Kort verslagje van mijn eerste echte Belkart race.
Voor wat Belkart juist is; zie een vorige blogpost.
Zoals gepland gingen ik en Jochen dus het Belkart seizoen meerijden. Zoals verwacht was Stefan overtuigen niet echt moeilijk :p Andere 'bekenden' die nog meededen; als rechtstreekse concurrenten, naast Jochen en Stefan: Christophe V (bulldog), Cédric W, Kenny V. Bij de F40 gingen ook Eric W en Jerry W etc. na enkele jaren opnieuw deelnemen aan Belkart samen met ons.
Kenny V moest voor de eerste twee manches echter wel verstek geven, waardoor hij ook voor het klassement natuurlijk geen ideale zaak doet...
training:
De training daags op voorhand verliep vrij moeizaam. Het is mijn eerste jaar Belkart, en ik zou het wat afwachtend aanpakken, en ik was van plan om telkens maar 3 heats te trainen voor elke race. Zo ook de race in Puurs. Ik had er in het verleden al één of twee keer gereden, maar dat was het dan ook.
Ik worstelde vooral met de verschillende ondergronden, en het totaal gebrek aan grip. Overal slip ik meer dan goed is... Mijn rijstijl moet wat aangepast worden. Niet dat ik van het kastje naar de muur gereden werd bij wijze van spreken, maar ik was toch telkens niet bij de snelsten te vinden.
race:
De race zelf dan; ik kreeg als karts de nummers 16, 6, 15 en 9 toegewezen. Niet echt een goed idee of het goede of slechte waren, dus gewoon er het beste van maken natuurlijk.
In Puurs zijn de karts 270cc, en die extra power voel je wel. Grootste nadeel vind ik dan weer dat je bijna bij geen enkele kart het stoeltje kan verzetten, en dat heeft toch wel redelijk wat invloed op je zitpositie en dus rijstijl.
Bij de masters waren we net met iets te veel om in 1 reeks geplaatst te worden (24 man), dus we werden opgesplitst. De meeste 'nieuwkomers', zoals wij dus, moesten samen met de heavies rijden, waar de opkomst gering was.
Op zich wel een klein beetje een nadeel, want zij rijden op 15kg meer, en soms moet je er dan voorbij zien te raken wat wel wat tijd kan kosten. Dat probleem hebben de andere masters natuurlijk niet. Aan de andere kant waren sommige heavies alles behalve traag. Hier en daar zag ik er zelf enkelen van mij wegrijden, iets wat ik toch op voorhand niet gewild zou hebben... Gezien ze 15g meer wegen zou ik (toch zeker in het droge) toch sneller dan hen moeten zijn, dacht ik.
Zo reden onder andere Anthony VT en Bart O heel snelle tijden bij de heavies (2 thuispiloten van Puurs), en bij hen kon ik amper aanpikken :/
Soit, de resultaten (ik post ze in de vorm x-y, met x mijn positie qua snelste rondetijd, en y mijn positie qua gemiddelde rondetijd):
Met mijn eerste kart was 16, en dat zou achteraf een redelijk goede blijken. Het was echter mijn eerste heat van de dag, en ik moest ook nog wat wennen aan de omstandigheden en hoe het circuit er bij lag. Ik reed hier slechts jammere 12-15, met als snelste tijd 1.19.375. In de reeks die vol zat van masters reed Nick T (ook een thuispiloot) hier 2-2 mee! Met mijn prestatie kan ik dus onmogelijk tevreden zijn. De snelste piloot (Mickael) reed 1.18.653 als snelste tijd.
Mijn 2e kart was kart 6. Het circuit begon ook iets op te warmen dus de tijden zouden sowieso omlaag moeten. Ik reed hier echter slechts 0.06 sneller mee dan met mijn eerste kart, die dus duidelijk een stuk beter was. Resultaat was slechts een 16-17, met als snelste tijd dus 1.19.315. Aan de andere kant reed mijn collega deze heat (Kwinten DV) met dezelfde kart ook 'slechts' een 12-16. Maar deze kart was ook de kart die de snelste tijd liet optekenen in de eerste heat (maar ook de traagste tijd, door een andere piloot :p). De snelste piloot (Régis) zat nu al aan 1.18.046!
Kart 15 was mijn 3e kart. In de vorige 2 reeksen was die al telkens top 5 geweest (5e, 4e, 2e en 1e), dus ik had er ergens wel goede hoop op.
De kart bleek inderdaad beter te zijn dan mijn vorige 2, maar ik kon er toch niet alles uithalen wat er in zat. Ik reed er een 9-13 mee, met als snelste tijd een 1.18.880. Mijn collega (Wouter D) reed er 24-24 mee, maar misschien is dat niet echt een referentie aangezien hij de heat daarvoor met een van de beste karts ook allerlaatste werd. De snelste rondetijd van deze heat was 1.18.338 door Johan H.
Met mijn laatste kart (kart 9) wou ik nog proberen een goed resultaat neerzetten zodat mijn teleurstellende 2e heat mijn schrapresultaat zou kunnen worden. Het mocht echter niet baten. Deze kart leek veruit de minste van mijn 4 te zijn. Ik probeerde er nog zoveel mogelijk uit te halen, maar wist slechts een 19-16 uit de brand te slepen. Deze keer dus wel een 'behoorlijk' gemiddelde (beter dan mijn snelste tijd). Snelste tijd van mij was 1.19.393, en daarmee de traagste van mijn 4 heats (helemaal niet logisch, als laatste heat). De snelste piloot (Régis) reed opnieuw een ijzersterke 1.18.079.
In het algemeen leveren deze prestaties mij een 16e plek op van de 24 deelnemers. Als je kijkt naar het 'Diff' (verschil tussen snelste tijd en gemiddelde tijd, ook een goeie indicatie van snelheid), dan ben ik hier pas 17e.
