karting; Miss Sports Belgium 3u-race

Gisteren hebben we met ons vaste 'Traxxis racing' team (Jochen, Stefan en ik) meegedaan aan een race van 4Ever Karting, de jaarlijkse Miss Sports Belgium 3u race.
De organisator heeft een vrij goed contact met de organisatie van Miss Sports Belgium, en elk jaar zijn er normaal gezien 2 teams van de finalistes die ook deelnemen aan de race.
Ik zeg 'normaal gezien' omdat het dit jaar blijkbaar niet het geval was. De avond voor de race kreeg Frederik van 4Ever Karting een telefoontje van de organisatie van Miss Sports Belgium met de mededeling dat de meisjes niet aanwezich mochten zijn wegens juridische problemen met de sponsors, ofzoiets. Frederik kon dus niet anders dan zich te verontschuldigen voor de eerste keer dat er geen Miss in spe kon meerijden, maar het was natuurlijk te laat om de wedstrijd in zijn geheel af te zeggen.
Dan maar een Miss Sports Belgium race zonder enige deelnemers van Miss Sports Belgium :p
Er waren wel 2 andere meisjes aanwezig tussen het pak kartende mannelijkheden, dus dat compenseerde misschien nog een heel klein beetje.

Vrijdag zei ik tegen mijn teamleden dat ik voor het podium wou gaan. Zij wouden dat natuurlijk ook proberen, al zou dat natuurlijk niet makkelijk worden, en had Jochen misschien de lat liever wat lager gelegd, vooral aangezien hij nog nooit op het nieuwe circuit te JPR Sint-Niklaas gereden had.
Hij twijfelde om nog eens te gaan rijden op voorhand, maar we besloten dat hij wat extra tijd van ons zou krijgen in de qualify van de race om zich het circuit zo ietwat eigen te maken.

Jochen wil het echter steeds zo goed mogelijk doen, en wou niet half voorbereid naar de wedstrijd komen. Aangezien hij zelf zegt dat hij altijd iets meer tijd nodig heeft om te wennen aan een nieuw circuit lastte hij toch nog een trainingssessie in op zaterdagavond, samen met Stefan, om zo het nieuwe circuit te leren kennen. Jammer genoeg kon ikzelf hier niet aanwezig zijn :p
Op voorhand hoopte ik dat hij tijdens de race op zondag rond de 42.75 zou kunnen draaien, terwijl hij zelf zei dat hij al tevreden zou zijn met een tijd onder de 43.0. Groot was dan ook mijn verbazing toen hij mij zaterdagavond liet weten dat hij tijdens zijn trainingssessietje (en dus tevens eerste kennismaking met het nieuwe circuit) liet weten dat hij toen reeds 42.75 gereden had. Veelbelovend dus :)

Aangekomen in de cafetaria eens rondgekeken wat de concurrentie zowat was, en er waren toch heel wat bekende gezichten aanwezig, waar ook goede piloten tussen zaten (#spencer# en #joe#, AMG M en AMG T, een sterk team van 4Ever Karting waarvan we enkele gasten kenden vanop 4Ever Tour 2009, enkele sterke lichtgewichten (jonge gastjes), een paar piloten die in de grotere kampioenschappen van ons land rijden, Dennis & Shauni, ...). Grote afwezigen waren op het eerste zicht Knabbel en Babbel, en Willy (die de dag voordien blijkbaar gaan trainen was in Poperinge voor de Belkart). Desalniettemin zou een podium geen makkelijke opgave worden!

Door de afwezigheid van de Miss Sports Belgium teams, en één team dat niet opgedaagd was kwamen er uiteindelijk 10 teams aan de start voor de 3u-race op zondagmiddag.

