelijk wist hij zelf nog een 42.4x te rijden, waarmee hij slechts 2 tienden verwijderd was van de snelste tijd van de race. Niet slecht voor iemand die voor de eerste keer in lange tijd op FKI komt rijden lijkt mij :) Go Kenny!)
Roel kon uiteindelijk ook rond de 42.7 draaien, maar mijn teammate bleef steken op tijden van 45.x (zowel 45.2 als 45.9 heb ik hem zien rijden). Ik heb niet vaak naar zijn tijden gekeken, maar het snelste dat ik hem had zien rijden was 44.9, wat nog steeds 2 seconden trager was dan mijzelf.
Ik hoef er dus geen tekeningetje bij te maken dat we positie na positie verloren, en we al vrij snel als voorlaatste rondreden (de laatsten hadden ergens pech gekend en meerdere rondes verloren :p).
We werden afgevlagd als 20e van de 21. Ik weet niet of mijn teammate nog eens gebruik gemaakt had van de shortcut, maar aangezien we op 22 seconden van P19 geëindigd waren had dat niet eens iets uitgemaakt, positiegewijs :p
Jochen en Roel werden uiteindelijk 14e, met vlak achter hen Kenny en Stefan. Kenny was het gat op Roel aan het toerijden maar de race was hier net 1 of 2 rondes te kort voor.
Ik zag mijn teammate bovenkomen en zei dat het niet erg was van de slechte positie omdat het toch maar om te oefenen en verkennen was voor mij (meende ik ook). Ik zei dat ik hem 44.9 zien rijden had, maar hij sprak dat tegen en zei dat hij zeker 43.2 gereden had. Twijfelachtig, en niemand anders had het gezien, maar soit :p
Achteraf dan nog wat zitten napraten met iedereen, waaronder ook Dimi (de uitbater van FKI/organisator van de 24u), en hij zei dat we zeker goed genoeg waren om mee te doen, maar dat hij altijd wat sceptisch staat tegen nieuwe gezichten, na enkele slechte ervaringen met teams van beginnelingen in de voorbije edities.
Dan nog een gans gesprek gehad over het gebruik van blauwe vlaggen tijdens een 24u, maar daar ga ik hier niet over uitwijden :p (Het was vooral Roel tegen al de rest :p)
En Dimi legde ons ook nog het scorebord uit, wat hij zelf geprogrammeerd had, waar de teams in volgorde op staan en je naast de rondetijd ook de gaps op je voorligger en achterligger kan zien. Handig! Moet ik de volgende keer ook meer op letten (gingen Jochen en Roel ook doen :)).
Het is zeker een goede oefening geweest, en het eindresultaat is van minder belang. Ik ben vooral blij dat ik behoorlijk constant kunnen rijden heb, en dat ik vooral heel slim gereden heb ivm. de shortcut :)
Verder zijn er toch nog enkele dingen die ik het opmerken waard vind, vooral met oog op de 24u die er aan zit te komen:
Het wordt in elk geval een hele ervaring en we kijken er naar uit! :)
We zouden aan het Welcome kampioenschap meedoen met Kenny, Stefan, Jochen, Roel en ikzelf.
Reden was vooral om nog eens te komen oefenen voor de 24u, en nog wat uitgebreider kennismaken met het circuit, de karts, de concurrentie, ...
Ook de uitbater (Dimi) had ons graag eens ontmoet voor de 24u, ook om wat te zien welk vlees hij in de kuip heeft met ons :p
Ik wou vooral graag eens in droge omstandigheden rijden, om te kunnen zien hoeveel grip de ondergrond en de karts geven. Ik was nog maar 1 keer in FKI geweest, en toen lag het nat waardoor dat natuurlijk niet echt te vergelijken valt. Bij Stefan idem, en Jochen was al een 2e keer geweest maar toen lag het ook hoofdzakelijk nat (vooral buiten). Van Roel was het ook al een eindje geleden, en van Kenny was het al heel lang geleden...