Ik scoorde 81 punten, maar dat zijn er wel 9 meer dan mijn voorganger (Roel) en 9 minder dan de persoon achter mij (Jochen). Deze punten zijn gewoon de posities opgeteld, en dus om ter minst ;)
Podium: Régis, Mickael, Arne.
Régis lijkt in een klasse apart, 2 tiendes sneller dan iedereen. Sterke piloot die ik nog niet kende.
Van 'ons' werd Cédric mooi 7e. Stefan werd 12e, en Jochen kon ik nog net afhouden op een 17e plaats.
Uiteindelijk hou ik dus wel nog 8 mensen achter mij door 16e van de 24 te worden, maar tevreden ben ik hier toch niet echt mee. Puurs is een circuit dat je niet zomaar leert op 1-2-3, en ik heb ook maar 3 manches als training gereden. Ik vind het vrij moeilijk om met zo weinig grip te rijden. Ik denk dat ik te veel slip...
Ik hoop volgende manche (Kortrijk) toch beter te doen, en op zijn minst in de eerste 50% te eindigen, ook al heb ik daar nog nooit gereden, en wordt de nacht ervoor een kort nachtje (omwille van 5 years Bass Events, waar we naartoe gaan :p). Een uitdaging! :p
Voor de resultaten bij de andere klasses verwijs ik naar het klassement...
dinsdag 7 september 2010
RIP Shoya Tomizawa
De 19-jarige Japanse Moto2 piloot Shoya Tomizawa is op weg naar het ziekenhuis overleden aan zijn verwondingen opgelopen tijdens een crash tijdens de GP van San Marino het voorbije weekend.De pas 19-jarige Tomizawa kwam tijdens de twaalfde ronde ten val en kwam daarbij in aanraking met de motoren van twee achterliggers, de San Marinees Alex de Angelis en de Brit Scott Redding.
Hij was zich aan het opwerken in de verschillende klasses, en na een overwinning tijdens de eerste race dit jaar (in Qatar) en een 2e plaats in de race daarna was hij waarschijnlijk wel op weg naar een plaats in de MotoGP (de hoogste klasse), binnen een 2-tal jaar. Hij stond 6e in het klassement, voor het ongeval.
Een mooi gebaar van de organisatie is dat nummer 48 (waar hij mee reed) nooit meer gebruikt zal worden in Moto2 races, als eerbetoon aan Shoya. (bron: nusport.nl)
RIP.
bron: HLN.be
Wikipedia
vrijdag 3 september 2010
karting; JPR kampioenschap 2010/15
(Voorlopig nog korte versie van het verslag)
Het nieuwe circuit op JPR lag er al, maar de nieuwe karts zijn er nog niet.
Er waren slechts een 14-tal karts die nog race-klaar stonden, en aangezien er meer dan 20 man kwam opdagen moest het dus wel een teamrace zijn.
Een uur race, met in totaal 3 pitstops (1 pilotenwissel, en elke piloot moest ook 1 pitstop uitvoeren).
Ik vormde logischerwijs een team met Stefan.
Onze grootste concurrenten zouden Bjorn V en Benjamin T worden, die voor de gelegenheid een team vormden.
Shauni reed samen met haar vriendje (Dennis), maar hij heeft zijn gewicht wat als nadeel hier.
Andere altijd-snelle piloten zoals Jerry W en Kenny V vormden minder een bedreiging omdat zij een team vormden samen met nieuwelingen die voor het eerst kwamen meedoen (en dus heel waarschijnlijk niet zo snel zouden zijn ;)).
Ook een collega van mij, Ward, kwam zijn debuut maken in het kampioenschap :) Hij werd aan Hugo Boss gekoppeld voor de gelegenheid.
Sommigen waren wat vroeger gekomen om het nieuwe circuit al eens te testen (Bjorn V, Stefan, ...). Voor de meesten (waaronder ook ikzelf) zou het echter de allereerste ervaring worden op het nieuwe circuit.
Ik startte de qualify om het circuit wat te leren kennen. Ik reed een 3 à 4-tal rondes, en reed daar eigenlijk al een heel sterke tijd :)
Ik gaf het stuur over aan Stefan voor de rest van de qualify, en we slaagden er in om de pole te pakken met, zoals verwacht, Bjorn en Benjamin vlak achter ons op P2.
Tijdens de race kon Bjorn V het tempo van Stefan ongeveer volgen. Er werden rondetijden van rond de 45.8 gereden, met hier en daar een snellere uitschieter (vooral van Stefan dan).
Na ongeveer 20 minuten wedstrijd maakte Bjorn V een van zijn gekende supersnelle pitstops, en reed dus nu aan de leiding (Stefan had nog niet gepit).
Het halfuur naderde, en Stefan had nog steeds niet gepit... Ik en Stefano begonnen van aan de zijlijn te denken dat Stefan niet wist dat hij ook een pitstop moest maken. Na 28 minuten wedstrijd riepen we hem binnen, en voor de zekerheid stond ik klaar om over te pakken.
Stefan komt binnengereden en ik doe hem teken dat hij rond zijn kart moet lopen (een pitstop maken) en verderrijden. Hier dus wat confusion wat wel een kleine 2 secondes tijdsverlies opleverde. (Achteraf bleek dat Stefan wel wist dat hij ook een pitstop moest maken, maar hij wou sowieso wachten tot het einde van zijn stint, wat hij dus ook deed.)
De ronde erna kwam Stefan dan binnen om het stuur aan mij over te geven. Onze pilotenwissel ging ook niet supervlot, maar ik kwam al bij al toch vrij goed weg.
Ik begon aan mijn stint, maar lag dus meer dan een handvol seconden achter op Benjamin (die met Bjorn V ook een heel vlotte pilotenwissel uitvoerde (waarbij zijn voet bijna alleen weg was :p)).
