karting; JPR kampioenschap 2010/06

Gisterenavond werden we weer op JPR verwacht voor de 6e manche van het clubkampioenschap 2010.
De vorige (5e) manche had ik kunnen winnen, maar dat leek al weer een heel eind geleden omdat we ondertussen al op AK en op FKI weest rijden zijn :)

Ook Dries en Dieter waren opnieuw van de partij (net als in manche 4) om mee te doen aan het beginners-kampioenschap, dat voorafgaat aan onze wedstrijd. We gingen dus eerst even naar die wedstrijd kijken, wat supporteren voor hen en enkele tips proberen geven.
De beginners waren met 16, dus dat kampioenschap begint duidelijk ook meer en meer volk te trekken.
Dieter en Dries startten hun qualify vrij goed maar zakten al snel weg op het tijdenbord. Ze verbeterden hun rondetijden niet aan hetzelfde tempo als de tegenstand. Dieter reed de 11e tijd (met 43.0x) en Dries de 12e (met 43.2x).
Ook hier was het een stilstaande start, waar Dries dankzij onze tips (en de mindere start van Dieter) kon van profiteren en direct 2 plaatsen goedmaken, ten koste van Dieter. Dieter werd dan nog rondgetikt ook enkele bochten later, en verloor direct kostbare tijd voor de race.
Na bizarre pitstop-strategiën van heel wat mensen reed Dries op gegeven moment zelf eventjes op een 5e positie rond (maar hij moest zijn pitstop nog maken natuurlijk).
Na een race met enkele beginnersfoutjes (oa. in blauwe vlag-stuaties), en waarin ze beide rondgestaan hebben (Dieter 3 keer, Dries 1 keer). Werden ze afgevlagd als 10e en 15e dacht ik. Beste rondetijden weet ik niet direct meer (was mij al aan het klaarmaken voor m'n eigen wedstrijd). De 2 snelste van de wedstrijd (Gianni en Joris) reden 41.1x en 41.3x als snelste rondes.

Onze race zou verreden worden met 15 piloten, en alle 'regulars' waren aanwezig. Er stonden geen 'speciale dingen' te wachten, behalve dan dat het (net zoals bij de beginners) een stilstaande start zou zijn.
Ik startte de qualify als eerste, dus wou onmiddellijk beginnen doorrijden, aangezien ik vrije baan had voor mij. Stefan volgde op een 10-tal meter. Ik merkte meteen dat mijn kart een heel 'korte' rem had. Een heel klein beetje indrukken was genoeg om een coup de frein te hebben. Vrij tricky om mee te rijden. Dat bleek ook toen ik de hairpin nam. Ik slipte iets te veel en kwam dwars te staan. Zoiets op JPR is al heel lang geleden. Ik kon me wel zelf draaien en terug verderrijden, en moest enkel Stefan laten passeren. Ik deed m'n best om wat goeie rondes aaneen te rijgen, en op een gegeven moment deed Stefano me teken dat ik de 2e beste rondetijd had, wat mij toch enigszins verwonderde. De ronde daarop ging bijna foutloos, en ik was zeker dat ik mijn tijd nog wat ging aanscherpen, en dat de pole er dus misschien wel in zat. Ik bleef echter 2e volgens Stefano zijn tekens.

Toen de qualify afgelopen was bleek dat Stefan zich weer op pole had kunnen zetten, met een tijd van 40.662. Ik reed de 2e tijd (40.726), en Kenny startte achter mij als 3e met een tijd van 40.8x. Aangezien de eerste bocht naar links is betekende dit natuurlijk wel dat ik aan de buitenkant stond... Ik had persoonlijk liever 3e gestart dan 2e.
Knabbel startte als 4e, met in zijn zog dan Jerry en Benjamin. Jochen startte rond de 10e positie.
Ik wist dat ik moest proberen om zo snel mogelijk naar de binnenkant te komen, zodat ik geen hopen posities verlies door mij naar buiten te begeven en nergens meer in het treintje kunnen inpikken. Ik concentreerde mij op de lichten & vlag die de start van de wedstrijd aangeven, en kon een heel goeie start maken. Ik was sneller weg dan Kenny, en kon me voor hem zetten, aan de linker kant van de baan. Mijn start was zelf zo goed dat ik moest inhouden om Stefan niet te duwen :)
In de eerste ronde had ik weer wat moeite met de rem van m'n kart en Stefan kon een meter of 2 afstand nemen. In de voorlaatste bocht ging hij echter iets te wijd, en ik kon weer in zijn bumper kruipen.
We reden nog anderhalve ronde waarop Stefan ongeveer 3 meter kon nemen. Ondertussen zat Kenny natuurlijk de hele tijd aan mijn achterbumper. Ik had geen zin om een halfuur defensief te rijden, en wist dat het onbegonnen werk was om Kenny de hele race achter mij te houden. Op die manier zou Stefan ook zoiezo gaan vliegen zijn. Ik maakte een klein foutje, en ging daarna aan de kant om Kenny door te laten, die me daar ook voor bedankte.
Op dezelfde plaats als waar Stefan zijn foutje maakte deed Kenny nu hetzelfde, waardoor ik volledig aan zijn achterbumper kwam en hem wat kon voortduwen op straight :) Kenny deed teken dat ik mee moest met hem :) Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk.

Ik maakte wat foutjes en kon niet meteen aanpikken. Ondertussen kwam Babbel zelf aandringen bij mij, waardoor ik in sommige bochten heel wat defensiever moest rijden. Ik heb het toch nog wat lastig met de druk, en maakte meer en meer foutjes.
Ik kon en mocht m'n positie natuurlijk niet afgeven aan Babbel, en na enkele rondes aan 110% gereden te hebben, extra gefocusd en geconcentreerd, kon ik opnieuw een goeie 5 meter gap op Babbel opbouwen, waardoor ik weer wat meer 'op het gemak' kon rijden.

Stefan reed eerste, gevolgd door Kenny op een 15-tal meter, en ik daarachter op een 10-tal meter (met Babbel nog eens een goeie 5 meter achter mij). Zo bleven we een tijdje rondrijden, zonder grote verschillen tussen ons 4. Zo kunden we ook wat uitlopen op P5 (Jerry), die ondertussen ook P6 (Benjamin) -en het treintje dat zich achter hem gevormd had- achtergelaten had.

Ik begon te beseffen dat ik, zonder dat zij iets tegenkwamen, nooit een bedreiging zou kunnen vormen voor Kenny en Stefan. Ik had het namelijk echt lastig met mijn kart.
Hij was verre van super. Trok niet echt goed op, die korte remmen maakten het lastig om mee te rijden, en hij had het heel moeilijk in elke bocht naar rechts (volgens mij door de banden). Misschien zat ik ook iets te ver naar voor, maar er was natuurlijk geen tijd om dit in de race zelf aan te passen.
Het was echt 'werken' om de kart goed rond het circuit te krijgen. Echt vloeiend ging het nooit, en ik maakte zo goed als in elke ronde wel wat foutjes. De kart deed gewoon niet wat ik wou dat hij deed. Ik reed toch nog rond op positie 3, en mijn doel voor de dag was dan ook om niet meer van het podium te vallen, wat nog niet zo eenvoudig zou worden aangezien Babbel sterk bezig was, en hij nog een serieuze bedreiging kon vormen (zijn pitstops zijn ook altijd sneller dan de mijne, en het zou niet de eerste keer zijn dat hij mbv. zijn pitstop haasje over doet met mij).

Ik zag Kenny een pitstop maken, en de ronde daarna deed Stefan dat ook (zeker geen slechte beslissing, om zijn leiderspositie toch al niet op die manier kwijt te spelen). Ik reed nog wat verder, maar was helemaal uit mijn ritme geraakt. Dat weerspiegelde zich ook in mijn tragere en vooral minder constante rondetijden. Babbel maakte weer wat terrein goed op mij, en op een 15-tal rondes kwam Stefan er zelf terug aangereden. Die was duidelijk een versnelling hoger geschakeld, samen met Kenny, en had het gat op mij heel snel weer toe gereden (en daarbij ook Babbel voorbijgestoken).
Toen hij net aan mijn achterbumper kwam besloot ik om ook te pitten, om zo Stefan zeker geen extra tijd te doen verliezen. Ik deed lang op voorhand al teken naar Stefan (van op back-straight) dat ik zou pitten, en reed voorzichtig de pit in (je weet nooit dat ik hem nog zou hinderen ofzo).
Mijn pitstop ging weer verre van super, maar aangezien de omstandigheden kon ik er wel mee leven. Het worstelen met mijn kart vraagde veel meer van mijn fysiek dan anders, en ik zat er na 2/3 van de race al redelijk 'door'. Mijn pitstop was dan ook wat al strompelend, en beduidend trager dan de naaste concurrentie, maar ik kwam toch nog als P4 het circuit op, met nog een redelijke voorsprong op P5 (nog steeds Jerry).
Babbel reed dus nu op P3, maar hij moest natuurlijk wel nog zijn pitstop maken.
Ondertussen zag ik iets verder in de achtergrond dat Knabbel aan het aandringen was bij Benjamin voor P6. Die laatste had duidelijk ook een mindere dag kart :p

Ik voelde mezelf meer en meer aftakelen, en was echt niet meer tevreden van mijn rondetijden. Ik zat regelmatig terug boven de 41 seconden, en moest moeite doen om nog onder die grens te raken. Ik zag dat nog wat mensen af en toe onder mijn rondetijden doken.
De race duurde nog een 5-tal minuten, en ik zag Stefan en Kenny geleidelijk aan nog iets meer uitlopen (een 2-tal meter per ronde). Ik was natuurlijk gefixeerd op Babbel, zonder ongelukken de enige die me nog kon bedreigen voor het podium.
Ik zag hem elke ronde op bijna exact dezelfde afstand rijden, en ik probeerde de seconden te tellen tussen ons. Ik kwam aan ongeveer 7 seconden, wat volgens mij betekende dat hij vlak achter mij de baan zou opkomen (iemand met een goeie pitstop doet er ongeveer 8 seconden over). Ik mocht natuurlijk in geen geval die gap van 7 seconden groter laten worden, en probeerde nog een tandje bij te steken.
De ene ronde verloor hij wat tijd omdat Kenny hem voorbijstak, maar de ronde erna maakte ik dan enkele foutjes te veel waardoor het verschil ongeveer gelijk bleef.

