karting; 100 Miles Genk

Op uitnodiging van Belle waren we enkele weken terug welkom om met haar mee te rijden als 'gastrijders' tijdens een editie van de '100 Miles' op de karting in Genk. Haar gebruikelijke teamnaam is ‘Born2Race’, en voor de gelegenheid zouden wij, de 3 piloten van ‘Traxxis’, (Jochen, Stefan en ik) haar team vervoegen om dat naar zo’n hoog mogelijke positie trachten te loodsen. Belle nam reeds 3 keer deel aan een editie van de race in kwestie.

Op voorhand kreeg Belle van andere mensen uit het kart-wereldje al dingen te horen als ‘amai meiske, nu hebde wel een goed team vast’, wat natuurlijk wel ons ego streelt :p

De ‘100 Miles’ is een race op het grote officiële CIK-FIA circuit (outdoor) te Genk, maar met 4-takt karts ipv. de 2-takt karts die er meestal rondrijden (390cc 4-takts weliswaar, een stuk krachtiger dan de 200cc die we gewoon zijn dus). Om praktische redenen wordt er niet letterlijk 100 mijl gereden, maar dat wordt benaderd door er een 2u-durende race van te maken (met voorafgaand 20 minuten qualify).

Oorspronkelijk zou de race enkele weken terug verreden worden, maar door omstandigheden moest die editie afgelast worden, en kregen we (logischerwijs) gratis deelname bij een van de andere edities. We kozen om die van 22 april mee te doen, deels als extra voorbereiden op de 24u van FKI :)

Meestal doen er een 25-tal teams mee, en ik wou resoluut voor top-5 gaan, ook al zat Belle in ons team (is normaal gezien wel beduidend trager dan ons) en was het de eerste keer dat we een wedstrijd gingen meerijden op Genk. Ik rij echter graag outdoor, en ook Jochen is altijd sterk outdoor. Ik zag het volledig zitten om met de krachtigere karts te gaan rijden, en ik voelde me goed (getuige daarvan ook mijn race tijdens de 9e manche van het JPR clubkampioenschap).

Jochen verklaarde mij zot om mijn doel op top-5 te leggen :p

Stefan zou voor de eerste keer zijn eigen overall uittesten, die hij enkele uurtjes voordien thuis ontvangen had.

We werden verwacht op donderdag in de vooravond, wat natuurlijk heel wat miserie met zich mee brengt om voorbij Brussel en de E313 te geraken. Na een (te) lange rit dan toch nog aangekomen 10 minuutjes voor tijd, en ik kreeg meteen de indruk dat iedereen er vrij professioneel uit zag :p

Belle kende enkele piloten, maar zij was blijkbaar het meest onder de indruk van Sophie Kumpen, die ook zou aantreden in de race. Een telg uit de ‘Kumpen’-racefamilie, een legende in het kart-wereldje van enkele jaren terug (reed ooit nog Europees, zeker als vrouw behoorlijk zeldzaam), en ex-vrouw van ex-F1-piloot Jos Verstappen (en ook moeder van Max Verstappen, die tegenwoordig de hoogste gelederen van het competitiekarten (2-takt) onveilig maakt).

Toen Belle ons vertelde dat de snelste tijden normaal om en bij de 1.09.8xx lagen grapten ik en Stefan dat we eventjes 1.09.7xx zouden gaan rijden :p

Na het omkleden konden we aantreden in de 20 minuten durende qualify. We besloten dat Belle deze niet zou meerijden (zij kent het circuit al min of meer door haar eerdere deelnames). Jochen zou de kart enkele rondjes warmrijden en zodoende het circuit wat beter leren kennen (meer dan enkele rondjes in een Rotax Max, bijna 2 jaar geleden, hadden we nog niet gedaan), ik zou vervolgens proberen om een goeie qualify-tijd te rijden, en Stefan zou vlak voor het einde overnemen om het circuit ook nog heel eventjes te verkennen en vervolgens de start voor zijn rekening te nemen.

Er kwamen 21 teams aan de start van de race, en samen met de rest begon Jochen aan de qualify.
Toen Jochen na een 5-tal rondjes op eigen initiatief binnenkwam en ik het stuur mocht overnemen voelde ik direct het verschil met de karts die we gewoon zijn. De extra pk’s zorgen direct voor een andere rijstijl, waarbij je echt gebruik kan maken van de extra power die je hebt.

Ook het circuit op zich vroeg een andere rijstijl. Je hebt duidelijk de ‘ideale lijn’ waar er rubber ligt, en alle asfalt daarnaast heeft amper grip. Ook het rijden over de curbs is even wennen.

Ik moest eventjes wennen aan de situatie en aan het circuit, waardoor ik de eerste paar rondes toch behoorlijk wat foutjes maakte en af en toe moest gebruik maken van de uitloopstroken die ze er bij de scherpe bochten gelegd hadden (was vroeger trouwens niet het geval).

Ik deed m’n best maar betrapte mezelf er op dat ik vaak dezelfde fouten maakte, wat eigenlijk niet goed is. De bocht na finish nam ik 3 opeenvolgende keren volledig verkeerd, en ook de chicane na de backstraight sneed ik vaak wat te snel aan. Uiteindelijk dan toch een ronde gereden waar ik half en half mee kon leren leven, en ik besloot om binnen te komen om het stuur aan Stefan over te geven.

Ik was toch benieuwd, en vlak voor Stefan de qualify afwerkte liep ik even naar boven om naar de tijden te gaan kijken (kon je van beneden, naast het circuit, jammer genoeg niet zien).

Het timing-programma liep echter in het honderd, en er stond niet veel nuttig op het scherm.
Toen er toch iets te voorschijn kwam zag ik ‘Born2Race’ op P3 staan, met een tijd van 1.09.7xx, maar dat kon onmogelijk kloppen volgens mij (omdat het nog maar het begin van de race-avond was, en mijn ronde verre van perfect was). Soit, het is de positie die telt, niet de rondetijd :)
(Achteraf bekeken was onze qualify-tijd blijkbaar 1.10.927, terwijl de pole-sitter een 1.10.267 reed.)

Terug naar beneden en op het circuit werd iedereen tegengehouden om de gridopstelling te doen. Jochen en Belle verschoten wat toen ik hen zei dat we P3 hadden, en Jochen zei dat mijn vooropgestelde top-5 misschien dan toch niet zo onmogelijk was.

Bleek dat we op P4 mochten starten omdat Sophie Kumpen in de allerlaatste ronde blijkbaar nog net onder onze tijd gedoken was.

Wie onze qualify-tijd gereden heeft weten we eigenlijk niet zeker. Jochen zei dat hij wel een vrij goed gevoel had in de kart, terwijl ik van geen enkele van m’n rondes echt tevreden was (maar wel meer rondes reed dan Stefan en Jochen). I guess we’ll never know :)

Tijdens de qualify zag ik trouwens nog een bekend gezicht staan, vlak naast me; Jos Verstappen! Hij en z’n zoon zijn zoiezo vaste klant op de karting, en ze kwamen wat naar onze race kijken ofzo :)

Er was nog eventjes wat gepruts met de digitale klok aan de start/finish-lijn, maar wat later kon Stefan dan toch de stilstaande start nemen, weliswaar aan de buitenkant van het circuit.

Stefan was goed weg, iets beter dan P3 (Sophie), maar door misschien iets te overmoedig te zijn na de eerste bocht zat hij aan de verkeerde kant van haar waarop zij hem wat weg drumde, waarop P5 dan P4 langs de binnenkant van Stefan kon overnemen, en ook meteen druk zetten bij Sophie. Stefan sloot netjes aan als P5. Meteen viel op dat Sophie dus een vrij agressieve pilote was.

Er werd behoorlijk wat gevochten, maar Stefan bleef op P5 hangen. We besloten om naar boven te gaan, waar we de rondetijden op het scherm zouden kunnen zien. Toen we boven kwamen zag ik ineens Stefan op P9 hangen, bijna 200 meter achter P4, waar hij eerst vlak achter zat.