Na mijn eigen pitstop en die van Benjamin (die ook weer sneller was dan de mijne) had ik uiteindelijk een gat van een goeie 8 seconden om dicht te rijden...
Het duurde niet lang of ik was de snelste man op de baan :) Benjamin draaide zowat 46.0 - 46.1, terwijl ik er op gegeven momenten 45.4 - 45.5 wist uit te persen ^^
Ik kwam geleidelijk aan dichter op Benjamin, en Bjorn (zijn teammate) deed vanuit de pit dan ook teken dat ik moest vertragen, om hen niet in te lopen :p
Hij moest zich echter geen zorgen meer maken, want de race liep op zijn einde, en ik had nog wat last van gedubbelden (zoals gedurende mijn hele stint al eigenlijk :s).
We werden afgevlagd als 2e, op minder dan 5 seconden van Benjamin en Bjorn.
P3 (Knabbel en Babbel) eindigde al op meer dan 33 seconden van ons.
Geen slecht resultaat natuurlijk, en ik was vooral opgetogen dat ik op het nieuwe circuit meteen de snelste man van het pak bleek te zijn :p
Mijn snelste ronde was uiteindelijk een 45.477, waar de 2e en 3e snelste ronde naar Jerry W en Kenny V gingen (Stefan buiten beschouwing gelaten) die tijdens hun stint ook meer dan behoorlijk vooruitgingen! Hadden zij een team gevormd hadden ze volgens mij de race kunnen winnen. Bjorn V had uiteindelijk de 4e snelste tijd geklokt met 45.718, en Shauni wist met 45.897 de 6e snelste tijd in de wacht te slepen (na Babbel die 45.798 reed).
Ward eindigde samen met Hugo laatste (zoals verwacht), maar zijn besterondetijd van 47.710 was eigenlijk iets beter dan ik verwacht had. Niet slecht, en vooral: room for improvement! :) Hopelijk blijft hij meedoen ;)
Een klassement lijkt me hier nog niet echt nodig omdat dit de eerste race van het najaarsseizoen was, en het klassement dus dezelfde volgorde is als wat hierboven beschreven staat :)
Leuke race, en vooral leuk circuit! Zo mogelijk wel nog moeilijker om in te halen, maar toch weer iets technischer ook :) Verandering op dit vlak is altijd leuk.
Op naar de volgende!
Het nieuwe circuit op JPR lag er al, maar de nieuwe karts zijn er nog niet.
Er waren slechts een 14-tal karts die nog race-klaar stonden, en aangezien er meer dan 20 man kwam opdagen moest het dus wel een teamrace zijn.
Een uur race, met in totaal 3 pitstops (1 pilotenwissel, en elke piloot moest ook 1 pitstop uitvoeren).
Ik vormde logischerwijs een team met Stefan.
Onze grootste concurrenten zouden Bjorn V en Benjamin T worden, die voor de gelegenheid een team vormden.
Shauni reed samen met haar vriendje (Dennis), maar hij heeft zijn gewicht wat als nadeel hier.
Andere altijd-snelle piloten zoals Jerry W en Kenny V vormden minder een bedreiging omdat zij een team vormden samen met nieuwelingen die voor het eerst kwamen meedoen (en dus heel waarschijnlijk niet zo snel zouden zijn ;)).
Ook een collega van mij, Ward, kwam zijn debuut maken in het kampioenschap :) Hij werd aan Hugo Boss gekoppeld voor de gelegenheid.
Sommigen waren wat vroeger gekomen om het nieuwe circuit al eens te testen (Bjorn V, Stefan, ...). Voor de meesten (waaronder ook ikzelf) zou het echter de allereerste ervaring worden op het nieuwe circuit.
Ik startte de qualify om het circuit wat te leren kennen. Ik reed een 3 à 4-tal rondes, en reed daar eigenlijk al een heel sterke tijd :)
Ik gaf het stuur over aan Stefan voor de rest van de qualify, en we slaagden er in om de pole te pakken met, zoals verwacht, Bjorn en Benjamin vlak achter ons op P2.
Tijdens de race kon Bjorn V het tempo van Stefan ongeveer volgen. Er werden rondetijden van rond de 45.8 gereden, met hier en daar een snellere uitschieter (vooral van Stefan dan).
Na ongeveer 20 minuten wedstrijd maakte Bjorn V een van zijn gekende supersnelle pitstops, en reed dus nu aan de leiding (Stefan had nog niet gepit).
Het halfuur naderde, en Stefan had nog steeds niet gepit... Ik en Stefano begonnen van aan de zijlijn te denken dat Stefan niet wist dat hij ook een pitstop moest maken. Na 28 minuten wedstrijd riepen we hem binnen, en voor de zekerheid stond ik klaar om over te pakken.
Stefan komt binnengereden en ik doe hem teken dat hij rond zijn kart moet lopen (een pitstop maken) en verderrijden. Hier dus wat confusion wat wel een kleine 2 secondes tijdsverlies opleverde. (Achteraf bleek dat Stefan wel wist dat hij ook een pitstop moest maken, maar hij wou sowieso wachten tot het einde van zijn stint, wat hij dus ook deed.)
De ronde erna kwam Stefan dan binnen om het stuur aan mij over te geven. Onze pilotenwissel ging ook niet supervlot, maar ik kwam al bij al toch vrij goed weg.
Ik begon aan mijn stint, maar lag dus meer dan een handvol seconden achter op Benjamin (die met Bjorn V ook een heel vlotte pilotenwissel uitvoerde (waarbij zijn voet bijna alleen weg was :p)).
Na mijn eigen pitstop en die van Benjamin (die ook weer sneller was dan de mijne) had ik uiteindelijk een gat van een goeie 8 seconden om dicht te rijden...