Na de briefing konden we van start gaan met de qualify. Het plan was om Jochen nog 5 minuutjes wat te laten wennen aan het circuit terwijl hij de kart warm reed, en dat ik het dan 10 minuten overnam om een zo goed mogelijke hotlap te rijden, en ons zo hoog mogelijk op de startgrid te kunnen plaatsen.
Jochen deed teken dat de kart behoorlijk goed was, en reed zijn eerste rondjes.
Ik maakte me klaar om te wisselen toen ik ineens zag dat Jochen reeds een 42.16 neergezet had! Op dat moment de 2e snelste tijd.
Ik en Stefan waren op zijn minst gezegd verbaasd (maar wel positief verrast :p) dat Jochen zo'n sterke rondetijd had laten optekenen, en ik besloot dan ook om hem nog wat verder te laten rijden, omdat ik niet zeker was dat ik dergelijke tijd zou kunnen draaien. Ik deed dan ook vlug m'n helm terug af en bleef Jochen in de gaten houden en aanmoedigen, in de hoop dat hij zijn tijd nog kon verscherpen :)
Na 10 minuten qualify kwam Jochen toch binnen voor de geplande wissel, en ik kon mij dus gedurende een goeie 4 minuten nog bezighouden met het proberen van een nog betere lap te rijden, met een opgewarmde kart. Op dat moment hadden we de 3e tijd vast, maar het pak zat dicht op elkaar.
Ik moest er weer eventjes inkomen en wennen aan de kart, en had het moeilijk om een goeie hotlap te rijden. Ik kwam niet in de buurt van de tijd van Jochen, en we waren op dat moment al weggezakt naar de 5e plaats met Jochen zijn snelste tijd. De voorlaatste ronde voelde ik dat ik alle bochten had zoals ik wou, en bij het voorbijrijden van de pit stak ik dan ook mijn duim op naar mijn teamgenoten. Blijkbaar vroeg Jochen zich af waarom ik dat deed, en antwoordde Stefan: hij zal waarschijnlijk een goeie ronde gereden hebben. Ze keken naar het tijdenscherm en zagen mij inderdaad bovenaan verschijnen. Ik had een tijd van 42.07 gereden, wat ons de 2e plaats opgeleverd had (de pole ging naar #joe# (van MXD-racing) die 42.06 gereden had, en de 3e plek ging naar Mario van 4Ever Karting die een tijd van 42.09 neergezet had) (#joe# kende ik nog uit de eerste races van het JPR kampioenschap, en tegen Mario (K) had ik ook al gereden tijdens de 2e 20' sprintwedstrijd van 4Ever Karting in juni).

Ik moest dus ook de (stilstaande) start voor mijn rekening nemen. Met mijn 2e plek stond ik echter aan de buitenkant van het circuit voor de eerste 2 lange bochten... Vlak achter mij (aan de binnenkant) stond Mario K, en achter mij op P4 stond een lichtgewicht (Shauni) die beiden vast wel een sterke start zou kunnen maken. Ik moest zoiezo zo snel mogelijk naar binnen zien te komen. Toen de start gegeven werd was ik niet slecht weg, maar ik kon toch niet snel genoeg naar binnen komen, en de Mario K zat reeds naast mij aan de binnenkant van de bocht, met Shauni aan zijn achterbumper, en de rest van het pak aan haar achterbumper... Vreemd/jammer genoeg (misschien beetje gebrek aan race-ervaring) liet Shauni geen plaats voor mij om achter haar aan te sluiten in 4e positie toen we de 3e bocht (naar rechts) moesten aansnijden. Ik moest vlug een beslissing nemen, en aangezien iedereen aan haar achterbumper zat kon ik het me niet permitteren om in te houden, want dan had ik het hele pak moeten doorlaten en aansluiten op een 10e en laatste plaats, en was onze mooie prestatie in de qualify dus al direct verloren gegaan. Ik zat op dat moment half achter Shauni, en besloot om me weer in het pak te wringen, aangezien ze geen plaats gelaten had. Bij dit manoeuvre duwde ik haar jammer genoeg dwars. Ik wist dat dit door mij was, maar ik kon niet anders, en besloot om toch zo 'vriendelijk' mogelijk te zijn en haar een 2e duw te geven zodat haar kart weer in de juiste richting wees, en deed vervolgens teken dat ze moest aansluiten. Dit geharrewar zorgde ervoor dat ik m'n terug op P3 kwam te liggen, maar dat Shauni teruggezakt was naar P5, waar ze natuurlijk niet tevreden mee was. Ondertussen hadden de 2 leiders al een mooi gaatje kunnen slaan van een 15-tal meter. In de ronde erna kreeg ik een (niet geheel onterechte) waarschuwing van de marshalls onder de vorm van een zwart/witte vlag voor mijn manoeuvre met Shauni. Ik vreesde eerst dat het een zwarte vlag was, en dat mijn race dus al voor een deel gehypothekeerd zou worden, maar dat bleek gelukkig niet het geval. Een 2e dergelijke vlag in de race zou echter wel een zwarte vlag betekenen, dus ik moest zoiezo niet te agressief gaan rijden (gelukkig doe ik dat bijna nooit).