We kozen voor Welcome omdat dat eerder op de avond is, en we dan nog wat tijd hadden om achteraf wat zaken te bespreken en toch niet té laat thuis te zijn. Met de top van het Open kampioenschap (thuisrijders) zouden we ons toch nog niet kunnen meten.
Er was echter redelijk wat volk opgedaagd, waardoor we niet alle 5 konden meedoen aan het Welcome kampioenschap :( (Er waren slechts 26 karts beschikbaar). Voor het Open kampioenschap was er nog meer volk, maar daar worden wel teams van 2 gevormd wanneer er meer mensen zijn dan beschikbare karts, iets wat bij de Welcome niet gedaan wordt.
Het zou dus een team-race worden. Uiteindelijk waren we met 42 piloten, dus 21 teams.
Ook van de partij waren Dennis en Shauni, met Matthias.M en ook Daan. Dennis kwam samen met Matthias.M oefenen voor de Kartgrid Cup (volgende manche hiervan is op 24 maart op FKI). Shauni reed niet mee, en ook Daan was toeschouwer ipv. piloot.
(Ik kreeg nog felicitaties met mijn overwinning op JPR van Dennis, Shauni, haar moeder en Matthias.M. Zij konden er niet bijzijn op 3 maart aangezien Dennis en Matthias.M de manche van de Kartgrid Cup op Antwerp Karting (AK) moesten rijden die dag. Vriendelijk van hen en altijd leuk (a).)
Het samenstellen van de teams gebeurde min of meer at random (maar wel rekening houdend met de vaste piloten en de piloten die minder vaak komen...). Kenny kon met Jochen rijden, Roel met Stefan. Ik kreeg een zekere Stefaan als teammate, iemand die ik niet kende en nog nooit gezien had.
Toen die mij gevonden had kwam hij even tot bij ons om kennis te maken. Ik vertelde hem dat het slechts de 2e keer was dat ik op FKI kwam rijden, en de eerste keer in het droge. Hij had er op z'n minst gezegd geen goed oog in... Hij reed tot eind november wekelijks in FKI, en was nu sinds begin maart opnieuw begonnen. Ik vertelde hem dat hij zich niet te veel zorgen moet maken omdat we gewoon zijn van te rijden op JPR (en dus geen karting-noobs zijn :p), maar hij was niet onder de indruk want vond JPR geen representatief circuit (...).
We zouden er dus maar het beste van maken.
De race zou een 'Le Mans'-start kennen. De karts staan naast elkaar langs de straight, volgens de qualify-volgorde, en de piloten aan de andere kant van de baan. Je start dus buiten de kart, en bij de start van de race moet je naar je kart spurten en zo vlug mogelijk vertrekken.
Dat betekent natuurlijk wel dat het in de eerste bochten veel drukker wordt dan bij een vliegende start achter pace kart :)
Ik mocht de eerste stint doen, en moest dus ook de qualify doen, en de race aanvangen
Ik reed eerst enkele rondjes qualify, maar het was vooral de kart en het circuit leren. Ik volgde een treintje van onder andere Jochen en Dennis. Na 4 à 5 rondjes zat het er al op, en ik bleek de 16e tijd gereden te hebben. Dennis stond vlak voor mij als 15e, en vlak achter mij stond Stefan als 17e. Jochen startte 19e, en Matthias.M moest als 21e en laatste de race aanvangen.
De start en de eerste honderd meter verliepen vrij vlot. Meteen bleek wel dat Dennis en vooral Stefan een sterkere start hadden.
Er was wat geharrewar in bocht 1, en ik ging buitenom, waardoor ik ook voor bocht 2 aan de buitenkant kwam te zitten. Ik werd wat weggedrumd, en kon niet anders dan inhouden voor bocht 3... Ik maakte mij er allemaal niet te druk in omdat de hele race toch gewoon een oefening was voor ons, en wou geen ongelukken veroorzaken. Ik sloot aan als voorlaatste, achter een treintje met Dennis, piloot X, Jochen, piloot Y en achter mij dus piloot Z.