Achteraf zei hij dat hij een half inhaalmanoeuvre geprobeerd had op Sophie, waarop zij hem van de baan duwde. Hij is 2 rondes op rij op dezelfde plaats van het circuit gegaan, deels zijn eigen fout, waardoor hij een heel stuk door het gras moest en meer dan een handvol posities verloor. Enkele van die posities kon hij gelukkig al in dezelfde ronde terugpakken.

Bijna niemand draaide aanvankelijk onder de 1.11, wat mij nog meer deed fronsen bij de qualify-tijd van heel wat teams die onder de 1.10 lag… Tijden die bijna onmogelijk correct konden zijn.

Stefan liep wel wat in op de piloten voor hem, want al na enkele rondes draaide hij ongeveer de 3e snelste rondetijden van iedereen (1.10.6xx) (enkel de top 2 van de wedstrijd was nog iets sneller (1.10.3xx).

Nog 2 personen die de tijden nauwgezet in het oog aan het houden waren; Nyck De Vries en Max Verstappen. Beide jonge toppiloten in het 2-takt karten! Ik verschoot er van hoe klein ze eigenlijk nog zijn :p Ik ben er rotsvast van overtuigd dat we hen alletwee binnen een 10-tal jaar terugzien in de Formule 1, mark my words ;) Nyck leek trouwens behoorlijk onder de indruk van de mensen die al onder de 1.11 reden (de top-2 en Stefan dus).

Stefan kon terugvechten tot op P7 (of P6?) maar moest dan het stuur overlaten aan Belle, die zich klaargestoomd had voor haar kwart van de wedstrijd.

Nog eventjes moeite gehad om Stefan binnen te roepen (de enige plaats waar we teken konden doen was net tegen zon op dat moment, waardoor hij het amper kon zien), maar de 3e keer zag hij het dan toch, ietwat teleurgesteld dat zijn stint er al op zat :p

Belle sprong in de kart, maar besloot om onmiddellijk terug binnen te komen aangezien de pit-window open was (er kon getankt worden). Ze wou dit aan het begin van haar stint doen omdat het dan minst invloed zou hebben op haar kart-gewenning…

Na nog een 10-tal secondes te verliezen door wat gepruts met de pedalen die ze niet goed kreeg kon ze weer vertrekken voor haar eigenlijke stint.

We kwamen als 17e terug op de baan, en Belle draaide rondetijden van gemiddeld 1.12.6 (met een uitschieter van 1.12.344). Nadat ook de andere teams hun tankbeurt afgewerkt hadden lagen we al weer op P7, maar er was dus nog wat werk aan de winkel :)

Stefan was ondertussen uitgebreid zijn ervaringen aan het delen met mij en Jochen. Hij zei vooral dat het hielp om je op de rechte stukken aerodynamischer trachten te maken door je wat weg te steken achter het stuur van de kart (door je wat te bukken), en zo wat meer voordeel te halen uit de power van de motor.

Belle binnenroepen was niet makkelijker dan Stefan een halfuur eerder, maar na 3 rondes had ze het toch door en kon Jochen haar plaats overnemen.

Jochen kwam al snel op tempo, en draaide slechts ietsjes trager dan Stefan maar toch nog heel behoorlijke rondetijden (gemiddeld 1.11.0, hier en daar uitschieters van midden/hoog in de 1.10). Hij zorgde sporadisch voor een stofwolk maar kon toch mooi onze 7e plek vasthouden :)
Ondertussen bekeek ik samen met Belle de tijden, en we realiseerden ons dat de top-4 zonder ongelukken buiten bereik zou blijven; zij hadden al een te grote kloof geslagen.

Jochen binnenroepen ging al iets beter en (hij was er bij om Stefan en Belle binnen te roepen), en de 2e keer zag hij al dat het einde van zijn stint er ook zat aan te komen.

Ik moest de laatste stint voor mijn rekening nemen, en kwam op het circuit met nog iets meer dan 25 minuten op de klok. Wanneer er niemand in m’n bumper zat kon ik een wijde en veilige lijn nemen in de eerste bocht na de finish, en ik had al vrij snel m’n draai gevonden.

Ik dacht ook aan wat Stefan gezegd had, en probeerde mij vooral op de rechte stukken zo klein mogelijk te maken door bijna volledig weg te duiken achter mijn stuurtje (wat het toch soms niet evident maakt om het circuit nog voldoende te zien ;D). De strategie loonde echter; ik had de indruk dat ik sneller was dan iedereen, en ik kon geleidelijk aan naar iedereen toe rijden en moest niemand doorlaten. Ik voelde me goed en ging als een speer ^^ Het gebrek aan circuit-ervaring zorgde er echter voor dat ik nog niet echt consistent was, en toch nog hier en daar kleine foutjes maakte waarmee ik niet echt tevreden was, waardoor ik dus regelmatig wat van nee zat te schudden in de kart :p

Ik begon steeds meer onder de indruk te raken van de rol die aerodynamica en de wind spelen bij het outdoor rijden aan behoorlijke snelheden (+- 90 km/u), en het verschil tussen de grip op de ideale lijn en daar vlak naast.

Op een gegeven moment zag ik Sophie Kumpen voor me opduiken. Op enkele rondjes reed ik het gaatje dicht en kon ik er over. Ze probeerde aan te pikken en te profiteren van mijn slipstream, maar ik voelde me sneller dus had er weinig aandacht voor. Enkele bochten later maak ik een klein foutje, en ik zie haar ineens links vlak achter me opduiken in m’n ooghoek. Met een ‘gij niet ze meiske’-gevoel stak ik een tandje bij en kroop ik nog wat dieper uit de wind, en kon geleidelijk aan weer weg van haar wegrijden :)

Ik bleef alles geven, en verloor slechts een enkele keer enkele secondjes tijd achter een gedubbelde (om geen risico te nemen). Ik voelde dat ik goeie tijden aan het rijden was, maar had er geen idee van hoe snel exact :p Ik had er eveneens geen idee van op welke positie we aan het rijden waren, maar hoopte toch dat ik al wat plaatsjes had kunnen opklimmen.

Met nog 2 rondes te rijden zag ik een 100-tal meter voor mij een piloot met een blauwe overall, en daar een 10-tal meter voor een piloot met een grijze overall, die beide ook behoorlijk goed vooruitgingen. Ik had het idee dat dat wel eens teams zouden kunnen zijn waarmee we voor positie aan het vechten waren. Ik stak zo mogelijk nog een tandje bij, en gaf alles om er nog naartoe te rijden. Ik werd afgevlagd op een 15-tal meter achter het duo (waar er ook nog net genoeg plaats tussen zat zodat ze niet aan het battlen waren).

Ik kwam binnengereden, en had nog altijd geen enkel idee van hoe de race nu eigenlijk afgelopen was. Ik zag een redelijke smile op het gezicht van mijn teamgenoten, en antwoordde met een ‘cava zeker?’ toen ik mijn helm net af gedaan had.

Jochen en Belle zeiden me dat we op P5 gefinisht waren, en Stefan wist me te zeggen dat ik de snelste ronde van de race gereden had; 1.09.488, in mijn allerlaatste (99ste) ronde (daar waar ik zo aan het jagen was op de piloot met de blauwe overall dus :p). Een rondetijd die echter geëvenaard werd door het team dat op P3 eindigde (in hun 94ste ronde).

Bleek dat P4 op 1.6 seconden voor ons eindigde (1 van die 2 piloten waar ik naartoe reed dus, nog 1 ronde langer en ik had ze gehad :p), en P3 op 38 seconden voor ons.

Als je weet dat Belle ongeveer gemiddeld 1.5 à 2 seconden per ronde trager was dan ons, en we elk ongeveer 25 rondes gereden hebben, dan leert de wiskunde je snel dat we met ons 3 waarschijnlijk wel het podium gehaald zouden hebben :) Als we het wat goed aanpakken kunnen we misschien in de toekomst zelf eens meedingen naar de overwinning :)

We waren allemaal meer dan tevreden, en hadden ons heel goed geamuseerd! Mijn doelstelling van top-5 was gehaald, Belle was blij om zo’n goed resultaat bijeengereden te hebben, en we hebben er alle-3 van genoten om eens met krachtigere karts op een groter circuit te rijden… Smaakt naar meer!