Aangezien ons team uit 3 piloten bestond, maar er ook 3 pitstops gemaakt moesten worden (omdat sommige teams met 4 piloten reden), konden we niet elk een stint van een uur rijden. Aangezien ik het op de Soldenrace in augustus vrij zwaar gehad had om vol te houden in lange stints besloten we dat ik 2 stints van 30' zou rijden, en Stefan en Jochen elk 1 stint van 60', waarbij mijn stints de eerste en de laatste waren zodat ik zoveel mogelijk tijd had om te recupereren. We moesten dan wel hopen dat zowel Jochen als Stefan het elk 1 uur zouden kunnen volhouden.
Zo gezegd zo gedaan en ik moest dus het eerste halfuur van de race voor m'n rekening nemen.

Ik was amper sneller onderweg, maar had wel vrij snel het gat gedicht dat de 2 leiders hadden (misschien deels omdat ze wat met elkaar aan het battlen waren). Met ons 3 reden we weg van de concurrentie. Mario K en #joe# wisselden soms eens van positie, en ik bleef aan hun bumper in 3e positie. Af en toe kon ik zelf wat komen aandringen waardoor ze defensief moesten gaan rijden, maar ik kon geen manoeuvre plaatsen. Ik besloot om niets overhaast te doen omdat de wedstrijd toch nog lang was, en ik bijna diende te pitten. Na 30' wedstrijd reed Mario aan de leiding met een 5tal meter daarachter #joe#, en ik nog eens een 5-tal meter daar achter. Achter ons was al een redelijk gat ontstaan met het 4e team (de AMG's + Cedric), maar de race was verre van gereden.
Ik kwam binnen en liet het stuur over aan Jochen voor zijn 1u-durende stint. Dat was duidelijk niet te vroeg, want de laatste 5 minuten begon ik weer wat last te krijgen in m'n nek en m'n concentratie zakte, wat resulteerde in onregelmatige en soms trage rondetijden (42.8), terwijl ik wel al in de 41.7x gedoken was.

Jochen deed vervolgens netjes wat van hem verwacht werd, en slaagde er in om ook enkele snelle rondes neer te zetten. Hij zat regelmatig in de 42.0x (net niet onder de 42.0). Het grootste probleem was zowat zijn consistentie. Hij wisselde snelle rondes af met rondes van 42.7-42.8, en was dus niet constant snel. Mede hierdoor wist Cedric (P4), die constant 41.8 aan het draaien was, aan te sluiten. Ik vreesde dat het 'erop en erover' ging zijn, en wou proberen teken doen naar Jochen dat hij beter de snellere Cedric door liet, om zo misschien in zijn spoor te kunnen aanpikken en wat snellere tijden draaien (je kan normaal net iets sneller rijden als je een snelle piloot voor je hebt om te volgen). Bleek echter dat Jochen herleefde, en met de druk van Cederik aan z'n achterbumper kon hij weer enkel rondes consistent onder de 42.2 draaien, en dus ook zijn belager afhouden tot aan het einde van zijn stint en het tijd was om te pitten.

Een 3u-race is te lang om met 1 tank benzine te doen, dus moest er bijgetankt worden. Je kon zelf kiezen wanneer je dit deed, maar het moest wel tussen anderhalf uur en 2 uur wedstrijd. Jochen zou moeten binnenkomen voor zijn pitstop na anderhalf uur wedstrijd, dus was het ideaal als we hem een heel klein beetje langer konden laten doorrijden, en dan wisselen om de tankstop uit te voeren.
Door wat uit te kijken met 2 konden we hem op een ideaal moment laten binnenkomen, en Stefan nam het stuur over terwijl de crew onze benzinetank weer vol deed.
Het bijtanken ging (in mijn ogen, en ook achteraf te zien op de tijdenlijst) vrij vlot, en Stefan was onderweg voor zijn stint van een uur.