Het duurde niet lang of ik was de snelste man op de baan :) Benjamin draaide zowat 46.0 - 46.1, terwijl ik er op gegeven momenten 45.4 - 45.5 wist uit te persen ^^
Ik kwam geleidelijk aan dichter op Benjamin, en Bjorn (zijn teammate) deed vanuit de pit dan ook teken dat ik moest vertragen, om hen niet in te lopen :p
Hij moest zich echter geen zorgen meer maken, want de race liep op zijn einde, en ik had nog wat last van gedubbelden (zoals gedurende mijn hele stint al eigenlijk :s).
We werden afgevlagd als 2e, op minder dan 5 seconden van Benjamin en Bjorn.
P3 (Knabbel en Babbel) eindigde al op meer dan 33 seconden van ons.
Geen slecht resultaat natuurlijk, en ik was vooral opgetogen dat ik op het nieuwe circuit meteen de snelste man van het pak bleek te zijn :p
Mijn snelste ronde was uiteindelijk een 45.477, waar de 2e en 3e snelste ronde naar Jerry W en Kenny V gingen (Stefan buiten beschouwing gelaten) die tijdens hun stint ook meer dan behoorlijk vooruitgingen! Hadden zij een team gevormd hadden ze volgens mij de race kunnen winnen. Bjorn V had uiteindelijk de 4e snelste tijd geklokt met 45.718, en Shauni wist met 45.897 de 6e snelste tijd in de wacht te slepen (na Babbel die 45.798 reed).
Ward eindigde samen met Hugo laatste (zoals verwacht), maar zijn besterondetijd van 47.710 was eigenlijk iets beter dan ik verwacht had. Niet slecht, en vooral: room for improvement! :) Hopelijk blijft hij meedoen ;)
Een klassement lijkt me hier nog niet echt nodig omdat dit de eerste race van het najaarsseizoen was, en het klassement dus dezelfde volgorde is als wat hierboven beschreven staat :)
Leuke race, en vooral leuk circuit! Zo mogelijk wel nog moeilijker om in te halen, maar toch weer iets technischer ook :) Verandering op dit vlak is altijd leuk.
Op naar de volgende!
dinsdag 31 augustus 2010
RIP Laurent Fignon
Ex-wielrenner Laurent Fignon (links op de foto, eeuwig met bril, wat hem zijn bijnaam Le Professeur bezorgde) is gestorven aan kanker, kort na zijn 50ste verjaardag.Fignon was een vrij succesvol Frans renner in de jaren '80, en won onder meer 2 keer de Tour de France ('83, '84), maar ook de Giro, Milaan San-Remo en de Waals Pijl.
Hij staat echter in alle wielerliefhebbers hun geheugen gegrift als de renner die in '89 in extremis de Tour verloor aan Greg LeMond in de tijdrit (die laatste reed trouwens met hoogtechnologisch materiaal, in tegenstelling tot Fignon, die ook nog eens last had van zweren), met slechts 8 seconden verschil! (De foto linksboven is het podium van die Tour, Fignon kon zijn ontgoocheling niet verbergen.)
bron: HLN.be
(in dit artikel ook 2 mooie filmpjes die zijn carriere wat samenvatten)
RIP.
vrijdag 27 augustus 2010
tennisvrouwen; slowmotion powergame
Professional women tennis players have certainly never hit harder, and it’s not just on account of improved equipment. They’re stronger, bigger, faster, better trained and pushed above all by the example of the Williams sisters. Serena, glorious and musclebound, and Venus, long-limbed and tall, have redefined the sport around power. Years ago, tennis writers used to call Martina Navratilova, listed at 5-foot-8 and lean, a giantess with popping veins, because other women seemed weaklings by comparison. Now most tour players would dwarf her.Venus and Serena Williams raised the bar for everyone. This is a basic truth about the Williams sisters, held among professional watchers of the sport as well as by players. Women’s tennis, based on grinding power, is for better and worse all about the present-day greatness and influence of the Williams sisters.
The Beauty of the Power Game is a wonderful slow-motion video that features some of the more powerful players today: Kim Clijsters, Serena Williams, Elena Dementieva, Jelena Jankovic, Samantha Stosur, Victoria Azarenka and Vera Zvonareva.
There is a richly detailed article about how power has transformed women’s tennis in The New York Times here.
filmpjes: --> Klik <--
Speciale beelden :)
Hier nog meer foto's.
Vrouwentennis wordt inderdaad meer en meer een krachtspel.
dinsdag 24 augustus 2010
Lasgo @ Q Beach House
Elke zomer heeft Q-Music het zogenaamde 'Beach House' op het strand van Oostende, waarbij ze live uitzenden van daar, en er allerlei artiesten op bezoek komen etc. Iedereen is er ook welkom om iets te eten of te drinken.Vorig jaar was ik er midden juli al eens langsgeweest, maar deze zomer was het er nog niet van gekomen...
Dit jaar deden ze ook 'Sunset concerten', waarbij één keer per week een 'grote' nationale of internationale artiest komt optreden op het strand, een concertje dat je dus gratis kan bijwonen.
Vrijdag was het de beurt aan Lasgo, en dat leek mij de uitgelezen kans om eens langs te gaan :)
Eerst iets weest eten op de dijk, en daarna Lasgo gaan bezien. Het feit dat er niet zo heel veel volk staat is positief omdat je dan dichter bij de artiest kan komen (die trouwens ook door het publiek moet wandelen van en naar het podium toe ;)). Een voordeel dat ergens ook een 'nadeel' is is hierbij dat je alles van dicht kan zien, en je dus ook de foutjes of minpunten beter ziet.
Langs de achterkant van het podium was duidelijk te zien dat Jelle extensions in had. Ergens toch nog altijd een afknapper voor mij :p Toch zeker wanneer ze er niet proper lijken in te zitten (of kwam dat door het zeebriesje? :p). Haar danseresjes waren er ook niet van de bovenste plank, maar ze deden wel mooi hun best.
