niergordel

Zaterdag liep ik toevallig in een moto-winkel in Duitsland, en ik kwam aan een rek vol niergordels in alle vormen en maten.
Ik was al eventjes op zoek naar iets om mijn onderrug te beschermen tijdens het karten, dus besloot ik om er eentje mee te nemen.
Het zou vooral moeten helpen tegen misschien wat pijn in mijn onderrug waar ik soms eens wat last van heb, maar vooral tegen de bulten/bobbels die ontstaan als ik zonder kussentje rijdt (doordat ik niet van de dikste ben schuren mijn onderste ruggenwervels wat tegen de rugleuning van het stoeltje in een kart, wat tot pijnlijke bulten leidt die er enkele dagen blijven staan).

Nu nog op zoek naar ribbeschermers, een overall, schoenen, en misschien een helmsteun... :) Ik heb staan kijken in Genk zaterdagvoormiddag, maar moest besluiten (... :p) om (in elk geval nu) nog niets te kopen :p

gratis naar de hoeren

Prostituees bieden hun diensten gratis aan tijdens de klimaattop in Kopenhagen. De actie geldt als protest tegen een maatregel die de burgemeester van de Deense hoofdstad had uitgevaardigd. Dat meldt De Telegraaf op zijn website.

De dames van plezier verlenen hun diensten kosteloos op vertoon van een kaartje van de burgemeester en hun toegangskaart tot de top. De prostituees zijn boos omdat de burgemeester Ritt Bjerregaard aan 160 hotels kaartjes had rondgestuurd met het verzoek vooral geen prostituees te regelen voor hun gasten tijdens de conferentie. Als protest bieden de vrouwen nu gratis seks aan.

bron: HLN.be

Shocking.

Stel u voor dat ge naar die klimaattop moogt moet...

Der zal daar wa gebeuren volgende week...!

rookverbod

Een tijdje terug was er sprake van een algemeen rookverbod in café's vanaf 2012. Iedereen zei dat het er zeker zou komen etc., maar ik bleef er precies als enige in mijn kring heel sceptisch over en beweerde dat er nog wel iets zou tussenkomen, de belgische politiek kennende...

Bleek dus dat dat inderdaad het geval was, en het algemeen rookverbod werd afgeschoten vorige week.

Gelukkig is er nu dan toch een compromis gekomen, en geldt er vanaf 2010 een rookverbod in café's waar er ook eten geserveerd wordt, en vanaf 2014 dan eindelijk het algemene rookverbod.
In hoeverre de café-uitbaters zich daar aan zullen gaan houden is nog maar de vraag... Ik hoop in elk geval van wel!

Wat een plezier zal dat niet zijn. Je stinkt niet meer naar de rook, je kleren moeten niet meer gewassen worden na 1 dag, je ogen pieken niet meer, je neus raakt niet meer verstopt, ...
Toen ik vorige maand in New York was, waar er nergens binnen mag gerookt worden, merkte ik pas wat een verademing zoiets is!
Als de grote steden zoals New York en Parijs het al kunnen, waarom moeten wij dan weer zo lang achterop huppelen...
Soit, nog een kleine 5 jaar volhouden dan maar :| Kut rokers.


Zie ook een aantal artikels op HLN.be

Back to the 90's

Rijkelijk (bijna 3 weken) te laat met mijn post, maar hij moest er zoiezo nog komen :)

Op 14 november zijn we naar Back to the 90's geweest, het event dat al een tijdje bestaat in Antwerpen, maar deze keer ook naar Flanders Expo afzakte.
Op voorhand had ik geen zin om vanalles te regelen en rond te vragen wie het zag zitten om mee te gaan, dus heb ik gewoon 6 tickets besteld. De dag zelf was het blijkbaar niet moeilijk om ze kwijt te geraken, en dus konden we met ons 6 een feestje bouwen (samen met de massa anderen natuurlijk :p)

Er waren 2 zalen, een "main room" waar de artiesten optraden (en tussendoor wat entertainment door een dj), en een "club room" waar de bekende dj's uit de populairste clubs van vorig decennium (Illusion, Boccaccio, La Rocca, BBC, Cherrymoon, ...) een set brachten.
Ik wou eigenlijk in alle2 de zalen staan, maar een mens kan zich natuurlijk niet splitsen. We zijn wel enkele keren verhuisd, maar uiteindelijk hebben we toch het grootste deel in de "main room" gestaan. Niet meer weggegaan omdat we ons er zo amuseerden vermoedelijk :)