Matthias.M was er blijkbaar het beste uitgekomen, en die reed nu rond op een 13e - 14e positie, met Stefan achter zich. Zij waren Dennis voorbijgeraakt in de eerste bochten van de race en hadden vrije baan.
Anderhalve ronde later maak ik ergens een klein foutje waardoor piloot Z zich naast mij kon zetten, en ik besloot om weer vriendelijk te zijn en hem door te laten. Ik reed nu als allerlaatste rond! Bizar gevoel, nog nooit gehad denk ik :p Ontredderd en teleurgesteld liet ik mijn ongenoegen blijken aan Stefaan, mijn teammate, die langs de kant stond te kijken.
Ik bleef nog wat wennen aan de baan en probeerde verschillende manieren uit om enkele bochten te nemen. Ik kon het treintje voor mij wel volgen qua snelheid, maar hing niet echt aan een achterbumper.
Geleidelijk aan vond ik meer en meer m'n draai en ging het net iets beter. Ik kon aansluiten bij het treintje, maar iedereen zat vast achter Dennis die het pak duidelijk ophield.
Er was wat duw- en trekwerk waar vooral Jochen en piloten X en Y wat last van hadden, met enkele positiewissels als gevolg.
Ondertussen was ook Dimi (de uitbater) eventjes de baan op gekomen, en hij sloot aan vlak achter Jochen (of dat toeval was, of om Jochen zijn rijstijl te kunnen beoordelen weet ik niet). Ik reed daar nog enkele metertjes achter. Hij was duidelijk iets sneller dan Jochen, maar zat vast achter hem, omdat hij weinig foutjes maakte, en vrij constant en semi-verdedigend rondreed, tot ergernis van Dimi toe :p
Normaal gezien zou er geen gebruik gemaakt worden van een shortcut (systeem dat ze bij FKI soms doen waarbij elke piloot 1 keer een shortcut mag nemen om enkele bochten af te snijden en zo een handvol seconden (en hopelijk wat posities) te winnen), en het shortcut-stuk stond dan ook afgezet met kegels.
Ineens zie ik voor mij enkele kegels rondvliegen, en zie ik dat Dimi toch door het shortcut-stuk gereden was (dwars door de kegels). Een uitbater mag alles zeker :p
Achteraf zei hij dat het hem frustreerde dat hij niet voorbij Jochen kon en dat hij dus de shortcut wou nemen :p
Al snel bleken ook de rest van de thuis-piloten door te hebben dat de shortcut nu toch 'open' was en namen ze hier gebruik van.
Op een gegeven moment was de volgorde: Dennis - piloot X - Jochen - piloot Y - piloot Z - ik. Dennis en piloot Y nemen de shortcut waardoor ze een voorsprong hebben op de rest van ons treintje. De ronde later nemen ook piloot X, Jochen en piloot Z de shortcut, waardoor ze ongeveer in dezelfde volgorde weer het circuit opkomen, vlak achter Dennis.
Ik reed nu hopeloos, eenzaam en alleen rond op een laatste positie, op een goeie handvol seconden van de voorlaatste (piloot Z), maar ik voelde dat het al wat beter ging dan in het begin van de race, en voelde mij niet meer de traagste man op baan.
Ik bleef ronde na ronde kijken naar waar Dennis (goed herkenbaar met zijn fluo-groene overall) rondreed, en zag dat hij het opnieuw opgebouwde treintje nog steeds ophield, en dat ik toch met een meter of 3 per ronde dichterbij kwam.
na een 15-tal rondes kon ik weer achteraan het treintje aansluiten, maar ik had mijn shortcut natuurlijk nog niet genomen! Ideale moment hiervoor vanzelfsprekend. Ik neem de shortcut, en steek het hele treintje voorbij (Dennis, piloot X, Jochen, piloot Y, piloot Z).
Vervolgens kon ik verder blijven uitlopen op Dennis en het treintje achter zich. Ik kreeg ondertussen ook Stefan in de gaten, die ik telkens op dezelfde plaats op het circuit zag rijden (we reden dus nagenoeg dezelfde rondetijden). Soms won ik enkele metertjes, maar dan verloor ik er evengoed enkele de ronde erna (bv. door snellere piloten door te laten die begonnen te dubbelen).
