woensdag 12 mei 2010
slapen op tieten
Een wakker Kroatisch designbedrijf brengt het borstenhoofdkussen op de markt. Het product kreeg met 'Tits' (tieten) een niets aan de verbeelding overlatende naam. Dat meldt de krant Vecernji List.Het borstenkussen heeft de afmetingen van een welgevormde D-cup. Het is uitstekend geschikt om tv te kijken en dankzij zijn anatomische vorm is het luidens de ontwerpers nog goed voor je nek ook.
Het ding belooft bovendien heerlijk warm te zijn want het is gevuld met wol. Bijkomend voordeel is dat vrijgezellen of andere 'mensen in nood' nu 's avonds de koude lente niet meer hoeven te trotseren om hun hoofd op een koppel borsten neer te vleien.
bron: HLN.be
Zalig! :D
Het heeft nog lang geduurt tot iemand dat op de markt bracht... :p
dinsdag 11 mei 2010
Gumball 3000
Vorige week zaterdag startte de Gumball (site) opnieuw in London. Net zoals 3 jaar terug reed de karavaan door ons landje, deze keer vanuit Calais, door België, richting Amsterdam (over Antwerpen).En net zoals 3 jaar terug, ging ik samen met wat andere auto-minded people gaan spotten ;)
We reden eerst naar Calais, waar de Gumballers via trein afgezet worden aan dit einde van de Eurotunnel.
Netjes op tijd toegekomen stonden er al een 100-tal andere spotters te wachten op de exclusieve wagens :) Ook de plaatselijke politie was vrij goed vertegenwoordigd, wat mij al enigszins suspicious maakte.
Op de eerste trein zaten slechts een handvol Gumballers, maar dat was 3 jaar terug net hetzelfde.
Hierbij oa. een KTM X-bow, Audi R8 (PPI) (zie foto), een paar Porsches en een paar Aston Martins.De 2e trein liet heel wat op zich wachten, en volgens mij passeerde er zelf nog een 3e trein vooraleer we nieuwe Gumballers gezien hadden.
De politie bleef bij het plaatselijke tankstation, dus ik dacht dat ze nog onderweg waren, tot ik ineens zag dat in de verte de Gumballers omgeleid werden via de weg voor de vrachtwagens. Klote!
Eventjes getwijfeld om te wachten op de volgende lading op de volgende trein, of om de huidige lading proberen mee te pikken, en dan toch maar voor die 2e optie gekozen, net zoals vele andere spotters :)
Klein spurtje naar de wagen, en dan de Gumballers gevolgd op de autosnelweg richting en door België.
Wat samen gereden met de LP670-4 SV (zie foto) van Jon Ölsson, origineel met de ski-koffer er boven op, en speciaal voor Gumball in een mat-zwarte wrap met gouden decals :) Best netjes! ;) Ook Michael Madsen (acteur, oa. uit Reservoir Dogs) vergezelde ons met een Aston Martin V12 Vanquish ^^Volgende halte; eerste tankstation in België (nog een geluk dat die Gumballers regelmatig moeten tanken, zo is er meer kans om ze te spotten ;)). Aangezien de meesten niet getankt hadden in Calais moesten ze zo goed als zeker daar tanken.
Wij dus naar Mannekensvere waar we bij het toekomen al heel wat Gumballers en een veelvoud van het aantal spotters van in Calais zagen staan (ook onderweg stonden al heel wat mensen langs de autosnelweg en op de bruggen over de autosnelweg).
We besloten om hier te blijven staan, en zagen op die manier toch enkele tientallen auto's langskomen. De rest passeerde op de E40 zelf, en zagen we dus slechts in een flits.
In Mannekensvere nog heel wat propere auto's gezien (Ferrari's, Porsches, Lamborghini's, Aston Martin's, Mercedessen, Audi's, een Rolls Royce, Bentleys, een Maybach, een Mustang, ...), en ook zien passeren op de E40 (oa. de organisator Maximillian Cooper in zijn Morgan Aeromax, en enkele SLR McLaren's en GT3 RS'en).
Qua bekend volk zagen we nog Eve (en mee op foto :p), enkele mensen van Cypress Hill, Bun B, enkele sjeiks :p, een filmcrew van MTV, ...
Onder de toeschouwers ook nog deftige auto's gezien; Audi RS6, Ferrari F430, BMW M5, BMW M3's, ...
Zelf bepaalde takken van de Hell's Angels en de Red Devils waren aanwezig, jammer genoeg kreeg je de indruk dat ze er enkel waren om het geluid van de auto's te verpesten met hun tweewieler-gebrul.
Celebrities die ik graag nog gezien had en dus gemist heb: Xzibit, Tony Hawk, David Hasselhoff (die trouwens verdwenen is :D), Jade Jagger, The Cuban Brothers, ...