Wie hebben we gezien van artiesten; Good Shape (hilarische danspasjes), Coolio (begint ook duidelijk de leeftijd mee te dragen, maar je ziet dat hij nog van feesten houdt... zwaar leven vermoed ik ;), gelukkig ondersteund door een jongere saxofoon-speler), Right Said Fred (gemist door te gaan pissen), Technotronic (beetje ondermaats maar toch es leuk om zien), 2 Brothers on the 4th Floor (amai, met die jonge danseresjes straalt de energie er van af! en wat een outfits ;) zangeres Des'Ray heeft nog meer uitstraling en sex-appeal dan vroeger, wat mij betreft) en 2 Fabiola (had ik enkele maanden terug ook al in Ruiselede gezien, met een even afgeleefde Pat Krimson (ook zwaar leven daar in Ibiza waar hij 7 jaar woonde denk ik :p), maar toch dikke ambiance!).
Ook een stuk van Zolex zijn set en een stuk Yves De Ruyter in de andere zaal wou ik zeker niet missen :)

Ook toevallig enkele oude kennissen tegen het lijf gelopen daar, wat natuurlijk ook altijd leuk is.
Zelf JimTV en MNM waren ook aanwezig met een stand met promogirls (trampoline girls :p), altijd leuk, rand-animatie :)

We zijn gebleven tot het einde, maar dat kwam er ook zo rap aan... De tijd vliegt als je je amuseert. Het is dus een zware en lange nacht geworden, maar heb me super geamuseerd en heb er dan ook natuurlijk geen spijt van ;)
De avond (/nacht) had alles wat een uitgaansavond moet hebben om geslaagd te zijn ;)

Hier kan je wat foto's zien van de artiesten.
Enkele filmpjes: DJ Wout, algemeen: part 1, part 2, part 3, part 4, part 5

Grootste minpunt was volgens mij voor de vrouwen het toilet, die moesten bijna een halfuur aanschuiven denk ik. Voor ons jongens was dat gelukkig om 5 minuutjes geklaard. Het was wel een eindje wandelen en op die manier heb ik dus het hele optreden (3 liedjes :p) van Right Said Fred gemist :p

Grootste pluspunt was voor mij dan weer dat er binnen in Flanders Expo niet gerookt mag worden (top!), en ook de gemiddelde leeftijd van het publiek... Er was bijna niemand jonger dan 20 aanwezig denk ik, wat direct voor een gans andere sfeer en mentaliteit zorgt dan de doorsnee KLJ-fuif...


Conclusie: het is wat het is, een avond die je laat terugdenken aan de 90s, en het doet wat je er kan van verwachten, maar dat is zeker genoeg om er een super geslaagde avond van te maken ook :) Pure nostalgie sommige liedjes.


En zie hier ook Jochen zijn blogpost :)


Voor de volgende editie (3 april 2010, sportpaleis Antwerpen); zie hier. Je kan nu al tickets bestellen en uitverkocht=uitverkocht... Veel kans dat wij opnieuw van de partij zijn ;)

karting; JPR kampioenschap 2009/19

Woensdag was het de 19e en voorlaatste manche van het JPR clubkampioenschap 2009.
Ik verwachtte zoiezo veel volk, ivm. de aankomende Belkart manche te JPR van komende zondag, en dus wel een aantal piloten die hiervoor zouden komen oefenen.
Ik bleek gelijk te krijgen, want we kwamen met 26 piloten aan de start, wat zoiezo te veel was. Het zou dus opnieuw een teamrace worden met teams van 2 piloten, en dus moesten er 13 teams gevormd worden.
We mochten zelf kiezen wie onze teammate werd, als we maar wat overeenkwamen :)
Ik moest even nadenken wat voor mij persoonlijk het beste zou zijn.
De logische optie is natuurlijk om voor Stefan te kiezen, maar op die manier zouden we alle2 evenveel punten scoren, en aangezien hij een kleine voorsprong heeft in het klassement zou ik, bij die keuze, dus zoiezo mijn achterstand niet kunnen inhalen.
Ik besloot toch om geen echt risico te lopen en zo misschien andere piloten hun achterstand op mij goed te laten maken, en dus toch voor Stefan te kiezen en het maximale uit de race trachten te halen.

Andere teams die gevormd werden waren onder andere: Daan en Matthias.M (Belkarters), Knabbel en Babbel, Roel S en Dimitry, Kenny V en Eric L. Deze 4 teams zouden zoiezo onze rechtstreekse concurrentie worden.
Jochen vond het wat jammer dat het een teamrace was, omdat hij zo niet echt een teammate had (aangezien wij namelijk nog steeds met 3 zijn... Dringend een 4e man nodig!), en besloot om met Willy te rijden en er een plezante avond van te maken voor de fun (Jochen streed toch niet meer mee voor het kampioenschap) :)

Aangezien het een teamrace was werd de structuur alsvolgt opgelegd: 10' qualify, 50' race, met in de race 3 verplichte pitstops.
Deze keer gingen de pitstops uitzonderlijk gepaard met een kartwissel, maar jammer genoeg geen minimum tijd in de pitstop. De snelheid van een pitstop zou dus zoiezo ook een deel bepaald worden door de snelheid van de marshalls bij oa. het verplaatsen van de transponder die de rondetijden registreert...

Ik zou de qualify en de eerste 20' van de race voor mijn rekening nemen, en Stefan zou het laatste halfuur uitrijden.
De qualify verliep vrij vlot en ik kon mij op de 2e plaats zetten. Ik voelde echter dat de kart (nummer 7) niet ideaal was. Ik was in form en voelde dat er meer in zat, maar de kart hield mij wat tegen. Voor mij stond Dimitry met een super kart, en daar lag er dus ook geen maat op. In de qualify was hij al heel wat sneller dan mij, en in de race was ik ook op achtervolgen aangewezen. Hij reed meteen bij de start van de race meters per ronde weg van mij. Iets waar ik me dus zoiezo niet goed bij voelde :p
Het leek een vrij eenzame race te gaan worden voor mij. Dimitry was gaan vliegen met zijn betere kart, dus aanvallen moest/kon ik zoiezo niet doen, en achter mij bleef het gat met de achtervolgers vrijwel gelijk op een handvol secondes, zodat ik ook niet defensief moest gaan rijden.
Ik zat in m'n kart te twijfelen wat ik zou doen. Het was geen superkart, maar het was ook niet de slechtste. Ik was vooral niet tevreden met de remmen, maar qua optrekken viel het al bij al nog mee. Ik twijfelde om een kartwissel uit te voeren... Ik kon natuurlijk een betere kart krijgen waar veel meer in zat, maar ik kon evengoed een slechtere kart krijgen...
Na enkele rondes twijfelen besloot ik het risico te nemen en dus toch te wisselen. We waren op dat moment ongeveer 25 rondes ver in de wedstrijd.
Ik verloor in de pitstop een 15-tal seconden doordat de persoon die de transponder moest versteken (Eric W) de transponder niet vast kreeg op mijn nieuwe kart. Een klote-gevoel als je zo kostbare seconden moet verliezen, door iets wat niet in jouw handen ligt. Andere teams konden pitstop-rondes maken van rond de 53 seconden als alles goed liep, en onze ronde met pitstop was 68 seconden...
De kart die ik kreeg voelde helemaal anders aan. Hij stond bovendien al weer redelijk koud waardoor ik hem toch nog even moest warmrijden alvorens ik er kon beginnen aan wennen. Vooral de remmen waren totaal anders dan mijn eerste kart, en hij was in het algemeen ook veel nerveuzer. Ik voelde mij nog minder op mijn gemak dan met mijn eerste kart, en besloot om na 3 à 4 rondes meteen weer een wissel uit te voeren.
Deze pitstop ging gelukkig wat vlotter, maar doordat ik zo vlug weer mocht vertrekken had ik niet te tijd gehad om mijn stoel in de juiste positie te zetten. Stoppen op het circuit om dit te doen was zoiezo geen optie door het extra tijdverlies.
De kart die ik deze keer kreeg was jammer genoeg ook weer niet super. Hij zat ergens tussen de 2 vorige in, maar door mijn slechte zitpositie was het moeilijk om er alles uit te halen. Ik reed nog een 10-tal rondes, en besloot dan om het stuur door te geven aan mijn teammate. Ik had met alle3 mijn karts wel ongeveer dezelfde tijden kunnen draaien. Beetje raar eigenlijk, omdat ik bij alle3 een totaal ander gevoel kreeg, en zeker niet de indruk geef dat ik er even rap mee reed. Ik reed gemiddeld rondetijden tussen de 40.7 en 41.0.

De wissel met mijn teammate verliep jammer genoeg ook niet van een leien dakje. Toen ik de pit binnenkwam stond er nog een kart voor ons in de pitlane die ook aan het wisselen was, en waar de transponder dus ook nog moest verstoken worden.
We verloren opnieuw een 15-tal seconden (kon natuurlijk erger, maar toch) in de pitstop. Hierdoor had Stefan natuurlijk wel alle tijd van de wereld (welja, 15 seconden...) de tijd om zijn zitpositie aan te passen.
Ik stapte geheel uitredderd uit de kart. Drie keer niet alles kunnen geven, twee keer 15 seconden verloren in een pitstop (3/4 van een ronde dus in totaal)... Ik hield m'n hart al vast voor het slechte resultaat dat we zouden rijden vandaag.

Stefan kwam als 10e van de 13 teams terug op het circuit. Positief hierbij was wel dat wij het enige team waren dat nu al zijn 3 verplichte pitstops afgewerkt hadden. Vele teams moesten nog 1 of zelf nog 2 keer binnenkomen.
De kart die Stefan gekregen had was blijkbaar niet slecht, maar hij had toch even nodig om er aan te wennen. Zijn eerste rondes reed hij slechts 41.5... Na een tijdje begon hij er gelukkig aan te wennen en reed hij betere rondes. Raar genoeg was hij wel niet constant. Hij wisselde de hele tijd rondes van 40.8 af met rondes van 41.2. En dat terwijl Stefan normaal gezien altijd heel consistent rijdt.
Ondertussen was hij wel al opgeklommen naar P7, en we wisten dat er nog steeds heel wat teams voor ons een pitstop moesten maken.
Na een 10-tal minuten wedstrijd begon Stefan dan toch zijn draai te vinden en begon hij vrij constant onder de 41 te draaien. Op dat moment reed al de rest vreemd genoeg de hele tijd boven de 41 seconden (terwijl er heel wat waren die een kwartiertje eerder wel vlot onder die tijd doken), en was Stefan dus de snelste man op de baan.

We konden bovendien nog ergens anders van profiteren. Het team van Dimitry en Roel (dat aan de leiding reed) had een pitstop-ronde van meer dan 90 seconden! Hun pitstop had dus bijna een minuut geduurd. De reden hiervoor bleek achteraf te zijn dat Dimitry de pedalen van zijn nieuwe kart niet goedgezet kreeg, en hij hier maar bleef prutsen vooraleer uiteindelijk te kunnen vertrekken. Jammer voor hen natuurlijk, maar op zich hun eigen schuld. De beste beslissing in deze situatie was geweest om te vertrekken met slechte pedaal-positie en onmiddellijk weer een pitstop te maken. Zo hadden ze hooguit enkele secondjes verloren, en dus geen minuut. Natuurlijk is zoiets makkelijker gezegd dan gedaan, en in the heat of the moment is het niet altijd makkelijk om een rationeel juiste beslissing te nemen. Roel was er duidelijk van aangedaan na de race, want als we eerlijk zijn hadden ze hier wel een zekere overwinning uit handen gegeven...

De tijd begon er aan te komen dat Stefan wat inhaalmanoeuvres uit z'n mouwen zou moeten schudden.
Toen we op P5 naar de voorliggers reden lagen ook Detlef en Peter nog voor ons, en de eerder vermelde teams (op Roel en Dimitry na, die te veel kostbare tijd verloren hadden, zoals hierboven vermeld).
Knabbel en Daan konden we passeren doordat zij nog een pitstop moesten maken en wij niet meer. De andere 2 (Peter en Eric L) zouden op het circuit ingehaald moeten worden.
Stefan kon heel vlot voorbij Peter op zijn favoriete inhaalplaatsje (tevens een van de weinige op dit circuit), en enkele rondes later kon hij daar ook Eric L passeren! Eric L zei achteraf wel dat hij Stefan doorliet omdat hij dacht dat het niet voor positie was. Stefan kan daar wel inkomen zei hij, omdat hij net iets te makkelijk voorbij de anders vrij defensieve Eric L kon. Jammer voor Eric L was dat niet het geval en was Stefan helemaal teruggekomen en werd er dus wel om (kop)positie gestreden :)
Wij stonden al die tijd natuurlijk al alles te volgen vanuit de pitlane en Stefan ook luidkeels aan te moedigen, met alle mogelijk gebaren en kreten :p
Toen hij P1 veroverd had waren we bijna extatisch en we maakten ook aan Stefan duidelijk dat hij de leiding had, wat hij amper zelf kon geloven. Ik tekende nog een motiverend symbool en toonde het aan Stefan, waardoor hij bijna een bocht mistte :p Ook Detlef (plezante extraverte Nederlander) speelde erop in (insider ;)).