Stefan reed trouwens ook, positiegewijs, vlak voor mij op de baan (met een kleine 10 seconden die ons scheidden).
Ik was ondertussen ook Jochen uit het oog verloren. Blijkbaar had hij, hoorde ik achteraf, al een 2e keer de shortcut genomen, uit frustratie omdat hij niet voorbij Dennis raakte, maar was achteraf nog rondgetikt geweest door een andere piloot waardoor ze beide vast kwamen te staan en heel veel tijd verloren.
Ik reed op een 16e plaats rond wanneer het tijd werd om te wisselen. Ik was nog iets genaderd op Stefan, maar het verschil was nog steeds zeker 50 meter.
Na eventjes zoeken zag ik mijn teammate-van-de-dag Stefaan staan, en we voerden de wissel vrij vlot uit.
Ik voelde me wat schuldig van onze 'slechte' positie, aangezien Stefaan iemand is die vaak op FKI rijdt. Ik dacht dat hij dus zeker nog wat plaatsen zou kunnen goedmaken. Ik was benieuwd, maar had niets meer in de hand, dus ging naar de cafétaria om na te praten met de rest (Stefan, Jochen, Dennis, Matthias.M, ...), terwijl Kenny en Roel ook nog aan het rijden waren.
Ik zag dat de snelste tijd van de race door een thuisrijder op 42.2xx gezet was. Stefan zei dat hij zichzelf 42.88x had zien rijden, en bevestigde dat ik nagenoeg even snel onderweg was omdat hij mij 42.90x had zien rijden (maar ook niet elke ronde naar mijn tijd gekeken had). Ik heb geen enkele keer naar mijn eigen rondetijd gekeken, maar mijn snelste ronde was dus zeker 42.90x of sneller.
Jochen had niet echt een idee van zijn snelste rondetijd (kan je achteraf natuurlijk niet meer zien, net omdat die shortcut-rondes er tussen zitten), maar het zal in elk geval niet veel trager dan ik en Stefan geweest zijn, want in het begin van de race had ik zelf wat moeite om op gelijke afstand van Jochen te blijven.
Toen ik naar het circuit keek zag ik dat Roel vlak achter Stefaan zat (terwijl ik achter Stefan zat toen we wisselden, dus we waren eigenlijk al een positie opgeschoven). Stefan vertelde mij wel dat ze nog geen shortcut genomen hadden en er dus nog 2 mochten doen. Dat terwijl Kenny er geen meer mocht nemen (want Jochen had de 2 toegelaten shortcuts voor hun team al genomen) (gelukkig hadden ze dit gecommuniceerd tijdens de pilootwissel, goed gezien van Kenny).
Roel was zich blijkbaar niet echt bewust van zijn positie in de race, en wist niet goed welke piloten hij wel of niet mocht doorlaten. Hier had hij blijkbaar enkele misschattingen in gemaakt, maar het was wel duidelijk dat hij sneller was dan Stefaan, in wiens zog hij rondreed. Het duurde niet lang of Roel was Stefaan voorbij, en ook Kenny (die als voorlaatste het circuit opgekomen was na de pilootwissel met Jochen) was aan een sterke opmars bezig van achteraan in het pak.
Kenny draaide ondertussen mooie tijden van rond de 42.5, en wist zich zelf te ontdubbelen bij de leider van de race :D Impressive. (Uiteindelijk wist hij zelf nog een 42.4x te rijden, waarmee hij slechts 2 tienden verwijderd was van de snelste tijd van de race. Niet slecht voor iemand die voor de eerste keer in lange tijd op FKI komt rijden lijkt mij :) Go Kenny!)
Roel kon uiteindelijk ook rond de 42.7 draaien, maar mijn teammate bleef steken op tijden van 45.x (zowel 45.2 als 45.9 heb ik hem zien rijden). Ik heb niet vaak naar zijn tijden gekeken, maar het snelste dat ik hem had zien rijden was 44.9, wat nog steeds 2 seconden trager was dan mijzelf.