Ik probeerde elke ronde te kijken of hij de pit in reed of niet, maar op dat moment zat ik net in de remzone voor de hairpin, en ik heb daardoor enkele keren zelf volledig de apex gemist.
Enkele rondes later zag ik hem dan toch eindelijk zijn pitstop nemen, en hij kwam ongeveer naast mij het rechte stuk terug opgereden. Mijn snelheid was echter wat hoger (hij was nog aan het optrekken uit de pitlane), waardoor ik toch een gat van ongeveer een 10-tal meter kon slaan.
Stefano deed enthousiast teken dat ik weer op P3 reed, maar dat wist ik al lang zelf ook natuurlijk, aangezien Babbel bijna de hele race mijn fixation point was geweest :)

Ik was blij dat ik na zijn pitstop mijn positie niet aan Babbel had moeten afgeven, maar de race was natuurlijk nog niet gedaan.
Ik probeerde er nog alles uit te persen, maar desondanks kwam Babbel toch stilletjes aan dichter denk ik, aan gemiddeld een halve meter per ronde, vooral te wijten aan de vele foutjes die ik zoiezo maakte met mijn kart...
Ik begon het behoorlijk lastig te krijgen en ook de concentratie liet het wat afweten, en hoopte dat de race afgevlagd zou worden.
Toen de man met de finishvlag zich ging klaarstellen wist ik dat het zo goed als geklonken was, maar die wachte nog 2 rondes alvorens Stefan als winnaar af te vlaggen. 2 rondes die ik nog uiterst voorzichtig reed om zeker niet meer te spinnen en op die manier P3 uit handen geven.
Kenny finishte op een 5-tal seconden van Stefan, en ik reed op een 11-tal seconden van Kenny moe maar tevreden over de finishlijn, met Babbel uiteindelijk op iets meer dan een seconde achter mij.
Jerry werd (opnieuw) 5e, met Benjamin als 6e en Knabbel als 7e.
Shauni finishte 8e, maar zij had wel een 4-tal seconden verloren doordat Willy haar aangereden had in de pitlane tijdens hun pitstops.
Roel werd 9e met een beste tijd van 40.726, en Jochen werd uiteindelijk 10e (met een beste rondetijd van 41.075). Jochen was wat verwonderd omdat hij Shauni en Roel voorbijgestoken had op het circuit, maar zij toch voor hem wisten te eindigen... (Waarschijnlijk door de pitstops, op een of andere manier.)

Ik was echt uitgeput, veel meer dan de voorbije races. Zelf mijn uitloop-ronde was op mijn dooie gemak :p Toen ik uitstapte wou ik zo snel mogelijk gaan zitten, en daarna mijn suikers weer wat aanvullen, wat me toch aangewezen leek.

Stefan had de snelste ronde gereden met een 40.307, en Kenny de 2e met een 40.407. Ik had blijkbaar nog een 40.487 uit mijn kart weten te halen, waar ik zelf van schrok. Mijn grootste probleem (vooral met deze -minder goede- kart) is om consistent te rijden. Ik maakte heel wat fouten, en het was slechts zelden dat een volledige ronde eens behoorlijk goed lukte.
Stefan had misschien wel een betere kart vandaag, maar hij verdiende zoiezo om te winnen. Hij was de snelste en ook de constantste vandaag, wat een van zijn grote troeven is (en tevens iets waar ik nog moet aan zien te werken).

Achteraf bedankt Kenny mij nog eens dat ik hem doorliet in de 3e ronde, maar ik had er geen spijt van want ik had hem nooit een hele wedstrijd achter mij kunnen houden denk ik, ook al scheelde het in wezen niet zo veel in absolute snelheid.

Hieronder de tussenstand in het klassement na de race:

In het klassement doe ik een vrij goeie zaak. Kenny en Stefan lopen weer een klein beetje verder uit, maar aan de andere kant kan ik wel weer wat meer afstand nemen van naaste concurrent als Knabbel, Shauni, Babbel en Jerry (al doet die laatste als mede-organisator eigenlijk niet mee voor de prijzenpot). Benjamin verloor ook redelijk wat kostbare puntjes, maar dit wordt volgens mij wel een schrapresultaat voor hem, waardoor hij waarschijnlijk niet onder mij in het klassement zal belanden... :p

Na de race dan nog uitgebreid zitten napraten, en ondertussen reed Benjamin nog een stint met de kart waar Stefan de race mee gereden had om te zien of hij er dezelfde tijd kon uithalen. Het scheelde niet veel, maar Stefan was (in de race weliswaar) net iets rapper :)


Geen super race gehad dus, hard moeten werken, maar uiteindelijk toch tevreden met mijn behaalde 3e plaats!

Op naar de volgende!

Parijs in 26 Gigapixel

Paris 26 Gigapixels bestaat uit 2346 individuele foto’s en is daarmee de grootste samengestelde panoramische foto ter wereld. Eén gigapixel bestaat uit een miljard pixels en deze foto telt 354159x75570 pixels.

bron: standaard.be

Best leuk om eens de stad op deze manier te verkennen I guess :p

Een idee van de making of hieronder:

mabtw; ziektes

Over chronische aandoeningen;
Er is een duidelijk verschil naargelang het geslacht: vooral vrouwen blijken last te hebben van chronische aandoeningen. Bij de mannen kampt 15 procent met rugproblemen, 12 procent met allergieën, 11 procent met een te hoge bloeddruk, 9 procent met arthrose en 7 procent met nekproblemen; bij de vrouwen lijdt 19 procent aan rugproblemen, 17 procent aan arthrose, 14 procent aan allergieën, 14 procent aan een te hoge bloeddruk en 12 procent aan nekproblemen.

bron: standaard.be

karting; FKI race open kampioenschap

Woensdagavond zakten we, met het team waarmee we de 24u zullen meerijden, af naar FKI in Machelen. Enkel Erwin (Babbel) kon er niet bijzijn wegens zijn wekelijkse (al 9 jaar lang!) afspraak in JPR :p
We zouden aan het Welcome kampioenschap meedoen met Kenny, Stefan, Jochen, Roel en ikzelf.
Reden was vooral om nog eens te komen oefenen voor de 24u, en nog wat uitgebreider kennismaken met het circuit, de karts, de concurrentie, ...
Ook de uitbater (Dimi) had ons graag eens ontmoet voor de 24u, ook om wat te zien welk vlees hij in de kuip heeft met ons :p
Ik wou vooral graag eens in droge omstandigheden rijden, om te kunnen zien hoeveel grip de ondergrond en de karts geven. Ik was nog maar 1 keer in FKI geweest, en toen lag het nat waardoor dat natuurlijk niet echt te vergelijken valt. Bij Stefan idem, en Jochen was al een 2e keer geweest maar toen lag het ook hoofdzakelijk nat (vooral buiten). Van Roel was het ook al een eindje geleden, en van Kenny was het al heel lang geleden...
We kozen voor Welcome omdat dat eerder op de avond is, en we dan nog wat tijd hadden om achteraf wat zaken te bespreken en toch niet té laat thuis te zijn. Met de top van het Open kampioenschap (thuisrijders) zouden we ons toch nog niet kunnen meten.

Er was echter redelijk wat volk opgedaagd, waardoor we niet alle 5 konden meedoen aan het Welcome kampioenschap :( (Er waren slechts 26 karts beschikbaar). Voor het Open kampioenschap was er nog meer volk, maar daar worden wel teams van 2 gevormd wanneer er meer mensen zijn dan beschikbare karts, iets wat bij de Welcome niet gedaan wordt.
Het zou dus een team-race worden. Uiteindelijk waren we met 42 piloten, dus 21 teams.
Ook van de partij waren Dennis en Shauni, met Matthias.M en ook Daan. Dennis kwam samen met Matthias.M oefenen voor de Kartgrid Cup (volgende manche hiervan is op 24 maart op FKI). Shauni reed niet mee, en ook Daan was toeschouwer ipv. piloot.
(Ik kreeg nog felicitaties met mijn overwinning op JPR van Dennis, Shauni, haar moeder en Matthias.M. Zij konden er niet bijzijn op 3 maart aangezien Dennis en Matthias.M de manche van de Kartgrid Cup op Antwerp Karting (AK) moesten rijden die dag. Vriendelijk van hen en altijd leuk (a).)

Het samenstellen van de teams gebeurde min of meer at random (maar wel rekening houdend met de vaste piloten en de piloten die minder vaak komen...). Kenny kon met Jochen rijden, Roel met Stefan. Ik kreeg een zekere Stefaan als teammate, iemand die ik niet kende en nog nooit gezien had.
Toen die mij gevonden had kwam hij even tot bij ons om kennis te maken. Ik vertelde hem dat het slechts de 2e keer was dat ik op FKI kwam rijden, en de eerste keer in het droge. Hij had er op z'n minst gezegd geen goed oog in... Hij reed tot eind november wekelijks in FKI, en was nu sinds begin maart opnieuw begonnen. Ik vertelde hem dat hij zich niet te veel zorgen moet maken omdat we gewoon zijn van te rijden op JPR (en dus geen karting-noobs zijn :p), maar hij was niet onder de indruk want vond JPR geen representatief circuit (...).
We zouden er dus maar het beste van maken.

De race zou een 'Le Mans'-start kennen. De karts staan naast elkaar langs de straight, volgens de qualify-volgorde, en de piloten aan de andere kant van de baan. Je start dus buiten de kart, en bij de start van de race moet je naar je kart spurten en zo vlug mogelijk vertrekken.
Dat betekent natuurlijk wel dat het in de eerste bochten veel drukker wordt dan bij een vliegende start achter pace kart :)
Ik mocht de eerste stint doen, en moest dus ook de qualify doen, en de race aanvangen

Ik reed eerst enkele rondjes qualify, maar het was vooral de kart en het circuit leren. Ik volgde een treintje van onder andere Jochen en Dennis. Na 4 à 5 rondjes zat het er al op, en ik bleek de 16e tijd gereden te hebben. Dennis stond vlak voor mij als 15e, en vlak achter mij stond Stefan als 17e. Jochen startte 19e, en Matthias.M moest als 21e en laatste de race aanvangen.
De start en de eerste honderd meter verliepen vrij vlot. Meteen bleek wel dat Dennis en vooral Stefan een sterkere start hadden.
Er was wat geharrewar in bocht 1, en ik ging buitenom, waardoor ik ook voor bocht 2 aan de buitenkant kwam te zitten. Ik werd wat weggedrumd, en kon niet anders dan inhouden voor bocht 3... Ik maakte mij er allemaal niet te druk in omdat de hele race toch gewoon een oefening was voor ons, en wou geen ongelukken veroorzaken. Ik sloot aan als voorlaatste, achter een treintje met Dennis, piloot X, Jochen, piloot Y en achter mij dus piloot Z.
Matthias.M was er blijkbaar het beste uitgekomen, en die reed nu rond op een 13e - 14e positie, met Stefan achter zich. Zij waren Dennis voorbijgeraakt in de eerste bochten van de race en hadden vrije baan.

