Vlak voor de start waren we met 15 piloten ingeschreven.
Dit was eigenlijk ideaal, want er waren slechts 17 karts die nog geen nieuwe bandjes gekregen hadden. Om het zo eerlijk mogelijk te houden willen ze natuurlijk iedereen op dezelfde banden laten starten. 2 van die 17 karts moesten echter nog een nazicht krijgen dus waren er maar 15 karts beschikbaar, en we waren exact met 15.
Grootste afwezigen waren Eric W (die op vakantie is), Dennis DB (die een Kartgrid Cup manche moest rijden in Poperinge), Nicolas L (geen idee waar die zat, misschien weer vergeten dat hij moest karten :p - hij was er zondag in Machelen ook al niet) en Knabbel (die had laten weten dat hij onderweg was, maar wat vertraging opgelopen had (hij moet dan ook van Nederland komen)).
In de korte briefing (heel korte briefing, gewoon vlug de belangrijkste dingen, ideaal wat mij betreft) bleek dat het een race in gewone richting zou worden (aangezien het afwisselend is konden we dat wel al voorspellen), voorafgegaan door 5 min qualify. Ook zou er 2 keer van de shortcut gebruik gemaakt mogen worden.
We staan klaar om de qualify te starten, en Babbel had zich in Knabbel zijn plaats gesteld om al enkele rondjes te rijden in afwachting op zijn kompaan die elk moment kon toekomen.
Vlak voor de start komen er dan ineens toch nog 2 man van de trap: Knabbel en Nicolas L.
Knabbel kleedde zich vlug om en stapte in de kart waar Babbel in zat, Nicolas moest nog een nieuwe kart krijgen.
Ze konden niet anders dan hem een kart toewijzen die al warm stond en die bovendien van nieuwe bandjes voorzien was... Jammer maar helaas.
Bleek al snel dat de nieuwe bandjes stukken sneller waren dan de oude bandjes. Nicolas reed makkelijk de pole! Bij mij ging het ook behoorlijk goed, en mijn hotlap was goed voor een 41.26x zag ik. Uiteindelijk resulteerde dat in een mooie P5, waar ik toch tevreden mee was.
Voor mij stonden Matthias M, Benjamin T, Bjorn V, en Nicolas L.
Knabbel startte op P6, Stefan op P7. Jochen had eens geen geluk met zijn kartje (al kon het slechter ook denk ik?) en startte iets meer naar achter deze keer.
Kenny zijn kart mankeerde blijkbaar tijdens de qualify, en hij moest van kart wisselen. Hij moest allerlaatste starten, maar kreeg ook wel een kart met nieuwe bandjes als vervangkart. Hij kon dus aan een leuke inhaalrace beginnen :p
De start van de race verliep vrij vlot.
Zoals gewoonlijk waren er sommige piloten die heel vroeg een shortcut namen, terwijl anderen er net voor kozen om dat niet te doen.
Nicolas reed al vrij snel los weg van kop af, en Matthias en Benjamin namen vrij vroeg een shortcut. Het gaatje van een 10-tal meter dat Bjorn op mij had kon ik geleidelijk aan verkleinen, en ik kwam in zijn bumper te zitten. We waren quasi even snel, maar tijdens mijn goede rondes voelde ik toch dat ik me een heel klein beetje moest inhouden om hem niet te raken. Wanneer ik een foutje maakte had hij echter meteen weer een metertje of 2 op mij dat ik weer geleidelijk aan moest toerijden.
Ikzelf had ondertussen een gaatje van een 10 à 15 meter op Stefan kunnen slaan, maar het werd niet echt groter meer. Onze tijden waren quasi gelijk.
Toen ik opnieuw in zijn bumper kwam besloot ik om een shortcut te nemen.
Bjorn was hier natuurlijk goed van op de hoogte aangezien hij vaak om keek, en ik verwachtte dan ook dat hij de ronde daarna ook de shortcut zou nemen, om mij in elk geval voor te blijven (aangezien hij op dat moment nog eens voorrang heeft ook). Ik hoopte dus ergens op een goede ronde van mij en een grote fout van Bjorn, maar dat was het geval niet.
Bjorn neemt zijn eerste shortcut en komt vlak voor mij de baan op, weliswaar aan hoge snelheid.