Na de race dan nog iets gedronken, waarbij ik ook nog kort staan klappen heb tegen de persoon die ook de 1.09.488 gereden had. Hij weegt wel een 10-tal kilo meer dan mij (wat zo mogelijk misschien wel een tiende zal schelen), maar was toch behoorlijk onder de indruk van het feit dat ik die tijd al reed in mijn allereerste deelname aan de 100 Miles van Genk, en dus eigenlijk zonder echte circuit-ervaring.

Positief :)

Na een lange rit terug, de avond dan maar afgesloten in Gent :)



De 100 Miles is echt een leuk concept vind ik, en ik zal er zeker nog aan deelnemen. Het is echter wel wat lastig dat het altijd op een donderdagavond doorgaat, en dat dat zonder de vrijdag te moeten opstaan bijna niet te doen is (en je moet er eigenlijk al de helft van je donderdag voor opofferen ook).

Het is iets duurder dan wedstrijden met ‘gewone’ 200cc 4-takt karts, maar de extra power en de ervaring van het echte outdoor rijden maakt het dat verschil zeker waard voor mij!


*UPDATE*
Zie ook een deel van het verslag van Belle hier.

Zie hier de mylaps.com resultaten van de qualify en van de race!

karting; JPR kampioenschap 2010/09

Woensdagavond kon er weer gekart worden; de 9e manche van het JPR Clubkampioenschap 2010.
Doordat er die avond ook net een manche van de Kartgrid Cup op JPR gereden werd zou de wedstrijd voor de 'beginners' wegvallen. Onze wedstrijd kon gewoon doorgaan om 21u.

De organisatoren waren er zich blijkbaar zelf niet van bewust dat de wedstrijd voor de beginners niet zou doorgaan, tot ik er hen op wees. Er was wat onduidelijkheid geweest want eerst zou er geen wedstrijd zijn, daarna weer wel, daarna weer niet, en dan uiteindelijk toch weer wel. Willy had die info blijkbaar verkeerd verspreid op het forum (Kartgrid), al stond het op de site van JPR zelf wel juist aangekondigd (maar die site is vaker fout dan juist, dus echt betrouwbaar is die info niet).

Bijgevolg kwamen er maar 2 'beginners' opdagen, en het waren dan nog 2 van de snellere ook; Gianni en Davy. Eenvoudige oplossing; hen laten meerijden bij onze race.

Voor de race voelde ik me al direct super. Ik verkondigde ietwat zelfzeker en overmoedig dat ik, en niemand anders, de race zou winnen :p Zo zat het trouwens al dagen in m'n hoofd.

Eerst nog wat staan kijken naar de manche van de Kartgrid Cup, waar alle bekenden weer present waren. Een mooie maar niet zo spannende race gezien, waarbij de waardeverhoudingen min of meer naar boven kwamen. Mathias G reed weer naar een overwinning, en ook Robin B en Mats DJ stonden in de top 5. JPR regular Dennis reed naar een 14e (dacht ik?) plaats.

Daarna was het aan ons beurt. Alle vaste piloten waren aanwezig, en ook AMG M en AMG T waren opnieuw van de partij. Er was 1 nieuwe naam; een zekere Jochen V (junior), en de 2 beginners die bij ons zouden meedoen. Rodney was afwezig, maar we kwamen toch met een behoorlijk ruim pak van 21 piloten aan de start.

Deze keer geen qualify, maar de weegschaal die de startgrid bepaalde! De zwaarste piloot mocht op pole starten, de lichtste piloot moest helemaal achteraan starten (dit zou dus normaal zoiezo een pak inhaalmanoeuvres met zich meebrengen).

Tot zover mijn optimistisch doel om de race te winnen. Ik schaafde dat dan maar wat bij naar; ik zou de snelste zijn van de race, en niemand zou in staat zijn om mij bij te houden. Ik wou een mooie inhaalrace rijden en in de top 5 eindigen.

Dit betekende dat ik vrijwel achteraan moest starten (P17), met lichtgewichten Shauni (P18) en Jochen V (P19) nog achter mij.

Voor mij stond Stefan (P16), met voor zich Babbel (P15). Kenny startte vanop P12 (dacht ik?), en Jochen startte vanop P10. Meer vooraan waren Benjamin en Knabbel te vinden.

(De 2 'beginners' werd de keuze gegeven, maar zij wouden zich niet echt mengen tussen de gevestigde waarden en kozen er voor om achteraan (P20 en P21) te starten.)

Het plan was, zoals Stefano ook opperde, om in de bumper van Stefan te blijven en ons samen een weg naar voor te banen. De start werd gegeven, en ik zat in Stefan zijn bumper. Die schoof echter de eerste ronde nog geen posities op, en ook de 2e ronde bleef hij hangen achter de piloot voor zich. Mijn kart ging echt super, en ik voelde dat ik stukken sneller was dan Stefan, en twijfelde wat ik zou doen. Ik moest echt gas lossen om Stefan niet te duwen, en besloot in de 3e ronde dan maar om mijn pitstop af te werken, en het plan van Stefano dus maar te laten voor wat het was, en mijn eigen race beginnen rijden.

Ik reed de pit binnen, en voor mij stonden Kenny en daarvoor Benjamin, die hetzelfde deden. Een vlotte pitstop voor mijn doen (samen met een spectaculaire pitstop van Kenny waarbij hij bijna zijn kart kwijt was ;D), en ik kwam terug op het circuit met enkele metertjes achterstand op Kenny. Een gap die ik, tot mijn verbazing, vrij snel toe reed.

Ik ging zo goed dat ik zowaar een inhaalmanoeuvre kon proberen op Kenny! Een beetje gedurfd, maar het lukte mij zowaar! Ik kwam voor Kenny te zitten, maar in de 2e bocht erna ga ik wat te wijd en kan Kenny zijn positie terugnemen.

Geen erg dacht ik, ik volg Kenny en ik probeer later op de race nog wel eens.

Ik kon Kenny makkelijk bijhouden (en hem wat vooruit duwen op de straights :p) (wat normaal ook geen sinecure is), maar bij het inhalen van de tragere/zwaardere piloten (die in hopen voor ons reden, aangezien zij vooraan gestart waren en wij vroeg gepit hadden) kon Kenny er op een of andere manier altijd vlotter voorbij dan mij. Ik verloor wat kostbare tijd bij het inhalen, en moest Kenny enkele meters geven.

Op een gegeven moment kwam Kenny bij AMG M, en door die te verrassen kon hij er zich ook voorbij werken. Een 2-tal rondjes later kom ik ook aansluiten bij AMG M, maar ik raak er niet voorbij. AMG M is een heel ervaren piloot die amper op foutjes te betrappen valt. Hij reed perfect de lijnen die hij moest rijden. Heel snel wanneer ik niet in zijn bumper zat, en heel defensief wanneer ik daar wel te vinden was...

Op een gegeven moment verlies ik een 20 à 30 meter door een tragere piloot in te halen, en op 2 rondes tijd kon ik het gat op AMG M weer volledig toerijden. Het waren zowat de eerste (en enige) 2 rondes van de race waar ik niemand vlak voor mij had, en ik kon rijden hoe ik wou. Ik perste er meteen een 40.2 uit als rondetijd, pakken sneller dan iedereen op dat moment.

Elke keer ik een gaatje moest toerijden gebeurde dat in the blink of an eye.

Ik heb uiteindelijk de hele race vastgezeten achter AMG M (ongeveer 20 minuten), en ik kon er onmogelijk voorbij. Ietwat verderop zag ik Kenny heel geleidelijk aan wat afstand nemen. Echt enerverend als je weet dat je sneller bent, en dat je oorspronkelijk mee was met Kenny.