We zijn niet meer doorgereden tot Antwerpen of Amsterdam, waar blijkbaar ook nog een Veyron, een SLS AMG etc. te zien vielen, dus voor die kunstwerkjes moesten we het vooral met de foto's doen.
Verder ging de Gumball dit jaar nog naar Stockholm, waarna de auto's het vliegtuig opgezet werden en het 2e stuk van de rally verreden werd in Canada, met als aankomst van de editie van dit jaar: NYC!
Als toekomstige edities opnieuw in (of in de buurt van) België passeren ga ik zeker en vast weer kijken, of misschien is het zelf een optie om er een tripje van te maken ;)
Auf Wiedersehen, Gumball!
maandag 10 mei 2010
karting; 4ever karting 50' sprintrace
Zaterdag werd er weer een sprintrace van 4ever Karting georganiseerd. Normaal gezien 2 reeksen (zoals vorige keer, waar ik aan de 2e reeks deelnam), maar door te weinig inschrijvingen voor de 1e reeks werden beide reeksen samengegooid en ging er dus maar 1 race door, met uiteindelijk 18 piloten.
Ik twijfelde aanvankelijk om de race alleen of met 2 (met Stefan) te rijden, maar uiteindelijk kozen we er voor om, vooral bij wijze van training, elk apart te rijden, en op die manier konden we misschien ook nog eens tegen elkaar strijden :)
Jochen was afwezig (zat met een vrijgezellenavond), en voornaamste concurrenten waren voor de gelegenheid Cedric W, Bulldog, Shauni, ...
Nog 'bekende' deelnemers; Belle, Orka, Frederik (de organisator van 4ever Karting) zelf, ...
De race van 50 minuten zou 1 verplichte pitstop tellen, en werd vooraf gegaan door 10 minuten qualify.
We waren met 18 en ik had startnummer 18, dus ik nam plaats in de laatste kart. Met plezier, want dat was kart nummer 23, waarvan we weten dat hij zowat de beste van het pak is. Bleek dat iemand zich vooraan misteld had, en er een kart te weinig klaarstond, waardoor iedereen een kart moest opschuiven, en ik dus ook kart 23 moest verlaten, jammer genoeg.
Er stonden maar 17 karts klaar, en ik moest de 18e nemen, dus moest ik eventjes wachten tot wanneer een kart voor mij gebracht werd. Ik zou aanvankelijk een nieuwe kart krijgen (nieuwe motor, nieuwe bandjes), wat natuurlijk zijn voor- en nadelen heeft. Uiteindelijk besloten ze dan om mij toch een andere kart te geven, en de nieuwe kart zou de pace kart van dienst worden.
Ik kreeg (opnieuw, na vorige manche in het clubkampioenschap) kart 12 toegewezen, en Stefan moest het met kart 15 gaan doen (op voorhand kregen we ook al te horen dat die ook niet slecht was).
We waren er dus klaar voor.
Ik begon aan de 10 minuten durende qualify, maar wou niet de volle 10 minuten alles geven, om wat te doseren zodat ik de race van de volle 50 minuten zeker tot een goed einde zou kunnen brengen (of toch zo goed mogelijk :p). Ik reed afwisselend een goede ronde (waarbij ik alles gaf) en een slechte ronde (volgende ronde voorbereidend), en zo kon ik ook goed rekening houden met eventuele traffic.
Ik bleek constant in de top 3 te vinden te zijn, en voelde ook dat mijn rondes vrij goed waren. Naar het einde toe deed Stefano de hele tijd teken dat ik de 2e tijd had, en als ik vlug naar het grote scherm keek zag ik dat Stefan net boven mij stond.
Ik nam genoegen met de 2e plaats achter Stefan (en zo een 1-2 voor Traxxis in de qualify ^^), maar gaf nog 1 ronde alles, en ik slaagde er blijkbaar in om in mijn allerlaatste ronde in de qualify nog de pole te pakken met 40.52, voor Stefan zijn 40.56.
Toch enigszins verrast reed ik niet als 2e maar als 1e naar de startgrid, en zag Stefan in mijn achterbumper aansluiten :) Een mooie 1-2 voor ons dus.
Een voor ons onbekende TheMothy reed naar de 3e startplek, sterk van hem! Daarachter stonden nog Shauni, Cedric W, Bulldog, etc. (volgorde weet ik niet exact meer).
Normaal gezien zou het podium dus wel onder deze namen (mijzelf incluis) (en zo goed als zeker waren dit ook de namen die de eerste 6 startplaatsen vulden) verdeeld worden.