Enkele metertjes voor ons reed Jelle op weg naar de hairpin, en Bjorn besloot om zich er nog proberen tussen te gooien. Heel optimistisch manoeuvre vond ik, en het leek mij totaal overbodig. Voor mij was hij sowieso al. Jelle kon hem quasi onmogelijk zien afkomen, en sneed dan ook zoals normaal zijn bocht aan. Bjorn rijdt volop in z'n zij, en ze komen alle2 vrijwel tot stilstand te staan. Ik kon zelf ook niet meer volledig stoppen, en gaf Bjorn een redelijke tik bij het uitkomen van de bocht. Een beetje bizar gedoe vond ik...
De ronde erna bleek dat we hierdoor net geen 3 volle secondes verloren waren (zowel ik als Bjorn (en Jelle ook natuurlijk)).
Indien ik hier plaatsen door zou verliezen zou ik de schuld volop bij Bjorn zijn te optimistische manoeuvre leggen (weliswaar gewoon een race-incident zonder kwaad opzet, dus niet zooo erg :)).
Ik vreesde er namelijk voor dat door dit manoeuvre mensen als Stefan, Matthias en Benjamin ons voor konden zijn... Zij reden immers niet ver achter ons op dat moment. Ik besloot om m'n 2e shortcut dus nog een heel stuk uit te stellen en hoopte op het beste. Bjorn deed dat niet en nam onmiddellijk zijn 2e shortcut. Hierdoor had ik vrije baan, maar door het incident van de ronde voordien zat Stefan wel maar op een luttele 2 à 3 meter meer.
Ik begon wat na te denken, maar verloor hierdoor ook wat concentratie, en door enkele kleine foutjes kwam Stefan vrij snel in mijn bumper te zitten.
Ik begon redelijk defensief te rijden (niet heel traag, maar toch zeker een kwartseconde per ronde trager dan normaal - we reden nog 41.3 - 41.4 terwijl we daarvoor rond de 41.1 reden). Stefan was ongeveer even snel als mij, maar als hij voor mij wou eindigen moest hij mij zo goed als zeker op circuit pakken en niet door de shortcut - aangezien ik track position had en de shortcut in deze richting voorrang heeft kon ik zijn shortcut sowieso coveren in de ronde erna (net zoals Bjorn bij mij deed). Ik moest dus sowieso Stefan trachten achter mij te houden, of hij had dit voordeel, en zou vermoedelijk ook voor mij eindigen.
Stefan besloot hierop om zijn 2e shortcut te nemen. Ik wist echter dat hij hierdoor vlak achter Bjorn terecht zou komen, en zag dit dan ook letterlijk gebeuren. Hierdoor besloot ik natuurlijk om mijn 2e shortcut niet meteen te nemen, maar nog een heel stuk te blijven doorrijden, in de hoop dat Stefan en Bjorn wat begonnen battlen en zo wat tijd verliezen, en ik voor hen de baan op kon komen bij mijn 2e shortcut.
Ik had weer vrije baan en moest niet meer defensief beginnen rijden. Ik stak een tandje bij en focuste me extra (meer dan wat meestal mijn focus-gehalte is :p) en reed enkele strakke snelle rondes. Het was pushen om onder de 41 te raken, maar sporadisch lukte het me wel.
Op een gegeven moment zag ik zelf een 40.86x verschijnen - wat achteraf ook mijn snelste ronde bleek te zijn. De ronde ervoor had ik Stefan een 41.3x zien rijden (ik keek zowat elke ronde naar zijn rondetijd, om het verschil te kunnen inschatten), dus ik hoopte dat ook Bjorn een iets mindere ronde achter de rug had (daarvoor reden ze 41.0 - 41.1), dus ik dacht 'nu is het moment!'.
Met een nu-of-nooit gevoel gooide ik me in de shortcut, en ik zag Bjorn van links komen. Ik had voorrang en had net enkele metertjes goed gemaakt, dus Bjorn kon niets anders doen dan me langs zij zien passeren en in mijn achterbumper aansluiten, met oa. Stefan in zijn zog.
Ik moest een 3-tal rondes echt defensief gaan op de gevaarlijke punten, en had zelf de tijd niet meer om naar mijn rondetijden te kijken. Ik denk dat die zowat rond de 41.4 - 41.5 lagen op dat moment. Ik had een klein treintje achter mij, dat ik natuurlijk wat ophield door het defensief rijden, maar het was dan ook op positie, en de race liep op zijn einde. Ronny hield alles nauwgezet in de gaten om te kijken of alles wel clean gebeurde, en dat was zeer zeker ook het geval.