Ik kon een 2 of 3 inhaalmanoeuvres proberen op AMG M, maar moest die telkens op tijd afbreken om erger te voorkomen. Ik gaf hem per ongeluk enkele tikjes, maar voor de rest werd er heel proper gereden.

Op het einde van de race naderden we nog op Knabbel, die op zijn beurt in de bumper van Jochen zat.
Ik zat de hele tijd ietwat geenerveerd aan m'n stuur te draaien, wetende dat ik stukken rapper was, maar er gewoon niet voorbij kon...

Stefano zag dit ook van aan de zijlijn, maar kon daar natuurlijk niets aan veranderen. Hij deed nog teken dat ik op P5 rondreed, wat ik eigenlijk moeilijk kon geloven.

Ik was ongeveer 3 kwart seconde per ronde trager toen ik vast zat achter AMG M (we draaiden gemiddeld 40.9).

Uiteindelijk werd ik inderdaad als 5e afgevlagd. Kenny won de race, met iets meer dan 3 seconden achter zich Jochen op een 2e plaats. Knabbel, AMG M en ik volgden bumper aan bumper. Babbel eindigde enkele meters achter mij, met Stefan in zijn zog op P7.

Ik was echt diep teleurgesteld. Ik was veruit de snelste van iedereen, de hele race lang, en ik was oorspronkelijk mee met Kenny (en zelf sneller dan hem), en die won de race nog ook!

Als je weet dat ik gedurende de hele tijd dat ik vast zat achter AMG M in totaal ongeveer 20 seconden verloor, en ik uiteindelijk maar op 5 seconden van P1 eindigde, kan je niet anders dan besluiten dat er meer in zat voor mij...

Ik had wel veruit de snelste ronde van iedereen (niemand kwam ook maar in de buurt van mijn 40.2xx die ik gereden heb in het begin van de race, in de enige 2 rondes waar ik vrije baan had). Kenny was de 2e snelste en die zijn rondetijd was zelf een kwart seconde trager dan de mijne (40.4xx).

(Met mijn snelste ronde was ik zelf sneller dan Mathias G die een 40.3xx wist te rijden tijdens de manche van de Kartgrid Cup, maar het moet wel gezegd worden dat zij op 80kg wedstrijdgewicht rijden ;))

Op zich geen slecht resultaat eigenlijk, als je er de extra punten voor de snelste ronde bijrekent, maar toch behoorlijk klote als je weet dat er zoveel meer had ingezeten.

Was er een normale qualify geweest, of had ik kunnen meeglippen met Kenny, of was ik zelf voorbij AMG M geraakt, dan had ik vrijwel zeker de race gewonnen met een hele voorsprong op P2. Mijn kart was echt super... I was going like a rocketship!

Ik was pakken sneller dan iedereen op de baan, en moest mij echt inhouden om niet de hele tijd iedereen te duwen. Ik reed de race de hele tijd op 90% om AMG M niet te veel te tikken. Klote gevoel als je op die manier vast zit achter iemand :p

Ik ben wat teleurgesteld in mijzelf dat ik mijn plaatswinst op Kenny niet wist vast te houden, en vooral dat ik op geen enkele manier proper voorbij AMG M raakte. Iedereen was er van overtuigd dat ik anders zoiezo P1 of P2 zou geworden zijn.

AMG M feliciteerde mij nog onmiddellijk na de race met de mooie en propere race die ik gereden had.

Anders bekeken reed ik dus wel een mooie inhaalrace (van P17 naar P5, het meest goedgemaakte posities van iedereen), en had ik m'n vooropgestelde doelen ook gehaald (sneller dan iedereen op de baan, en top 5 gehaald). Misschien had ik daar vooraf wel voor getekend...

Ik scoor dus wel redelijk wat puntjes, en samen met het feit dat Shauni een mindere kart had en 2 keer spinde (waardoor ze zowaar laatstes werd, achter Willy die ook éénmaal spinde), Benjamin ook een wat minder resultaat bijeenreed (kwam slechts als 13e over de finish), en ik 2 plaatsjes voor Stefan eindigde, valt dat vrij positief uit voor het klassement.



Ik loop uit op Shauni en nader wat op Stefan en Benjamin (die nu binnen handbereik ligt voor mij om de top 3 van het klassement eindelijk binnen te sluipen!). Enkel Kenny loopt nog wat verder uit, maar het is zoiezo al geen realistische optie om die nog bij te benen :)

Jochen doet ook een goede zaak door opnieuw 2e te eindigen (en opnieuw gebeurt dat bij een abnormale startvolgorde ;)), en zal zich nog kunnen gaan mengen met Knabbel, Babbel en Jerry W (en misschien zelf Shauni?) in het gevecht om P6 (of P5?) in het klassement.



Objectief bekeken kan ik niet echt ontevreden zijn met mijn bijeengesprokkelde puntjes, maar er zat gewoon veel meer in. Het moest een overwinning geworden zijn! Ik verliet de karting dan toch ook zichtbaar wat teleurgesteld, maar aan de andere kant voelde het ook niet slecht om veruit de snelste te zijn :)



Op naar de volgende, waar mijn doel zal zijn om de top 3 van het klassement binnen te duiken :)

golf-initiatie

Een tijd geleden had ik me kort wat zitten verdiepen in de golf-sport (vooral nav. het hele gedoe rond Tiger Woods denk ik), en toen dacht ik dat ik dat ook wel eens zou willen proberen; 'grote' golf. Verder dan enkele tientallen partijtjes minigolf (waarvan amper ééntje de voorbije 10 jaar denk ik) ben ik nog niet geraakt :)

Jammer dat de drempel naar de golfsport vrij hoog is, en je dat niet echt 'zo gewoon eens' kan proberen, zonder lid te zijn van een club en/of je eigen materiaal te hebben.

Geheel toevallig las ik dan enkele dagen later in de krant dat de Vlaamse Vereniging voor Golf campagne voerde om meer mensen aan te trekken, en dit doormiddel van 'Start To Golf' (site), naar analogie van 'Start To Run', en opnieuw met onze sportieve BV Evy Gruyaert.

Het is blijkbaar (gelukkig :p) niet hetzelfde concept als bij 'Start To Run', maar hier ging het om een initiatiedag waarbij je gratis kon kennismaken met de golfsport, in een heleboel golfclubs verspreid over gans België.

We schreven ons in en kozen daarbij voor 'Executive Club Private Golf Zwijnaarde', en voorbije zondag was het moment van de golfinitiatie aangebroken.

Het weer zat in elk geval al mee zondag, en al vrij snel kregen we een joviale begeleider mee die ons de kneepjes van het vak zou leren toelichten.

De initiatie duurde een uur, en we mochten 'proeven' van 3 verschillende 'disciplines', en ondertussen kregen we hopen uitleg over alle types clubs, banen, slagen, ..., en kregen we al onze vragen beantwoord.

We mochten de 'full swing' (de 'opslag' zeg maar :p) proberen, 'chippen' (afstand van een 20-tal meter, de bal in een boogje om normaal op de green te krijgen) en 'putten' (de bal vanop de green in de hole proberen te krijgen; eigenlijk vergelijkbaar met minigolf zonder hindernissen ;D).

Putten ging vrij goed, chippen vond ik al moeilijker om de bal de juiste richting (en afstand) uit te laten gaan, en bij een full swing was het al moeilijk genoeg om uberhaupt het balletje te raken...

De positieve punten aan golf zijn wat mij betreft vooral dat het echt zalig is als het mooi weer is, in de groene natuur met het zonnetje dat schijnt... Bovendien kan je gewoon 'tegen jezelf' spelen om je handicap trachten te verbeteren, maar je kan ook gelijk tegen wie spelen (maakt niet uit hoe goed of hoe slecht je tegenstander is, door het systeem van de handicap is het eigenlijk toch altijd gelijk-opgaand, en moet je je eigen niveau halen om te presteren).

Golf is dé populairste balsport over de hele wereld gezien (vooral in de USA en de UK), en je hebt ook op alle mogelijke locaties in bijna alle landen golfterreinen beschikbaar...