Het feit dat hun outfit er relatief 'gewoon' uitzag (jeansbroek, botjes en een topje) kan zowel als positief als negatief gezien worden :p
Ze bracht vooral alle gekende liedjes van Lasgo natuurlijk, en een bisnummertje of 2.
Daarna met haar hoge hakken van het podium, door het zand, tussen het publiek. Ze moest haar best doen om haar bodyguard bij te houden :p
Soit, je moet er sowieso niet heen voor de kwaliteitsvolle muziek, maar het is een leuk uistapje :)
Grootste nadeel; opnieuw; zand in de schoenen :p
Hieronder enkele sfeerbeelden van Q-Music zelf;
De avond dan nog afgesloten in de Maxxies in Machelen (Deinze), waar er een retro-feestje was met oa. DJ X-Tof, na eerst een tussenstop in Aalter ingelast te hebben.
Ben Collins = The Stig
In navolging van deze, deze, deze en deze blogpost;
De officiële financiële documenten van het bedrijf van racepiloot Ben Collins zouden bewijzen dat hij The Stig, de anonieme piloot uit de Britse reeks Top Gear, is.
bron: HLN.be
Volgens mij nog altijd niets hard bewezen, en ik denk trouwens niet dat The Stig altijd één en dezelfde persoon is.
Soit, wou het hier toch ff posten :)
*UPDATE*
Wie wordt de nieuwe Stig? (HLN.be)
*UPDATE2*
Jeremy Clarkson zijn reactie (HNL.be). Benieuwd of er nog een vervolg komt voor 'The Stig' in Top Gear nu...
vrijdag 20 augustus 2010
karting; JPR Zomersprintcup 2010 manche 4
In de zomersprintcup reed ik reeds manche 2 mee (zie hier), en ook bij manche 3 was ik terug van de partij, maar dan als toeschouwer (zie hier). Na manche 3 bij te wonen was ik vastberaden om manche 4 wel terug als piloot deel te nemen, dus was ik ook van de partij! :)
Ik had nog steeds de tijd niet gehad om mijn bladlood te hervouwen, maar bij de Belkart promorace van zondag 8 augustus had ik er eigenlijk niet zo heel veel last van (al moet ik daar wel 5 kilo minder meedoen), dus wou ik het op JPR toch nog eens proberen. De extra pak lood van JPR (die ook extra oncomfortabel is) zou ik aan de voorkant van m'n stoeltje leggen (zo had ik dat ook iemand bij de Belkart zien doen). Om m'n rug zoveel mogelijk te beschermen nam ik een extra kussen (een vrij hard), en stak dat in m'n overall zodat het zeker niet wegkon. Op al m'n lood legde ik ook nog een gewone moes, en op die manier vertrok ik samen met 13 anderen voor de qualify van de race.
Ik merkte meteen dat ik heel hoog en ook redelijk dicht zat (logisch, met al dat lood en kussens onder en achter mij), en dat dat toch niet alles was. Ik probeerde een hotlap te zetten, maar dit lukte niet echt. Ik zat eigenlijk niet meer in m'n stoeltje, en moest in elke bocht kracht zetten met m'n heupen om in m'n stoeltje te blijven 'hangen'... Totaal niet evident, en na amper 2 rondes had ik al pijn in m'n heupen, en ik kreeg er veel te warm door. Ik besefte dat ik zo zeker niet kon rijden, en kwam de pits vroegtijdig binnen waardoor mijn qualify er al op zat.
Ik haalde het extra kussen terug uit m'n overall en deed een t-shirt uit. Ik verzette m'n stoeltje nog wat, en het leek al iets beter...
Bleek dat de tijd die ik gereden had in mijn enkele rondjes goed genoeg was voor de 11e plaats van de 14, maar dat maakte mij op zich niet zoveel uit. Ik zou dit uurtje racen sowieso enkel en alleen als training gebruiken, en zien hoe ik met dat extra gewicht kon omgaan.
Ik begon aan de race, en alles verliep vrij vlotjes, maar het tempo van de leiders kon ik toch niet matchen. Ik had nog steeds het gevoel dat ik raar in m'n stoeltje zat (vooral te hoog), en was me dan ook meer daar op aan het focussen dan op het rijden zelf.
Mijn snelle rondes waren niet heel slecht, maar ik kon ze niet ronde na ronde draaien.
De pak lood van JPR, die ik tussen mijn benen (voorin in m'n stoeltje) gelegd had, kroop geleidelijk aan naar voor, en ik moest met m'n benen dan ook wijder en wijder gaan zitten om nog aan m'n pedalen te kunnen.
Het begon me echt te veel te hinderen, en halfweg de race maakte ik m'n pitstop om daarbij die pak lood wat te proberen herschikken zodat ik terug 'normaler' kon zitten.
Ik stond hierbij ongeveer een volledige ronde in de pit (terwijl een normale pitstop je slechts een handvol seconden kost), continu omkijkend of ik niemand anders (die z'n pitstop normaal deed) zou hinderen...
Toen ik dacht dat ik een betere positie gevonden had vertrok ik terug, maar al naar enkele bochten merkte ik dat het toch nog niet alles was...
Ik kwam opnieuw binnen, voor nóg een pitstop, waarbij ik de extra pak lood en het kussentje uit frustratie uit m'n stoeltje nam en in de pitlane liet liggen alvorens weer te vertrekken.
Hierdoor woog ik nu wel eigenlijk ongeveer 4 kg te weinig, maar dit is geen immens verschil, en ik zag het nog steeds als een training op gewicht :)
Ik had meteen een veel betere zitpositie (veel lager, zonder een extra pak lood in de weg), en kon vrijwel meteen mijn rondetijden met bijna een halve seconde verbeteren.