Anderhalve ronde later maak ik ergens een klein foutje waardoor piloot Z zich naast mij kon zetten, en ik besloot om weer vriendelijk te zijn en hem door te laten. Ik reed nu als allerlaatste rond! Bizar gevoel, nog nooit gehad denk ik :p Ontredderd en teleurgesteld liet ik mijn ongenoegen blijken aan Stefaan, mijn teammate, die langs de kant stond te kijken.

Ik bleef nog wat wennen aan de baan en probeerde verschillende manieren uit om enkele bochten te nemen. Ik kon het treintje voor mij wel volgen qua snelheid, maar hing niet echt aan een achterbumper.
Geleidelijk aan vond ik meer en meer m'n draai en ging het net iets beter. Ik kon aansluiten bij het treintje, maar iedereen zat vast achter Dennis die het pak duidelijk ophield.
Er was wat duw- en trekwerk waar vooral Jochen en piloten X en Y wat last van hadden, met enkele positiewissels als gevolg.

Ondertussen was ook Dimi (de uitbater) eventjes de baan op gekomen, en hij sloot aan vlak achter Jochen (of dat toeval was, of om Jochen zijn rijstijl te kunnen beoordelen weet ik niet). Ik reed daar nog enkele metertjes achter. Hij was duidelijk iets sneller dan Jochen, maar zat vast achter hem, omdat hij weinig foutjes maakte, en vrij constant en semi-verdedigend rondreed, tot ergernis van Dimi toe :p
Normaal gezien zou er geen gebruik gemaakt worden van een shortcut (systeem dat ze bij FKI soms doen waarbij elke piloot 1 keer een shortcut mag nemen om enkele bochten af te snijden en zo een handvol seconden (en hopelijk wat posities) te winnen), en het shortcut-stuk stond dan ook afgezet met kegels.

Ineens zie ik voor mij enkele kegels rondvliegen, en zie ik dat Dimi toch door het shortcut-stuk gereden was (dwars door de kegels). Een uitbater mag alles zeker :p
Achteraf zei hij dat het hem frustreerde dat hij niet voorbij Jochen kon en dat hij dus de shortcut wou nemen :p
Al snel bleken ook de rest van de thuis-piloten door te hebben dat de shortcut nu toch 'open' was en namen ze hier gebruik van.
Op een gegeven moment was de volgorde: Dennis - piloot X - Jochen - piloot Y - piloot Z - ik. Dennis en piloot Y nemen de shortcut waardoor ze een voorsprong hebben op de rest van ons treintje. De ronde later nemen ook piloot X, Jochen en piloot Z de shortcut, waardoor ze ongeveer in dezelfde volgorde weer het circuit opkomen, vlak achter Dennis.

Ik reed nu hopeloos, eenzaam en alleen rond op een laatste positie, op een goeie handvol seconden van de voorlaatste (piloot Z), maar ik voelde dat het al wat beter ging dan in het begin van de race, en voelde mij niet meer de traagste man op baan.
Ik bleef ronde na ronde kijken naar waar Dennis (goed herkenbaar met zijn fluo-groene overall) rondreed, en zag dat hij het opnieuw opgebouwde treintje nog steeds ophield, en dat ik toch met een meter of 3 per ronde dichterbij kwam.
na een 15-tal rondes kon ik weer achteraan het treintje aansluiten, maar ik had mijn shortcut natuurlijk nog niet genomen! Ideale moment hiervoor vanzelfsprekend. Ik neem de shortcut, en steek het hele treintje voorbij (Dennis, piloot X, Jochen, piloot Y, piloot Z).

Vervolgens kon ik verder blijven uitlopen op Dennis en het treintje achter zich. Ik kreeg ondertussen ook Stefan in de gaten, die ik telkens op dezelfde plaats op het circuit zag rijden (we reden dus nagenoeg dezelfde rondetijden). Soms won ik enkele metertjes, maar dan verloor ik er evengoed enkele de ronde erna (bv. door snellere piloten door te laten die begonnen te dubbelen).
Stefan reed trouwens ook, positiegewijs, vlak voor mij op de baan (met een kleine 10 seconden die ons scheidden).
Ik was ondertussen ook Jochen uit het oog verloren. Blijkbaar had hij, hoorde ik achteraf, al een 2e keer de shortcut genomen, uit frustratie omdat hij niet voorbij Dennis raakte, maar was achteraf nog rondgetikt geweest door een andere piloot waardoor ze beide vast kwamen te staan en heel veel tijd verloren.
Ik reed op een 16e plaats rond wanneer het tijd werd om te wisselen. Ik was nog iets genaderd op Stefan, maar het verschil was nog steeds zeker 50 meter.
Na eventjes zoeken zag ik mijn teammate-van-de-dag Stefaan staan, en we voerden de wissel vrij vlot uit.

Ik voelde me wat schuldig van onze 'slechte' positie, aangezien Stefaan iemand is die vaak op FKI rijdt. Ik dacht dat hij dus zeker nog wat plaatsen zou kunnen goedmaken. Ik was benieuwd, maar had niets meer in de hand, dus ging naar de cafétaria om na te praten met de rest (Stefan, Jochen, Dennis, Matthias.M, ...), terwijl Kenny en Roel ook nog aan het rijden waren.
Ik zag dat de snelste tijd van de race door een thuisrijder op 42.2xx gezet was. Stefan zei dat hij zichzelf 42.88x had zien rijden, en bevestigde dat ik nagenoeg even snel onderweg was omdat hij mij 42.90x had zien rijden (maar ook niet elke ronde naar mijn tijd gekeken had). Ik heb geen enkele keer naar mijn eigen rondetijd gekeken, maar mijn snelste ronde was dus zeker 42.90x of sneller.
Jochen had niet echt een idee van zijn snelste rondetijd (kan je achteraf natuurlijk niet meer zien, net omdat die shortcut-rondes er tussen zitten), maar het zal in elk geval niet veel trager dan ik en Stefan geweest zijn, want in het begin van de race had ik zelf wat moeite om op gelijke afstand van Jochen te blijven.

Toen ik naar het circuit keek zag ik dat Roel vlak achter Stefaan zat (terwijl ik achter Stefan zat toen we wisselden, dus we waren eigenlijk al een positie opgeschoven). Stefan vertelde mij wel dat ze nog geen shortcut genomen hadden en er dus nog 2 mochten doen. Dat terwijl Kenny er geen meer mocht nemen (want Jochen had de 2 toegelaten shortcuts voor hun team al genomen) (gelukkig hadden ze dit gecommuniceerd tijdens de pilootwissel, goed gezien van Kenny).

Roel was zich blijkbaar niet echt bewust van zijn positie in de race, en wist niet goed welke piloten hij wel of niet mocht doorlaten. Hier had hij blijkbaar enkele misschattingen in gemaakt, maar het was wel duidelijk dat hij sneller was dan Stefaan, in wiens zog hij rondreed. Het duurde niet lang of Roel was Stefaan voorbij, en ook Kenny (die als voorlaatste het circuit opgekomen was na de pilootwissel met Jochen) was aan een sterke opmars bezig van achteraan in het pak.
Kenny draaide ondertussen mooie tijden van rond de 42.5, en wist zich zelf te ontdubbelen bij de leider van de race :D Impressive. (Uiteindelijk wist hij zelf nog een 42.4x te rijden, waarmee hij slechts 2 tienden verwijderd was van de snelste tijd van de race. Niet slecht voor iemand die voor de eerste keer in lange tijd op FKI komt rijden lijkt mij :) Go Kenny!)
Roel kon uiteindelijk ook rond de 42.7 draaien, maar mijn teammate bleef steken op tijden van 45.x (zowel 45.2 als 45.9 heb ik hem zien rijden). Ik heb niet vaak naar zijn tijden gekeken, maar het snelste dat ik hem had zien rijden was 44.9, wat nog steeds 2 seconden trager was dan mijzelf.
Ik hoef er dus geen tekeningetje bij te maken dat we positie na positie verloren, en we al vrij snel als voorlaatste rondreden (de laatsten hadden ergens pech gekend en meerdere rondes verloren :p).

We werden afgevlagd als 20e van de 21. Ik weet niet of mijn teammate nog eens gebruik gemaakt had van de shortcut, maar aangezien we op 22 seconden van P19 geëindigd waren had dat niet eens iets uitgemaakt, positiegewijs :p
Jochen en Roel werden uiteindelijk 14e, met vlak achter hen Kenny en Stefan. Kenny was het gat op Roel aan het toerijden maar de race was hier net 1 of 2 rondes te kort voor.
Ik zag mijn teammate bovenkomen en zei dat het niet erg was van de slechte positie omdat het toch maar om te oefenen en verkennen was voor mij (meende ik ook). Ik zei dat ik hem 44.9 zien rijden had, maar hij sprak dat tegen en zei dat hij zeker 43.2 gereden had. Twijfelachtig, en niemand anders had het gezien, maar soit :p
Achteraf dan nog wat zitten napraten met iedereen, waaronder ook Dimi (de uitbater van FKI/organisator van de 24u), en hij zei dat we zeker goed genoeg waren om mee te doen, maar dat hij altijd wat sceptisch staat tegen nieuwe gezichten, na enkele slechte ervaringen met teams van beginnelingen in de voorbije edities.
Dan nog een gans gesprek gehad over het gebruik van blauwe vlaggen tijdens een 24u, maar daar ga ik hier niet over uitwijden :p (Het was vooral Roel tegen al de rest :p)
En Dimi legde ons ook nog het scorebord uit, wat hij zelf geprogrammeerd had, waar de teams in volgorde op staan en je naast de rondetijd ook de gaps op je voorligger en achterligger kan zien. Handig! Moet ik de volgende keer ook meer op letten (gingen Jochen en Roel ook doen :)).