Het feit dat de sport in België nog niet massaal populair is (al zijn er wel om en bij de 50.000 leden en heb je een heleboel golfterreinen in gans België) ligt volgens mij vooral aan het feit dat golf nogal een elitaire uitstraling heeft, en velen zien het als iets wat voor mensen op leeftijd is.



Ikzelf heb in elk geval nog wat meer oefening nodig, maar dat komt er natuurlijk niet zomaar van, en mezelf lid maken of lessen volgen ben ik ook nog niet meteen van plan. Misschien komt er ooit wel nog een vervolg aan het golf-verhaal, op welke manier dan ook, maar ondertussen hou ik het toch bij het occasionele recreationele minigolf :)

Toch blij dat ik eens van 'echte golf' kunnen proeven heb!



Meer info: Wikipedia .nl, Wikipedia .en

M!LF foutje?

Voorbije maandag was het de 7e en voorlaatste aflevering van het 2e seizoen van M!LF.
In een deel van het programma gaan ze op zoek naar 'de nieuwste man ter wereld', waarbij ze dus eigenlijk de persoon zoeken die minst goed is in typische mannenzaken.

Elke week is er een wedstrijd waarin ze iets zogezegd typisch mannelijks moeten doen, en de winnaar valt af (logisch, want hij is dan wel goed in de 'mannelijke test').

Deze week was de test; op 5 minuten tijd zoveel mogelijk bijkomen (in gewicht dus). ('Mannelijk' omdat mannen goed kunnen eten of zich volproppen, ofzoiets.)

De 3 kandidaten nog in de running waren Erik Van Looy, Adriaan Van den Hoof en Luk Wyns.

Ze werden gewogen in gewone kledij (hemd of t-shirt) en hun gewicht werd genoteerd.
Daarna werden ze voor 5 minuten losgelaten in een supermarkt waarbij ze dus zoveel mogelijk (in gewicht) voedsel tot zich moesten zien te nemen (enkel eten, drinken was niet toegelaten).

Ze gebruikten elk een andere strategie; Adriaan zocht zwaar en vettig voedsel (bouletten, ...), Erik hield het bij koekjes (omdat hij naar eigen zeggen echt goed is in koekskes eten), en Luk deed wat ik ook zou doen; voeding die veel vocht bevat (bananen, komkommers, wortels) (en een blikje Zwan-worstjes 'omdat hij dat graag eet' :p).

Na de vreetbui werden ze weer gewogen en wat bleek;
Adriaan was slechts 650 gram bijgekomen, Luk 1350 en Erik 1450.
Wat heb ik echter opgemerkt; toen ze Erik wogen had hij een dikke fleece-pull boven zijn hemd aan, en die had hij bij de initiële weging niet aan. Als de organisatie dit niet gemerkt heeft bij de wegingen, dan lijkt het mij ergens wel logisch dat Erik het meest bijgekomen is, aangezien zo'n trui volgens mij toch wel makkelijk voor een halve kilo kan tellen. (Tenzij ze de trui er ook bij gewogen of bij gerekend zouden hebben bij de initiële weging, maar dat lijkt me sterk.)

Erik werd dus als winnaar naar huis gestuurd, maar volgens mij had dit eigenlijk Luk moeten zijn. Wetenschappelijk gezien is het ook veel logischer dat vochthoudende groenten en fruit je op korte termijn veel zwaarder maken (vooraleer je het vocht weer afscheidt) dan kleine droge koekjes...

Ik ben het niet zeker, maar wou het toch maar even opmerken, en wie weet zijn er nog andere kritische kijkers die hetzelfde gezien hebben :p

karting; 24u FKI; voorbeschouwing

Eventjes een korte voorbeschouwing op wat er dit weekend (24-25 april 2010) voor ons zit aan te komen;

Dit weekend gaat de 15e editie van de 24u van FKI Machelen door. Het is al jaren de meest gerenommeerde endurance race met huurkarts die er is. Alles wordt zo eerlijk mogelijk gemaakt door het reglement (lengte van de pitstops, minimaal aantal pitstops, minimumgewicht, kartwissels, ...), om geen enkel team trachten te bevoordelen, en het eindresultaat vooral te laten afhangen door de kwaliteiten van de piloot (snelheid, consistentie, uithoudingsvermogen) en de strategie.

Het was oorspronkelijk (in december) Kristof zijn idee om er aan mee te doen, en hij slaagde er in om ons er ook warm voor te krijgen :)

We moesten wat zoeken naar teammates, en de enige zekerheden die er we van in het begin hadden waren; Kristof - Jochen - Stefan en ik.

Ronny, de hoofd-marshall van JPR, zag het zitten om ons wat te steunen, en was blij dat 'JPR' weer als naam vertegenwoordigd zou worden op de 24u van FKI (in 2004 won het team van JPR zelf, maar dat waren andere tijden met een heel andere bezetting (en outdoor-rijders ;)).

Begin januari gingen we een eerste keer oefenen (een wet-race weliswaar), en enkele weken nadien werden we al overvallen met slecht nieuws; Kristof had een soort hernia opgelopen bij een ski-ongeval, en was tenminste out tot begin mei 2010 (op doktersadvies), en moest dus afzeggen voor de 24u :(

Ondertussen konden we wel Roel warm maken om mee te doen (nadat die zelf geen volk genoeg vond om een eigen team te vormen), en ook Erwin (Babbel) zag het wel zitten. Toen we Kenny vroegen ging die onmiddellijk akkoord, waardoor we in het beste geval dus al met 6 piloten waren, wat dergelijke endurance race toch waarschijnlijk haalbaar moet maken.

De volgende oefensessie zat er aan te komen, en met ons 5 (Erwin was afwezig) trokken we nogmaals naar FKI, waar we deze keer ook de organisator/eigenaar leerden kennen die ons verzekerde dat het er goed genoeg uitzag om de 24u mee te doen :)

Slechts een 2-tal weken later opnieuw slecht nieuws; Roel had een nierscheur opgelopen bij een ski-ongeval, en mag dus ook voor enkele maanden niet meer in een kart kruipen, en moest dus ook afzeggen voor de 24u!

(Skiën, leuk hé... :p)

Ondertussen had Erwin wel bevestigd, maar daardoor waren we nog steeds maar met 5, wat ik persoonlijk nog net iets te weinig vind voor ons om een 24u tot een goed einde trachten te brengen.

Toen we tijdens de 7e manche van het clubkampioenschap op JPR zagen dat AMG M en AMG T nog eens kwamen meerijden zag ik de kans om hen een voorstel te doen ;) Zij waren vrijwel onmiddellijk akkoord, en zouden dus onze 6e en 7e piloot worden voor de 24u.

Als extra piloten dachten we eventueel nog aan Knabbel en Benjamin, maar zij hadden al andere plannen waardoor het niet evident wordt voor hen om een stint te komen meerijden.

Ondertussen werd er nog wat geoefend op FKI (sommigen al wat meer dan de rest), de laatste voorbereidingen worden getroffen en planningen worden uitgewerkt ism. met Ronny, wat ons zou moeten klaarstomen voor onze eerste deelname aan een lange endurance-race, die we hopelijk tot een goed einde brengen :)

Als team-manager rekenen we vooral op Stefano en Roel, die normaal gezien beide deels aanwezig zijn, maar daarnaast zullen ik en Jochen ook proberen de troepen wat in goede banen te leiden, en eventueel komt Kristof ook nog eventjes af en kan Willy hier en daar nog wat helpen wanneer hij niet moet vlaggen (hij is marshall op het circuit gedurende de nacht).



Wij rijden dus waarschijnlijk onder naam van 'JPR' of of 'JPR Belgium' of 'JPR Traxxis' oid.
Op zaterdag om 10u00 beginnen de trainingen, gevolgd door de qualificatie en de race.
De finish is op zondag om 14u00.

Heel wat namen uit de top van het belgische indoorkarting-wereldje zullen aanwezig zijn, enkele sterke thuisrijders van op FKI maken een ploeg (en worden hierdoor ineens logischerwijs tot topfavorieten gebombardeerd), en ook de ploegen die afgevaardigd werden door de mensen van de karting in Mol zullen trachten een hoofdrol te spelen.