Stefan kwam me voor de start nog zeggen dat hij in de allereerste rondes geen aanvallen zou plaatsen op mij voor P1, maar dat het hem eerder te doen was om met ons 2 weg te rijden van het pak achter ons, en eventueel daarna wel zien wat er zou gebeuren voor P1. Vriendelijk natuurlijk, maar hij is tenslotte ook een teammate en ik zou hetzelfde doen :)
De start verliep vrij vlot, maar in de eerste rondes maakte ik 2 maal op rij een foutje in de bocht rechts achteraan door wat te wijd te gaan. Stefan moest zelf eventjes van het gas om mij niet te raken toen ik opnieuw inschoof (maar ik wist dat hij dat zou doen). Ik wist dat ik deze fout niet mocht blijven maken, en achteraf zei Stefan me ook dat hij het geen 3e keer zou toelaten), en verhoogde mijn concentratie ietwat :p
Kleine gaps werden gevormd, en geleidelijk aan konden we wegrijden. Ik nam wat ruimte op Stefan, en hij kon ook P3 achter zich laten.
Ik doseerde wat, want de race was nog lang, en reed rustig verder, mijn voorsprong verder uitbouwend. Metertje per metertje nam ik extra voorsprong, en op het moment dat Stefan zijn pitstop maakte zat hij een 3 à 4 seconden achter mij.
Een pitstop duurt ongeveer 10 seconden, dus hij kwam met een 14-tal seconden achterstand terug de baan op. Wat er daar achter gebeurde had ik weinig zicht op.
Ik rijd normaal gezien met een moes in m'n stoeltje om m'n rug wat te sparen en m'n zitpositie ietwat te verbeteren. Tijdens het rijden was deze moes echter helemaal naar voor gekropen en ik zat echt niet comfortabel meer.
Tijdens mijn pitstop, enkele rondes na die van Stefan, (ook gestuurd door Stefano) nam ik eventjes de tijd om deze moes weer goed te steken alvorens ik weer vertrok. Hierdoor verloor ik misschien wel 2 secondes extra in de pitstop, waardoor ik terug op de baan kwam met slechts ongeveer een seconde voorsprong op Stefan, die waarschijnlijk zijn kans weer rook.
Sommige rondes kon ik wat uitlopen, maar andere rondes kon Stefan dichterbij komen.
Ik begon me toch ook een klein beetje zorgen te maken, maar voor ik het wist zat het einde van de race er aan te komen, en moest ik gewoon nog enkele rondes controleren.
Ik had toch nog enkele mooie rondes gereden (waarin ik ook nog de snelste rondetijd van de race wist te rijden, 40.00, en dus net niet onder de grens van de 40 seconden), waardoor ik uiteindelijk als winnaar afgevlagd werd met een goeie 2 seconden voorsprong op Stefan, die onze 1-2 startpositie ook verzilverde.
TheMothy werd 3e op een 10-tal seconden, maar had ook nog een heel sterke rondetijd gereden van 40.06, en was daarmee ook sneller dan Stefan zijn snelste ronde.
Ongetwijfeld sterk gereden van TheMothy, die voor zover wij weten geen 'regular' is bij JPR. Iets wat ik hem ook zei tijdens de podiumceremonie ;)
Shauni werd 4e en viel net naast het podium. Cedric W en Bulldog werden respectievelijk 5e en 6e, maar blijkbaar was Cedric W rondgetikt geweest door de immer agressieve Shauni (waar ze trouwens een terechte waarschuwing voor kreeg) en had hij anders ongetwijfeld op de 4e plek beslag weten leggen.
Cedric W is normaal gezien een van de sterkste (en lichtste :p) piloten, en dus een vaste podiumkandidaat, dus zijn kart zal niet super geweest zijn...
Toch heel blij met mijn overwinning, en met onze 1-2 voor Traxxis :p
Ik pakte ook de pole en de snelste ronde, en scoorde daarmee de 5e 'triple' uit mijn carriere (3e individueel) :p
Leuke race achter de rug, trouwens altijd het geval bij 4ever Karting.
Op naar de volgende!
Ik twijfelde aanvankelijk om de race alleen of met 2 (met Stefan) te rijden, maar uiteindelijk kozen we er voor om, vooral bij wijze van training, elk apart te rijden, en op die manier konden we misschien ook nog eens tegen elkaar strijden :)
Jochen was afwezig (zat met een vrijgezellenavond), en voornaamste concurrenten waren voor de gelegenheid Cedric W, Bulldog, Shauni, ...
Nog 'bekende' deelnemers; Belle, Orka, Frederik (de organisator van 4ever Karting) zelf, ...
De race van 50 minuten zou 1 verplichte pitstop tellen, en werd vooraf gegaan door 10 minuten qualify.
We waren met 18 en ik had startnummer 18, dus ik nam plaats in de laatste kart. Met plezier, want dat was kart nummer 23, waarvan we weten dat hij zowat de beste van het pak is. Bleek dat iemand zich vooraan misteld had, en er een kart te weinig klaarstond, waardoor iedereen een kart moest opschuiven, en ik dus ook kart 23 moest verlaten, jammer genoeg.
Er stonden maar 17 karts klaar, en ik moest de 18e nemen, dus moest ik eventjes wachten tot wanneer een kart voor mij gebracht werd. Ik zou aanvankelijk een nieuwe kart krijgen (nieuwe motor, nieuwe bandjes), wat natuurlijk zijn voor- en nadelen heeft. Uiteindelijk besloten ze dan om mij toch een andere kart te geven, en de nieuwe kart zou de pace kart van dienst worden.
Ik kreeg (opnieuw, na vorige manche in het clubkampioenschap) kart 12 toegewezen, en Stefan moest het met kart 15 gaan doen (op voorhand kregen we ook al te horen dat die ook niet slecht was).
We waren er dus klaar voor.
Ik begon aan de 10 minuten durende qualify, maar wou niet de volle 10 minuten alles geven, om wat te doseren zodat ik de race van de volle 50 minuten zeker tot een goed einde zou kunnen brengen (of toch zo goed mogelijk :p). Ik reed afwisselend een goede ronde (waarbij ik alles gaf) en een slechte ronde (volgende ronde voorbereidend), en zo kon ik ook goed rekening houden met eventuele traffic.
Ik bleek constant in de top 3 te vinden te zijn, en voelde ook dat mijn rondes vrij goed waren. Naar het einde toe deed Stefano de hele tijd teken dat ik de 2e tijd had, en als ik vlug naar het grote scherm keek zag ik dat Stefan net boven mij stond.
Ik nam genoegen met de 2e plaats achter Stefan (en zo een 1-2 voor Traxxis in de qualify ^^), maar gaf nog 1 ronde alles, en ik slaagde er blijkbaar in om in mijn allerlaatste ronde in de qualify nog de pole te pakken met 40.52, voor Stefan zijn 40.56.
Toch enigszins verrast reed ik niet als 2e maar als 1e naar de startgrid, en zag Stefan in mijn achterbumper aansluiten :) Een mooie 1-2 voor ons dus.
Een voor ons onbekende TheMothy reed naar de 3e startplek, sterk van hem! Daarachter stonden nog Shauni, Cedric W, Bulldog, etc. (volgorde weet ik niet exact meer).
Normaal gezien zou het podium dus wel onder deze namen (mijzelf incluis) (en zo goed als zeker waren dit ook de namen die de eerste 6 startplaatsen vulden) verdeeld worden.
Stefan kwam me voor de start nog zeggen dat hij in de allereerste rondes geen aanvallen zou plaatsen op mij voor P1, maar dat het hem eerder te doen was om met ons 2 weg te rijden van het pak achter ons, en eventueel daarna wel zien wat er zou gebeuren voor P1. Vriendelijk natuurlijk, maar hij is tenslotte ook een teammate en ik zou hetzelfde doen :)
De start verliep vrij vlot, maar in de eerste rondes maakte ik 2 maal op rij een foutje in de bocht rechts achteraan door wat te wijd te gaan. Stefan moest zelf eventjes van het gas om mij niet te raken toen ik opnieuw inschoof (maar ik wist dat hij dat zou doen). Ik wist dat ik deze fout niet mocht blijven maken, en achteraf zei Stefan me ook dat hij het geen 3e keer zou toelaten), en verhoogde mijn concentratie ietwat :p
Kleine gaps werden gevormd, en geleidelijk aan konden we wegrijden. Ik nam wat ruimte op Stefan, en hij kon ook P3 achter zich laten.
Ik doseerde wat, want de race was nog lang, en reed rustig verder, mijn voorsprong verder uitbouwend. Metertje per metertje nam ik extra voorsprong, en op het moment dat Stefan zijn pitstop maakte zat hij een 3 à 4 seconden achter mij.
Een pitstop duurt ongeveer 10 seconden, dus hij kwam met een 14-tal seconden achterstand terug de baan op. Wat er daar achter gebeurde had ik weinig zicht op.
Ik rijd normaal gezien met een moes in m'n stoeltje om m'n rug wat te sparen en m'n zitpositie ietwat te verbeteren. Tijdens het rijden was deze moes echter helemaal naar voor gekropen en ik zat echt niet comfortabel meer.
Tijdens mijn pitstop, enkele rondes na die van Stefan, (ook gestuurd door Stefano) nam ik eventjes de tijd om deze moes weer goed te steken alvorens ik weer vertrok. Hierdoor verloor ik misschien wel 2 secondes extra in de pitstop, waardoor ik terug op de baan kwam met slechts ongeveer een seconde voorsprong op Stefan, die waarschijnlijk zijn kans weer rook.
Sommige rondes kon ik wat uitlopen, maar andere rondes kon Stefan dichterbij komen.
Ik begon me toch ook een klein beetje zorgen te maken, maar voor ik het wist zat het einde van de race er aan te komen, en moest ik gewoon nog enkele rondes controleren.
Ik had toch nog enkele mooie rondes gereden (waarin ik ook nog de snelste rondetijd van de race wist te rijden, 40.00, en dus net niet onder de grens van de 40 seconden), waardoor ik uiteindelijk als winnaar afgevlagd werd met een goeie 2 seconden voorsprong op Stefan, die onze 1-2 startpositie ook verzilverde.
TheMothy werd 3e op een 10-tal seconden, maar had ook nog een heel sterke rondetijd gereden van 40.06, en was daarmee ook sneller dan Stefan zijn snelste ronde.
Ongetwijfeld sterk gereden van TheMothy, die voor zover wij weten geen 'regular' is bij JPR. Iets wat ik hem ook zei tijdens de podiumceremonie ;)
Shauni werd 4e en viel net naast het podium. Cedric W en Bulldog werden respectievelijk 5e en 6e, maar blijkbaar was Cedric W rondgetikt geweest door de immer agressieve Shauni (waar ze trouwens een terechte waarschuwing voor kreeg) en had hij anders ongetwijfeld op de 4e plek beslag weten leggen.
Cedric W is normaal gezien een van de sterkste (en lichtste :p) piloten, en dus een vaste podiumkandidaat, dus zijn kart zal niet super geweest zijn...
Toch heel blij met mijn overwinning, en met onze 1-2 voor Traxxis :p
Ik pakte ook de pole en de snelste ronde, en scoorde daarmee de 5e 'triple' uit mijn carriere (3e individueel) :p
Leuke race achter de rug, trouwens altijd het geval bij 4ever Karting.
Op naar de volgende!
donderdag 6 mei 2010
karting; JPR kampioenschap 2010/10
Gisteren de 10e manche van het JPR clubkampioenschap.
We kwamen met 17 piloten aan de start voor een race van 30 minuten die voorafgegaan zou worden door 5 minuten kwalificatie. Grote afwezige was Kenny, de leider in het klassement, die door ziekte thuis zat...
Ik kreeg kart 12 toegewezen, maar kon daar blijkbaar mijn stoeltje niet in verzetten (of tenminste: toen het leek of het stoeltje helemaal naar voor stond, stond hij nog 10 cm meer naar achter dan gewoonlijk/bij een andere kart). Ik was benieuwd naar het rijden in deze zitpositie...
Stefan kreeg kart 11, en Jochen kart 23 (die volgens de marshalls de beste van het pak is), wat meteen een smile op zijn gezicht toverde :p
Stefan volgde mij in de kwalificatie, en in de eerste 2 rondes kreeg ik de indruk dat hij stukken sneller was dan mij. Ik deed teken naar Stefano (in de pitlane) dat mijn kartje niet super was, maar ik denk dat ik gewoon nog wat moest wennen aan het aangepaste rijgedrag door de zitpositie die ik niet gewoon ben.
Enkele rondes later bleek dat mijn kwalificatie-pace echter wel vrij behoorlijk was, en ik kon blijkbaar redelijk goed overweg met mijn tail-happy (door de zitpositie redelijk wat oversturend) kartje eens ik er wat aan kon wennen.
Na de 5 minuten kwalificatie bleek dat ik enkel Benjamin (nipt) voor had moeten laten. Ook Bjorn V reed weer sterk en mocht vlak achter mij starten. Stefan moest genoegen nemen met de 4e startplek, met daarachter Jochen met volgens mij een van zijn beste (gewone) kwalificaties ooit! :)
Bij het starten van de race moest ik meteen enkele metertjes toegeven op Benjamin, en begon me al ietwat zorgen te maken over Bjorn V die aan m'n achterbumper ging.
Ik kwam echter vrij snel op dreef, en kon terug naar Benjamin toerijden. Bjorn V volgde, maar kon niet meteen inhaalpogingen ondernemen.
Ik zag Benjamin regelmatig nerveus achter zich kijken om te zien op hoeveel afstand ik volgde. Benjamin is iemand die heel wijde lijnen rijdt, waarbij iemand die hem wil voorbijsteken dus redelijk wat kansen krijgt om zijn kart er naast te zetten bij het aansnijden van een bocht. Wanneer hij zag dat ik op een 'veilige' afstand volgde kon hij dus zijn normale, wijde, lijnen rijden, maar wanneer ik dichter op zijn achterbumper zat moest hij korter blijven en wat defensiever gaan racen.
Op bepaalde stukken van het circuit kon hij wat uitlopen op mij, maar in bepaalde bochten ben ik er van overtuigd dat zijn rijstijl niet de snelste is, en daar kwam ik dan ook geregeld sneller door waardoor ik het gat weer kon toerijden.