Jochen was duidelijk vermoeid na 60 minuten aan een stuk te karten, maar was blij dat hij het volgehouden had, en dat hij een goede stint kunnen rijden had.

Stefan kwam op de baan op P4, op enkele seconden van P3. Vrij snel had hij het gaatje met de 3e gedicht, en samen reden ze naar de eerste 2 toe.
Zodoende ontstond er een treintje met de snelste 4 teams: MXD, AMG, 4Ever Karting, en wij (willekeurige volgorde). Niemand gaf een duimbreed toe, en ze reden nagenoeg identiek. Het was zelf zo dat de 5e en de 6e ook binnen dezelfde ronde zaten, en dit ook de beste piloten van hun team waren, zodat ze ook dezelfde tijden draaiden. De top 6 draaide bijna de hele tijd rondetijden van 41.8x, en iedereen bleef ongeveer op dezelfde positie rijden. Soms werd een gap een meter groter, maar dan werd hij evengoed de ronde nadien een meter kleiner.

Ik moest natuurlijk ook nog mijn 2e en laatste stint rijden, maar Stefan bleef goed bezig en verzwakte niet (zelf toen Jochen dacht dat Stefan moe werd en een slechte ronde reed bleef hij in de 41.8x rijden). Ik wou niet dat hij de aansluiting verloor met het top3-treintje, en bovendien voelde ik me fysiek ook al niet meer 100% (al het hele weekend niet trouwens), dus besloot ik om Stefan nog wat te laten doorrijden. Stefan reed uiteindelijk een stint van ongeveer 69 minuten (met in extremis nog een snelste rondetijd van 41.60), zodat ik de laatste 21 nog voor mijn rekening kon nemen.
Net voor onze pitstop was er nog wat geharrewar bij de top-3 (waar Stefan nog steeds vlak achter reed) waardoor er enkele positie-veranderingen gebeurden. De persoon die aan de leiding reed begon het duidelijk fysiek ook lastig te krijgen...
Op dat moment reed de top-4 al enkele ronden zo goed als binnen de seconde van elkaar (en de top-6 binnen dezelfde ronde)! Ik heb nog nooit geweten dat een race na 150 minuten nog zo spannend is! Onvoorstelbaar maar fantastisch, wat ook op gejoel onthaald werd in de pitlane :)

De top-3 teams moesten geen pitstop meer maken, maar wij dus wel nog, zodat het onvermijdelijk was dat we de aansluiting met hen verloren.
Een pitstop duurt ongeveer 14-15 seconden, en het was dus ook met die achterstand dat ik terug op de baan kwam, onwetend waar de 5e en de 6e (die in dezelfde ronde als de leiders reden) zich bevonden. Ik had geen idee wie er op P5 en P6 reed, dus besloot om gewoon zo hard mogelijk te pushen om er het maximale uit te halen. Het duurde eventjes om weer op tempo te komen (en onder de 42.0 te draaien), maar toen ik terug in de flow zat ging het vrij goed. Ik sloop metertje per metertje dichter naar de koplopers, maar de race duurde niet lang genoeg voor mij om het gat nog te dichten.
Ik kon in de laatste 10 minuten van de wedstrijd nog een snelste raceronde rijden van 41.50, maar dat werd in extremis nog gecounterd door een lichtgewicht van het team op P5 (dat dus ergens achter mij reed) met een 41.39!
Uiteindelijk werd ik als 4e afgevlagd op ongeveer 15 seconden van de winnaars, en een 10-tal seconden achter P3. Ik had in mijn laatste stint dus nog een 5-tal seconden kunnen goedmaken op de 3e plaats.
Joeri VDB voor 4Ever Karting bleek uiteindelijk de snelste piloot te zijn en won de wedstrijd.

Aangekomen in de pitlane werden de nodige handjes geschud en "proficiat"'s en "merci"'s uitgewisseld, en enkele minuten later was het tijd voor de podiumceremonie/prijsuitreiking.