Het is zeker een goede oefening geweest, en het eindresultaat is van minder belang. Ik ben vooral blij dat ik behoorlijk constant kunnen rijden heb, en dat ik vooral heel slim gereden heb ivm. de shortcut :)
Verder zijn er toch nog enkele dingen die ik het opmerken waard vind, vooral met oog op de 24u die er aan zit te komen:

• De 24u zal op zijn minst gezegd een hele uitdaging worden. Het niveau ligt heel hoog, en het is zoiezo een heel lange wedstrijd. Ik denk dat we hier realistisch moeten zijn, en dat mijn doelstelling om in de eerste helft te eindigen (lees eerder op deze blog) al heel optimistich is.
• Mijn zithouding was verre van ideaal, en ik begon het zelf na een goed halfuur al vrij lastig te krijgen (vooral in m'n rug en wat in m'n armen). Als er op de 24u lange stints moeten gereden worden zal ik toch nog aan m'n zitpositie en/of houding moeten werken vrees ik, of ik kom uit de kart als een gebroken man. Na een race op JPR heb ik niet echt last meer met mijn fysiek, maar hier op FKI des te meer (misschien wel gedeeltelijk omdat ik het nog niet echt gewoon ben).
• Nog wat meer oefening zou misschien wel welkom zijn, maar dan vooral om de karts te leren kennen, aangezien het circuit voor de 24u toch nog zeker veranderd zal worden. Er zijn echter maar 2 data meer waarop we nog wat kunnen oefenen op FKI in wedstrijdverband, en ik weet niet of het er voor mij persoonlijk nog 2 keer zal van komen (Jochen gaat wel zoiezo nog 2 keer, normaal gezien).
• De karts zijn toch redelijk wat verschillend met die van JPR. Niet per se slechter of beter, maar ze vragen gewoon een ietwat andere rijstijl. Het is belangrijker om vloeiende lijnen te rijden, en slippen gaat niet echt aangezien je te rap snelheid verliest (tenzij dat net aan mijn kart van de dag lag, want die trok in elk geval niet echt snel op, getuige het feit dat ik het in het begin moeilijk had om aan te pikken bij het treintje dat zich achter Dennis vormde, met onder andere Jochen). Ik denk dat dit vooral aan de combinatie van de banden met de ondergrond te wijten is, en dat het dan ook vooral dit is waar we aan moeten wennen.
• Kenny was toch weer veruit de sterkste van ons. Moest ons team uit enkel Kenny's bestaan zou het makkelijker worden om in wedstrijden vaker vooraan mee te strijden :p Hij kart natuurlijk al stukken langer dan ons, dus misschien/hopelijk komen we wel nog tot zijn niveau in de toekomst :)
• Organisatie voor de 24u wordt nog een heikel punt, en we hebben hier goede teammanagers voor nodig... Ook iets dat we nog eens moeten bekijken de komende weken.
• De meeste piloten op FKI hanteren toch een vrij andere rijstijl dan die op JPR. Ikzelf had er weinig last van, maar Jochen is vrij veel aangetikt en geduwd geweest, wat ik trouwens soms van de eerste rij kon gadeslagen aangezien ik enkele meters achter hem reed. Misschien ligt dit aan de afbakening (flexitrack op JPR tov. banden op FKI) die wat meer vergevingsgezind is. Jochen was hier toch wat teleurgesteld in, en ik denk dat we er ook aan zullen moeten wennen voor de 24u. Op JPR wordt er vloeiender en properder gereden, maar dat is misschien ook omdat we daar met minder zijn, het niveauverschil misschien iets kleiner is, en wij hier eigenlijk de nieuwelingen zijn.
• Voorbijsteken is hier bijna nog moeilijker dan op JPR, maar dit is waarschijnlijk wel grotendeels te verklaren doordat het onze eerste race op dit circuit was en we het circuit (en de goeie plaatsen om in te halen) nog niet echt goed kennen.
• ...

Het wordt in elk geval een hele ervaring en we kijken er naar uit! :)

Lost; Baywatch

"What if Lost was Baywatch".
Iemand die een intro gemaakt heeft in ware Baywatch stijl, maar met beelden vanuit (hoofdzakelijk) Lost :p

Geeft precies direct een heel andere toon aan de serie :p


Nog een spoof, deze keer naar Terminator

vooruitblik F1 seizoen 2010

Het nieuwe F1-seizoen staat (eindelijk!) voor de deur :p

Er zijn redelijk wat veranderingen tov. vorig jaar, dus voor de eenvoud verwijs ik door naar Wikipedia.
Hieronder nog een kort overzicht van de belangrijkste wijzigingen:

• Nieuwe teams: Sauber (ex-BMW), Hispania (ooit Campos uit de GP2), Lotus (eigenlijk niets met het oude Lotus te zien behalve de naam) en Virgin Racing (en de naamsverandering van Brawn GP (--> Mercedes GP)).
• Logischerwijs dus ook redelijk wat nieuwe coureurs: Hülkenberg, Bruno Senna, Kobayashi, Petrov, De La Rosa, Chandhok, ...
• De legende Michael Schumacher komt terug als piloot, bij Mercedes GP.
• Ook weer wat verschuiven van piloten; Alonso, Button, Kovalainen, ...
• Bijtanken in een wedstrijd mag niet meer; gevolg is dat de pitstops korter worden, de banden belangrijker, en de auto's met 150kg aan benzine moeten kunnen rijden (en de auto dus ook zoveel lichter is aan het einde van de wedstrijd).
• Nieuwe puntentelling; het verschil tussen winnaar en 2e plaats wordt groter dus winnen wordt belangrijker.
• Nog enkele kleine veranderingen in het reglement.
• Meer GP's op meer circuits; Canada komt terug en Zuid-Korea krijgt er nu ook een.
• KERS verdwijnt.
• Jezelf ontdubbelen achter pace car is niet meer toegelaten.
• ...

Volgens mij gaan we een spannend seizoen tegemoet.
Door de duidelijkere regels omtrend aerodynamica zullen geen situaties ontstaan zoals vorig jaar waarbij Brawn optimaal wist gebruik te maken van de onduidelijkheden ivm. de diffusor (toch een groot aandeel in de reden waarom ze 6 van de eerste 7 GP's wonnen, en dus eigenlijk ook wereldkampioen werden). De teams zullen van in het begin veel meer aan elkaar gewaagd zijn omdat niemand de reglementen geheel anders zal interpreteren dan een concurrent (al heeft McLaren wel een wat andere achtervleugel, waar onder andere Red Bull al protest tegen aantekende).

Hieronder louter een voorspelling, ik kan er evengoed helemaal naast zitten :)
Voor de aanvang van het seizoen lijken 4 teams alvast aan elkaar gewaagd; Ferrari, McLaren, Red Bull, Mercedes.
Ik verwacht een sterke Ferrari aan het begin van het seizoen, met McLaren die na enkele GP's de leiding resoluut zal overnemen, daartussen Red Bull die sporadisch een GP weet te winnen, en Mercedes met zeldzame uitschieters.
Maar ook in de subtop zal er volgens mij op het scherpst van de snee voor puntjes gestreden worden. Ik verwacht een sterke Sauber en Williams die elkaar ferm zullen bestoken, en hopelijk voor Renault kunnen zij hier ook meedoen voor de punten (maar ik vrees dat die nog maar eens een teleurstellend seizoen tegemoet gaan). Force India en Torro Rosso zijn sterker geworden tov. vorig jaar, dus die kunnen ook wel voor een zeldzaam mooi resultaat zorgen lijkt mij.
Van de nieuwe teams zal Lotus het sterkste presteren, met Virgin die vrij snel de kloof zal dichten en veel progressie zal boeken tijdens het seizoen. Hispania zal al blij mogen zijn als ze wat GP's kunnen uitrijden (en dan liefst zonder op een handvol rondes gezet te worden) denk ik.
Als wereldkampioen gok ik op Hamilton bij de coureurs en Ferrari bij de constructeurs.
Ik verwacht dat Hamilton, Alonso en Vettel meest punten zullen scoren, maar ik hoop stiekem ook dat Mercedes, met Schumacher en Rosberg, kan meedingen voor enkele GP-overwinningen.

Qua individuele prestaties hoop ik dat Rosberg en Kubica eindelijk uit het dal zullen raken waar ze in zaten, dat Hülkenberg heel mooie dingen laat zien als rookie, en dat Webber nog eens een GP kan winnen. Kobayashi kan voor heel wat spektakel zorgen, als hij maar niet te veel brokken maakt... Voor de familienaam zou het mooi zijn als Bruno Senna niet helemal afgaat als een gieter, maar ik vrees dat hij met zijn materiaal nooit voor top-10 in aanmerking zal komen.
Enkele flashes van de klasse die Schumacher vroeger had zijn ook altijd welkom :)
En jammer dat Glock (een heel goeie piloot) slecht materiaal onder zich geschoven krijgt :(

Nog iets om naar uit te kijken is de start (en zeker van de eerste GP), wanneer 24 auto's op de eerste bocht afstormen. Banden die nog niet op optimale temperatuur zijn, een groter aantal auto's die ook veel meer wegen (en dus minder snel afremmen) en de coureurs die dat niet gewoon zijn, en de eerste 10 wagens geen vers rubber hebben maar de auto's daarachter wel.
Kan zeker spektakel opleveren.


Ik hoop in elk geval dat dit jaar de aandacht vooral gaat naar dingen die op de baan gebeuren ipv. al het politieke gerommel ernaast.



Benieuwd!

Voor nog meer info: zie Wikipedia, of kijk dit interessant filmpje van Murray Walker (al jaar en dag F1 commentator etc.) :)

terugblik Winter Olympics 2010

De Olympische Winterspelen in Vancouver (Canada) zitten er ondertussen ook weer op.
Ik heb het niet heel intensief gevolgd, maar toch leuk om af en toe wat mee te pikken, en om er zoiezo wat van op de hoogte te zijn.
Het is niet dat wintersport mij niet interesseert, maar in België zijn we zoiezo meer 'thuis' in de sporten vanop de Zomerspelen denk ik.

Langlaufen (en alle varianten daarop) is soms nog interessant om zien, maar het lijkt mij zo moeilijk om daar voorbij te steken door de ski's van de andere, en omdat iedereen zowat in de sporen blijft die er getrokken zijn... Volgens mij wel de lastigste sport vanop de Winterspelen. Die mannen (en vrouwen) lijken echt diep te gaan.

Schansspringen vind ik ook niet super, omdat nogal veel afhangt van de snelheid van de wind op het moment waarop de atleet door de lucht klieft. Als er net een windstoot is kan dit zijn resultaat drastisch beïnvloeden, zowel in positieve als negatieve zin. Het resultaat is volgens mij dus niet altijd representatief voor de kwaliteiten van de deelnemers, al lijken toch meestal dezelfde namen vooraan te eindigen :)

Curling ziet er misschien soms een stomme sport uit, maar ik heb er toch wat van bijgeleerd. Misschien wel de minst fysieke wintersport, de kruising tussen petanque en bowling op het ijs. Ik zou het nog wel eens willen doen :)

Shorttrack is soms nog wel spectaculair, maar het is ook wel jammer dat je omvergeschaatst kan worden door iemand anders en daar helemaal niet kan aan doen. Moeilijke sport om in te schatten vind ik. Met nog meer schaatsters tegelijk zou het nog plezanter zijn ^^ Zuid-Korea is hier verbazend sterk in en ging met veel medailles lopen.