Ik pikte aan bij wat snellere piloten (tussen Stefan en Tim VdA), en uiteindelijk draaide ik quasi dezelfde rondetijden als Stefan (ietsje sneller).
Na een uur race werd ik afgevlagd als 12e van de 14, maar dat heeft natuurlijk ook te zien met mijn pitstops waar ik meer dan een ronde zomaar prijs gaf :)
Uiteindelijk bleek dat ik, wanneer ik m'n zitpositie gevonden had, de 4e snelste tijd van de dag gereden had (40.5x)! Deze punten voor de snelle rondetijd werden doorgeschoven naar de piloot achter mij, omdat ik die snelle ronde eigenlijk niet reglementair gereden had (aangezien ik op dat moment volgens het reglement te weinig gewicht meehad in te kart). Volkomen logisch, en voor mij ook helemaal geen probleem omdat ik toch niet voor het klassement meereed.
Op zich ben ik wel tevreden dat ik opnieuw goede rondetijden kon draaien, ook op gewicht (want ik woog tenslotte 'slechts' 4 kg minder dan de andere piloten, wat nog geen 0.1 sec per ronde zal schelen). Wanneer ik een zitpositie kon bereiken waarmee ik tevreden was tenminste! :)
Bij deze zit ook de zomersprintcup er op, en Jerry kwam er uit als verdiende winnaar. Hij reed echt subliem, en duidelijk een te duchten tegenstander (dus vooral als er op gewicht gereden wordt, want dat moet hij altijd meesleuren... ;)). Kenny V werd 2e, en Bjorn V werd 3e. Jochen 4e en Stefan 5e (die had een mindere zomer gereden...).
Doordat Jerry ook de organisator van het kampioenschap is stelt hij zichzelf 'buitenklassemen', en schoof iedereen een plaatsje door, waardoor ook Jochen op het podium van het kampioenschap belandde! Iets waar hij overduidelijk supertevreden mee was :D
Hieronder nog de eindstand in het kampioenschap, voor zoverre het iets betekent in de context van deze post :)
De 2 manches die ik in deze JPR zomersprintcup meegereden heb waren vooral een goede training op rijden met gewicht (en vooral mijn zitpositie in dat geval), alsook het rijden van langer dan een halfuur aan een stuk :)
In de komende 2 weken vind ik vast en zeker eens een gaatje tijd om m'n bladlood op een andere manier te vouwen, in de hoop dat ik zo wat comfortabeler kan zitten. Want wanneer ik comfortabel zit, dan kan ik me 100% op het rijden concentreren, en dan kan ik de pace van mijn tegenstanders wel benaderen :)
Op dat moment zal ik ook terug vastberaden meestrijden voor positie, en misschien ook wel meedoen voor het eindklassement :) Het clubkampioenschap voor experts dat begint in het najaar zal met dezelfde reglementering werken mbt. minimumgewicht, en daar doe ik sowieso op z'n minst enkele races in mee, al verwacht ik niet dat ik daar meteen top-5 zal rijden...
De 1e manche van de Belkart (5 september, in Puurs) (en misschien al de training daarvoor, de week ervoor) zal mijn eerste echte test zijn met mijn nieuw gevouwen gewicht. Benieuwd!
Ik had nog steeds de tijd niet gehad om mijn bladlood te hervouwen, maar bij de Belkart promorace van zondag 8 augustus had ik er eigenlijk niet zo heel veel last van (al moet ik daar wel 5 kilo minder meedoen), dus wou ik het op JPR toch nog eens proberen. De extra pak lood van JPR (die ook extra oncomfortabel is) zou ik aan de voorkant van m'n stoeltje leggen (zo had ik dat ook iemand bij de Belkart zien doen). Om m'n rug zoveel mogelijk te beschermen nam ik een extra kussen (een vrij hard), en stak dat in m'n overall zodat het zeker niet wegkon. Op al m'n lood legde ik ook nog een gewone moes, en op die manier vertrok ik samen met 13 anderen voor de qualify van de race.
Ik merkte meteen dat ik heel hoog en ook redelijk dicht zat (logisch, met al dat lood en kussens onder en achter mij), en dat dat toch niet alles was. Ik probeerde een hotlap te zetten, maar dit lukte niet echt. Ik zat eigenlijk niet meer in m'n stoeltje, en moest in elke bocht kracht zetten met m'n heupen om in m'n stoeltje te blijven 'hangen'... Totaal niet evident, en na amper 2 rondes had ik al pijn in m'n heupen, en ik kreeg er veel te warm door. Ik besefte dat ik zo zeker niet kon rijden, en kwam de pits vroegtijdig binnen waardoor mijn qualify er al op zat.
Ik haalde het extra kussen terug uit m'n overall en deed een t-shirt uit. Ik verzette m'n stoeltje nog wat, en het leek al iets beter...
Bleek dat de tijd die ik gereden had in mijn enkele rondjes goed genoeg was voor de 11e plaats van de 14, maar dat maakte mij op zich niet zoveel uit. Ik zou dit uurtje racen sowieso enkel en alleen als training gebruiken, en zien hoe ik met dat extra gewicht kon omgaan.
Ik begon aan de race, en alles verliep vrij vlotjes, maar het tempo van de leiders kon ik toch niet matchen. Ik had nog steeds het gevoel dat ik raar in m'n stoeltje zat (vooral te hoog), en was me dan ook meer daar op aan het focussen dan op het rijden zelf.
Mijn snelle rondes waren niet heel slecht, maar ik kon ze niet ronde na ronde draaien.
De pak lood van JPR, die ik tussen mijn benen (voorin in m'n stoeltje) gelegd had, kroop geleidelijk aan naar voor, en ik moest met m'n benen dan ook wijder en wijder gaan zitten om nog aan m'n pedalen te kunnen.
Het begon me echt te veel te hinderen, en halfweg de race maakte ik m'n pitstop om daarbij die pak lood wat te proberen herschikken zodat ik terug 'normaler' kon zitten.