Ik hoef er dus geen tekeningetje bij te maken dat we positie na positie verloren, en we al vrij snel als voorlaatste rondreden (de laatsten hadden ergens pech gekend en meerdere rondes verloren :p).
We werden afgevlagd als 20e van de 21. Ik weet niet of mijn teammate nog eens gebruik gemaakt had van de shortcut, maar aangezien we op 22 seconden van P19 geëindigd waren had dat niet eens iets uitgemaakt, positiegewijs :p
Jochen en Roel werden uiteindelijk 14e, met vlak achter hen Kenny en Stefan. Kenny was het gat op Roel aan het toerijden maar de race was hier net 1 of 2 rondes te kort voor.
Ik zag mijn teammate bovenkomen en zei dat het niet erg was van de slechte positie omdat het toch maar om te oefenen en verkennen was voor mij (meende ik ook). Ik zei dat ik hem 44.9 zien rijden had, maar hij sprak dat tegen en zei dat hij zeker 43.2 gereden had. Twijfelachtig, en niemand anders had het gezien, maar soit :p
Achteraf dan nog wat zitten napraten met iedereen, waaronder ook Dimi (de uitbater van FKI/organisator van de 24u), en hij zei dat we zeker goed genoeg waren om mee te doen, maar dat hij altijd wat sceptisch staat tegen nieuwe gezichten, na enkele slechte ervaringen met teams van beginnelingen in de voorbije edities.
Dan nog een gans gesprek gehad over het gebruik van blauwe vlaggen tijdens een 24u, maar daar ga ik hier niet over uitwijden :p (Het was vooral Roel tegen al de rest :p)
En Dimi legde ons ook nog het scorebord uit, wat hij zelf geprogrammeerd had, waar de teams in volgorde op staan en je naast de rondetijd ook de gaps op je voorligger en achterligger kan zien. Handig! Moet ik de volgende keer ook meer op letten (gingen Jochen en Roel ook doen :)).
Het is zeker een goede oefening geweest, en het eindresultaat is van minder belang. Ik ben vooral blij dat ik behoorlijk constant kunnen rijden heb, en dat ik vooral heel slim gereden heb ivm. de shortcut :)
Verder zijn er toch nog enkele dingen die ik het opmerken waard vind, vooral met oog op de 24u die er aan zit te komen:
- De 24u zal op zijn minst gezegd een hele uitdaging worden. Het niveau ligt heel hoog, en het is zoiezo een heel lange wedstrijd. Ik denk dat we hier realistisch moeten zijn, en dat mijn doelstelling om in de eerste helft te eindigen (lees eerder op deze blog) al heel optimistich is.
- Mijn zithouding was verre van ideaal, en ik begon het zelf na een goed halfuur al vrij lastig te krijgen (vooral in m'n rug en wat in m'n armen). Als er op de 24u lange stints moeten gereden worden zal ik toch nog aan m'n zitpositie en/of houding moeten werken vrees ik, of ik kom uit de kart als een gebroken man. Na een race op JPR heb ik niet echt last meer met mijn fysiek, maar hier op FKI des te meer (misschien wel gedeeltelijk omdat ik het nog niet echt gewoon ben).
- Nog wat meer oefening zou misschien wel welkom zijn, maar dan vooral om de karts te leren kennen, aangezien het circuit voor de 24u toch nog zeker veranderd zal worden. Er zijn echter maar 2 data meer waarop we nog wat kunnen oefenen op FKI in wedstrijdverband, en ik weet niet of het er voor mij persoonlijk nog 2 keer zal van komen (Jochen gaat wel zoiezo nog 2 keer, normaal gezien).
- De karts zijn toch redelijk wat verschillend met die van JPR. Niet per se slechter of beter, maar ze vragen gewoon een ietwat andere rijstijl. Het is belangrijker om vloeiende lijnen te rijden, en slippen gaat niet echt aangezien je te rap snelheid verliest (tenzij dat net aan mijn kart van de dag lag, want die trok in elk geval niet echt snel op, getuige het feit dat ik het in het begin moeilijk had om aan te pikken bij het treintje dat zich achter Dennis vormde, met onder andere Jochen). Ik denk dat dit vooral aan de combinatie van de banden met de ondergrond te wijten is, en dat het dan ook vooral dit is waar we aan moeten wennen.