Na een 5-tal minuten race had Benjamin een gaatje van een 'veilige' 5-tal meter, maar ik kwam enkele bochten heel goed uit waardoor ik heel vlug die gap overbrugd had (waarschijnlijk sneller dan hij mogelijk achtte). Benjamin maakte een klein foutje in de hairpin, en kwam bijgevolg redelijk traag uit de daaropvolgende bocht, waardoor ik er mij heel mooi kon naast zetten in het kleine rechte stuk dat naar de pit-entrance leidt. Ik zat er 3 kwart naast, aan de binnenkant van de bocht, dus Benjamin kon niets meer doen. Er was nog heel licht zijdelings contact, maar ik was hem zuiver gepasseerd en had de leiding overgenomen! Ook Stefano (en Belle die ook stond te supporteren) waren hier natuurlijk tevreden om ;)
Ik was duidelijk wat sneller want kon geleidelijk aan uitlopen (aan een tempo van gemiddeld 1 à 2 meter per ronde :p). Toen ik een 15-tal meter voorsprong had riep Stefano me binnen om te pitten, wat ik dan ook meteen deed (hij houdt het meestal wel goed in de gaten zodat ik niet in te veel traffic terecht kom na mijn pitstop :)). Ik kwam terug op het circuit met redelijk wat vrije baan, in 3e positie maar virtueel nog steeds aan de leiding aangezien Benjamin en Bjorn V nog moesten pitten.
Enkel rondes later pit Benjamin, wat Stefano mij ook aangeeft, en hij komt terug op het circuit op een 25-tal meter achter mij.
De ronde erna doet Bjorn V hetzelfde (en Stefano ook :p), en hij kwam terug op het circuit op ondertussen al een 10-tal meter van Benjamin.
De rest van de race was vrij straight-forward, en de huidige top 5 behield zijn posities.
Ik reed nog een heel sterke snelste ronde (40.128) (2 tiendes sneller dan de 2e snelste ronde van Bjorn V 40.310 en de 3e snelste van Benjamin (40.336)), en werd enkele minuten later afgevlagd als winnaar! :)
Benjamin werd 2e op een 10-tal seconden, en Bjorn V nam het laatste podiumplaatsje, voor Stefan en Jochen.
Het voltallige (huidige) Traxxis team dus zowel na de kwalificatie als na de race vertegenwoordigd in de top 5. Mooi (a)
Andere klassementsrijders als Shauni, Babbel, Knabbel reden een vrij anonieme race midden in het pak en zullen vermoedelijk van een schrapresultaat gebruik moeten maken... Jerry eindigde als 8e.
Hieronder de tussenstand in het klassement na de race van gisteren;
Ik slaag er eindelijk in om Benjamin te passeren in het klassement (en heb nu 1 puntje voor op hem ;)), en heb nog een schamele 3 puntjes achterstand op Stefan!
Wordt beslist nog spannend, in de laatste 4 races van het voorjaar :)
Jochen maakt ook een mooie sprong voorwaarts en steekt zelf Shauni voorbij om zo op te klimmen tot een 5e plaats in het klassement! Ook hier dus Traxxis momenteel allemaal in de top 5 :)
On to the next one! :)
We kwamen met 17 piloten aan de start voor een race van 30 minuten die voorafgegaan zou worden door 5 minuten kwalificatie. Grote afwezige was Kenny, de leider in het klassement, die door ziekte thuis zat...
Ik kreeg kart 12 toegewezen, maar kon daar blijkbaar mijn stoeltje niet in verzetten (of tenminste: toen het leek of het stoeltje helemaal naar voor stond, stond hij nog 10 cm meer naar achter dan gewoonlijk/bij een andere kart). Ik was benieuwd naar het rijden in deze zitpositie...
Stefan kreeg kart 11, en Jochen kart 23 (die volgens de marshalls de beste van het pak is), wat meteen een smile op zijn gezicht toverde :p
Stefan volgde mij in de kwalificatie, en in de eerste 2 rondes kreeg ik de indruk dat hij stukken sneller was dan mij. Ik deed teken naar Stefano (in de pitlane) dat mijn kartje niet super was, maar ik denk dat ik gewoon nog wat moest wennen aan het aangepaste rijgedrag door de zitpositie die ik niet gewoon ben.
Enkele rondes later bleek dat mijn kwalificatie-pace echter wel vrij behoorlijk was, en ik kon blijkbaar redelijk goed overweg met mijn tail-happy (door de zitpositie redelijk wat oversturend) kartje eens ik er wat aan kon wennen.
Na de 5 minuten kwalificatie bleek dat ik enkel Benjamin (nipt) voor had moeten laten. Ook Bjorn V reed weer sterk en mocht vlak achter mij starten. Stefan moest genoegen nemen met de 4e startplek, met daarachter Jochen met volgens mij een van zijn beste (gewone) kwalificaties ooit! :)
Bij het starten van de race moest ik meteen enkele metertjes toegeven op Benjamin, en begon me al ietwat zorgen te maken over Bjorn V die aan m'n achterbumper ging.
Ik kwam echter vrij snel op dreef, en kon terug naar Benjamin toerijden. Bjorn V volgde, maar kon niet meteen inhaalpogingen ondernemen.
Ik zag Benjamin regelmatig nerveus achter zich kijken om te zien op hoeveel afstand ik volgde. Benjamin is iemand die heel wijde lijnen rijdt, waarbij iemand die hem wil voorbijsteken dus redelijk wat kansen krijgt om zijn kart er naast te zetten bij het aansnijden van een bocht. Wanneer hij zag dat ik op een 'veilige' afstand volgde kon hij dus zijn normale, wijde, lijnen rijden, maar wanneer ik dichter op zijn achterbumper zat moest hij korter blijven en wat defensiever gaan racen.
Op bepaalde stukken van het circuit kon hij wat uitlopen op mij, maar in bepaalde bochten ben ik er van overtuigd dat zijn rijstijl niet de snelste is, en daar kwam ik dan ook geregeld sneller door waardoor ik het gat weer kon toerijden.
Na een 5-tal minuten race had Benjamin een gaatje van een 'veilige' 5-tal meter, maar ik kwam enkele bochten heel goed uit waardoor ik heel vlug die gap overbrugd had (waarschijnlijk sneller dan hij mogelijk achtte). Benjamin maakte een klein foutje in de hairpin, en kwam bijgevolg redelijk traag uit de daaropvolgende bocht, waardoor ik er mij heel mooi kon naast zetten in het kleine rechte stuk dat naar de pit-entrance leidt. Ik zat er 3 kwart naast, aan de binnenkant van de bocht, dus Benjamin kon niets meer doen. Er was nog heel licht zijdelings contact, maar ik was hem zuiver gepasseerd en had de leiding overgenomen! Ook Stefano (en Belle die ook stond te supporteren) waren hier natuurlijk tevreden om ;)
Ik was duidelijk wat sneller want kon geleidelijk aan uitlopen (aan een tempo van gemiddeld 1 à 2 meter per ronde :p). Toen ik een 15-tal meter voorsprong had riep Stefano me binnen om te pitten, wat ik dan ook meteen deed (hij houdt het meestal wel goed in de gaten zodat ik niet in te veel traffic terecht kom na mijn pitstop :)). Ik kwam terug op het circuit met redelijk wat vrije baan, in 3e positie maar virtueel nog steeds aan de leiding aangezien Benjamin en Bjorn V nog moesten pitten.
Enkel rondes later pit Benjamin, wat Stefano mij ook aangeeft, en hij komt terug op het circuit op een 25-tal meter achter mij.
De ronde erna doet Bjorn V hetzelfde (en Stefano ook :p), en hij kwam terug op het circuit op ondertussen al een 10-tal meter van Benjamin.
De rest van de race was vrij straight-forward, en de huidige top 5 behield zijn posities.
Ik reed nog een heel sterke snelste ronde (40.128) (2 tiendes sneller dan de 2e snelste ronde van Bjorn V 40.310 en de 3e snelste van Benjamin (40.336)), en werd enkele minuten later afgevlagd als winnaar! :)
Benjamin werd 2e op een 10-tal seconden, en Bjorn V nam het laatste podiumplaatsje, voor Stefan en Jochen.
Het voltallige (huidige) Traxxis team dus zowel na de kwalificatie als na de race vertegenwoordigd in de top 5. Mooi (a)
Andere klassementsrijders als Shauni, Babbel, Knabbel reden een vrij anonieme race midden in het pak en zullen vermoedelijk van een schrapresultaat gebruik moeten maken... Jerry eindigde als 8e.
Hieronder de tussenstand in het klassement na de race van gisteren;
Ik slaag er eindelijk in om Benjamin te passeren in het klassement (en heb nu 1 puntje voor op hem ;)), en heb nog een schamele 3 puntjes achterstand op Stefan!
Wordt beslist nog spannend, in de laatste 4 races van het voorjaar :)
Jochen maakt ook een mooie sprong voorwaarts en steekt zelf Shauni voorbij om zo op te klimmen tot een 5e plaats in het klassement! Ook hier dus Traxxis momenteel allemaal in de top 5 :)
On to the next one! :)
dinsdag 4 mei 2010
Robertson wint WK snooker
De Australiër Neil Robertson volgt John Higgins op als wereldkampioen snooker.In de finale nam Robertson ruim afstand van de Schot Graeme Dott. In een best of 35 won 'The Thunder from Down Under' met 18-13. De man uit Melbourne is de eerst Aussie ooit die wereldkampioen snooker wordt in 'The Crucible'.
Dott werd in 2006 al eens wereldkampioen (tegen Ebdon). Vorig jaar stond Robertson nog in de halve finale, waar hij de duimen (nipt) moest leggen tegen Shaun Murphy (met 17-14).
Hij won eind 2009 nog de World Open (Grand Prix), en is daardoor nu ook de enige speler die het voorbije jaar meer dan 1 ranking-tornooi won.
Lees meer: HLN.be
Ik heb niet heel veel beelden gezien dit jaar, maar heb toch hier en daar wat proberen kijken. De finale was niet van heel hoogstaand niveau, al lieten beide spelers bij momenten wel heel mooie dingen zien. Er werden echter ook heel wat fouten gemaakt, door beide spelers, wat het spannend hield. Er werden zo goed als geen centuries gemaakt.