Ik stond hierbij ongeveer een volledige ronde in de pit (terwijl een normale pitstop je slechts een handvol seconden kost), continu omkijkend of ik niemand anders (die z'n pitstop normaal deed) zou hinderen...
Toen ik dacht dat ik een betere positie gevonden had vertrok ik terug, maar al naar enkele bochten merkte ik dat het toch nog niet alles was...
Ik kwam opnieuw binnen, voor nóg een pitstop, waarbij ik de extra pak lood en het kussentje uit frustratie uit m'n stoeltje nam en in de pitlane liet liggen alvorens weer te vertrekken.
Hierdoor woog ik nu wel eigenlijk ongeveer 4 kg te weinig, maar dit is geen immens verschil, en ik zag het nog steeds als een training op gewicht :)
Ik had meteen een veel betere zitpositie (veel lager, zonder een extra pak lood in de weg), en kon vrijwel meteen mijn rondetijden met bijna een halve seconde verbeteren.
Ik pikte aan bij wat snellere piloten (tussen Stefan en Tim VdA), en uiteindelijk draaide ik quasi dezelfde rondetijden als Stefan (ietsje sneller).
Na een uur race werd ik afgevlagd als 12e van de 14, maar dat heeft natuurlijk ook te zien met mijn pitstops waar ik meer dan een ronde zomaar prijs gaf :)
Uiteindelijk bleek dat ik, wanneer ik m'n zitpositie gevonden had, de 4e snelste tijd van de dag gereden had (40.5x)! Deze punten voor de snelle rondetijd werden doorgeschoven naar de piloot achter mij, omdat ik die snelle ronde eigenlijk niet reglementair gereden had (aangezien ik op dat moment volgens het reglement te weinig gewicht meehad in te kart). Volkomen logisch, en voor mij ook helemaal geen probleem omdat ik toch niet voor het klassement meereed.
Op zich ben ik wel tevreden dat ik opnieuw goede rondetijden kon draaien, ook op gewicht (want ik woog tenslotte 'slechts' 4 kg minder dan de andere piloten, wat nog geen 0.1 sec per ronde zal schelen). Wanneer ik een zitpositie kon bereiken waarmee ik tevreden was tenminste! :)
Bij deze zit ook de zomersprintcup er op, en Jerry kwam er uit als verdiende winnaar. Hij reed echt subliem, en duidelijk een te duchten tegenstander (dus vooral als er op gewicht gereden wordt, want dat moet hij altijd meesleuren... ;)). Kenny V werd 2e, en Bjorn V werd 3e. Jochen 4e en Stefan 5e (die had een mindere zomer gereden...).
Doordat Jerry ook de organisator van het kampioenschap is stelt hij zichzelf 'buitenklassemen', en schoof iedereen een plaatsje door, waardoor ook Jochen op het podium van het kampioenschap belandde! Iets waar hij overduidelijk supertevreden mee was :D
Hieronder nog de eindstand in het kampioenschap, voor zoverre het iets betekent in de context van deze post :)
De 2 manches die ik in deze JPR zomersprintcup meegereden heb waren vooral een goede training op rijden met gewicht (en vooral mijn zitpositie in dat geval), alsook het rijden van langer dan een halfuur aan een stuk :)
In de komende 2 weken vind ik vast en zeker eens een gaatje tijd om m'n bladlood op een andere manier te vouwen, in de hoop dat ik zo wat comfortabeler kan zitten. Want wanneer ik comfortabel zit, dan kan ik me 100% op het rijden concentreren, en dan kan ik de pace van mijn tegenstanders wel benaderen :)
Op dat moment zal ik ook terug vastberaden meestrijden voor positie, en misschien ook wel meedoen voor het eindklassement :) Het clubkampioenschap voor experts dat begint in het najaar zal met dezelfde reglementering werken mbt. minimumgewicht, en daar doe ik sowieso op z'n minst enkele races in mee, al verwacht ik niet dat ik daar meteen top-5 zal rijden...
De 1e manche van de Belkart (5 september, in Puurs) (en misschien al de training daarvoor, de week ervoor) zal mijn eerste echte test zijn met mijn nieuw gevouwen gewicht. Benieuwd!
donderdag 19 augustus 2010
The Qontinent 2010
Op 14 en 15 augustus 2010 ging de 2010 editie van The Qontinent door; een muziekfestival voor the harder styles dat blijft groeien in België (en daarbuiten in feite)!Zie hieronder de (opnieuw subliem gemaakte) officiële aftermovie:
'Nieuwe' tracks to remember:
Psyko Punkz - After MF
Coone - Million Miles
Fenix - Drug Collection (Coone remix)
Isaac - Bitches
Wildstylez & Isaac - Lost In Music
(YouTube links vinden jullie zelf wel ;))
De kleinere Hard 2 Remember-stage vond ik werkelijk subliem. Allemaal tracks vanuit 'mijn tijd' (toen ik nog meer naar dit soort muziek luisterde, en er vooral meer op uitging ;)), afkomstig van DJ's: Lethal MG, DJ Stone, DJ Massiv, GJ Warez, Ruthless, ...
Quasi geen enkel liedje dat minder dan 5 jaar oud is (het recentste dat ik gehoord heb moet zowat Cherrymoon Traxx - Acid Dream -op zich ook al een klassieker- geweest zijn).
Op het einde was het hier dan nog een uitzonderlijke live act van DHT, wat eigenlijk ook super was :) Nostalgie alom.
Ook de mainstage was meer dan behoorlijk, al merk je wel dat hardstyle meer en meer succes begint te kennen.
Op een gegeven moment begon het dan ook nog ferm te regenen, maar we konden toch ietwat schuilen in de Illusion stage (de enige waar het niet echt stampen was :p), en de wat rustigere dance-house-muziek was misschien wel een welkome afwisseling.