Naar mijn eigen bescheiden visie zou ik graag voor een 'top 50%'-positie gaan, en dus in de eerste helft van het pak finishen (normaal gezien zullen er 24 teams zijn dit jaar, dus zou ik op top 12 durven hopen). Ik hoor vanalles, en sommigen schatten onze kansen veel hoger in, terwijl anderen toch net iets pessimistischer blijven. Moeilijk in te schatten vind ik. Misschien worden we wel laatste... We zijn bij de weinige teams waarvan de piloten zelden op FKI gereden hebben, en zowat het enige team bij wie het voor de piloten de eerste 24u-race is (om een idee te geven; mijn langste race tot nog toe was een 4u race, dit wordt dus 6 keer langer :)).

Ik denk dat onze grootste 'vijand' de vermoeidheid, uithouding en concentratie (en eventueel zelf het gebrek aan ervaring met de karts en het circuit van FKI) worden, eerder dan de andere (snellere) piloten, en hoop natuurlijk dat we gespaard kunnen blijven van mechanische pech of straffen (wat zou resulteren in katastrofaal tijdverlies). Waarschijnlijk wordt het mooi weer, dus zal er niet in de regen (en dus ook niet op natte ondergrond) gereden moeten worden, wat ergens ook wel in ons voordeel speelt (we hebben nog niet echt veel ervaring in de regen, dus zouden nog trager zijn dan de tegenstand (zeker de thuisrijders op FKI)), maar aan de andere kant is rijden in de regen wel minder lastig (fysiek gezien dan, niet qua concentratie) waardoor we het misschien langer zouden kunnen volhouden :p



We maken er in elk geval het beste van! Het zal ongetwijfeld moeilijk worden, zo goed als iedereen is het er over eens dat het de meest competitieve wedstrijd van het seizoen is...
Benieuwd!


Voor de geïnteresseerden;
Tijdens het weekend zal de wedstrijd ook via het Internet te volgen zijn; hier het scorebord en hier de live webcam(s) :)

pct

Een kleine redeneeroefening omtrend het taalgebruik rond percentages;
Stel dat de intrest van een lening omhoog gaat van 2% naar 3%, hoe zeg je dat dan correct?

De intrest is eigenlijk gestegen met 50% (want 3 is 150% van 2), maar bijna iedereen zal zeggen dat de intrest met 1% gestegen is (3-2=1).

Dit laatste klopt natuurlijk hoegenaamd niet (want dat zou dan een rente van 2,02% opleveren). De correcte term hiervoor is 'procentpunt'.

Bv.: De rente op een spaarboekje daalt van 2% naar 1% --> De rente is gedaald met 1 procentpunt (en eigenlijk met 50%, niet met 1%).

("gestegen met X procent" beschouwen we als hetzelfde als "een stijging van X procent")

één-foutje

Kort;
Gisteren aflevering 8 van De Kinderpuzzel.
Er was een bepaalde 'proef' waarin op een bepaalde manier 1 game getennist moest worden tegen Sabine Appelmans.

In het tennis wordt een 'game' behaald wanneer een speler 4 'points' heeft, en de score loopt daarbij van 0 naar 15 naar 30 naar 40. Bij het 4e punt is het 'game' dan behaald.
In De Kinderpuzzel gingen ze echter verder naar 45 en 60, waarbij er dus 5 punten behaald moesten worden om een game te winnen (en dan ook nog eens de 60 op het scherm kwam, terwijl normaal de 45 niet eens zichtbaar is).
Op zich maar een kleine fout natuurlijk, en op die manier duurt het spelletje ook iets langer, maar als je zoiets doet met een gerenommeerde waarde uit het tennis-wereldje als Sabine Appelmans, dan zou ik toch wel denken dat het tenminste op een correcte manier gebeurt...

Jammer maar helaas.

(meer info over de puntentelling bij het tennis; Wikipedia)

quote

Negerinnen zijn wilde beestjes

Jef Geeraerts, schrijver, in Ter Zake op Canvas waarin hij terug naar het koloniale Congo trekt

karting; JPR kampioenschap 2010/08

Eergisteren reden we reeds de 8e manche van het JPR clubkampioenschap 2010, waarmee we tevens in de 2e helft van het voorjaar beland zijn.
Om volledig te zijn moet ik eigenlijk 14 uur vroeger beginnen. Ik voelde mij 's morgens maar een hoopje miserie. Na de nacht ervoor ook amper geslapen te hebben was het weer van dat geweest. De hele nacht wakker gelegen met keelpijn en hoofdpijn, en verstopte luchtwegen. Ik besloot zelf om niet te gaan werken. Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik ooit nog eens een dag thuisgebleven ben van werk of school wegens ziekte, maar het was in elk geval jaaaaren geleden. Tot nu dus.
Thuis wat proberen rusten overdag, maar dat hielp niet heel veel. Enkele pijnstillers later voelde ik me al iets beter, maar nog verre van fantastisch. Ik ging zoiezo wel afzakken naar de karting omdat er nog wat zaken besproken moesten worden ivm. de 24u die er aan zit te komen, en ook gewoon om bij mijn maten te zijn :p
Aanvankelijk wist ik nog niet zeker of ik zou karten. Mijn moeder verklaarde me zot en mijn vader dacht dat het geen fantastisch idee was. Misschien niet geheel onterecht. Het verstandigste in zo'n situaties is waarschijnlijk om gewoon vroeg onder de lakens te kruipen. Soit :p

Toegekomen op de karting was er nog niet zo heel veel volk, maar toch wel enkele nieuwe (maar niet onbekende) gezichten; onder andere het BlueStar-team uit Kortrijk was afgezakt (Kenny G, Gregory L, Steven T, Justine VW), en ook Daan V was aanwezig, bij wijze van oefening voor de Kartgrid Cup manche die binnen 2 weken op JPR verreden wordt.
Dimitry was ook opnieuw van de partij, en Belle zou ook eens komen meerijden (nu het paasvakantie is heeft ze eens tijd), zij het wel bij de beginners, waarvoor ook Dries en Dieter weer van de partij waren.
Zij hadden trouwens ook al een opwarmingsheat gereden waarbij ze tijden van 42.28 en 42.27 wisten te draaien, opnieuw heel dicht bij mekaar dus.
Davy zou ook terug bij de beginners meerijden (nadat het hem vorige week bij de gevorderden niet zo goed af ging), wat hun deelnemersveld op 12 piloten bracht, iets minder dan vorige keer.
Vrij 'gewone' wedstrijd hier.
Meteen viel op dat Belle vrij goed meekon. Vast en zeker een hele opsteker voor haar, na gewoon te zijn om achteraan te bengelen tijdens andere races. Ze reed de 6e tijd in de qualify. Dries en Dieter stonden klaar als 8e en 10e (dacht ik) voor de stilstaande start.
Ook Willy was weer paraat als gelegenheidsfotograaf van dienst :p
Ik heb opnieuw enkel het begin van de race goed kunnen volgen, maar blijkbaar werd het toch een vrij goede race voor de gekenden. Belle slaagde er zowaar in om op het podium te eindigen met een 3e plaats! Proficiat :) Dries en Dieter werden 7e en 8e (ofzo?), met snelste tijden van 41.99 en 42.00, waaruit dus opnieuw blijkt dat zij 2 heel erg aan elkaar gewaagd zijn (en bovendien redelijk wat progressie boeken, als je het mij vraagt). Alleen jammer dat het hen redelijk wat tijd kost om op tempo te raken, waardoor ze in de qualify en in het begin van de race vaak onnodig plaatsverlies lijden.
Ik had hen op voorhand opgegeven om Belle bij te blijven, maar dat zat er jammer genoeg voor hen niet in deze keer :)
Eric W reed mee als pace-setter en klokte (logisch) de snelste tijd bij de beginners met een 40.7. De rest van de top draaide gemiddeld vooraan in de 41 seconden, met hier en daar een uitzondering.