Slechts 1 keer heb ik een klein tikje van Bjorn gevoeld, en anders helemaal niets, ook al kon hij rapper. Ik moest er gewoon voor zorgen dat hij zich er niet naast kon zetten :)
Na enkele rondjes kon ik een klein gaatje slaan van een meter of 2, maar de ronde daarna maak ik een grote fout aan de pit-entrace (mijn grootste fout van de race denk ik), en ik verlies redelijk wat tijd (vooral door het gebrek aan snelheid op de lange straight die daarop volgt). Bjorn zat meteen weer volop in m'n bumper, en ik moest weer heel defensief gaan.
Ineens zie ik Nicolas terug op de baan komen nadat hij een shortcut nam. Ik dacht nog eventjes; "tiens, dat is hier toch niet op positie hé?", want in dat geval had ik zonder het defensieve rijden misschien zowaar nog de leiding kunnen nemen!
Bleek echter niet waar te zijn, want Nicolas was de hele race al pakken sneller dan iedereen onderweg (hij reed 40.6x etc.), en moest nog zijn 2e shortcut nemen ook. Hij had dus een volle 13-14 seconden voorsprong op ons - het treintje dat vocht voor P2.
De race liep op zijn einde, en toen de marshall klaar stond om af te vlaggen dacht ik elke ronde; vlag nu toch af!
Na 3 rondjes was het dan zo ver en werd ik als 2e afgevlagd! Nog steeds met Bjorn in m'n zog.
Meteen elkaar een hand gegeven vanuit de kart - uit appreciatie voor de mooie race die we hadden.
Kenny, Matthias en Stefan vervolledigden de top 6. (Matthias was blijkbaar voorbij Stefan kunnen sluipen toen die ruimte liet voor Kenny die net zijn 2e shortcut genomen had - een beetje onfair volgens Stefan, maarja (geen idee ik heb het niet zien gebeuren)).
Kenny reed een ijzersterke race dus, van 16e (laatste) naar de 4e plaats. Hij zei ook dat hij een heel leuke race achter de rug had met veel inhalen :)
Nicolas reed met zijn kart met nieuwe bandjes een 40.65 als snelste ronde. Ik dus 40.86, en Kenny (ook op nieuwe bandjes) was de 3e snelste van de dag met een 40.88.
Heel blij met mijn podiumplaats natuurlijk, en extra blij omdat ik er echt voor gevochten heb en daarbij een heel mooie race gereden heb! Al zeg ik het zelf. De juiste tactische beslissingen, en snelle rondjes wanneer het nodig was (niet evident om nog serieus na te denken terwijl je aan het karten bent en geen foutjes mag maken - wat een luxe, die team-radio bij de F1 :p). Heel tevreden! :) Mij nog maar een handvol keer zo goed gevoeld na een race denk ik :)
Na de race reden oa. Brian, Benjamin en Matthias ook nog eens een heat met die kart van Nicolas - met nieuwe bandjes. Zij reden respectievelijk een 40.7x, 40.47 en 40.63 (niet per se op 85kg natuurlijk, al zal het niet zo veel gescheeld hebben (zeker bij Matthias niet)).
Ik deed hierop nog één rondje om zelf ook eens het verschil te kunnen ondervinden - of het daadwerkelijk zoveel scheelt... En inderdaad, zelf in dat ene rondje kon ik al voelen dat het anders rijden is. Veeeel meer grip (je moet minder remmen). Ook grappig dat die nieuwe bandjes een ander geluid maken wanneer ze piepen (en ze piepen vaker :)).
Volgens de marshalls zou het tot een volledige seconde kunnen schelen in rondetijd tussen de oude en de nieuwe banden, maar ik denk dat een halve seconde dichter in de buurt komt :)
En als Nicolas elke keer trakteert als hij een race wint mag hij van mij vaker winnen ;)
Op naar de volgende! Ik ben benieuwd naar de eerstvolgende race waarop iedereen op deze bandjes rijdt :) (en vooral ook de rondetijden dan :p 39.x here we come? :p)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten