maandag 3 mei 2010
Van Barneveld 9-darter
Raymond van Barneveld gooit een 9-darter (501 uitgooien met 9 pijltjes).
Raymond van Barneveld heeft donderdag nog eens een nine-darter laten optekenen. De 43-jarige Nederlander deed dat voor het oog van de tv-camera's in een wedstrijd van de Premier League in het Schotse Aberdeen.
artikel: standaard.be
Impressive :)
And the crowd goes wild... ^^
sniper
Een Britse officier heeft zijn leven te danken aan een wereldrecord van zijn korporaal. Scherpschutter Craig Harrison (35) wordt in Engeland geëerd als een held omdat hij vanop bijna 2,5 km twee talibanstrijders uitschakelde die zijn overste (kapitein Andrew Jelinenk) en een groepje Afghaanse soldaten onder vuur namen met een machinegeweer. Dat is meer dan een kilometer verder dan de normale reikwijdte van het hypermoderne Britse L115A3-Long Range Rifle.Het lijkt een scène uit een oorlogsfilm, maar korporaal Craig Harrison realiseerde op een sleutelmoment de schoten van zijn leven. Met zijn dubbele voltreffer vanop 2,475 meter deed hij 45 meter beter dan het vorige wereldrecord van een Canadese scherpschutter, ook op missie in Afghanistan.
Om op die lange afstand de afwijking van zijn kogels te compenseren, moest Harrison zo'n 2 meter hoger en een halve meter naar links mikken om zijn doelwit te raken. Zijn kogels vlogen drie keer sneller dan het geluid en waren 2,64 seconden onderweg naar hun doel.
bron: HLN.be
2.5km! Sterk :)
Hieronder nog een pic van het geweer in kwestie:
Ik heb snipers altijd al de max gevonden :) Doet me weer denken aan films als Shooter (2007) en Behind Enemy Lines (2001) (beide aanraders trouwens, zeker de eerste :)).
zondag 2 mei 2010
foutje!
In Tulsa, in de Amerikaanse staat Oklahoma, is een 67-jarige autobestuurder woensdag aan de dood ontsnapt nadat hij een foutje maakte in een parkeergarage....
Toen de man achteruit uit een parkeerplaats wou rijden, kwam zijn voet vast te zitten tussen het gaspedaal en het rempedaal. Zijn witte Mercedes schoot achteruit en ontwikkelde genoeg snelheid om zich door de buitenmuur van de parkeertoren te boren.
bron: standaard.be
Foutje, dat kan je wel zeggen ja :D
wielerprono voorjaar
Zoals gewoonlijk wordt er ook dit jaar weer lustig gepronostiekt op de koers ;D
Na een schijnbaar eindeloze periode wachten begon op 27 februari eindelijk het voorjaarsseizoen weer, met daarin 13 (grote) klassiekers.
Ik vond het vrij moeilijk om een ploeg samen te stellen voor het voorjaar. Ik ben nog altijd van het principe dat ik Boonen niet wil spelen, dus deed ik dat ook niet.
Hieronder zie je de ploeg waarmee ik hoopte om zoveel mogelijk puntjes te verzamelen, en meteen ook hoeveel punten ze mij bezorgd hebben.
Ik verwachtte heel veel van het Noorse supertalent Boasson Hagen, en als kopman voor de klimklassiekers koos ik voor Gilbert, die een ijzersterk najaar (en eigenlijk gans jaar) reed in 2009.
Opnieuw geloofde ik in het kunnen van Sylvain Chavanel. Ik ben er al jaren van overtuigd dat dat een toprenner is, maar doordat hij meestal moet werken voor zijn kopman heeft hij zelf jammer genoeg nog niet veel bijeengeraapt. Ik hoopte dat hij dit voorjaar wel eens zijn eigen kans zou mogen gaan.
Hutarovich reed sterk in januari, en ook al wist ik niet op voorhand aan hoeveel voorjaarskoersen hij aan de start zou komen, ik wou hem toch spelen.
Ik hoopte stiekem dat Devolder zijn hattrick in de Ronde van Vlaanderen zou kunnen scoren, waar hij altijd sterk is.
Aanvulling gebeurde met Steegmans (vrij logische keuze, aangezien hij zo weinig 'kost', maar toch sterk reed, en een nieuwe ploeg heeft, al twijfelde ik nog tussen hem en Rosseler) en Flecha die een van de kopmannen is in het nieuwe Team Sky.
Nuyens is ook altijd aanwezig in het voorjaar, en ik verwachtte eindelijk eens een fransman die ook wat potten zou kunnen breken op Belgische bodem en koos voor Geslin.
Gaatjes opvullen gebeurde met Wynants die met QuickStep toch in een sterke ploeg beland is, en Knaven (kon misschien nog voor iets moois zorgen in zijn (waarschijnlijk) laatste jaar koersen) en De Vocht.
Vorig jaar had ik veel hoop in Cancellara, eigenlijk een tijdrijder maar ik verwachtte dat er wel een sterk voorjaar in hem zat ook, maar die stelde compleet teleur (mede door pech etc.). Doordat hij zoveel punten kost wou ik het voor 2010 niet meer riskeren van hem te spelen.
Ik nam een beetje een risico door geen echte sprinters te spelen, en hoopte dan ook dat er niet te veel massaspurten zaten aan te komen.
Misschien ook niet echt slim om knechten (bv. Chavanel, Devolder, Wynants) te spelen die moeten werken voor hun kopman en dus minder kans maken om zelf punten te pakken, maar ik wou het toch proberen want regelmatig is er wel eens iemand die er in slaagt om een wedstrijd te winnen door voorop te blijven...
Ik begon vrij sterk aan het voorjaar (met Flecha die meteen toonde wat hij waard was in de Omloop), maar wist daarna slechts weinig punten meer te rapen.
Boasson Hagen stelde teleur (hij kwam bijna bij geen enkele koers aan de start, geplaagd door pech en ziekte), en ook Chavanel wist geen top-15 plaats te rijden (al was hij regelmatig in de koers zelf wel aan het front te vinden).
Devolder slaagde niet in zijn hattrick en was voor de rest ook maar wat teleurstellend.
Steegmans kwam zwaar ten val (weeral!) vrij vroeg in het voorjaar waardoor dat verhaal ook meteen uit was. Rosseler was dus duidelijk de betere keuze geweest, jammer genoeg... Ook Nuyens kon zich weinig tonen in de voorste gelederen.
Gelukkig had ik nog Gilbert die mij de laatste 4 à 5 koersen behoorlijk wat punten opleverde, en zo mijn trage start nog wat goed maakte.
De eigenlijke mannen van het voorjaar waren een ijzersterke Cancellara met 3 mooie overwinningen, en Boonen die heel constant reed en toch ook vaak het podium mocht betreden. Gilbert kon gelukkig nog wat goedmaken in de klimklassiekers.
Het feit dat ik geen dure sprinters speelde (Farrar, Greipel, McEwen, Hushovd, ...) heeft mij gelukkig niet de das omgedaan, al had Freire met San-Remo natuurlijk wel een mooie overwinning vast.
De meest lucratieve renners (en toch niet volledig onvoorspelbaar) waren eigenlijk namen als Rosseler, Leukemans, Flecha, Eisel, Vinokourov, Freire, en natuurlijk het trio Cancellara - Boonen - Gilbert.
In ons 'team' word ik weeral 3e, en aanvankelijk zag het er nog slechter uit. Ik wist echter dat het grootste deel van mijn punten (hopelijk) op het einde van het voorjaar zouden komen, en daardoor kon ik me toch nog opwerken naar P3, na lange tijd voorlaatste gestaan te hebben.
Overduidelijke winnaar deze keer was Cederik (ondanks zijn zwakke start), die er voor koos om zowel Boonen als Gilbert te spelen.
Nicolas stond bijna het hele voorjaar op kop, maar moest uiteindelijk toch nog genoegen nemen met de 2e plaats.
Jochen werd 4e doordat zijn ploeg te weinig op de klimklassiekers afgesteld was, en Freddy hinkt wat achterop en werd laatste.
Dit voorjaar was achteraf bekeken duidelijk een voor de favorieten; iemand die zowel Boonen, Gilbert als Cancellara speelde (samen al goed voor 2/3 van de toegelaten punten) scoorde zoiezo hopen punten en direct genoeg om zich bij de top 390 van de site (wielerprono.be) te scharen.
Voor ons als team was het niet echt een succesvol voorjaar; we vallen net buiten de top 100 (101e plaats van de 153).
Individueel is het amper het vermelden waard; zelf Cederik valt nog buiten de top 1000. Ikzelf werd 1401'e (in totaal doen er een goeie 1800 mee denk ik).
Ik heb deze keer alles zelf ook nauwgezet bijgehouden in een Excel-file (en zo zelf de site op een fout betrapt :p) omdat de ervaring mij leert dat de site ook niet ideaal is, en het achteraf soms onmogelijk is om nog zaken te raadplegen (zoals nu ook; het is niet meer mogelijk om de team-standings te zien, vandaar ook hierboven een screenshot uit mijn Excel-file ipv. vanop de site, zoals vroeger). Hierdoor kan ik ook nog mooi de evolutie binnen ons team in een grafiekje gieten :p Zie hieronder :) (Nog meer statistieken; op aanvraag :p)
Los van de pronostiek toch weer een behoorlijk mooi voorjaar gezien. Cancellara was een klasse te sterk voor iedereen, Evans won een koers (verwachtte bijna niemand denk ik), Leukemans reed het beste voorjaar uit zijn carriere, Vinokourov toont zich terug aan de top.
Grootste revelaties voor mij waren Breschel (waar nóg meer in zat zonder pech) (al reed die eigenlijk vorig jaar ook al niet slecht), Kolobnev, Hesjedal, Rosseler, Vanmarcke, Modolo, en ook crossers als Chainel en Boom die heel goed meedraaiden.
Naar het einde toe zag je ook dat de meeste ronde-renners zich ook klaargestoomd hadden voor het grotere werk dat er aan zit te komen :)
Belooft spannend te worden, en er zal ook weer volop gepronostiekt worden ^^
Next up; Giro d'Italia!
Na een schijnbaar eindeloze periode wachten begon op 27 februari eindelijk het voorjaarsseizoen weer, met daarin 13 (grote) klassiekers.
Ik vond het vrij moeilijk om een ploeg samen te stellen voor het voorjaar. Ik ben nog altijd van het principe dat ik Boonen niet wil spelen, dus deed ik dat ook niet.
Hieronder zie je de ploeg waarmee ik hoopte om zoveel mogelijk puntjes te verzamelen, en meteen ook hoeveel punten ze mij bezorgd hebben.
Ik verwachtte heel veel van het Noorse supertalent Boasson Hagen, en als kopman voor de klimklassiekers koos ik voor Gilbert, die een ijzersterk najaar (en eigenlijk gans jaar) reed in 2009.
Opnieuw geloofde ik in het kunnen van Sylvain Chavanel. Ik ben er al jaren van overtuigd dat dat een toprenner is, maar doordat hij meestal moet werken voor zijn kopman heeft hij zelf jammer genoeg nog niet veel bijeengeraapt. Ik hoopte dat hij dit voorjaar wel eens zijn eigen kans zou mogen gaan.
Hutarovich reed sterk in januari, en ook al wist ik niet op voorhand aan hoeveel voorjaarskoersen hij aan de start zou komen, ik wou hem toch spelen.
Ik hoopte stiekem dat Devolder zijn hattrick in de Ronde van Vlaanderen zou kunnen scoren, waar hij altijd sterk is.
Aanvulling gebeurde met Steegmans (vrij logische keuze, aangezien hij zo weinig 'kost', maar toch sterk reed, en een nieuwe ploeg heeft, al twijfelde ik nog tussen hem en Rosseler) en Flecha die een van de kopmannen is in het nieuwe Team Sky.
Nuyens is ook altijd aanwezig in het voorjaar, en ik verwachtte eindelijk eens een fransman die ook wat potten zou kunnen breken op Belgische bodem en koos voor Geslin.
Gaatjes opvullen gebeurde met Wynants die met QuickStep toch in een sterke ploeg beland is, en Knaven (kon misschien nog voor iets moois zorgen in zijn (waarschijnlijk) laatste jaar koersen) en De Vocht.
Vorig jaar had ik veel hoop in Cancellara, eigenlijk een tijdrijder maar ik verwachtte dat er wel een sterk voorjaar in hem zat ook, maar die stelde compleet teleur (mede door pech etc.). Doordat hij zoveel punten kost wou ik het voor 2010 niet meer riskeren van hem te spelen.
Ik nam een beetje een risico door geen echte sprinters te spelen, en hoopte dan ook dat er niet te veel massaspurten zaten aan te komen.
Misschien ook niet echt slim om knechten (bv. Chavanel, Devolder, Wynants) te spelen die moeten werken voor hun kopman en dus minder kans maken om zelf punten te pakken, maar ik wou het toch proberen want regelmatig is er wel eens iemand die er in slaagt om een wedstrijd te winnen door voorop te blijven...
Ik begon vrij sterk aan het voorjaar (met Flecha die meteen toonde wat hij waard was in de Omloop), maar wist daarna slechts weinig punten meer te rapen.
Boasson Hagen stelde teleur (hij kwam bijna bij geen enkele koers aan de start, geplaagd door pech en ziekte), en ook Chavanel wist geen top-15 plaats te rijden (al was hij regelmatig in de koers zelf wel aan het front te vinden).
Devolder slaagde niet in zijn hattrick en was voor de rest ook maar wat teleurstellend.
Steegmans kwam zwaar ten val (weeral!) vrij vroeg in het voorjaar waardoor dat verhaal ook meteen uit was. Rosseler was dus duidelijk de betere keuze geweest, jammer genoeg... Ook Nuyens kon zich weinig tonen in de voorste gelederen.
Gelukkig had ik nog Gilbert die mij de laatste 4 à 5 koersen behoorlijk wat punten opleverde, en zo mijn trage start nog wat goed maakte.
De eigenlijke mannen van het voorjaar waren een ijzersterke Cancellara met 3 mooie overwinningen, en Boonen die heel constant reed en toch ook vaak het podium mocht betreden. Gilbert kon gelukkig nog wat goedmaken in de klimklassiekers.
Het feit dat ik geen dure sprinters speelde (Farrar, Greipel, McEwen, Hushovd, ...) heeft mij gelukkig niet de das omgedaan, al had Freire met San-Remo natuurlijk wel een mooie overwinning vast.
De meest lucratieve renners (en toch niet volledig onvoorspelbaar) waren eigenlijk namen als Rosseler, Leukemans, Flecha, Eisel, Vinokourov, Freire, en natuurlijk het trio Cancellara - Boonen - Gilbert.
In ons 'team' word ik weeral 3e, en aanvankelijk zag het er nog slechter uit. Ik wist echter dat het grootste deel van mijn punten (hopelijk) op het einde van het voorjaar zouden komen, en daardoor kon ik me toch nog opwerken naar P3, na lange tijd voorlaatste gestaan te hebben.
Overduidelijke winnaar deze keer was Cederik (ondanks zijn zwakke start), die er voor koos om zowel Boonen als Gilbert te spelen.
Nicolas stond bijna het hele voorjaar op kop, maar moest uiteindelijk toch nog genoegen nemen met de 2e plaats.
Jochen werd 4e doordat zijn ploeg te weinig op de klimklassiekers afgesteld was, en Freddy hinkt wat achterop en werd laatste.
Dit voorjaar was achteraf bekeken duidelijk een voor de favorieten; iemand die zowel Boonen, Gilbert als Cancellara speelde (samen al goed voor 2/3 van de toegelaten punten) scoorde zoiezo hopen punten en direct genoeg om zich bij de top 390 van de site (wielerprono.be) te scharen.
Voor ons als team was het niet echt een succesvol voorjaar; we vallen net buiten de top 100 (101e plaats van de 153).
Individueel is het amper het vermelden waard; zelf Cederik valt nog buiten de top 1000. Ikzelf werd 1401'e (in totaal doen er een goeie 1800 mee denk ik).
Ik heb deze keer alles zelf ook nauwgezet bijgehouden in een Excel-file (en zo zelf de site op een fout betrapt :p) omdat de ervaring mij leert dat de site ook niet ideaal is, en het achteraf soms onmogelijk is om nog zaken te raadplegen (zoals nu ook; het is niet meer mogelijk om de team-standings te zien, vandaar ook hierboven een screenshot uit mijn Excel-file ipv. vanop de site, zoals vroeger). Hierdoor kan ik ook nog mooi de evolutie binnen ons team in een grafiekje gieten :p Zie hieronder :) (Nog meer statistieken; op aanvraag :p)
Los van de pronostiek toch weer een behoorlijk mooi voorjaar gezien. Cancellara was een klasse te sterk voor iedereen, Evans won een koers (verwachtte bijna niemand denk ik), Leukemans reed het beste voorjaar uit zijn carriere, Vinokourov toont zich terug aan de top.
Grootste revelaties voor mij waren Breschel (waar nóg meer in zat zonder pech) (al reed die eigenlijk vorig jaar ook al niet slecht), Kolobnev, Hesjedal, Rosseler, Vanmarcke, Modolo, en ook crossers als Chainel en Boom die heel goed meedraaiden.
Naar het einde toe zag je ook dat de meeste ronde-renners zich ook klaargestoomd hadden voor het grotere werk dat er aan zit te komen :)
Belooft spannend te worden, en er zal ook weer volop gepronostiekt worden ^^
Next up; Giro d'Italia!
donderdag 29 april 2010
karting; 24u FKI; nabeschouwing
Het vervolg op de voorbeschouwing.
( More text may be coming soon. )
Ik was van plan om hier een lang en uitgebreid verslag van te schrijven, maar het zal jammer genoeg net het tegenovergestelde zijn :(
Veel info staat al in de voorbeschouwing :)
We kwamen uiteindelijk met een 24-tal teams aan de start.
Ons team; Kenny, Timo, Mathieu, Stefan, Jochen, Erwin en ik.
De qualify bestaat uit 3 delen van 10 minuten, waarbij telkens een andere piloot moet rijden. De 20 snelste van het eerste deel gaan door naar het 2e deel, en de 10 snelste van het 2e deel gaan door naar het 3e deel waar er dan voor een plaats op de grid in de top 10 gereden wordt.
Bij ons reed Stefan het eerste stuk van de qualify, waarmee we netjes bij de top 20 stonden.
Het 2e deel lieten we Timo (AMG T) rijden, en hij zette een heel sterke tijd neer waarmee we zowaar op 5 stonden!
Het 3e deel was het dan aan Mathieu (AMG M), maar hij kon er net niet genoeg uit halen, en we eindigden op een 11e plaats, en dus de plaats waarop we zouden moeten starten.
Hadden we AMG M en AMG T in de andere volgorde laten rijden, dan hadden we op een heel sterke plaats de 24u kunnen aanvangen.
Maar aan de andere kant; de startpositie maakt niet zooo veel uit op een wedstrijd die zo lang duurt.
Kenny nam de start en kon snel wat plaatsjes opschuiven. Hij draaide bovendien het tempo van de top 5, en kon onder andere Kenny G voorbijgaan. Een beetje later kreeg hij echter een onterechte zwarte vlag (waar hij natuurlijk niet blij om was, wat je na zijn stint ook kon merken :p), en viel heel wat plaatsen terug...
Op een gegeven moment reden we op een 4e plaats rond (beetje vertekend beeld, aangezien het tijdens de pitstops was, en ons team bij de laatste was om te wisselen), wat sommige mensen die van thuis uit via internet aan het volgen waren konden zien, en hen ook eventjes euforisch stemde :p
We wouden zo goed als mogelijk stints van 2u - 2u30 rijden.
Iedereen werkte zo goed mogelijk zijn stints af, en we kregen allerhande karts voorgeschoteld.
Enkel Erwin had het wat lastig gehad, want die stapte lijkbleek uit de kart na zijn stint. Sommigen twijfelden zelf om er de EHBO bij te halen, maar dat bleek gelukkig net niet nodig...
Ikzelf kon pas na middernacht mijn eerste stint rijden, en voor mij was Stefan aan het rijden.
Zijn tijd zat er al op, maar hij besloot om nog wat door te rijden (achteraf bekeken geen slecht idee).
De reden hiervoor werd mij duidelijk toen ik eindelijk instapte; het was een snelle kart, maar wel een die ongelofelijk zwaar stuurde. Aangezien ik fysiek niet zo sterk stond als Stefan wou hij dus zo lang mogelijk met die lastige kart rijden zodanig dat ik er zo weinig mogelijk mee moest rijden.
En gelijk had hij...
Mijn tijden waren onmiddellijk goed, ik draaide al na enkele rondjes zowat hetzelfde als Stefan zijn toptijden met die kart, maar ik had het fysiek wel ongelofelijk zwaar.
Ik moest gelukkig maar 25 minuten met die kart rijden, maar na die 25 minuten was ik echt wel pompaf. Ik vroeg zelf om hulp bij de kartwissel (bij de tankbeurt) om mijn lood te verslepen. Dat kon ik onmogelijk nog 2u volhouden. 'Gelukkig' was de kart die ik kreeg heeeeel wat makkelijker te besturen. Hij was echter wel meer dan een volle seconde per ronde trager dan mijn eerste kart :( Ik kon vrijwel zonder problemen mijn stint uitrijden, maar moest wel heel wat piloten laten passeren.
De nachtrust was voor velen helemaal niet evident, en zondag 's morgens kwamen we dan ook niet allemaal even fris aan de start voor onze 2e stint.
Toen ik terug klaar stond rond een uur of 9 waren we wel al opgeschoven naar een 10e - 11e plaats. Top 10 zat er dus nog in, met een ideaal scenario.
Het verliep echter verre van ideaal :p Erwin bleek nog niet fantastisch fit te zijn, Jochen dacht dat hij traag was en stapte gefrustreerd uit de kart terwijl hij nog maar een halfuurtje gereden had (wat dus niet nodig was!), ik had wat te veel last van bleinen op mijn hand waardoor ik er na 50 minuten ook de brui aan moest geven, etc.
Niemand was nog zo snel en fit als de dag er voor :p
De laatste uren kregen we dan ook nog eens 2 slechte karts voorgeschoteld, en al snel beseften we dat de top 10 buiten bereik was. Ons dan nog maar wat geamuseerd, en uiteindelijk op P14 gefinisht. Eigenlijk verre van slecht, en ook ongeveer wat ik op voorhand gedacht had.
Als we allemaal fit genoeg zijn, en wat kunnen slapen, dan zit met dit team een top 10 notering er zeker in! Op zich wel positief om zien dus :)
Het team van Kartgrid won de wedstrijd (Mathias G, Nikki S, Bart VDV en Ruben B)...
Zie hier het eindresultaat.
We werden dus 14e van de 24e. Net niet halverwege, maar het had er wel ingezeten hadden we het de zondagvoormiddag niet zo verprutst :p Onze snelste rondetijd zat zelf zuiver in de top 10, en was slechts een kwart seconde trager dan de snelste rondetijd van de winnaars (maar wel meer dan 6 tienden trager dan de snelste ronde van de wedstrijd :p). Dit toont opnieuw aan dat het niet zozeer zuivere snelheid is die telt, maar veeleer consistentie en uithouding :)
In eerste instantie bedankt aan alle teamleden om het beste van zichzelf te geven :p
En voor de rest in elk geval ook bedankt aan alle supporters en toeschouwers; Kristof M, Marijn & vriendin, Stefano, Knabbel & vriendin, Jochen z'n pa, Roel S, Kenny z'n maten, en al de rest die ik vergeet :)
En ook aan JPR voor het materiaal dat we mochten gebruiken :)
In de namiddag dan nog afgezakt naar JPR om daar wat na te praten.
Zwaar maar leuk weekendje achter de rug :p Volgend jaar ongetwijfeld opnieuw, vermoedelijk dan zelf met 2 teams!
Foto's: hier en hier enzo...
Deuces!
( More text may be coming soon. )
Ik was van plan om hier een lang en uitgebreid verslag van te schrijven, maar het zal jammer genoeg net het tegenovergestelde zijn :(
Veel info staat al in de voorbeschouwing :)
We kwamen uiteindelijk met een 24-tal teams aan de start.
Ons team; Kenny, Timo, Mathieu, Stefan, Jochen, Erwin en ik.
De qualify bestaat uit 3 delen van 10 minuten, waarbij telkens een andere piloot moet rijden. De 20 snelste van het eerste deel gaan door naar het 2e deel, en de 10 snelste van het 2e deel gaan door naar het 3e deel waar er dan voor een plaats op de grid in de top 10 gereden wordt.
Bij ons reed Stefan het eerste stuk van de qualify, waarmee we netjes bij de top 20 stonden.
Het 2e deel lieten we Timo (AMG T) rijden, en hij zette een heel sterke tijd neer waarmee we zowaar op 5 stonden!
Het 3e deel was het dan aan Mathieu (AMG M), maar hij kon er net niet genoeg uit halen, en we eindigden op een 11e plaats, en dus de plaats waarop we zouden moeten starten.
Hadden we AMG M en AMG T in de andere volgorde laten rijden, dan hadden we op een heel sterke plaats de 24u kunnen aanvangen.
Maar aan de andere kant; de startpositie maakt niet zooo veel uit op een wedstrijd die zo lang duurt.
Kenny nam de start en kon snel wat plaatsjes opschuiven. Hij draaide bovendien het tempo van de top 5, en kon onder andere Kenny G voorbijgaan. Een beetje later kreeg hij echter een onterechte zwarte vlag (waar hij natuurlijk niet blij om was, wat je na zijn stint ook kon merken :p), en viel heel wat plaatsen terug...
Op een gegeven moment reden we op een 4e plaats rond (beetje vertekend beeld, aangezien het tijdens de pitstops was, en ons team bij de laatste was om te wisselen), wat sommige mensen die van thuis uit via internet aan het volgen waren konden zien, en hen ook eventjes euforisch stemde :p
We wouden zo goed als mogelijk stints van 2u - 2u30 rijden.
Iedereen werkte zo goed mogelijk zijn stints af, en we kregen allerhande karts voorgeschoteld.
Enkel Erwin had het wat lastig gehad, want die stapte lijkbleek uit de kart na zijn stint. Sommigen twijfelden zelf om er de EHBO bij te halen, maar dat bleek gelukkig net niet nodig...
Ikzelf kon pas na middernacht mijn eerste stint rijden, en voor mij was Stefan aan het rijden.
Zijn tijd zat er al op, maar hij besloot om nog wat door te rijden (achteraf bekeken geen slecht idee).
De reden hiervoor werd mij duidelijk toen ik eindelijk instapte; het was een snelle kart, maar wel een die ongelofelijk zwaar stuurde. Aangezien ik fysiek niet zo sterk stond als Stefan wou hij dus zo lang mogelijk met die lastige kart rijden zodanig dat ik er zo weinig mogelijk mee moest rijden.
En gelijk had hij...
Mijn tijden waren onmiddellijk goed, ik draaide al na enkele rondjes zowat hetzelfde als Stefan zijn toptijden met die kart, maar ik had het fysiek wel ongelofelijk zwaar.
Ik moest gelukkig maar 25 minuten met die kart rijden, maar na die 25 minuten was ik echt wel pompaf. Ik vroeg zelf om hulp bij de kartwissel (bij de tankbeurt) om mijn lood te verslepen. Dat kon ik onmogelijk nog 2u volhouden. 'Gelukkig' was de kart die ik kreeg heeeeel wat makkelijker te besturen. Hij was echter wel meer dan een volle seconde per ronde trager dan mijn eerste kart :( Ik kon vrijwel zonder problemen mijn stint uitrijden, maar moest wel heel wat piloten laten passeren.
De nachtrust was voor velen helemaal niet evident, en zondag 's morgens kwamen we dan ook niet allemaal even fris aan de start voor onze 2e stint.
Toen ik terug klaar stond rond een uur of 9 waren we wel al opgeschoven naar een 10e - 11e plaats. Top 10 zat er dus nog in, met een ideaal scenario.
Het verliep echter verre van ideaal :p Erwin bleek nog niet fantastisch fit te zijn, Jochen dacht dat hij traag was en stapte gefrustreerd uit de kart terwijl hij nog maar een halfuurtje gereden had (wat dus niet nodig was!), ik had wat te veel last van bleinen op mijn hand waardoor ik er na 50 minuten ook de brui aan moest geven, etc.
Niemand was nog zo snel en fit als de dag er voor :p
De laatste uren kregen we dan ook nog eens 2 slechte karts voorgeschoteld, en al snel beseften we dat de top 10 buiten bereik was. Ons dan nog maar wat geamuseerd, en uiteindelijk op P14 gefinisht. Eigenlijk verre van slecht, en ook ongeveer wat ik op voorhand gedacht had.
Als we allemaal fit genoeg zijn, en wat kunnen slapen, dan zit met dit team een top 10 notering er zeker in! Op zich wel positief om zien dus :)
Het team van Kartgrid won de wedstrijd (Mathias G, Nikki S, Bart VDV en Ruben B)...
Zie hier het eindresultaat.
We werden dus 14e van de 24e. Net niet halverwege, maar het had er wel ingezeten hadden we het de zondagvoormiddag niet zo verprutst :p Onze snelste rondetijd zat zelf zuiver in de top 10, en was slechts een kwart seconde trager dan de snelste rondetijd van de winnaars (maar wel meer dan 6 tienden trager dan de snelste ronde van de wedstrijd :p). Dit toont opnieuw aan dat het niet zozeer zuivere snelheid is die telt, maar veeleer consistentie en uithouding :)
In eerste instantie bedankt aan alle teamleden om het beste van zichzelf te geven :p
En voor de rest in elk geval ook bedankt aan alle supporters en toeschouwers; Kristof M, Marijn & vriendin, Stefano, Knabbel & vriendin, Jochen z'n pa, Roel S, Kenny z'n maten, en al de rest die ik vergeet :)
En ook aan JPR voor het materiaal dat we mochten gebruiken :)
In de namiddag dan nog afgezakt naar JPR om daar wat na te praten.
Zwaar maar leuk weekendje achter de rug :p Volgend jaar ongetwijfeld opnieuw, vermoedelijk dan zelf met 2 teams!
Foto's: hier en hier enzo...
Deuces!
woensdag 28 april 2010
belgen in de éénzitterij
De doorsnee belg die wat leest over autosport (en meer bepaald de éénzitterij) zal zich al vaak de bedenking gemaakt hebben; waar zitten de belgen.Ons land staat er tegenwoordig inderdaad om bekend om niet echt een autosportland te zijn, maar dat slaat volgens mij eerder op het feit dat autosport hier niet echt 'leeft' zoals bv. voetbal en wielrennen, en het bijgevolg ook veel moeilijker (zo goed als onmogelijk) is om aan sponsorcontracten te geraken. De echte autosportlanden waar een heel brede basis is met allerlei verschillende klasses zijn vooral het Verenigd Koninkrijk en Italië.
Dat wil echter niet zeggen dat er in België helemaal geen talent rondloopt. Ze mogen dan inderdaad minder bekend zijn bij het grote publiek, maar de tijd wanneer we terug een Belg in de Formule 1 zien zou wel eens dichterbij kunnen zijn dan gedacht.
De recentste naam in dit wereldje was tot nog toe Bas Leinders (na vroeger ook al oa. Jacky Ickx, Thierry Boutsen, Bertrand Gachot, etc.). In de rally zijn François Duval en Freddy Loix ook niet-onbekende namen.
Hieronder volgt een overzichtje van de landgenoten waar we misschien nog wel eens zouden kunnen van horen in het komende decennium (de kans daarop is bij de één al groter dan bij de ander).
Ik heb het hier enkel over de éénzitterij. In de andere takken van de autosport hebben we momenteel ook wel enkele belgen, maar die laten zich voorlopig vrijwel uitsluitend in nationale competities opmerken (Anthony Kumpen, Bas Leinders, Jeffrey Van Hooydonck, Niels Lagrange, Maxime Soulet, Peter Hopmans, Pieter Tsjoen, Patrick Snijers, ...).
Ook in de wereld van het competitie-karten (vooral dan 2-takt) hebben we enkele goede namen, maar het is niet evident om als karter te kunnen doorstoten naar de éénzitterij... Vooropstaand voor 2010; Jonathan Thonon, Yannick De Brabander, ... Misschien dat er nog jonge piloten vanuit de indoorkarting-wereld zullen doorstoten, maar de kans hierop is nog kleiner.
- Jérôme D´Ambrosio (1985); begon na zijn karting-carriere met het World Series by Renault kampioenschap en de F3000 en belandde zo in het GP2-kampioenschap (dé opstapklasse naar de F1) waar hij ook in 2010 nog rijdt voor DAMS (en waar hij normaliter een middenmotor is die vecht voor de top 10). Hij heeft voor dit seizoen een rol als testpiloot (en 3e coureur) te pakken gekregen bij het Renault F1 Team, die voor Vitaly Petrov als 2e coureur kozen; de rijke Rus kon meer geld meebrengen dan onze landgenoot.
- Bertrand Baguette (1986); werkte zich gedurende 3 jaar op in het World Series by Renault kampioenschap, dat hij in 2009 ook wist te winnen. Testte vervolgens voor de F1 teams van Renault en Sauber, maar kreeg geen zitje toegewezen (ook niet als testrijder) en waagt in 2010 (vanaf de 3e race) zijn kans in de prestigieuze IndyCar Series in de USA.
- Frédéric Vervisch (1986); rijdt sinds 2004 in de Formule 3 (en allerlei varianten daarop), en in de World Series by Renault, met wisselend succes. in 2010 rijdt hij opnieuw (na 2009, waar hij 4e en rookie of the year werd) in het Atlantic Championship in Noord-Amerika, een opstapklasse voor de Champ Car/IndyCar Series, maar die ligt momenteel stil door de wereldwijde economische crisis.
- Stoffel Vandoorne (1992); wist zich via de RACB (olv. oa. Bas Leinders) wel op te werken vanuit het karting-milieu (eerst indoor, daarna hoofdzakelijk outdoor), en rijdt in 2010 voor hen mee in het Formule 4 kampioenschap...
- Nico Verdonck (1985); begon in 2003 bij de Formule Renault maar groeide daarna door naar het Formule 3000 kampioenschap en verschillende onderdelen van de Formule 3 en daarna de Formule LeMans.
- Laurens Vanthoor (1991); begon ook in de karting, maar wist zich mooi naar de German Formule 3 op te werken en rijdt in 2010 in de Formula Three EuroSeries.
- Benjamin Bailly (1990); reed enkele mooie resultaten bijeen op wereldniveau bij het karten, en maakte in 2008 de overstap naar de autosport met Formule Renault, Formul'Academy Euro Series, en waagt in 2010 zijn kans bij de Formule 2.
- ... En ik vergeet er ongetwijfeld nog een paar :)
Bij de links; vaak ook meer info bij de engelstalige Wikipedia pages van de piloten en de kampioenschappen.
Hopelijk zetten deze mannen ons belgenlandje terug op de kaart bij de hoogste gelederen van de autosport :)
karting; 100 Miles Genk
Op uitnodiging van Belle waren we enkele weken terug welkom om met haar mee te rijden als 'gastrijders' tijdens een editie van de '100 Miles' op de karting in Genk. Haar gebruikelijke teamnaam is ‘Born2Race’, en voor de gelegenheid zouden wij, de 3 piloten van ‘Traxxis’, (Jochen, Stefan en ik) haar team vervoegen om dat naar zo’n hoog mogelijke positie trachten te loodsen. Belle nam reeds 3 keer deel aan een editie van de race in kwestie.Op voorhand kreeg Belle van andere mensen uit het kart-wereldje al dingen te horen als ‘amai meiske, nu hebde wel een goed team vast’, wat natuurlijk wel ons ego streelt :p
De ‘100 Miles’ is een race op het grote officiële CIK-FIA circuit (outdoor) te Genk, maar met 4-takt karts ipv. de 2-takt karts die er meestal rondrijden (390cc 4-takts weliswaar, een stuk krachtiger dan de 200cc die we gewoon zijn dus). Om praktische redenen wordt er niet letterlijk 100 mijl gereden, maar dat wordt benaderd door er een 2u-durende race van te maken (met voorafgaand 20 minuten qualify).
Oorspronkelijk zou de race enkele weken terug verreden worden, maar door omstandigheden moest die editie afgelast worden, en kregen we (logischerwijs) gratis deelname bij een van de andere edities. We kozen om die van 22 april mee te doen, deels als extra voorbereiden op de 24u van FKI :)
Meestal doen er een 25-tal teams mee, en ik wou resoluut voor top-5 gaan, ook al zat Belle in ons team (is normaal gezien wel beduidend trager dan ons) en was het de eerste keer dat we een wedstrijd gingen meerijden op Genk. Ik rij echter graag outdoor, en ook Jochen is altijd sterk outdoor. Ik zag het volledig zitten om met de krachtigere karts te gaan rijden, en ik voelde me goed (getuige daarvan ook mijn race tijdens de 9e manche van het JPR clubkampioenschap).
Jochen verklaarde mij zot om mijn doel op top-5 te leggen :p
Stefan zou voor de eerste keer zijn eigen overall uittesten, die hij enkele uurtjes voordien thuis ontvangen had.
We werden verwacht op donderdag in de vooravond, wat natuurlijk heel wat miserie met zich mee brengt om voorbij Brussel en de E313 te geraken. Na een (te) lange rit dan toch nog aangekomen 10 minuutjes voor tijd, en ik kreeg meteen de indruk dat iedereen er vrij professioneel uit zag :p
Belle kende enkele piloten, maar zij was blijkbaar het meest onder de indruk van Sophie Kumpen, die ook zou aantreden in de race. Een telg uit de ‘Kumpen’-racefamilie, een legende in het kart-wereldje van enkele jaren terug (reed ooit nog Europees, zeker als vrouw behoorlijk zeldzaam), en ex-vrouw van ex-F1-piloot Jos Verstappen (en ook moeder van Max Verstappen, die tegenwoordig de hoogste gelederen van het competitiekarten (2-takt) onveilig maakt).
Toen Belle ons vertelde dat de snelste tijden normaal om en bij de 1.09.8xx lagen grapten ik en Stefan dat we eventjes 1.09.7xx zouden gaan rijden :p
Na het omkleden konden we aantreden in de 20 minuten durende qualify. We besloten dat Belle deze niet zou meerijden (zij kent het circuit al min of meer door haar eerdere deelnames). Jochen zou de kart enkele rondjes warmrijden en zodoende het circuit wat beter leren kennen (meer dan enkele rondjes in een Rotax Max, bijna 2 jaar geleden, hadden we nog niet gedaan), ik zou vervolgens proberen om een goeie qualify-tijd te rijden, en Stefan zou vlak voor het einde overnemen om het circuit ook nog heel eventjes te verkennen en vervolgens de start voor zijn rekening te nemen.
Er kwamen 21 teams aan de start van de race, en samen met de rest begon Jochen aan de qualify.
Toen Jochen na een 5-tal rondjes op eigen initiatief binnenkwam en ik het stuur mocht overnemen voelde ik direct het verschil met de karts die we gewoon zijn. De extra pk’s zorgen direct voor een andere rijstijl, waarbij je echt gebruik kan maken van de extra power die je hebt.
Ook het circuit op zich vroeg een andere rijstijl. Je hebt duidelijk de ‘ideale lijn’ waar er rubber ligt, en alle asfalt daarnaast heeft amper grip. Ook het rijden over de curbs is even wennen.
Ik moest eventjes wennen aan de situatie en aan het circuit, waardoor ik de eerste paar rondes toch behoorlijk wat foutjes maakte en af en toe moest gebruik maken van de uitloopstroken die ze er bij de scherpe bochten gelegd hadden (was vroeger trouwens niet het geval).
Ik deed m’n best maar betrapte mezelf er op dat ik vaak dezelfde fouten maakte, wat eigenlijk niet goed is. De bocht na finish nam ik 3 opeenvolgende keren volledig verkeerd, en ook de chicane na de backstraight sneed ik vaak wat te snel aan. Uiteindelijk dan toch een ronde gereden waar ik half en half mee kon leren leven, en ik besloot om binnen te komen om het stuur aan Stefan over te geven.
Ik was toch benieuwd, en vlak voor Stefan de qualify afwerkte liep ik even naar boven om naar de tijden te gaan kijken (kon je van beneden, naast het circuit, jammer genoeg niet zien).
Het timing-programma liep echter in het honderd, en er stond niet veel nuttig op het scherm.
Toen er toch iets te voorschijn kwam zag ik ‘Born2Race’ op P3 staan, met een tijd van 1.09.7xx, maar dat kon onmogelijk kloppen volgens mij (omdat het nog maar het begin van de race-avond was, en mijn ronde verre van perfect was). Soit, het is de positie die telt, niet de rondetijd :)
(Achteraf bekeken was onze qualify-tijd blijkbaar 1.10.927, terwijl de pole-sitter een 1.10.267 reed.)
Terug naar beneden en op het circuit werd iedereen tegengehouden om de gridopstelling te doen. Jochen en Belle verschoten wat toen ik hen zei dat we P3 hadden, en Jochen zei dat mijn vooropgestelde top-5 misschien dan toch niet zo onmogelijk was.
Bleek dat we op P4 mochten starten omdat Sophie Kumpen in de allerlaatste ronde blijkbaar nog net onder onze tijd gedoken was.
Wie onze qualify-tijd gereden heeft weten we eigenlijk niet zeker. Jochen zei dat hij wel een vrij goed gevoel had in de kart, terwijl ik van geen enkele van m’n rondes echt tevreden was (maar wel meer rondes reed dan Stefan en Jochen). I guess we’ll never know :)
Tijdens de qualify zag ik trouwens nog een bekend gezicht staan, vlak naast me; Jos Verstappen! Hij en z’n zoon zijn zoiezo vaste klant op de karting, en ze kwamen wat naar onze race kijken ofzo :)
Er was nog eventjes wat gepruts met de digitale klok aan de start/finish-lijn, maar wat later kon Stefan dan toch de stilstaande start nemen, weliswaar aan de buitenkant van het circuit.
Stefan was goed weg, iets beter dan P3 (Sophie), maar door misschien iets te overmoedig te zijn na de eerste bocht zat hij aan de verkeerde kant van haar waarop zij hem wat weg drumde, waarop P5 dan P4 langs de binnenkant van Stefan kon overnemen, en ook meteen druk zetten bij Sophie. Stefan sloot netjes aan als P5. Meteen viel op dat Sophie dus een vrij agressieve pilote was.
Er werd behoorlijk wat gevochten, maar Stefan bleef op P5 hangen. We besloten om naar boven te gaan, waar we de rondetijden op het scherm zouden kunnen zien. Toen we boven kwamen zag ik ineens Stefan op P9 hangen, bijna 200 meter achter P4, waar hij eerst vlak achter zat.
Achteraf zei hij dat hij een half inhaalmanoeuvre geprobeerd had op Sophie, waarop zij hem van de baan duwde. Hij is 2 rondes op rij op dezelfde plaats van het circuit gegaan, deels zijn eigen fout, waardoor hij een heel stuk door het gras moest en meer dan een handvol posities verloor. Enkele van die posities kon hij gelukkig al in dezelfde ronde terugpakken.
Bijna niemand draaide aanvankelijk onder de 1.11, wat mij nog meer deed fronsen bij de qualify-tijd van heel wat teams die onder de 1.10 lag… Tijden die bijna onmogelijk correct konden zijn.
Stefan liep wel wat in op de piloten voor hem, want al na enkele rondes draaide hij ongeveer de 3e snelste rondetijden van iedereen (1.10.6xx) (enkel de top 2 van de wedstrijd was nog iets sneller (1.10.3xx).
Nog 2 personen die de tijden nauwgezet in het oog aan het houden waren; Nyck De Vries en Max Verstappen. Beide jonge toppiloten in het 2-takt karten! Ik verschoot er van hoe klein ze eigenlijk nog zijn :p Ik ben er rotsvast van overtuigd dat we hen alletwee binnen een 10-tal jaar terugzien in de Formule 1, mark my words ;) Nyck leek trouwens behoorlijk onder de indruk van de mensen die al onder de 1.11 reden (de top-2 en Stefan dus).
Stefan kon terugvechten tot op P7 (of P6?) maar moest dan het stuur overlaten aan Belle, die zich klaargestoomd had voor haar kwart van de wedstrijd.
Nog eventjes moeite gehad om Stefan binnen te roepen (de enige plaats waar we teken konden doen was net tegen zon op dat moment, waardoor hij het amper kon zien), maar de 3e keer zag hij het dan toch, ietwat teleurgesteld dat zijn stint er al op zat :p
Belle sprong in de kart, maar besloot om onmiddellijk terug binnen te komen aangezien de pit-window open was (er kon getankt worden). Ze wou dit aan het begin van haar stint doen omdat het dan minst invloed zou hebben op haar kart-gewenning…
Na nog een 10-tal secondes te verliezen door wat gepruts met de pedalen die ze niet goed kreeg kon ze weer vertrekken voor haar eigenlijke stint.
We kwamen als 17e terug op de baan, en Belle draaide rondetijden van gemiddeld 1.12.6 (met een uitschieter van 1.12.344). Nadat ook de andere teams hun tankbeurt afgewerkt hadden lagen we al weer op P7, maar er was dus nog wat werk aan de winkel :)
Stefan was ondertussen uitgebreid zijn ervaringen aan het delen met mij en Jochen. Hij zei vooral dat het hielp om je op de rechte stukken aerodynamischer trachten te maken door je wat weg te steken achter het stuur van de kart (door je wat te bukken), en zo wat meer voordeel te halen uit de power van de motor.
Belle binnenroepen was niet makkelijker dan Stefan een halfuur eerder, maar na 3 rondes had ze het toch door en kon Jochen haar plaats overnemen.
Jochen kwam al snel op tempo, en draaide slechts ietsjes trager dan Stefan maar toch nog heel behoorlijke rondetijden (gemiddeld 1.11.0, hier en daar uitschieters van midden/hoog in de 1.10). Hij zorgde sporadisch voor een stofwolk maar kon toch mooi onze 7e plek vasthouden :)
Ondertussen bekeek ik samen met Belle de tijden, en we realiseerden ons dat de top-4 zonder ongelukken buiten bereik zou blijven; zij hadden al een te grote kloof geslagen.
Jochen binnenroepen ging al iets beter en (hij was er bij om Stefan en Belle binnen te roepen), en de 2e keer zag hij al dat het einde van zijn stint er ook zat aan te komen.
Ik moest de laatste stint voor mijn rekening nemen, en kwam op het circuit met nog iets meer dan 25 minuten op de klok. Wanneer er niemand in m’n bumper zat kon ik een wijde en veilige lijn nemen in de eerste bocht na de finish, en ik had al vrij snel m’n draai gevonden.
Ik dacht ook aan wat Stefan gezegd had, en probeerde mij vooral op de rechte stukken zo klein mogelijk te maken door bijna volledig weg te duiken achter mijn stuurtje (wat het toch soms niet evident maakt om het circuit nog voldoende te zien ;D). De strategie loonde echter; ik had de indruk dat ik sneller was dan iedereen, en ik kon geleidelijk aan naar iedereen toe rijden en moest niemand doorlaten. Ik voelde me goed en ging als een speer ^^ Het gebrek aan circuit-ervaring zorgde er echter voor dat ik nog niet echt consistent was, en toch nog hier en daar kleine foutjes maakte waarmee ik niet echt tevreden was, waardoor ik dus regelmatig wat van nee zat te schudden in de kart :p
Ik begon steeds meer onder de indruk te raken van de rol die aerodynamica en de wind spelen bij het outdoor rijden aan behoorlijke snelheden (+- 90 km/u), en het verschil tussen de grip op de ideale lijn en daar vlak naast.
Op een gegeven moment zag ik Sophie Kumpen voor me opduiken. Op enkele rondjes reed ik het gaatje dicht en kon ik er over. Ze probeerde aan te pikken en te profiteren van mijn slipstream, maar ik voelde me sneller dus had er weinig aandacht voor. Enkele bochten later maak ik een klein foutje, en ik zie haar ineens links vlak achter me opduiken in m’n ooghoek. Met een ‘gij niet ze meiske’-gevoel stak ik een tandje bij en kroop ik nog wat dieper uit de wind, en kon geleidelijk aan weer weg van haar wegrijden :)
Ik bleef alles geven, en verloor slechts een enkele keer enkele secondjes tijd achter een gedubbelde (om geen risico te nemen). Ik voelde dat ik goeie tijden aan het rijden was, maar had er geen idee van hoe snel exact :p Ik had er eveneens geen idee van op welke positie we aan het rijden waren, maar hoopte toch dat ik al wat plaatsjes had kunnen opklimmen.
Met nog 2 rondes te rijden zag ik een 100-tal meter voor mij een piloot met een blauwe overall, en daar een 10-tal meter voor een piloot met een grijze overall, die beide ook behoorlijk goed vooruitgingen. Ik had het idee dat dat wel eens teams zouden kunnen zijn waarmee we voor positie aan het vechten waren. Ik stak zo mogelijk nog een tandje bij, en gaf alles om er nog naartoe te rijden. Ik werd afgevlagd op een 15-tal meter achter het duo (waar er ook nog net genoeg plaats tussen zat zodat ze niet aan het battlen waren).
Ik kwam binnengereden, en had nog altijd geen enkel idee van hoe de race nu eigenlijk afgelopen was. Ik zag een redelijke smile op het gezicht van mijn teamgenoten, en antwoordde met een ‘cava zeker?’ toen ik mijn helm net af gedaan had.
Jochen en Belle zeiden me dat we op P5 gefinisht waren, en Stefan wist me te zeggen dat ik de snelste ronde van de race gereden had; 1.09.488, in mijn allerlaatste (99ste) ronde (daar waar ik zo aan het jagen was op de piloot met de blauwe overall dus :p). Een rondetijd die echter geëvenaard werd door het team dat op P3 eindigde (in hun 94ste ronde).
Bleek dat P4 op 1.6 seconden voor ons eindigde (1 van die 2 piloten waar ik naartoe reed dus, nog 1 ronde langer en ik had ze gehad :p), en P3 op 38 seconden voor ons.
Als je weet dat Belle ongeveer gemiddeld 1.5 à 2 seconden per ronde trager was dan ons, en we elk ongeveer 25 rondes gereden hebben, dan leert de wiskunde je snel dat we met ons 3 waarschijnlijk wel het podium gehaald zouden hebben :) Als we het wat goed aanpakken kunnen we misschien in de toekomst zelf eens meedingen naar de overwinning :)
We waren allemaal meer dan tevreden, en hadden ons heel goed geamuseerd! Mijn doelstelling van top-5 was gehaald, Belle was blij om zo’n goed resultaat bijeengereden te hebben, en we hebben er alle-3 van genoten om eens met krachtigere karts op een groter circuit te rijden… Smaakt naar meer!
Na de race dan nog iets gedronken, waarbij ik ook nog kort staan klappen heb tegen de persoon die ook de 1.09.488 gereden had. Hij weegt wel een 10-tal kilo meer dan mij (wat zo mogelijk misschien wel een tiende zal schelen), maar was toch behoorlijk onder de indruk van het feit dat ik die tijd al reed in mijn allereerste deelname aan de 100 Miles van Genk, en dus eigenlijk zonder echte circuit-ervaring.
Positief :)
Na een lange rit terug, de avond dan maar afgesloten in Gent :)
De 100 Miles is echt een leuk concept vind ik, en ik zal er zeker nog aan deelnemen. Het is echter wel wat lastig dat het altijd op een donderdagavond doorgaat, en dat dat zonder de vrijdag te moeten opstaan bijna niet te doen is (en je moet er eigenlijk al de helft van je donderdag voor opofferen ook).
Het is iets duurder dan wedstrijden met ‘gewone’ 200cc 4-takt karts, maar de extra power en de ervaring van het echte outdoor rijden maakt het dat verschil zeker waard voor mij!
*UPDATE*
Zie ook een deel van het verslag van Belle hier.
Zie hier de mylaps.com resultaten van de qualify en van de race!
dinsdag 27 april 2010
karting; JPR kampioenschap 2010/09
Woensdagavond kon er weer gekart worden; de 9e manche van het JPR Clubkampioenschap 2010.
Doordat er die avond ook net een manche van de Kartgrid Cup op JPR gereden werd zou de wedstrijd voor de 'beginners' wegvallen. Onze wedstrijd kon gewoon doorgaan om 21u.
De organisatoren waren er zich blijkbaar zelf niet van bewust dat de wedstrijd voor de beginners niet zou doorgaan, tot ik er hen op wees. Er was wat onduidelijkheid geweest want eerst zou er geen wedstrijd zijn, daarna weer wel, daarna weer niet, en dan uiteindelijk toch weer wel. Willy had die info blijkbaar verkeerd verspreid op het forum (Kartgrid), al stond het op de site van JPR zelf wel juist aangekondigd (maar die site is vaker fout dan juist, dus echt betrouwbaar is die info niet).
Bijgevolg kwamen er maar 2 'beginners' opdagen, en het waren dan nog 2 van de snellere ook; Gianni en Davy. Eenvoudige oplossing; hen laten meerijden bij onze race.
Voor de race voelde ik me al direct super. Ik verkondigde ietwat zelfzeker en overmoedig dat ik, en niemand anders, de race zou winnen :p Zo zat het trouwens al dagen in m'n hoofd.
Eerst nog wat staan kijken naar de manche van de Kartgrid Cup, waar alle bekenden weer present waren. Een mooie maar niet zo spannende race gezien, waarbij de waardeverhoudingen min of meer naar boven kwamen. Mathias G reed weer naar een overwinning, en ook Robin B en Mats DJ stonden in de top 5. JPR regular Dennis reed naar een 14e (dacht ik?) plaats.
Daarna was het aan ons beurt. Alle vaste piloten waren aanwezig, en ook AMG M en AMG T waren opnieuw van de partij. Er was 1 nieuwe naam; een zekere Jochen V (junior), en de 2 beginners die bij ons zouden meedoen. Rodney was afwezig, maar we kwamen toch met een behoorlijk ruim pak van 21 piloten aan de start.
Deze keer geen qualify, maar de weegschaal die de startgrid bepaalde! De zwaarste piloot mocht op pole starten, de lichtste piloot moest helemaal achteraan starten (dit zou dus normaal zoiezo een pak inhaalmanoeuvres met zich meebrengen).
Tot zover mijn optimistisch doel om de race te winnen. Ik schaafde dat dan maar wat bij naar; ik zou de snelste zijn van de race, en niemand zou in staat zijn om mij bij te houden. Ik wou een mooie inhaalrace rijden en in de top 5 eindigen.
Dit betekende dat ik vrijwel achteraan moest starten (P17), met lichtgewichten Shauni (P18) en Jochen V (P19) nog achter mij.
Voor mij stond Stefan (P16), met voor zich Babbel (P15). Kenny startte vanop P12 (dacht ik?), en Jochen startte vanop P10. Meer vooraan waren Benjamin en Knabbel te vinden.
(De 2 'beginners' werd de keuze gegeven, maar zij wouden zich niet echt mengen tussen de gevestigde waarden en kozen er voor om achteraan (P20 en P21) te starten.)
Het plan was, zoals Stefano ook opperde, om in de bumper van Stefan te blijven en ons samen een weg naar voor te banen. De start werd gegeven, en ik zat in Stefan zijn bumper. Die schoof echter de eerste ronde nog geen posities op, en ook de 2e ronde bleef hij hangen achter de piloot voor zich. Mijn kart ging echt super, en ik voelde dat ik stukken sneller was dan Stefan, en twijfelde wat ik zou doen. Ik moest echt gas lossen om Stefan niet te duwen, en besloot in de 3e ronde dan maar om mijn pitstop af te werken, en het plan van Stefano dus maar te laten voor wat het was, en mijn eigen race beginnen rijden.
Ik reed de pit binnen, en voor mij stonden Kenny en daarvoor Benjamin, die hetzelfde deden. Een vlotte pitstop voor mijn doen (samen met een spectaculaire pitstop van Kenny waarbij hij bijna zijn kart kwijt was ;D), en ik kwam terug op het circuit met enkele metertjes achterstand op Kenny. Een gap die ik, tot mijn verbazing, vrij snel toe reed.
Ik ging zo goed dat ik zowaar een inhaalmanoeuvre kon proberen op Kenny! Een beetje gedurfd, maar het lukte mij zowaar! Ik kwam voor Kenny te zitten, maar in de 2e bocht erna ga ik wat te wijd en kan Kenny zijn positie terugnemen.
Geen erg dacht ik, ik volg Kenny en ik probeer later op de race nog wel eens.
Ik kon Kenny makkelijk bijhouden (en hem wat vooruit duwen op de straights :p) (wat normaal ook geen sinecure is), maar bij het inhalen van de tragere/zwaardere piloten (die in hopen voor ons reden, aangezien zij vooraan gestart waren en wij vroeg gepit hadden) kon Kenny er op een of andere manier altijd vlotter voorbij dan mij. Ik verloor wat kostbare tijd bij het inhalen, en moest Kenny enkele meters geven.
Op een gegeven moment kwam Kenny bij AMG M, en door die te verrassen kon hij er zich ook voorbij werken. Een 2-tal rondjes later kom ik ook aansluiten bij AMG M, maar ik raak er niet voorbij. AMG M is een heel ervaren piloot die amper op foutjes te betrappen valt. Hij reed perfect de lijnen die hij moest rijden. Heel snel wanneer ik niet in zijn bumper zat, en heel defensief wanneer ik daar wel te vinden was...
Op een gegeven moment verlies ik een 20 à 30 meter door een tragere piloot in te halen, en op 2 rondes tijd kon ik het gat op AMG M weer volledig toerijden. Het waren zowat de eerste (en enige) 2 rondes van de race waar ik niemand vlak voor mij had, en ik kon rijden hoe ik wou. Ik perste er meteen een 40.2 uit als rondetijd, pakken sneller dan iedereen op dat moment.
Elke keer ik een gaatje moest toerijden gebeurde dat in the blink of an eye.
Ik heb uiteindelijk de hele race vastgezeten achter AMG M (ongeveer 20 minuten), en ik kon er onmogelijk voorbij. Ietwat verderop zag ik Kenny heel geleidelijk aan wat afstand nemen. Echt enerverend als je weet dat je sneller bent, en dat je oorspronkelijk mee was met Kenny.
Ik kon een 2 of 3 inhaalmanoeuvres proberen op AMG M, maar moest die telkens op tijd afbreken om erger te voorkomen. Ik gaf hem per ongeluk enkele tikjes, maar voor de rest werd er heel proper gereden.
Op het einde van de race naderden we nog op Knabbel, die op zijn beurt in de bumper van Jochen zat.
Ik zat de hele tijd ietwat geenerveerd aan m'n stuur te draaien, wetende dat ik stukken rapper was, maar er gewoon niet voorbij kon...
Stefano zag dit ook van aan de zijlijn, maar kon daar natuurlijk niets aan veranderen. Hij deed nog teken dat ik op P5 rondreed, wat ik eigenlijk moeilijk kon geloven.
Ik was ongeveer 3 kwart seconde per ronde trager toen ik vast zat achter AMG M (we draaiden gemiddeld 40.9).
Uiteindelijk werd ik inderdaad als 5e afgevlagd. Kenny won de race, met iets meer dan 3 seconden achter zich Jochen op een 2e plaats. Knabbel, AMG M en ik volgden bumper aan bumper. Babbel eindigde enkele meters achter mij, met Stefan in zijn zog op P7.
Ik was echt diep teleurgesteld. Ik was veruit de snelste van iedereen, de hele race lang, en ik was oorspronkelijk mee met Kenny (en zelf sneller dan hem), en die won de race nog ook!
Als je weet dat ik gedurende de hele tijd dat ik vast zat achter AMG M in totaal ongeveer 20 seconden verloor, en ik uiteindelijk maar op 5 seconden van P1 eindigde, kan je niet anders dan besluiten dat er meer in zat voor mij...
Ik had wel veruit de snelste ronde van iedereen (niemand kwam ook maar in de buurt van mijn 40.2xx die ik gereden heb in het begin van de race, in de enige 2 rondes waar ik vrije baan had). Kenny was de 2e snelste en die zijn rondetijd was zelf een kwart seconde trager dan de mijne (40.4xx).
(Met mijn snelste ronde was ik zelf sneller dan Mathias G die een 40.3xx wist te rijden tijdens de manche van de Kartgrid Cup, maar het moet wel gezegd worden dat zij op 80kg wedstrijdgewicht rijden ;))
Op zich geen slecht resultaat eigenlijk, als je er de extra punten voor de snelste ronde bijrekent, maar toch behoorlijk klote als je weet dat er zoveel meer had ingezeten.
Was er een normale qualify geweest, of had ik kunnen meeglippen met Kenny, of was ik zelf voorbij AMG M geraakt, dan had ik vrijwel zeker de race gewonnen met een hele voorsprong op P2. Mijn kart was echt super... I was going like a rocketship!
Ik was pakken sneller dan iedereen op de baan, en moest mij echt inhouden om niet de hele tijd iedereen te duwen. Ik reed de race de hele tijd op 90% om AMG M niet te veel te tikken. Klote gevoel als je op die manier vast zit achter iemand :p
Ik ben wat teleurgesteld in mijzelf dat ik mijn plaatswinst op Kenny niet wist vast te houden, en vooral dat ik op geen enkele manier proper voorbij AMG M raakte. Iedereen was er van overtuigd dat ik anders zoiezo P1 of P2 zou geworden zijn.
AMG M feliciteerde mij nog onmiddellijk na de race met de mooie en propere race die ik gereden had.
Anders bekeken reed ik dus wel een mooie inhaalrace (van P17 naar P5, het meest goedgemaakte posities van iedereen), en had ik m'n vooropgestelde doelen ook gehaald (sneller dan iedereen op de baan, en top 5 gehaald). Misschien had ik daar vooraf wel voor getekend...
Ik scoor dus wel redelijk wat puntjes, en samen met het feit dat Shauni een mindere kart had en 2 keer spinde (waardoor ze zowaar laatstes werd, achter Willy die ook éénmaal spinde), Benjamin ook een wat minder resultaat bijeenreed (kwam slechts als 13e over de finish), en ik 2 plaatsjes voor Stefan eindigde, valt dat vrij positief uit voor het klassement.
Ik loop uit op Shauni en nader wat op Stefan en Benjamin (die nu binnen handbereik ligt voor mij om de top 3 van het klassement eindelijk binnen te sluipen!). Enkel Kenny loopt nog wat verder uit, maar het is zoiezo al geen realistische optie om die nog bij te benen :)
Jochen doet ook een goede zaak door opnieuw 2e te eindigen (en opnieuw gebeurt dat bij een abnormale startvolgorde ;)), en zal zich nog kunnen gaan mengen met Knabbel, Babbel en Jerry W (en misschien zelf Shauni?) in het gevecht om P6 (of P5?) in het klassement.
Objectief bekeken kan ik niet echt ontevreden zijn met mijn bijeengesprokkelde puntjes, maar er zat gewoon veel meer in. Het moest een overwinning geworden zijn! Ik verliet de karting dan toch ook zichtbaar wat teleurgesteld, maar aan de andere kant voelde het ook niet slecht om veruit de snelste te zijn :)
Op naar de volgende, waar mijn doel zal zijn om de top 3 van het klassement binnen te duiken :)
Doordat er die avond ook net een manche van de Kartgrid Cup op JPR gereden werd zou de wedstrijd voor de 'beginners' wegvallen. Onze wedstrijd kon gewoon doorgaan om 21u.
De organisatoren waren er zich blijkbaar zelf niet van bewust dat de wedstrijd voor de beginners niet zou doorgaan, tot ik er hen op wees. Er was wat onduidelijkheid geweest want eerst zou er geen wedstrijd zijn, daarna weer wel, daarna weer niet, en dan uiteindelijk toch weer wel. Willy had die info blijkbaar verkeerd verspreid op het forum (Kartgrid), al stond het op de site van JPR zelf wel juist aangekondigd (maar die site is vaker fout dan juist, dus echt betrouwbaar is die info niet).
Bijgevolg kwamen er maar 2 'beginners' opdagen, en het waren dan nog 2 van de snellere ook; Gianni en Davy. Eenvoudige oplossing; hen laten meerijden bij onze race.
Voor de race voelde ik me al direct super. Ik verkondigde ietwat zelfzeker en overmoedig dat ik, en niemand anders, de race zou winnen :p Zo zat het trouwens al dagen in m'n hoofd.
Eerst nog wat staan kijken naar de manche van de Kartgrid Cup, waar alle bekenden weer present waren. Een mooie maar niet zo spannende race gezien, waarbij de waardeverhoudingen min of meer naar boven kwamen. Mathias G reed weer naar een overwinning, en ook Robin B en Mats DJ stonden in de top 5. JPR regular Dennis reed naar een 14e (dacht ik?) plaats.
Daarna was het aan ons beurt. Alle vaste piloten waren aanwezig, en ook AMG M en AMG T waren opnieuw van de partij. Er was 1 nieuwe naam; een zekere Jochen V (junior), en de 2 beginners die bij ons zouden meedoen. Rodney was afwezig, maar we kwamen toch met een behoorlijk ruim pak van 21 piloten aan de start.
Deze keer geen qualify, maar de weegschaal die de startgrid bepaalde! De zwaarste piloot mocht op pole starten, de lichtste piloot moest helemaal achteraan starten (dit zou dus normaal zoiezo een pak inhaalmanoeuvres met zich meebrengen).
Tot zover mijn optimistisch doel om de race te winnen. Ik schaafde dat dan maar wat bij naar; ik zou de snelste zijn van de race, en niemand zou in staat zijn om mij bij te houden. Ik wou een mooie inhaalrace rijden en in de top 5 eindigen.
Dit betekende dat ik vrijwel achteraan moest starten (P17), met lichtgewichten Shauni (P18) en Jochen V (P19) nog achter mij.
Voor mij stond Stefan (P16), met voor zich Babbel (P15). Kenny startte vanop P12 (dacht ik?), en Jochen startte vanop P10. Meer vooraan waren Benjamin en Knabbel te vinden.
(De 2 'beginners' werd de keuze gegeven, maar zij wouden zich niet echt mengen tussen de gevestigde waarden en kozen er voor om achteraan (P20 en P21) te starten.)
Het plan was, zoals Stefano ook opperde, om in de bumper van Stefan te blijven en ons samen een weg naar voor te banen. De start werd gegeven, en ik zat in Stefan zijn bumper. Die schoof echter de eerste ronde nog geen posities op, en ook de 2e ronde bleef hij hangen achter de piloot voor zich. Mijn kart ging echt super, en ik voelde dat ik stukken sneller was dan Stefan, en twijfelde wat ik zou doen. Ik moest echt gas lossen om Stefan niet te duwen, en besloot in de 3e ronde dan maar om mijn pitstop af te werken, en het plan van Stefano dus maar te laten voor wat het was, en mijn eigen race beginnen rijden.
Ik reed de pit binnen, en voor mij stonden Kenny en daarvoor Benjamin, die hetzelfde deden. Een vlotte pitstop voor mijn doen (samen met een spectaculaire pitstop van Kenny waarbij hij bijna zijn kart kwijt was ;D), en ik kwam terug op het circuit met enkele metertjes achterstand op Kenny. Een gap die ik, tot mijn verbazing, vrij snel toe reed.
Ik ging zo goed dat ik zowaar een inhaalmanoeuvre kon proberen op Kenny! Een beetje gedurfd, maar het lukte mij zowaar! Ik kwam voor Kenny te zitten, maar in de 2e bocht erna ga ik wat te wijd en kan Kenny zijn positie terugnemen.
Geen erg dacht ik, ik volg Kenny en ik probeer later op de race nog wel eens.
Ik kon Kenny makkelijk bijhouden (en hem wat vooruit duwen op de straights :p) (wat normaal ook geen sinecure is), maar bij het inhalen van de tragere/zwaardere piloten (die in hopen voor ons reden, aangezien zij vooraan gestart waren en wij vroeg gepit hadden) kon Kenny er op een of andere manier altijd vlotter voorbij dan mij. Ik verloor wat kostbare tijd bij het inhalen, en moest Kenny enkele meters geven.
Op een gegeven moment kwam Kenny bij AMG M, en door die te verrassen kon hij er zich ook voorbij werken. Een 2-tal rondjes later kom ik ook aansluiten bij AMG M, maar ik raak er niet voorbij. AMG M is een heel ervaren piloot die amper op foutjes te betrappen valt. Hij reed perfect de lijnen die hij moest rijden. Heel snel wanneer ik niet in zijn bumper zat, en heel defensief wanneer ik daar wel te vinden was...
Op een gegeven moment verlies ik een 20 à 30 meter door een tragere piloot in te halen, en op 2 rondes tijd kon ik het gat op AMG M weer volledig toerijden. Het waren zowat de eerste (en enige) 2 rondes van de race waar ik niemand vlak voor mij had, en ik kon rijden hoe ik wou. Ik perste er meteen een 40.2 uit als rondetijd, pakken sneller dan iedereen op dat moment.
Elke keer ik een gaatje moest toerijden gebeurde dat in the blink of an eye.
Ik heb uiteindelijk de hele race vastgezeten achter AMG M (ongeveer 20 minuten), en ik kon er onmogelijk voorbij. Ietwat verderop zag ik Kenny heel geleidelijk aan wat afstand nemen. Echt enerverend als je weet dat je sneller bent, en dat je oorspronkelijk mee was met Kenny.
Ik kon een 2 of 3 inhaalmanoeuvres proberen op AMG M, maar moest die telkens op tijd afbreken om erger te voorkomen. Ik gaf hem per ongeluk enkele tikjes, maar voor de rest werd er heel proper gereden.
Op het einde van de race naderden we nog op Knabbel, die op zijn beurt in de bumper van Jochen zat.
Ik zat de hele tijd ietwat geenerveerd aan m'n stuur te draaien, wetende dat ik stukken rapper was, maar er gewoon niet voorbij kon...
Stefano zag dit ook van aan de zijlijn, maar kon daar natuurlijk niets aan veranderen. Hij deed nog teken dat ik op P5 rondreed, wat ik eigenlijk moeilijk kon geloven.
Ik was ongeveer 3 kwart seconde per ronde trager toen ik vast zat achter AMG M (we draaiden gemiddeld 40.9).
Uiteindelijk werd ik inderdaad als 5e afgevlagd. Kenny won de race, met iets meer dan 3 seconden achter zich Jochen op een 2e plaats. Knabbel, AMG M en ik volgden bumper aan bumper. Babbel eindigde enkele meters achter mij, met Stefan in zijn zog op P7.
Ik was echt diep teleurgesteld. Ik was veruit de snelste van iedereen, de hele race lang, en ik was oorspronkelijk mee met Kenny (en zelf sneller dan hem), en die won de race nog ook!
Als je weet dat ik gedurende de hele tijd dat ik vast zat achter AMG M in totaal ongeveer 20 seconden verloor, en ik uiteindelijk maar op 5 seconden van P1 eindigde, kan je niet anders dan besluiten dat er meer in zat voor mij...
Ik had wel veruit de snelste ronde van iedereen (niemand kwam ook maar in de buurt van mijn 40.2xx die ik gereden heb in het begin van de race, in de enige 2 rondes waar ik vrije baan had). Kenny was de 2e snelste en die zijn rondetijd was zelf een kwart seconde trager dan de mijne (40.4xx).
(Met mijn snelste ronde was ik zelf sneller dan Mathias G die een 40.3xx wist te rijden tijdens de manche van de Kartgrid Cup, maar het moet wel gezegd worden dat zij op 80kg wedstrijdgewicht rijden ;))
Op zich geen slecht resultaat eigenlijk, als je er de extra punten voor de snelste ronde bijrekent, maar toch behoorlijk klote als je weet dat er zoveel meer had ingezeten.
Was er een normale qualify geweest, of had ik kunnen meeglippen met Kenny, of was ik zelf voorbij AMG M geraakt, dan had ik vrijwel zeker de race gewonnen met een hele voorsprong op P2. Mijn kart was echt super... I was going like a rocketship!
Ik was pakken sneller dan iedereen op de baan, en moest mij echt inhouden om niet de hele tijd iedereen te duwen. Ik reed de race de hele tijd op 90% om AMG M niet te veel te tikken. Klote gevoel als je op die manier vast zit achter iemand :p
Ik ben wat teleurgesteld in mijzelf dat ik mijn plaatswinst op Kenny niet wist vast te houden, en vooral dat ik op geen enkele manier proper voorbij AMG M raakte. Iedereen was er van overtuigd dat ik anders zoiezo P1 of P2 zou geworden zijn.
AMG M feliciteerde mij nog onmiddellijk na de race met de mooie en propere race die ik gereden had.
Anders bekeken reed ik dus wel een mooie inhaalrace (van P17 naar P5, het meest goedgemaakte posities van iedereen), en had ik m'n vooropgestelde doelen ook gehaald (sneller dan iedereen op de baan, en top 5 gehaald). Misschien had ik daar vooraf wel voor getekend...
Ik scoor dus wel redelijk wat puntjes, en samen met het feit dat Shauni een mindere kart had en 2 keer spinde (waardoor ze zowaar laatstes werd, achter Willy die ook éénmaal spinde), Benjamin ook een wat minder resultaat bijeenreed (kwam slechts als 13e over de finish), en ik 2 plaatsjes voor Stefan eindigde, valt dat vrij positief uit voor het klassement.
Ik loop uit op Shauni en nader wat op Stefan en Benjamin (die nu binnen handbereik ligt voor mij om de top 3 van het klassement eindelijk binnen te sluipen!). Enkel Kenny loopt nog wat verder uit, maar het is zoiezo al geen realistische optie om die nog bij te benen :)
Jochen doet ook een goede zaak door opnieuw 2e te eindigen (en opnieuw gebeurt dat bij een abnormale startvolgorde ;)), en zal zich nog kunnen gaan mengen met Knabbel, Babbel en Jerry W (en misschien zelf Shauni?) in het gevecht om P6 (of P5?) in het klassement.
Objectief bekeken kan ik niet echt ontevreden zijn met mijn bijeengesprokkelde puntjes, maar er zat gewoon veel meer in. Het moest een overwinning geworden zijn! Ik verliet de karting dan toch ook zichtbaar wat teleurgesteld, maar aan de andere kant voelde het ook niet slecht om veruit de snelste te zijn :)
Op naar de volgende, waar mijn doel zal zijn om de top 3 van het klassement binnen te duiken :)
Abonneren op:
Posts (Atom)