Bij Snowboard sprint worden nog veel meer atleten onderuitgehaald door tegenstanders, en is het zelden dat de volgorde na de eerste bocht nog verandert (al heb ik wel in de halve finale een Amerikaan mooi zien terugkomen uit een situatie die verloren leek).

Skiën (afdaling, slalom, ...) vind ik ook niet zo 'mooi'. Het is zeker spectaculair wat ze doen, vooral de jumps, maar volgens mij is het niet altijd even eerlijk. Het is logisch dat iemand die als allereerste de berg afkomt een ander type sneeuw/ijs onder zich heeft dan iemand die de berg afgestuurd wordt als er al 50 man voor hem gepasseerd zijn die sporen trekken en de sneeuw platduwen. Plezanter zou ook zijn moesten de 'poortjes' uit metaal gemaakt worden zodat die niet volop omver geskied worden :p Realistischer is mss om met lichtbundels ofzo te werken, maar ik vind het in elk geval niet juist dat die poortjes omver geskied worden.
Impressionant hier zijn natuurlijk Lindsey Vonn bij de vrouwen en Bode Miller bij de mannen (volgens velen gezien als het grootste feestbeest in het wintersportcircuit, en zelf zegt hij ook dat hij niet altijd even nuchter op de latten staat, maar hij zet toch nog altijd mooie prestaties neer :)). Veruit de beste, maar op de spelen toch beide niet zoveel gouden plakken gehaald dan ze gewild hadden.
Ook vind ik het jammer dat het gewicht van de skiër een redelijk grote rol speelt. Een zwaarder iemand kan veel grotere snelheden ontwikkelen dan mensen die minder wegen (zwaartekracht, obviously). (Interessante documentaire op Canvas gezien hierover, de week voor de Spelen).
De afdaling is gewoon voor de waaghalzen, werd ook hier en daar in een interview gezegd. Je moet gewoon durven zo snel gaan. Bij bepaalde snelheden denkt je lichaam dat het snel genoeg gaat, maar eens je die mentale grens over bent (waar Bode Miller duidelijk geen problemen mee heeft :p) kan je veel bereiken in die sport, ook al is het menselijk lichaam brein eigenlijk niet gemaakt om zo snel te gaan op 2 latjes, en toch nog proper bochten nemen etc.

Bij de Noorse Combinatie vraag ik me dan weer af hoe ze aan de 2 sporten komen :p Waarom niet ijshockey combineren met kunstschaatsen, of curling met rodelen :p Zo kan je nog aan een hele hoop wintersportdisciplines komen :p


Memorabele momenten/feiten van Vancouver 2010:

• De Georgische rodelaar die bij training om het leven kwam op de baan van Vancouver (snelste baan ter wereld). Wat het extra erg maakt is dat hij vooraf gezegd had dat hij eigenlijk bijna niet naar beneden durfde, maar hij wou zijn vaderland niet in de steek laten.
  Het ongeval werd gefilmd door de camera's, en bij het zien van de beelden weet je meteen dat er waarschijnlijk maar weinig hulp meer kan baten... Mens aan hoge snelheid versus vastzittende metalen stijl zal niet gauw op een andere score dan 0-1 eindigen.
  Er valt niemand iets kwalijk te nemen natuurlijk, want het was een bizar ongeluk op een vreemde plaats op de baan, maar het lijkt mij toch niet zo moeilijk om de baan net op die plaats(en) extra te gaan beveiligen (door die stijlen af te schermen).
  Achteraf werd dan maar de maatregel genomen om de start te verplaatsen waardoor alle snelheden ook lager kwamen te liggen.


• Sven Kramer die, als superfavoriet en onklopbare man op de 5km en 10km schaatsen, door zijn coach naar de verkeerde baan gestuurd werd tijdens de race, en zo een zekere gouden medaille zag wegvallen en een diskwalificatie in plaats komen. Zuiver de fout van de coach, die duidelijk in de war was.


• De droomfinale in het ijshockey tussen Canada en de USA. Ik volg de sport niet echt, maar ik weet wel min of meer wie de grootmachten zijn, en hoe groot die sport is in Canada (populairder dan voetbal bij ons is zelf, denk ik). Ook de USA heeft natuurlijk een ploeg van absoluut topniveau (de NHL is ook niet te onderschatten daar). Het ging zelf zo ver dat de presidenten een weddenschapje afsloten :) De hele natie leefde mee. Canada had, als gastland, op heel wat medailles gehoopt op de Olympische Winterpelen maar aanvankelijk zag het er niet zo goed uit en stelden ze bijna overal wat teleur. Ik hoopte op voorhand ook op een finale tussen CAN en USA in het ijshockey, en hoopte dat CAN dan zou winnen. Volgens mij mochten ze voor hun part alles verloren hebben, maar als ze het ijshockey konden winnen zou alles goedgemaakt zijn. Ik besloot om er een beetje geld op in te zetten, in het voordeel van Canada, ik gunde het hen :) Het zag er echter niet te goed uit toen CAN al tegen USA uitkwam in de voorrondes, en daarbij USA aan het langste eind trok. Alles was echter nog mogelijk, en ik was dan ook blij om te zien dat de finale uiteindelijk toch tussen CAN en USA ging. CAN was aanvankelijk de sterkste in een spannende wedstrijd waarin ze de hele tijd voor stonden, maar luttele secondjes voor het einde kon USA nog gelijkmaken tot 2-2. Hun droom al half aan diggelen... Gelukkig voor CAN kon hun sterspeler (waar voordien niet zo veel van te merken was) als eerste scoren in de verlengingen, waardoor ze goud pakten. Die euforie bij de ploeg en de supporters heb ik zelden ergens eerder gezien. Ongelofelijk, zelf innemend :) En ik was natuurlijk ook weer niet treurig aangezien mijn geld opgebracht had ^^


• Canada die uiteindelijk toch het beste scoort, als je de (Europese) medaillespiegel bekijkt. Ze hebben het verdiend als organiserend land, en ze hadden er waarschijnlijk het hardst van iedereen naartoe gewerkt (het gastland wil zijn inwoners, maar ook de rest van de wereld, nooit teleurstellen), en er was heel wat (belastings)geld in allerlei opleidingen, jobs en infrastructuur gepompt.


• Rusland die veruit ondermaats presteert. Er zijn ondertussen al ontslagen gevallen bij de top van de sportbond daar, en er moeten ook drastische veranderingen gebeuren willen ze binnen 2 jaar als organiserend land hetzelfde presteren als Canada nu.


• ...

En dan nog een laatste heikel puntje; de Belgen.
Het doel van hogerop vastgesteld waren een 3-tal finales, met hier en daar een uitschieter (en dus hopelijk medaille).

• Blikvangers waren waarschijnlijk de 'bobsleemeisjes', die 3 jaar toewerkten naar de Olympische Winterspelen, en er zich dan ook nipt voor plaatsten. Hun persoonlijk doel was top-15, wat ze ook haalden (14e).
  Zeker niet onverdienstelijk, maar een prachtprestatie vond ik het nu ook niet. Als je ziet hoeveel stuurfouten ze maken, en hoe falikant fout het slechts nét niet ging...
  Gelukkig was hun start vrij goed (waardoor ze wat tijd 'konden' verliezen in de afdaling), want vergeleken met de dichtste concurrentie deden ze mij eerder denken aan 2 koeien die in een stuurloze badkuip een berg afgeduwd werden.
  Waarschijnlijk last van de stress ofzo, maar qua sturen heb ik ze nog niet vaak slechter zien doen (zonder gekanteld te zijn dan). Dat ze niet uitzinnig tevreden waren na hun run weerspiegelt dit ook enigszins.
  In elk geval, er is nog hopen ruimte voor verbetering, en als ze daarin slagen kunnen ze zich volgende keer misschien wel volwaardig met de top 10 bij de vrouwen meten, al zal er drastisch veel moeten veranderen om ietwat in de buurt van toppers als Duitsland te kunnen komen. (Ik wil de dames in kwestie hiermee niet afbreken of aanvallen, maar ik vind gewoon dat de Vlaamse pers overdreven positief was over een doorsnee-prestatie. Moesten ze evenveel zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen hebben als uitstraling (in een al niet zo vrouwelijke wereld) waren ze al een eind verder.)


• Pieter Gysel was voor mijn part diegene die de beste Belgische prestatie op de spelen leverde. Hij schaatste zich naar een 12e plaats op de 500 meter (had wat pech), en naar een 5e of 6e plaats op de 1500 meter (maar had wat geluk). Hij behoort ondanks zijn leeftijd nog wel thuis in de subtop denk ik. Niet geheel teleurstellend, maar ook geen finale met de toppers dus ook geen medaille.


• Kevin Van Der Perren liet zich ook wat door stress bevangen en durfde niet alles uit zijn kür te halen... Het feit dat hij zelf voor de sluitingsceremonie al terug naar België wou zegt genoeg. Ondermaatse prestaties, en duidelijk geen feestbeest :p
  Wat ook wel enigszins raar is is dat hij in een van zijn eerste wedstrijden met een foutloze kür amper meer punten scoort dan andere deelnemers die 3 keer tegen het ijs gaan... Maar misschien heeft dat te maken met de moeilijkheid van zijn sprongen. Al heeft hij wel als enige in het pak de 3-dubbele schroef. Wat hem ook wel 'siert' is dat hij zijn kür zo mannelijk mogelijk wil houden (qua outfits, muziek, ...), in tegendeel tot het gros van de tegenstand. Maar kunstschaatsen zo mannelijk mogelijk houden valt misschien wel te vergelijken met een technofuif rustig en sereen te proberen houden, dit geheel ter zijde.


• De andere kunstschaatster (Isabelle Pieman) greep net naast een finaleplaats, wat ook weer typisch is. Ze werd 25e waarbij de eerste 24 naar de finale mogen. Al had ze zichzelf als subtopper op voorhand realistisch gezien niet veel hoger ingeschat ook.


• Ergens hadden we nog een skister ook (Karen Persyn), die rond de 40e plek op de wereldbeker staat, maar zoals verwacht kon ook zij geen aanspraak maken op een plaats in de top 10, laat staan edelmetaal (ze werd 33e).
  
• We hadden nog 2 mannelijke skiërs ook, en zij werden 43e en 57e (DNF).


• ...

Duidelijk de vooropgestelde doelstellingen dus niet gehaald, wat op zijn minst gezegd opnieuw teleurstellend is.
ipv. een vrouwenbobsleeteam op te richten zouden ze misschien beter hetzelfde doen met curling, wat nog eens minder (belastings)geld kost ook, en fysiek minder vraagt (waarmee ik de curlingsport op zich niet wil beledigen!).
België is duidelijk geen wintersportland en zal het waarschijnlijk ook nooit worden (alhoewel, zeg nooit nooit, met die global warming cooling van tegenwoordig die strenge winters met zich meebrengt).
Schaatsen leeft hier niet zo als in Nederland, en echte sneeuw met lange skipistes zoals in Frankrijk, Oostenrijk, Italië, ... hebben we hier ook niet. Terwijl Duitsland wat van beide heeft.
Langlaufen is hier niet zo ingeburgerd als in Scandinavië, en ijshockey zal hier niet snel de populariteit krijgen die het in grotere naties (en Oost-Europa) heeft, volgens mij allemaal dankzij koning voetbal (waar we uberhaupt ook geen hoge toppen scheren).
Aan de andere kant is Tsjechië niet zo veel groter dan België qua inwoners, en waarom wij niet kunnen wat Groot-Britannië (ook een gouden medaille) wel kan is mij al helemaal een raadsel.

Achja... Arm België. (In de grote internationale topsportevenementen dan toch.)


Hieronder nog de medaillespiegel:

Rank	Nation	Gold	Silver	Bronze	Total
1	Canada (CAN)	14	7	5	26
2	Germany (GER)	10	13	7	30
3	USA (USA)	9	15	13	37
4	Norway (NOR)	9	8	6	23
5	S. Korea (KOR)	6	6	2	14

karting; Antwerp Karting: 3u omgekeerde richting

Zaterdag was het weer de 3u wedstrijd in omgekeerde richting op Antwerp Karting in Wilrijk.
Na deelname vorig jaar schreven we ons ook dit jaar opnieuw in. Een mooie wedstrijd om met een team van 3 piloten te rijden (Traxxis = Jochen, Stefan en ik), en bovendien vrij 'eerlijk' aangezien er op gewicht gereden wordt en er 5 verplichte pitstops zijn.
Toen ik vrijdagavond tegen Stefan begon over 'morgenavond karten' viel hij wat uit de lucht. Hij was het vergeten blijkbaar, maar geen probleem want hij had toch nog niets anders gepland, en karten ziet hij altijd zitten :p
Zaterdagmiddag kreeg ik dan ineens telefoon van Jochen die wat over zijn toeren was (niet echt in paniek, maar kom). Reden: toen Jochen wou afspreken met Stefan en Stefano (teammanager) voor 's avonds lieten zij doodleuk weten dat ze er geen zin meer in hadden...
Ik begreep er niets van, want had hen nog niet gehoord die dag, en het leek mij sterk moest Stefan nee zeggen tegen karten. Dat doet hij normaal gezien nooit (op 1 keertje in Poperinge na, maar dat was geen wedstrijd). Hij heeft altijd zin in een wedstrijd en kan normaal geen nee zeggen tegen karten :p
Ik zei tegen Jochen dat Stefan misschien nog te overtuigen viel, en dat we anders een andere 3e man moesten zoeken. Jochen vroeg "wie kunnen we daar nu nog voor vinden?", en ik dacht vrijwel onmiddellijk aan Kenny V (die ook op JPR rijdt, en ook BEKC Rotax Max rijdt, en zelden een kart-voorstel afwijst :p).
Dat was vrij snel geklonken, en we zouden dus met het team Jochen-ik-Kenny rijden.
We spraken er Stefan nog over aan dat het bizar was dat hij afwees enzo, maar hij voelde zich blijkbaar echt niet in staat om te rijden (slapjes, misschien het begin van een griep ofzo). We hadden echter zijn bladlood nodig aangezien dat van Jochen nog niet klaar voor gebruik was :p
Stefan ging akkoord om mee te gaan als supporter en vervangende teammanager (voor Stefano). Hij zou niet fit genoeg zijn om te karten, zeker geen lange stints wanneer het koud is buiten, maar we lieten hem voor de zekerheid toch maar zijn helm meenemen :)

Vorige editie waren er maar 8 teams, maar bij het toekomen bleek direct dat dit er nu wat meer zouden zijn.
We kwamen uiteindelijk met 12 teams aan de start, waarbij ook 2 'juniorenteams' (voor hen geldt het minimumgewicht van 75kg niet, en zij krijgen een aparte beker...).
Ik zag ook dat Ronny en Marc aanwezig waren, en dat ook het Vantrico.com team er was. De eerste hadden we al eerder mee gestreden, vooral op JPR maar ook op Antwerp Karting (AK), en Vantrico is een vrij nieuw team dat direct ook goed presteert, vooral op Puurs en AK.
Mijn doelstelling voor de dag was om voor Vantrico te zijn. Dat zou beslist een mooi resultaat zijn maar ook een moeilijke opgave :)
Eventjes kennis gemaakt met die gasten, en het was tijd voor de briefing.

Bij de briefing buiten bleek al hoe immens koud het zou worden met de wind die er stond... Ik had hier op voorhand niet echt aan gedacht, en was er dan ook niet super op voorbereid. Aangezien Jochen chauffeur was had ik ook geen extra (normaal reserve-) kleren ter beschikking die gewoonlijk in m'n auto liggen. Gelukkig had ik wel vlug een rugzak en een extra trui meegenomen toen Jochen me oppikte, en vond in die rugzak ook nog een extra paar kousen. Ik wou nog een overall aandoen die ze daar ter beschikking stellen, maar er was maar 1 meer beschikbaar, en daar kon ik letterlijk 2 keer in denk ik :p Maar beter dan niets.
Kenny is objectief gezien de beste piloot van ons 3, en hij kan ook het meest uit een mindere kart halen, dus we zouden hem de qualify laten rijden, waar hij ook mee akkoord ging. We kregen kart 4 toegewezen. Jochen ging even de kart opwarmen en dan aan Kenny overlaten. In Jochen zijn opwarmrondes bleek er echter al direct een probleem met de stoel die los zat en naar achteren schoof. We verloren 3 of 4 rondes, en kregen uiteindelijk een andere kart toegewezen (16). Kenny kon hier nog een handvol minuten mee rijden, en deed elke ronde een stuk van zijn rondetijd van de vorige ronde :) Telkens sneller en sneller, en toen de qualify er op zat had hij ons op een 5e plek op de grid geplaatst, met een kart die 'redelijk, maar niet super' was.

Bij de startgrid stond een van de junior-teams links (en aan de binnenkant) van Kenny, en bovendien reed die iets te ver naar voor. Op zich 3 redenen dus waardoor we onze positie bijna zeker kwijt zouden zijn. Vlak na de start kwamen we dus ook op P6 te zitten, maar Kenny had de 1e bocht goed ingeschat terwijl op z'n minst 3 van onze concurrenten voor ons dat niet gedaan hadden, waardoor Kenny na bocht 1 al kon doorschuiven tot een 3e plaats.
Al snel bleek echter dat sommige karts van de concurrentie stukken beter gingen, en Kenny moest al gauw een plaatsje teruggeven waardoor we een hele tijd op P4 rondreden. Kenny deed regelmatig eens teken dat de motor van de kart niet fantastisch was, maar we lieten hem rijden omdat zijn tijden nu ook niet zo ongelofelijk slecht waren, en we bovendien niet wisten in hoeverre de motor van de kart die klaar stond in de pitlane (om te wisselen) goed was... Voor hetzelfde geld was die kart nog slechter, wat ons nog meer verlies zou opleveren. We besloten dus om af te wachten.

Na een goed halfuurtje was het Jochen zijn beurt, en die deed ook meer dan zijn best. Hij deed ook eerst teken dat de motor van zijn kart (18) niet goed genoeg was, en later dan ook nog dat zijn stoel ook weer naar achter geschoven was waardoor hij per se wou wisselen.
Zijn rondetijden waren echter alles behalve slecht (op een gegeven moment was hij zelf de snelste man op de baan), en bovendien reed hij snellere rondes met zijn stoel die verder naar achter (en volgens hem dus slechter) stond dan voorheen.
Ook was het zo dat de kart die klaar stond in de pit de kart was waar Kenny de eerste stint mee gereden had (kart 16), en van die wisten we dus al dat hij maar zozo was. We begonnen ondertussen min of meer een beeld te krijgen van wat de sterke karts waren (12, 9), en besloten te wachten tot één van die betere karts klaarstond in de pit.
Jochen wou al een hele tijd wisselen, en toen kart 11 klaar stond in de pit besloten we het er op te wagen, aangezien die ook niet slecht was (maar ook niet de beste, beter dan 16 maar slechter dan 12 en 9).

Kenny had me nog een 2-tal tips gegeven (op backstraight kan je verder in de plas rijden dan je denkt, en de eerste bocht moet je wat later aansnijden en de curb meepakken), en ik kon vertrekken met kart 11.
Eventjes wennen aan het circuit en de omstandigheden (het waren mijn eerste meters van de dag), en enkele foutjes gemaakt (vooral in de eerste bocht, die gladder lag dan hij er uit zag), maar ik kreeg het vrij snel onder de knie.
Ik remde vrij vroeg in de remzone achter backstraight, maar herinnerde mij toen dat Kenny zei dat je daar behoorlijk lang kan wachten met remmen, en zo veel tijd kan winnen op de tegenstand. De ronde erna remde ik een heel stuk later, en dat ging ook nog behoorlijk. De ronde daarna wou ik nog later remmen, maar dat was duidelijk te laat :D Ik spinde 180° en vloog achterwaarts tegen de (gelukkig plastieken) afsluiting. Een 10-tal seconden verloren, maar ik kon mijn weg vrij snel verderzetten en wist nu hoe ver ik kon gaan in die bocht :p Het bleef een verradelijke bocht, en ik was iets voorzichtiger om niet weer te spinnen. Vaak had ik te veel onderstuur, en soms moest ik heel erg corrigeren om er niet af te gaan, maar soms ging hij ook subliem :)
Ik haalde redelijk wat mensen in, maar hier en daar kon ook iemand mij inhalen waarop die stilletjes aan van mij wegliepen.
Het verschil bij een outdoorcircuit (en het verschil op de karts) is duidelijk groter dan bij een indoor kartingcircuit.
Ik bleef een heel eind rijden en kreeg niet echt last van vermoeidheid of concentratieverlies (Dit gaat misschien ook beter outdoor? Al zal het gebrek aan grip er ook wel mee te maken hebben, dan ist het minder lastig om rijden.). Na een tijd begon ik dan wat van de koude te voelen, vooral in m'n vingers, maar het viel al bij al wel mee :)
Toen mijn ploegmaten mij binnenriepen (omdat kart 12 klaarstond!) bleek dat ik ongeveer 50 minuten gereden had, terwijl ik dacht dat het amper meer dan een halfuurtje was. Aangezien ook Jochen bijna zijn deel van de tijd gereden had besloten we om Kenny de wedstrijd af te laten maken, al moest hij natuurlijk wel nog 2 pitstops doen.