Tijdens de beginnersrace had ik nog de hele tijd staan twijfelen of ik zou deelnemen aan mijn race of niet. Ik voelde me verre van super, en vreesde ervoor dat ik het niet lang zou uithouden (kon niet vlot ademhalen), of gewoon ondermaats zou presteren.
Benjamin, Stefano en Jochen zeiden één voor één dat ik er zoiezo best aan deed om mee te doen, en wat puntjes trachtte te sprokkelen. Elk puntje kan welkom zijn, en het kan er op aan komen op het einde van het seizoen, afhankelijk van welke eventuele slechte prestaties of pech-situaties zijn nog kunnen voordoen. Op zich hebben ze gelijk natuurlijk, en aangezien ik er nu toch was besloot ik om mee te doen en mij te gaan inschrijven.

Bij de inschrijvingen bleek ondertussen dat het om een team-race zou gaan, omdat we met 22 deelnemers waren. Er zouden dus 11 teams van 2 gevormd worden, waarbij we zelf in de mate van het mogelijke onze teammate mochten kiezen. De organisatie ging er van uit dat ik met Stefan zou samenrijden, maar ik wou dat toch eerst eens gaan afchecken met hem, omdat ik niet zeker was of Stefan wel met een 'zieke' piloot als mij wou rijden, omdat hij zo misschien redelijk wat punten kon mislopen. Bovendien had Kenny V (ik zal deze keer Kenny V schrijven, omdat er ook een Kenny G meedeed :p) ook nog geen teammate, en voor Stefan zou dat natuurlijk de gedroomde teammate zijn. In dat scenario zie ik die 2 echter waarschijnlijk nog verder uitlopen op mij, maar als ik samen met Stefan reed kon ik ook zoiezo geen punten goedmaken op hem...
Niemand zag er echter een probleem in, en ik besloot om toch deel te nemen als Stefan zijn teammate. In deze situatie is het misschien nog zo slecht niet dat het een team-race is, want als ik het niet meer zou volhouden wegens mijn verre-van-100%-in-orde-gevoel kon ik het stuur aan Stefan overdragen.
Kenny V opperde voor een team-verdeling volgens lot-trekking, maar met dat idee kwam hij jammer genoeg iets te laat. Hij wou vooral graag eens een uitdaging, waarbij hij geen saaie race van start tot finish eenzaam en alleen aan de leiding zou rijden, en meer positiewissels tussen de teams.
Kenny V kreeg Philip V als teammate, iemand die zeer snel kan zijn met een goede kart (cfr. vorige week), maar helemaal niet het maximum kan halen uit een iets mindere kart.
Jochen reed in team met Kurt W, iemand waarmee hij al menig maal heftige battles kon uitvechten en dus ongeveer op hetzelfde niveau zit. Shauni koos voor de gelegenheid Benjamin als teammate, waardoor ze dus duidelijk het maximum van punten voor ogen had. Knabbel en Babbel, AMG T en AMG M, en ik en Stefan waren de logisch gevormde teams. (Voor de rest nog 2 BlueStar teams; Gregory met Justine en Steven met Kenny G, Daan die een team vormde met Dimi, Rodney die met Bjorn gekoppeld werd en Jerry die samenreed met Willy.)

Het betrof een vrij normale race (maar dus een teamrace; 10' qualify en 60' race), maar waarin wel 3 keer een pitstop gemaakt zou moeten worden (waarbij minstens 1 pitstop dus een pilotenwissel is).
Nog vlug een pijnstiller geslikt en wat energie opgedaan, om er het beste van proberen te maken.

Stefan zou de qualify voor zijn rekening nemen maar zou vlak voor het einde binnenkomen zodat ik de start kon nemen. Op die manier kon ik de eerste stint rijden, en kon ik gelijk wanneer stoppen wanneer ik zou voelen dat het niet meer ging, en het stuur aan Stefan geven.
Stefan reed al vrij snel een 40.91, wat goed was voor de 4e plaats op de grid. Hij kwam nog enkele keren dicht in de buurt maar wist toch zijn tijd niet meer aan te scherpen, iets wat mij logischerwijs ook niet lukte in de één enkele ronde die mij restte :)
AMG M reed de pole (indrukwekkend!), met in zijn zog Shauni. Tussen mij en Shauni stond Kenny G op de grid (prominent lid van het BlueStar-team en een van de beste allround piloten die er zijn, getuige ook zijn invalbeurt 2 weken geleden op FKI voor de Kartgrid Cup, waar hij 2e werd, vlak achter Mathias G). Achter mij stond Kurt W, met achter zich Gregory L (als aanvoerder van het 2e BlueStar-team (en ex-wereldkampioen indoorkarting in 2008)).

Het werd een vliegende start die vrij vlot verliep. AMG M kon wat uitlopen, en Kenny G en ikzelf werden aanvankelijk duidelijk opgehouden door Shauni. Kurt W moest achter mij een gaatje laten, maar toen die pitte in ronde 3 kon Gregory vrij snel de aansluiting vinden. Na enkele kleine foutjes moest ik Shauni en Kenny G laten gaan toen zij hun ritme vonden, maar eens ze 15 meter hadden kon ik de gap vrijwel gelijk houden. Ik vond dat onze kart echt niet goed optrok (weeral niet, voor de zoveelste keer op rij, je zou nog gaan denken dat het aan mijn perceptie van 'optrekken' ligt :p), waardoor mijn rijstijl dus een klein beetje aangepast moest worden. Een handvol rondes moest ik Gregory in mijn zog dulden, maar toen ik er in slaagde om een tandje bij te steken kon ik ongeveer gemiddeld een half metertje per ronde afstand nemen op hem.

Al vrij snel werd het een een behoorlijk eenzame race voor mij, met Gregory op een 5, dan 10, dan 15 meter achter mij. Ik reed redelijk constant en mijn rondetijden waren niet traag (gemiddeld rond de 40.5 - 40.6), maar ik merkte wel dat ik niet de snelste man op de baan was (op enkele tienden na). Ik reed enkele keren 40.44, 40.41, en het snelste wat ik uit de kart haalde was een éénmalige 40.37. Ik voelde me behoorlijk fit en ondervond weinig last van mijn 'ziek zijn', wat mij toch enigszins verbaasde. Ik vervolledigde mijn stint zonder te pitten, en gaf iets over halverwege de race het stuur over aan Stefan, met een vlotte pitstop.

Stefan raakte aanvankelijk wat moeilijk in zijn ritme. Na enkele ronden dook hij dan toch in de 40.x, maar zijn rondetijden zakten maar met mondjesmaat. Na een tijdje kon hij dan toch een vrij constsant gemiddelde van 40.7 draaien, met enkele keren 40.5x als uitschieters.
Op sommige momenten wat moeilijk om te zien wat de virtuele positie is waarin we rondreden omdat niet iedereen al evenveel pitstops gemaakt had, maar de posities van de top 5 bleven quasi gelijk.
Jochen reed ondertussen ook een ijzersterke stint waarbij hij regelmatig 40.4 draaide, en zelf een uitschieter van 40.207 reed! Hij werd echter rondgetikt toen Kenny G hem kwam dubbelen en verloor zo nog de 6e plaats aan Dimi.