- Kenny was toch weer veruit de sterkste van ons. Moest ons team uit enkel Kenny's bestaan zou het makkelijker worden om in wedstrijden vaker vooraan mee te strijden :p Hij kart natuurlijk al stukken langer dan ons, dus misschien/hopelijk komen we wel nog tot zijn niveau in de toekomst :)
- Organisatie voor de 24u wordt nog een heikel punt, en we hebben hier goede teammanagers voor nodig... Ook iets dat we nog eens moeten bekijken de komende weken.
- De meeste piloten op FKI hanteren toch een vrij andere rijstijl dan die op JPR. Ikzelf had er weinig last van, maar Jochen is vrij veel aangetikt en geduwd geweest, wat ik trouwens soms van de eerste rij kon gadeslagen aangezien ik enkele meters achter hem reed. Misschien ligt dit aan de afbakening (flexitrack op JPR tov. banden op FKI) die wat meer vergevingsgezind is. Jochen was hier toch wat teleurgesteld in, en ik denk dat we er ook aan zullen moeten wennen voor de 24u. Op JPR wordt er vloeiender en properder gereden, maar dat is misschien ook omdat we daar met minder zijn, het niveauverschil misschien iets kleiner is, en wij hier eigenlijk de nieuwelingen zijn.
- Voorbijsteken is hier bijna nog moeilijker dan op JPR, maar dit is waarschijnlijk wel grotendeels te verklaren doordat het onze eerste race op dit circuit was en we het circuit (en de goeie plaatsen om in te halen) nog niet echt goed kennen.
- ...
Het wordt in elk geval een hele ervaring en we kijken er naar uit! :)
maandag 15 maart 2010
Lost; Baywatch
"What if Lost was Baywatch".
Iemand die een intro gemaakt heeft in ware Baywatch stijl, maar met beelden vanuit (hoofdzakelijk) Lost :p
Geeft precies direct een heel andere toon aan de serie :p
Nog een spoof, deze keer naar Terminator
Iemand die een intro gemaakt heeft in ware Baywatch stijl, maar met beelden vanuit (hoofdzakelijk) Lost :p
Geeft precies direct een heel andere toon aan de serie :p
Nog een spoof, deze keer naar Terminator
donderdag 11 maart 2010
vooruitblik F1 seizoen 2010
Het nieuwe F1-seizoen staat (eindelijk!) voor de deur :pEr zijn redelijk wat veranderingen tov. vorig jaar, dus voor de eenvoud verwijs ik door naar Wikipedia.
Hieronder nog een kort overzicht van de belangrijkste wijzigingen:
- Nieuwe teams: Sauber (ex-BMW), Hispania (ooit Campos uit de GP2), Lotus (eigenlijk niets met het oude Lotus te zien behalve de naam) en Virgin Racing (en de naamsverandering van Brawn GP (--> Mercedes GP)).
- Logischerwijs dus ook redelijk wat nieuwe coureurs: Hülkenberg, Bruno Senna, Kobayashi, Petrov, De La Rosa, Chandhok, ...
- De legende Michael Schumacher komt terug als piloot, bij Mercedes GP.
- Ook weer wat verschuiven van piloten; Alonso, Button, Kovalainen, ...
- Bijtanken in een wedstrijd mag niet meer; gevolg is dat de pitstops korter worden, de banden belangrijker, en de auto's met 150kg aan benzine moeten kunnen rijden (en de auto dus ook zoveel lichter is aan het einde van de wedstrijd).
- Nieuwe puntentelling; het verschil tussen winnaar en 2e plaats wordt groter dus winnen wordt belangrijker.
- Nog enkele kleine veranderingen in het reglement.
- Meer GP's op meer circuits; Canada komt terug en Zuid-Korea krijgt er nu ook een.