Wanneer Kenny net vertrokken was met kart 12 kwam de zo mogelijk nóg betere kart 9 binnen gereden in de pit. We riepen Kenny onmiddellijk terug binnen, en hij kon plaatsnemen in kart 9.
Kenny nam eerst wat de tijd om zijn stoel goed te zetten (waardoor we een 10 tal secondes verloren), maar we lieten hem doen want een goede zitpositie is belangrijk, en als je zo een halve seconde per ronde wint heb je dat verlies snel weer goedgemaakt.
Kenny vertrok voor de laatste stint, met nog 1 pitstop voor de boeg (die we natuurlijk zo laat mogelijk zouden maken, aangezien we deze keer een goed kartje hadden :D (tot ongenoegen van een tegenstand(st)er :p).

We hadden sinds de eerste pitstop het grootste deel van de wedstrijd op P5 rondgereden, maar Kenny kon snelle rondes klokken met kart 9 en al snel reden we op P4, en zette Kenny bovendien de snelste rondetijd van de race neer (waar hij bovendien daarna nog regelmatig eens vlak bij zat). We naderden op Vantrico.com (aanvankelijk 30 seconden voor ons, op P3), en na een halfuurtje rijden zat Kenny in hun bumper. Op zich een gevecht voor P3 dus, maar wij moesten wel nog een pitstop maken, en de rest van de top 5 niet meer (dat zeiden ze althans).
Op voorhand al een verloren zaak dus, maar toch leuk dat hij er nog naartoe gereden is ^^
Toen ik op de klok keek zag ik dat er maar 5 minuten wedstrijd meer was wouden we Kenny binnenroepen voor onze laatste pistop, maar er stond geen marshall meer in de pitlane. Toen ik die weest halen was waren er misschien nog een 2-tal minuten te rijden, en Kenny maakte zijn allerlaatste pitstop, waar we misschien opnieuw wat te veel tijd verloren.
Een handvol rondes later (na 219 in totaal) werden we afgevlagd als 5e, met een 50-tal seconden achterstand op de winnaar (Ronny en Marc).
Ronny was (verdiend) heel tevreden, zeker als je weet dat het spannend was tot in de laatste meters; het verschil tussen P1 en P2 was aan de finish 0.3 seconden, letterlijk bumper aan bumper dus.
Vantrico.com werd (ook heel tevreden) 3e op een 20-tal seconden, en de 4e eindigde op een 35-tal seconden. Zij waren pas als P8 gestart, maar een startpositie is zoiezo in mindere mate belangrijk in een lange wedstrijd op een outdoorcircuit met veel pitstops.

Ik wil hier wel een opmerking bij maken, iets wat ik toch wat jammer vindt.
Elk team moet minimum 5 pitstops maken gedurende de race, maar dit wordt niet gecontroleerd. Ze rekenen op de eerlijkheid van de piloten. Ik ga er van uit dat de meeste piloten wel zo fair zijn om dit te doen, maar indien een team dit niet zou doen zou dit nooit opgevallen zijn.
Idem moesten wij op het einde van de wedstrijd de marshall niet gaan halen zijn. Dan waren we 3e geëindigd en had niemand het ooit geweten. Ik verwacht van de rest dat ze eerlijk rijden dus eis ik dat natuurlijk ook van mijn eigen team. We twijfelden er zelf niet aan dat we onze 5e pitstop zouden maken.
Je zou moeten achteraf de rondetijden gaan inspecteren, maar daar komen zoiezo toch discussies van (een trage ronde kan door een pitstop zijn, maar ook door een spin of een zwarte vlag), en dan laat de 'podiumceremonie' ook op zich wachten...
Het kan zijn dat iedereen eerlijk gereden heeft, maar het kan evengoed zijn dat sommige teams één (of meerdere) pitstop(s) te weinig gemaakt hebben. Voor gelijk wel team dat voor ons eindigde geldt dat ze hun positie niet zouden behouden hebben met een extra pitstop. Vooral de 'bengels' van de teams die op P2 en P4 eindigden zie ik hier nog wel toe in staat. But we'll never know :)
Ik wil hier zeker niemand beschuldigen, maar ik vind het toch jammer dat dit niet gecontroleerd wordt en dat je bijgevolg nooit kan weten of iedereen het wel eerlijk speelt...


In elk geval een leuke (maar koude!) wedstrijd gehad. Indien alles ideaal (en eerlijk?) verlopen zou zijn waren we zeker op het podium geëindigd. Een 5e plaats is zeker niet slecht (en al helemaal niet omdat we niet vaak op AK rijden, maar ons toch konden 'moeien' met de thuisrijders), maar ergens hadden we er misschien toch wel iets meer van verwacht.
Het feit dat Kenny de snelste ronde van de race geklokt had (zelf sneller dan de mensen zonder extra gewicht) (44.455) was een kleine troost :) We konden zeker met opgegeven hoofd vertrekken.
We kregen bovendien nog een kleine waardebon, wat ook altijd tof is.

Rijden op AK is toch altijd iets speciaals en altijd anders. Het valt wat mij betreft bijna niet te vergelijken met rijden op JPR. Outdoor vs. indoor is zoiezo al een heel ander gebeuren.
Maar we amuseren ons altijd en overal :)
Veel kans dat we er bij de volgende wedstrijd op AK ook weer bij zijn :)


Op naar de volgende!

Flandrien-streek

Vorige week keek ik naar De Flandriens, en begon mij iets op te vallen. Vele van de wielrenners die aan bod kwamen wonen niet zo ver van hier (Aalter). Toen ik wat verder begon na te denken kon ik nog een hele resem namen opnoemen die ook van hier in de buurt zijn. Ik besloot om het even in kaart te brengen :p Hieronder zie je een kaartje met daarop de geboorteplaatsen van de 'Flandriens'.

Google Maps:

Flandriens weergeven op een grotere kaart

Ik vind het vrij duidelijk dat je in de streek van 15 à 20 km rond Aalter - Bellem - Hansbeke (zie rode cirkel op de kaart hieronder) duidelijk meer "Flandriens" hebt dan in andere streken (10 renners) (al kan een streek van dezelfde grootte rond Sint-Eloois-Winkel (zie blauwe cirkel) ook wel tellen (7 renners) :)).


Ik heb me gebaseerd op de lijst van Flandriens volgens Wikipedia, aangevuld met de in België geboren winnaars van De Ronde Van Vlaanderen en Parijs-Roubaix sinds de Tweede Wereldoorlog, en nog enkele losse grote namen.

Bij 'ons':

• Noël Foré (Adegem, Maldegem)


• Eric & Roger De Vlaeminck (Eeklo)


• Maurice De Waele (Lovendegem)


• Walter Godefroot (Gent)


• Walter, Eddy en Jo Planckaert (Nevele)


• Lucien Buysse (Wontergem, Deinze)


• Briek Schotte (Kanegem, Tielt) (de grootste Flandrien)

En waarschijnlijk vergeet ik dan nog een aantal namen ook.
(Nog enkele recentere -maar minder grote- namen; Patrick Versluys (Eeklo), Hans De Clercq (Deinze), veldrijder Sven Vanthourenhout (Beernem), ...)

Toch iets om in zekere zin trots op te zijn wat mij betreft :)
Misschien deels daarom dat de sport zo 'leeft' bij veel mensen hier in de buurt?

Goede grond blijkbaar hier :)

karting; JPR kampioenschap 2010/05

Gisteren was het eindelijk weer een manche van het JPR clubkampioenschap 2010; de vijfde al. Ik had er naar uit gekeken, want 2 weken zonder karten begint lastig te worden :p Ik wou zoiezo een goed resultaat, en wou er volledig voor gaan. Niemand zou me stoppen :p Ik droomde stiekem van een overwinning (ondertussen al een hele tijd geleden), maar realistischer gezien wou ik resoluut voor een podiumplaats gaan (desnoods met Kenny en Benjamin voor mij, daar zou ik voor getekend hebben). Ik zei ook tegen de rest dat het podium van mij was vanavond, en had er zin in. Ik voelde me niet super maar ook niet slecht, en had niets van speciale voorbereidingen oid. genomen en was ook niet ten volle uitgerust.

De race werd een halfuurtje later verreden dan normaal omdat er eerst nog een uurs-race was, en daarna ook nog de 2e manche van het beginnerskampioenschap doorging. Wat zitten kijken en wat zitten praten, tot wanneer het eindelijk aan ons was.
Er was niet zo heel veel volk, maar alle vaste piloten waren wel van de partij. Uiteindelijk kwamen we met 14 aan de start.
Het zou een gewone race worden, 5' qualify en 30' race, in de gewone richting, met 1 pitstop. Op het eerste zicht inderdaad niets speciaals, maar er kan altijd vanalles onaangekondigd gebeuren :)

Ik had het geluk dat ik (samen met oa. Stefan, Benjamin, rodney, ...) als een van de eerste 7 op de grid stond, omdat die met een warme kart konden vertrekken (waar mee gereden was in het beginnerskampioenschap). De andere helft van de piloten (Kenny, Jochen, ...) moest met een koude kart starten, en had dus zoiezo een rondje of 2 nodig om die optimaal te krijgen.
Ik vertrok en warmde ff m'n bandjes op, en liet bewust een gaatje vallen op de persoon voor mij (rodney).
We hadden wel wat zitten kijken naar de races voor ons, maar ik had nooit echt op het circuit gelet eigenlijk. Onmiddellijk viel op dat de bocht na finish veel langer lag, en dat de apex dus een stuk verder lag. Bij het remmen voor de hairpin op het einde van de ronde merkte ik dat die ook geheel anders lag (veel scherper), en ik mispakte me er wat aan. No harm done natuurlijk, want het was nog maar de eerste, opwarm-, ronde. Je kon er wel al vanuitgaan dat de rondetijden wat de hoogte in zouden gaan tov. eerdere manches, door vooral deze 2 tragere/moeilijkere stukken.
Meteen werd ook duidelijk dat mijn kart vrij agressief was qua motor, wat misschien wel eerder goed dan slecht is, maar je moet wel eventjes wennen om er mee te rijden.
De 2e ronde in de qualify trachtte ik meteen voluit te gaan, en mijn ronde lukte vrij goed ook, op enkele kleine foutjes na. Ik pakte de snelste ronde, en zag ook het gat op rodney wat slinken.
In de rondes daarop kon ik m'n tijd nog enkele keren aanscherpen, en ik bleef op P1 staan, wat Stefano me duidelijk bleef maken vanuit de pitlane :) Toen de qualify ten einde liep had ik het gat op rodney bijna geheel gedicht ook.
Bij de gridopstelling bleek dat ik inderdaad de pole had veroverd (met een tijd van 40.8x)! Ik was blij, maar niet geheel verrast, want het ging inderdaad goed tussen mij, het kartje, en het iets moeilijkere circuit :)
Achter mij kwam, tot mijn verrassing, rodney te staan (die een 41.05 had gereden), met in zijn zog Benjamin. Daarachter volgden Kenny en Stefan. Jochen wist zich naar zijn gewoonte opnieuw niet super te kwalificeren en mocht als 9e starten, vlak achter Knabbel. Ook Kurt DC mistte zijn qualify wat, en moest ook in het middenpak starten.