Na de laatste pitstop van Stefan (waarin ik hem nog probeerde te waarschuwen voor Justine, die zijn rondetijden ongeveer wist te evenaren) kwam hij de baan op op P4, met Justine een 2-tal seconden achter hem op P5 en AMG T een 14-tal seconden voor hem op P3. Bleek echter dat beide nog een pitstop moesten maken, waardoor enkele rondes later het gat met Justine tot op een veilige 12-13 seconden vergroot was en het gat op AMG T tot een hoopgevende 3 seconden verkleind was!
Ondertussen wat staan klappen met oa. Gregory L en Kenny G, en die waren ook al aan het tellen en aan het rekenen geslagen voor de BlueStar-teams :p
In het begin van zijn stint was Stefan duidelijk wat trager dan AMG T, maar ondertussen leek het omgekeerd geworden te zijn. Metertje per metertje sloop Stefan nog dichter op AMG T, maar het verschil was te klein, en uiteindelijk kwamen we iets meer dan een seconde te kort... :)

Kenny G en Steven T wonnen de race, beide ijzersterk gereden en vooral Steven T (trouwens marshall in FIK Kortrijk) liet een ijzersterke indruk na. Hij reed ook de snelste ronde van de race, en reed als enige onder de 40 seconden; 39.935!
Benjamin had hun leiderspositie op het circuit nog uit handen moeten geven aan Steven, maar ze draaiden wel ongeveer dezelfde tijden, waardoor hij uiteindelijk als 2e eindigde op net geen seconde van de winnaars. Zijn snelste ronde was een 40.048.
AMG T werd als 3e afgevlagd op 17 seconden van de winnaar (met als snelste ronde 40.242), met Stefan er slechts 1.2 seconden achter (die mijn snelste ronde van 40.373 niet meer had weten verbeteren). Justine werd 5e op 12 seconden van ons.
Dimi had kunnen profiteren van Jochen zijn spin en wist hem met net iets meer dan een seconde voor te blijven voor de 6e plaats. Knabbel had een sterke dag maar Babbel was wat minder, waardoor ze slechts net Willy (die in een goede dag was) met een sterke Jerry als teammate konden voorblijven. Hekkensluiters waren Rodney en Bjorn, met daarachter nog Kenny V en Philip, die duidelijk een slechte kart hadden (waar Philip V zoals hierboven gezegd wat moeite mee heeft). Kenny wist uit hun slechte kart toch nog een heel respectabele 40.480 te persen, bijna een volle seconde sneller dan zijn teammate.
Op deze manier eindigt Kenny V de race zelf als laatste! Waarschijnlijk a first in zijn recente kartcarrière :p Maar hij was er niet treurig om.

Benjamin leek aanvankelijk wat teleurgesteld in zichzelf dat hij P1 nog uit handen had moeten geven maar was achteraf ook heel tevreden met P2, waar Shauni waarschijnlijk ook wel mee zal kunnen leven! ;) Benjamin reed zelf iets sneller dan lichtgewicht Shauni, en kon zeker tevreden zijn van zijn race wat mij betreft. Hij kon Steven T zijn tijden op het circuit evenaren.
Jochen was opnieuw heel gelukkig door een superkart te trekken (hij was voor de race al enthousiast toen hij merkte dat hij kart 5 zou krijgen), en was vooral tevreden met zijn snelste ronde (waardoor hij zich tevens het 3e snelste team van de dag maakte!).
De winnaars konden natuurlijk ook niet klagen van hun kart (nummer 15).

Goede en leuke race gehad, en ik ben meer dan tevreden. Ik had op voorhand gerust voor dit resultaat willen tekenen :p Ik had echt niet gedacht dat ik wegens mijn 'ziek zijn' zo goed ging kunnen rijden en vooral zo goed ging kunnen volhouden gedurende een halfuur.
Voor de rest ben ik ook nog blij dat ik zeker Stefan niet 'terughield' door een veel te trage teammate te zijn. Ik kon deftige tijden rijden met onze kart, en ging vandaag zelf iets sneller dan Stefan. Ik zou niet zeggen dat hij zonder mij pas 5e zou geworden zijn, maar onze voorsprong op Justine was toch minder geweest ;) Aan de andere kant heeft hij ons wel ook proper P4 op de startgrid bezorgd, wat ook niet onbelangrijk is (al had ik het gevoel dat ik vandaag ook een goeie chrono had kunnen rijden, ik was in mijn eerste rondes minstens even snel als de rest, op AMG M na).
We vallen wel net naast het podium vandaag, maar het scheelt maar 2 schamele puntjes dus zeker geen drama. Aangezien er toch geen prijzen per manche zijn; no harm done :p

Vlak na de race ook nog een mogelijke verklaring gevonden voor Stefan zijn ietwat mindere prestatie vandaag (hij reed zeker niet slecht, maar hij is van zijn eigen meer gewoon, en zat ook geregeld van nee te schudden in de kart waaruit bleek dat het zeker niet fantastisch ging); de stoel van onze kart bleek na de race veel verder naar achter te staan dan hoe Stefan hem aanvankelijk gezet had voor de qualify. Ik had de stoel in mijn stint niet verzet, dus indien hij verschoven is moet dat gebeurd zijn op het circuit of tijdens een pitstop. Hierdoor zat Stefan iets te ver van het stuur waardoor hij niet meer zo comfortabel zat. Ik kan niet zeggen of ik ook met de stoel wat meer naar achter reed want ik heb er echt niet op gelet (al denk ik eigenlijk van niet). Omdat ik iets groter ben zou ik hier ook minder last van gehad hebben natuurlijk. Luttele centimeters kunnen wel snel een verschil maken, en een goeie zitpositie is belangrijk. Het kan natuurlijk ook zijn dat die stoel pas na de race verschoven is (bij het uistappen bv.), of dat hij al van in de qualify zo stond, dus 100% zeker zijn we het niet, maar het lijkt wel een plausibele uitleg, maar een wereld van verschil had het niet opgeleverd, omdat het toch nog in eerste instantie de motor en de piloot zijn die de doorslaggevende factor zijn, en daarna pas de banden en de zitpositie :)


In het klassement doe ik objectief bekeken eigenlijk niet zo'n goede zaak. Stefan scoort logischerwijs evenveel als mij aangezien we een team vormden, dus met hem blijft het verschil voorlopig gelijk. Benjamin loopt wat verder uit, en Shauni komt wat dichterbij. Kenny reed een schrapresultaat dus als hij geen 2 races meer mist maakt dat voor hem niets uit.
Ik ben er echter van overtuigd dat de punten die ik scoorde mij later op het seizoen nog een voordeel gaan opleveren, en dat ik er dus goed aan gedaan heb door ondanks twijfel toch mee te rijden vandaag en een behoorlijk goede prestatie neer te zetten.
Ik sta nog altijd vrij stevig 4e, maar zou er toch nog graag in slagen om de top 3 in te duiken dit voorjaar, en vooral om Shauni achter mij te kunnen blijven houden! :)
Jochen doet een goede zaak en komt gevaarlijk dicht te staan bij Knabbel, Babbel en Jerry. Het wordt daar dus ook nog spannend.
We zijn nu voorbij halverwege het voorjaarsseizoen en voorlopig krijgen we grofweg 2 groepjes van 4 piloten (P1 tot P4 en P6 tot P9), met Shauni daartussen op P5 in het klassement.
Achteraan bij de vaste piloten hebben we dan momenteel Philip V, Rodney en Kurt DC (waar Kurt W ook zou bij horen had hij nog niet 1 race te veel gemist). Willy is de hekkensluiter van dienst :)
Het zou leuk zijn moest Roel S. vanaf volgende keer terug kunnen meedoen (en dus gebruik maken van zijn 3 schrapresultaten) maar dat zit er waarschijnlijk niet in. Jammer voor hem want hij had ook nog kunnen wedijveren voor een mooie plaats in de top 10, en zou beslist Jochen nog het vuur aan de schenen weten te leggen.


Na de race dan nog wat zitten napraten, en enkele zaken besproken ivm. upcoming races (100 miles Genk, 24u FKI). Samen met Ronny en nog enkele marshalls werkte Jochen aan een eerste planning voor de 24u :) Het komt dichter en dichter!

karting + hoofddoek = no go

Een moslima is omgekomen tijdens het karten. De hoofddoek van de jonge vrouw raakte verstrengeld rond de wielas van de gocart. De vrouw overleed aan een hartaanval.

bron: HLN.be

(Is wel in Australië. In België zijn sjaals enzo al lang verboden tijdens het karten (ook als gevolg van een ongeval waarbij een meisje in een coma raakte, maar waar het ondertussen weer prima mee gesteld is).)

Jezus... Gaan karten met een hoofddoek. Best. Idea. Ever.

Nog ne reden extra om die hoofdgordijnen te verbieden.