- KERS verdwijnt.
- Jezelf ontdubbelen achter pace car is niet meer toegelaten.
- ...
Volgens mij gaan we een spannend seizoen tegemoet.
Door de duidelijkere regels omtrend aerodynamica zullen geen situaties ontstaan zoals vorig jaar waarbij Brawn optimaal wist gebruik te maken van de onduidelijkheden ivm. de diffusor (toch een groot aandeel in de reden waarom ze 6 van de eerste 7 GP's wonnen, en dus eigenlijk ook wereldkampioen werden). De teams zullen van in het begin veel meer aan elkaar gewaagd zijn omdat niemand de reglementen geheel anders zal interpreteren dan een concurrent (al heeft McLaren wel een wat andere achtervleugel, waar onder andere Red Bull al protest tegen aantekende).
Hieronder louter een voorspelling, ik kan er evengoed helemaal naast zitten :)
Voor de aanvang van het seizoen lijken 4 teams alvast aan elkaar gewaagd; Ferrari, McLaren, Red Bull, Mercedes.
Ik verwacht een sterke Ferrari aan het begin van het seizoen, met McLaren die na enkele GP's de leiding resoluut zal overnemen, daartussen Red Bull die sporadisch een GP weet te winnen, en Mercedes met zeldzame uitschieters.
Maar ook in de subtop zal er volgens mij op het scherpst van de snee voor puntjes gestreden worden. Ik verwacht een sterke Sauber en Williams die elkaar ferm zullen bestoken, en hopelijk voor Renault kunnen zij hier ook meedoen voor de punten (maar ik vrees dat die nog maar eens een teleurstellend seizoen tegemoet gaan). Force India en Torro Rosso zijn sterker geworden tov. vorig jaar, dus die kunnen ook wel voor een zeldzaam mooi resultaat zorgen lijkt mij.
Van de nieuwe teams zal Lotus het sterkste presteren, met Virgin die vrij snel de kloof zal dichten en veel progressie zal boeken tijdens het seizoen. Hispania zal al blij mogen zijn als ze wat GP's kunnen uitrijden (en dan liefst zonder op een handvol rondes gezet te worden) denk ik.
Als wereldkampioen gok ik op Hamilton bij de coureurs en Ferrari bij de constructeurs.
Ik verwacht dat Hamilton, Alonso en Vettel meest punten zullen scoren, maar ik hoop stiekem ook dat Mercedes, met Schumacher en Rosberg, kan meedingen voor enkele GP-overwinningen.
Qua individuele prestaties hoop ik dat Rosberg en Kubica eindelijk uit het dal zullen raken waar ze in zaten, dat Hülkenberg heel mooie dingen laat zien als rookie, en dat Webber nog eens een GP kan winnen. Kobayashi kan voor heel wat spektakel zorgen, als hij maar niet te veel brokken maakt... Voor de familienaam zou het mooi zijn als Bruno Senna niet helemal afgaat als een gieter, maar ik vrees dat hij met zijn materiaal nooit voor top-10 in aanmerking zal komen.
Enkele flashes van de klasse die Schumacher vroeger had zijn ook altijd welkom :)
En jammer dat Glock (een heel goeie piloot) slecht materiaal onder zich geschoven krijgt :(
Nog iets om naar uit te kijken is de start (en zeker van de eerste GP), wanneer 24 auto's op de eerste bocht afstormen. Banden die nog niet op optimale temperatuur zijn, een groter aantal auto's die ook veel meer wegen (en dus minder snel afremmen) en de coureurs die dat niet gewoon zijn, en de eerste 10 wagens geen vers rubber hebben maar de auto's daarachter wel.
Kan zeker spektakel opleveren.
Ik hoop in elk geval dat dit jaar de aandacht vooral gaat naar dingen die op de baan gebeuren ipv. al het politieke gerommel ernaast.
Benieuwd!
Voor nog meer info: zie Wikipedia, of kijk dit interessant filmpje van Murray Walker (al jaar en dag F1 commentator etc.) :)
Abonneren op:
Posts (Atom)