Vliegende start met 1 ronde achter de pace kart, wat ik dan ook zo professioneel mogelijk probeerde aan te pakken :p kart warm maken en warm houden, het tempo aangeven, en wat ruimte laten achter de pace kart op het einde van de ronde.
De eerste ronde maakte ik nog een klein foutje, en had eventjes wat schrik, maar rodney moest al gauw een gaatje laten, en geleidelijk aan reed ik er van weg. Het was duidelijk dat Benjamin en Kenny aan het aandringen waren bij rodney. Ik kon dus eigenlijk van een meevaller spreken dat rodney een goeie qualify gereden had, en daardoor achter mij kon startten, waardoor de rest van het pak misschien wat tijd verloor achter hem, maar ik niet :)
De druk werd rodney al snel te groot, en hij besloot zijn pitstop te maken. Kenny deed dat ook omdat hij toch vast zat, en ik zag nu Benjamin achter mij aan komen.
De tijden scheelden niet zo heel veel, maar ik reed toch metertje per metertje van hem weg (ongeveer 0.2sec per ronde sneller), wat mij ook opnieuw duidelijk gemaakt werd door onze teammanager Stefano, die zijn taak heel goed uitvoerde ^^

Ineens begonnen de lichten uit te gaan in de zaal. We waren nog helemaal niet lang bezig, en het circuit lag er iets moeilijker bij dan anders met de 2 veranderde bochten, dus ik dacht dat het in het donker wel eens moeilijk zou kunnen worden. Het werd blijkbaar een halve dark race, want in slechts de helft van de zaal werden de lichten gedoofd. Dit had uiteindelijk niet zo veel invloed op het rijden.

Ik wou mijn best doen om een gap met Benjamin op te bouwen die groot genoeg was voor mijn pitstop te maken, dus op z'n minst 11 seconden, zodat ik voor hem terug op het circuit zou kunnen komen.
Ineens zag ik dat Benjamin zijn pitstop maakte, en hij kwam op iets minder dan een halve ronde achterstand te zitten (maar ik moest natuurlijk mijn pitstop nog maken). De andere piloten was ik uit het hoofd verloren, maar mijn grootste zorg was natuurlijk Benjamin die, volgens mij, op P2 reed.

De kart was echt een plezier om mee te rijden. Hij deed bijna exact wat ik wou dat hij deed, eens ik hem gewoon was. Ik gooide de remmen dicht waar ik een driftje wou inzetten, en kon die met het gaspedaal mooi controleren om bijna perfect mijn bocht aan te snijden en uit te komen (wat sporadisch perfect lukte :p). Echt een zalig gevoel :)
Toen in een bepaalde ronde ongeveer elke bocht gelukt was zoals ik hem wou deed ik tegen naar Stefano dat dit een goeie ronde zou worden :) Ik klokte 40.48, en Stefano deed teken dat ik daarmee de snelste tijd van de race had :)

Ik naderde op Kurt DC om die te dubbelen (dacht ik), en merkte dat die betrekkelijk trager onderweg was, aangezien hij eerder dit jaar al voor mij wist te eindigen en al meermaals mij het vuur aan de schenen wist te leggen. Het verbaasde mij dat ik al bijna een ronde voor had op hem. Misschien ook een slechte kart dacht ik, ofwel was het slechts een heel kortstondig probleem en had hij gewoon geen idee dat ik er aan kwam. Ik kon hem met een mooi manoeuvre voorbijgaan, en verloor zo gelukkig niet te veel tijd.
Enkele rondjes later zag ik voor mij 2 piloten in hevig gevecht; Roel S. en Willy. Roel had duidelijk weer een mindere kart, want ook in de qualify moest hij genoegen nemen met een plaats in de 2e helft van het pak, en normaal is hij toch wat sneller dan Willy :)
Het ging er eventjes gevaarlijk aan toe tussen die 2, en ik wou niet te dicht rijden zodat ik zeker in geen onnodige accidenten terechtkwam.
Roel en Willy kregen blauwe vlag voor mij, maar gingen niet meteen aan de kant omdat ze met elkaar in een hevige strijd verwikkeld waren. Ik besloot om mijn pitstop te maken.
Die ging een beetje hakkelig maar toch vrij vlot voor mijn doen, en ik kwam de baan terug op met een seconde of 5 voorsprong op Benjamin. Missie geslaagd dus.
Ik zag dat mijn pitstopronde 49.9 was, terwijl ik op dat moment gemiddeld 40.7 draaide. Als ik minder dan 10 seconden verlies met mijn pitstop ben ik al tevreden :) (Achteraf wel gezien dat mijn pitstop nog steeds meer dan een seconde trager was dan de sneller pitters van het pak, (Knabbel 48.8 (die pit dus op minder dan 8 seconden!), en onder andere ook Jochen was sneller).)
Al vrij snel zat ik terug bij Kurt DC. Ik vreesde eerst eventjes dat hij voor me reed (omwille van zijn behaalde resultaten in het verleden ook), maar Stefano verzekerde me er vrij snel van dat ik nog steeds op P1 rondreed. Eventjes later liet Kurt DC al van meters op voorhand plaats om mij te laten passeren... Daar scheelde duidelijk iets. Een rondje later dan ook opnieuw achter Roel en Willy. Roel maakte een foutje waardoor Willy hem kon passeren, en dan liet Roel plaats om mij door te laten (maar waar ik toch een goeie seconde door verloor), en drie kwart ronde later deed ook Willy hetzelfde. Ik bedankte hen, en dacht eraan dat ik nu vrij rustig naar de overwinning kon rijden, indien niets meer misliep.
Ronde na ronde zag ik in de bocht na finish in mijn ooghoek op ongeveer dezelfde plaats een piloot rijden, op amper een handvol seconden achter mij. Ik dacht dat ik stilletjes aan van iedereen aan het wegrijden was, dus begreep niet echt goed dat die piloot even snel of mij rondjes afmaalde. Ik wou kijken wie het was, maar kon het niet duidelijk zien omdat het juist op een moeilijker deel van het circuit was, en het daar bovendien ook donker was. Enkele ronden later had ik door dat het Kenny was. Die had (achteraf horen zeggen) het gat op Benjamin heel snel toegereden, en was hem ook voorbijgegaan en er van weggereden. Ik zag Benjamin inderdaad volgen op een handvol seconden van Kenny.
Ik keek naar Kenny zijn rondetijden en zag dat die ongeveer hetzelfde waren of de mijne, maar meestal enkele hondersten trager.
Ik panikeerde niet echt, maar maakte me toch een beetje zorgen en wou niet dat Kenny nog naar mij toe kon rijden.
Hij bleef ongeveer op dezelfde hoogte toen we rondjes van 40.75 draaiden.
Ik moest volhouden want wist dat de race ongeveer op zijn einde liep.
Kenny haalde me niet echt in, maar ik liep ook niet echt op hem uit, dus het was een kwestie van volhouden en geen fouten meer maken. Ik nam zo weinig mogelijk risico's, maar probeerde wel een zo vloeiend mogelijke lijn te rijden.
Ik reed nog naar rodney toe om die op een ronde te zetten, en net wanneer ik hem dubbelde werd ik afgevlagd als winnaar :D
Ik balde m'n vuist en was meer dan tevreden ;D Ik had mijn beste tijd blijkbaar nog kunnen aanscherpen tot een respectabele 40.45.
Kenny werd 2e op 4.6 seconden (al had hij wel op 3,5 seconden gezeten op een gegeven moment, zo bleek), met een beste tijd van 40.5x, en Benjamin vervolledigde het podium op een 6-tal seconden achter Kenny (met beste rondetijd 40.72).
Stefan werd uiteindelijk 5e (zat een beetje vast achter Jerry, anders was hij misschien wel 3e kunnen worden), maar kon wel beslag leggen op de 3e beste tijd van de dag (40.58).
Jochen had ook een leuke race met oa. Babbel en rodney, en finishte als 8e, met een 8e tijd van de dag. Met een betere qualify was hij volgens mij 6e kunnen worden.

Na de race felicitaties uitgewisseld, en ik was terecht blij met mijn behaalde resultaat. Kenny feliciteerde mij ook, want ik had zijn winning streak kunnen doorbreken :p (Elke wedstrijd die hij meereed in 2010 (3 van de 4) wist hij al maximale punten te halen door de race te winnen en door de snelste rondetijd neer te zetten.)

Ik was op voorhand gebrand om een goed resultaat te behalen, en was daar ook in geslaagd! Ik had voorspeld dat ik op het podium zou staan en dat was mij ook gelukt :)
Ik pak hier 45 puntjes voor het kampioenschap, en die kon ik goed gebruiken, want tot nog toe ging het daar niet zo super in.

Dit is de nieuwe stand; ik stijg meteen 5 plaatsen :)


I missed the taste of victory :D
Het was geleden van 16 december 2009 dat ik nog eens op het podium gestaan had, en mijn laatste overwinning was al van 2 december 2009 geleden.

You never get tired of winning :p


Op naar de volgende, en dat het daar even goed mag gaan! :p