Op het einde nog eens naar de hardcore stage geweest, waar DJ Promo het beste van zichzelf aan het geven was (en ik uiteindelijk ook, toen hij King of Pain draaide! :p).
Geslaagde dag gehad, zelf ondanks het beetje regen dat viel. Leuk festivalletje, volgens mij volgend jaar nog beter en groter.
Er was een heleboel volk, maar zeker niet stampvol. Niet te veel en niet te weinig :) Bijna ideaal (alleen helemaal op het einde was het misschien ietsjes te kalm op de dansvloeren, maar wie kijkt daar dan nog naar :p).
Wel redelijk wat jonger volk, maar ja, dat is te verwachten bij zo'n dingen.
Al zou 2 dagen dit jaar misschien net iets te veel van het goede geweest zijn, amai mijn beentjes/voetjes :p (Al doet het weer daar ook veel aan.)
Om nog iemand te citeren (uit de YouTube comments bij de aftermovie):
I was truly honerd to be apart of this. It was off the scale!!!...I came over from England on my own and I had the best weekend of my my life. We do not have parties like this over here...I will be coming again next year . You were all awsume every last one of you.xx
Sums it up :)
Cya next year!
Next up: Misschien Cityparade, waarschijnlijk Laundry Day, zeker 5 Years Bass Events! :)
maandag 16 augustus 2010
Superleague @ Zolder, Paul Severs
Via via (thanks ;)) had ik dit jaar gratis tickets voor de manche van de Superleague Formula in Zolder. Op 18 juli zakte ik dus af naar daar :)Best wel een leuke klasse vind ik. Zo goed als gelijke wagens, waardoor het op afstelling en rijkunsten aankomt. Meerdere races per dag, reverse grid, een super-final. Alles om het meer entertainend te maken naar het publiek toe. En er was behoorlijk wat volk aanwezig ook. Best verstaanbaar als je ziet dat de prijzen heel redelijk zijn, terwijl de auto's eigenlijk maar ietsjes trager zijn dan die in de F1, en er ook wat ex-F1 piloten meerijden.
In de klasse ook 1 belgisch team; dat van RSCA (Anderlecht), met piloot Davide Rigon. In de eerste race zagen we hem 2e worden, en in de 2e race moest hij genoegen nemen met een 9e plaats (mede dankzij de reverse grid natuurlijk). Dit leverde hem nét genoeg punten op voor een plaatsje in de super final, die hij wist te winnen ook. Mooi resultaat voor het thuis-publiek dus (en toch redelijk wat Anderlecht-fans in de tribune ook).
Bij de start van de 2e race was er trouwens een spectaculaire crash van Robert Doornbos die overkop ging.
Hier en hier nog wat officiële foto's :) Voor de rest verwijs ik door naar andere sites...
Vlak voor de start van de 1e race wandelden we nog wat rond tot we ineens een kudde gelijk-geklede dames zagen staan. Toch eventjes blijven staan dan (en wij niet alleen blijkbaar). Best impressionant :p Altijd speciaal, grid girls.
Tussen de Superleague Formula races door waren er natuurlijk nog andere klassen aan het werk;
Dutch Supercar Challenge, Dunlop Special Open Trophy, BOSS GP, Benelux Formule Ford, Youngtimer Touring Car Challenge.
(Voor meer info moet je maar iets laten weten in de comments, of zelf googlen :))
Vooral de BOSS GP was best indrukwekkend. Daar rijden allemaal 'oude' wagens uit de F1, IndyCar, Champ Car, ...
Het lawaai hier bij sommige auto's was echt oorverdovend. Onvoorstelbaar welk vermogen zo'n wagens moeten leveren :)
Dat is eigenlijk ook waar ik het meest van schrok gedurende de dag. Ik begreep vroeger nooit waarom mensen oordopjes meenamen naar het circuit, maar nu is het mij toch meer dan duidelijk geworden. Als een volledige grid van 20 V12's in de Superleague voorbijkomt op enkele meters afstand, dan hou je toch best je oren dicht denk ik :)
Later op de dag dan nog even langs kunnen gaan bij de pitbox van Robert Doornbos, waar de mechaniekers druk bezig waren aan de wagen, die toch redelijk wat schade geleden had.
Hier nog een filmpje dat de meest spectaculaire momenten van de dag op Zolder wat samenvat:
De Superleague-event dan afgesloten in de Wheels, en daar ook nog wat leuke mensen leren kennen :p Marc Goossens kwam er ook nog nagenieten :p
Altijd leuk, een dagje op circuit :) Alleen jammer dat het zo ver rijden is voor mij :( Anders zat ik er ongetwijfeld veel vaker.
De avond dan nog afgesloten op de Poekefeesten in Poeke (Aalter). Ik wou het niet missen aangezien niemand minder dan Paul Severs er kwam optreden! :p (Naast ook Willy Sommers en X-Session).
Willy Sommers sloot net af toen we toekwamen, maar we waren nog ruim op tijd voor Paul Severs :pDie deed wat we van hem gewoon zijn; de hele tent meekrijgen. Al bracht hij deze keer wel geen enkel liedje meer dan 2 keer (wat ik niet van hem gewoon ben, zie eerdere posts hier :p).
De laatste artiest van de avond was X-Session (met Gene en Gina, en Mij wat dichter weest stellen, en eigenlijk vooral onder de indruk van het feit dat beide er helemaal nog niet 'oud' uit zien, terwijl ze toch al 15 jaar meedraaien en de gezegende leeftijd van 40 naderen ondertussen. Ze zag(en) er best nog goed uit eigenlijk, precies niet verouderd :) Ofwel een abonnement op botox-behandelingen :p
De sfeer zat er goed in, en ik kan toch weer op een heel geslaagde zondag terugblikken ^^
Abonneren op:
Posts (Atom)