Dott was beter gestart in de finale, maar in de 2e sessie op zondag liet hij steken vallen waardoor hij 5 frames op rij verloor, en uiteindelijk net niet meer terug kon komen (al stond het gisterenavond op een gegeven moment wel terug 13-12).
De finale duurde tot 0u54 lokale tijd, en is daarbij een van de langste finales ook.
Ik was vooral verrast van Dott en Carter, die normaal in mijn ogen toch iets minder zijn dan O'Sullivan, Selby, Murphy, Higgins en Maguire, maar de voorbije weken wel verder zijn geraakt dan hen en sommigen van hen rechtstreeks uitschakelden.
Vele matches zijn heel spannend geweest, maar de meest memorabele wapenfeiten zijn voor mij toch wel;
* Steve Davis die met zijn 52 jaar veruit de oudste van het pak is maar zich wel nog tot in de kwartfinales wist te werken! (Mede door een van zijn mooiste frames ooit :))
* Onze landgenoot Bjorn Haneveer die verder raakte dan ooit tevoren; ronde 4 van de qualify, vooraleer hij nipt uitgeschakeld werd door Martin Gould, die daarna ook nog Nigel Bond en Marco Fu nipt wist te verslaan (en slechts in allerlaatste instantie verloor van de uiteindelijke winnaar Robertson).
* De jonge Zhang Anda die zich als enige doorheen de volledige qualify-rondes wist te werken, en in de eerste ronde van het tornooi slechts nipt de duimen moest leggen voor meervoudig wereldkampioen Stephen Hendry.
* Ken Doherty die zich (eindelijk) nog eens bij de laatste 32 van het tornooi kon scharen.
Het tornooi werd op het einde nog wat overschaduwd door John Higgins die blijkbaar in een omkopings-affaire verzeild is geraakt (en daar ook onmiddellijk geschorst voor werd)... Maar dat is nog niet volledig uitgeklaard en daar ga ik hier ook niet over uitwijden. Het zou jammer zijn voor de sport, en natuurlijk ook voor Higgins, die door de geruchten alleen al (en het (onterecht?) ontkennen van bepaalde feiten) bij veel mensen in hun achtig is gedaald.
link: 2010 World Snooker Championship
Op de wereldranglijst zorgt dit er wel voor dat O'Sullivan van de 1e plek naar de 3e valt, en ook Maguire en Murphy uit de top 3 vallen. Higgins wordt de nieuwe leider, met Robertson die van 9 naar 2 stijgt. Selby verliest ook 2 plaatsjes (van 7 naar 9), terwijl Dott en Wengbo de top-16 voor volgend seizoen binnenkomen.
Voor volgend seizoen verwacht ik meest van mensen als Ding, Murphy, O'Sullivan, Selby, Robertson, Wenbo, en ik hoop dat onze piepjonge landgenoot Luca Brecel ook binnenkort mag meedoen aan de ranking-tornooien :)
Ik ben extra blij met de overwinning van Robertson omdat het mij bovendien wat geld opgeleverd heeft ^^ Al voor het tornooi was hij, gezien zijn resultaten en evolutie de afgelopen jaren, mijn favoriet voor de eindwinst (al ben ik qua speelstijl veel eerder voor mensen als O'Sullivan, Murphy, Ding en Doherty), en aangezien hij aan 1 tegen 11 stond was de keuze snel gemaakt :)
Dankuwel Neil! (a)
mooie vrouwen zijn ongezond
Mooie vrouwen zijn slecht voor de gezondheid van het hart bij mannen, ze verhogen namelijk hun risico op hartaanvallen en beroertes. Dat ontdekten Spaanse onderzoekers.Een vrouw achternazitten verhoogt het hormoonniveau van mannen in die mate dat het slecht is voor hun hart. Dit zorgt namelijk voor evenveel stress bij mannen als het springen uit een vliegtuig.
bron: HLN.be
Mooie vrouwen; de bron van het kwade :p
maandag 3 mei 2010
kussen = overspel?
68 procent van de Britse vrouwen vindt kussen met iemand anders dan je partner geen overspel. Een enquête bij 1.000 Britse vrouwen vroeg hen wanneer ze zich bedrogen voelden door hun partner. Bijna zeven op de tien antwoordde hierop dat dit bij kussen niet het geval was.
bron: HLN.be
Straf...
Maar het is niet de eerste keer dat ik frons bij cijfers of statistieken die afkomstig zijn uit de UK. Ik denk dat als je bij ons dezelfde rondvraag zou doen je wel aan ietwat andere cijfers zou komen. Zij zitten toch blijkbaar voor een deel op een andere golflengte als het gaat over seks, liefde en alle gerelateerde onderwerpen, als je het mij vraagt.
Abonneren op:
Posts (Atom)