De uitslag was alsvolgt:
1. 4Ever Karting
2. AMG & Cedric
3. MXD Racing
4. Traxxis Racing
(en ter volledigheid:)
5. de Bulldogs
6. Just4Fun
7. wearefamily
8. Fantastic Four
9. Curbies
10. Born2race

Er waren voor de top 3 zoiezo prijzen, en er zou ook nog een weekend met een Mini Cooper verloot worden onder alle deelnemers.
Als verrassing kregen we te horen dat het winnende team (4Ever Karting) zichzelf 'buiten categorie' stelde, omdat ze hun eigen race en hun eigen prijzen niet wouden winnen (wat ik eerder op de dag nog stiekem gedacht/gehoopt had). Verstaanbaar maar wel heel sportief van hen, chapeau!
Op die manier schoof iedereen dus 1 plaatsje op, en konden wij ook het podium betreden!
Onze gecorrigeerde eindplaats was dus 3e ipv. 4e, en we mochten enkele prijzen en een beker in ontvangst nemen.
Het voelde niet echt aan als een verdiende podiumplaats, maar het gaat voor mijn part wel zo de geschiedenisboeken in! :p
De top was echt aan elkaar gewaagd, en het had eigenlijk iedereen kunnen zijn op elk schavotje.

Daarna was het nog tijd voor de prijsloting voor het Mini Cooper weekend. Jochen kruiste zijn vingers en zei luidop "drie, drie, drie" in de hoop dat het weekend voor nummer 3 (wij dus, in de gecorrigeerde uitslag) zou zijn.
Het nummer 3 werd ook omgeroepen, dus Jochen zijn gebeden werden verhoord! :p De vreugde was echter kort als bleek dat de organisatie zichzelf voor deze prijs niet buiten categorie stelde, en het weekend dus ging naar de eigenlijke 3e plaats uit de race (MXD Racing) :p Jochen had dus bieter "vier, vier, vier" gezegd :p

Uiteindelijk hebben we een fantastische race gehad, en zijn we weer een podiumplaats rijker, waar we allerminst treurig om kunnen zijn :D
Bovendien weer wat enkele nieuwe gezichten leren kennen, en wat meer contact gehad met oude bekenden, wat ook altijd positief is :)


Ik wil nog opmerken dat dit zowat de meest sportieve race was die ik ooit meegedaan heb (iedereen ging heel mooi aan de kant wanneer ze blauwe lamp/vlag kregen) (en heel sportief dat de organisatie zichzelf 'buiten categorie' stelde voor het eindresultaat), en tevens de wedstrijd met het hoogste niveau die ik tot nog toe gereden heb. Er waren heel wat ervaren piloten aanwezig, waaronder een hele boel snelle thuisrijders van JPR Sint-Niklaas. Het feit dat de top 6 zo aan elkaar gewaagd was is de indicatie dat er een algemeen hoog niveau heerste :)
Er waren dan ook weinig beginners aanwezig, en misschien is het in dit opzicht ook nog niet zo slecht dat de Miss Sports Belgium meisjes niet aanwezig waren (ze gingen vermoedelijk toch maar in de weg gereden hebben voor de andere 10 teams :p) :p
Er waren ook meer marshalls aanwezig dan gewoonlijk, en ze deden precies meer hun best dan anders (alhoewel dit op bv. Antwerp Karting nog meer het geval is ;)).


Aanvulling:
Een gebrek in de vorige wedstrijden was steeds een behoorlijk communicatiemiddel tussen piloot en teamleden in de pit. We hebben (nog) geen whiteboard dat we kunnen gebruiken ofzo, maar voor deze race zijn we inventief geweest met een cursusblok en een alcoholstift, wat ook al redelijk bruikbaar is om aan te duiden hoe lang de piloot nog moet rijden en/of op welke positie hij rijdt.
Een gebrek aan dergelijk iets kan echt tot misverstanden leiden, en dus zouden we eigenlijk elke keer een bepaalde vorm van communicatie moeten kunnen voorzien.


Op naar de volgende!


*UPDATE*
Jochen zijn visie
*UPDATE2*
Blijkbaar wel serieuze problemen bij de organisatie van Miss Sports Belgium, want ondertussen is ook de site offline gehaald en komen ze niet meer in de media... Benieuwd wat hier de oorzaak en het gevolg van zal zijn!