Iets later deed een piloot nog een bizar manoeuvre waardoor Stefan bijna rond kwam te staan. Hier moesten we (ik, Stefano en Jochen) toch even de adem inhouden, maar hij kwam er gelukkig zonder kleerscheuren uit. Het was nu nog een kwestie van de race uit te rijden (nog 11 minuten). Stefan slaagde hier mooi in, en de mooiste team-overwinning tot nog toe was binnen!
Heel blij met de maximum-score, al hadden we wel de snelste ronde niet in handen (die ging nog naar Glenn in extremis, en Dimitry was zoiezo sneller met de superkart in het begin van de wedstrijd).
Op deze manier loop ik natuurlijk niet in op Stefan, maar lopen we wel samen uit op de concurrentie. Onze 1e en 2e positie in het klassement is nu redelijk safe.
De tussenstand na deze race ziet er alsvolgt uit:


Ik sta dus 2 punten achter Stefan, en zal zoiezo in de laatste manche het verschil moeten proberen maken, wat ongetwijfeld niet eenvoudig zal zijn...
Aan de andere kant zijn we wel al bijna zeker van een 1-2 positie in het najaarsklassement voor ik en Stefan, waar we wel gelukkig mee zijn :)

Op naar de volgende (en laatste!) manche op 16 december, maar eerst is het nog de beurt aan de 'special lighting' race op 12 december, waar het niveau ook altijd hoog ligt en het rijden in het donker altijd speciale situaties oplevert.



Ook Jochen heeft opnieuw een blogpost gemaakt; klik hier.

alle mannen kijken porno

Het was een prachtig opzet van de Canadese studie: het effect van porno meten door de opvattingen van de regelmatige kijkers te vergelijken met twintigers die nog nooit porno hadden gezien.

Een opzet dat moest geëlimineerd worden. "We konden geen mannen vinden die nog nooit porno hadden gezien", klinkt het teleurgesteld bij professor Simon Louis Lajeunesse van de universiteit van Montréal.

De onderzoekers veranderen het opzet naar de studie van de gewoontes van regelmatige pornokijkers. Jonge single mannen kijken vier keer zoveel naar porno als wie in een relatie zit: 3 keer per week 40 versus 1,7 keer per week 20 minuten of 120 versus 34 minuten.

Het internet is de voornaamste bron van porno (90 procent), gevolgd door dvd's (10 procent). Gemiddeld kijken jongens voor het eerst naar porno als ze tien jaar oud zijn.

bron: HLN.be


Bij deze uitgeklaard; iedereen die zegt dat hij dat niet doet is een leugenaar :)

slutty brides

Veel kans dat je deze foto al ergens tegengekomen bent de voorbije dagen, er is een hele internet-hype rond ontstaan :p

In deze post een overzichtje van de 5 sluttiest wedding dresses, voorzien van wat fictieve commentaar :)

Een trouw en vooral de trouwjurk is al jaar en dag heel belangrijk voor de bruid in kwestie, dus je kan je zeker wat vragen stellen bij de vrouwen in de post hierboven...

So why would some brides dress like sluts? I could go on with some psychobabble about “low self-esteem,” but the truth is I don't know. Maybe they think they're hot (or maybe they are) and they want everyone to know just what this guy is getting.

...

I wouldn't like my bride to dress like this. I couldn't handle it, being the jealous type prone to sulking and donnybrooks. But I don't mind it when it's some other sucker's wife. Nope...don't mind it at all.

Nieuwe rage? :)

RIP Ramses Shaffy

De Nederlandse chansonnier Ramses Shaffy is op 76-jarige leeftijd overleden. Slokdarmkanker werd hem fataal.

In de jaren zestig en zeventig raakte Shaffy bekend met Nederlandstalige klassiekers als 'Sammy', 'We zullen doorgaan', en 'Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder'. Zowel in 1967 als in 2006 kreeg hij een Edison uitgereikt.

bron: HLN.be


Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy, ...

RIP.

karting; GP Marc Goossens

Gisteren ging de jaarlijkse Grote Prijs Marc Goossens (site) door. Deze keer vond hij plaats te JPR Sint-Niklaas, toevallig ons 'thuis-circuit' :p Voordien was het al vaak op Extreme Kart te Herselt geweest.
Het is toch een vrij bekende wedstrijd die altijd heel wat deelnemers trekt, zowel vaste indoorkarters, mensen uit zijn fanclub, en autosportliefhebbers in het algemeen.

De formule is al enkele jaren hetzelfde. Voor beperkt inschrijvingsgeld mag iedereen sowieso 2 kwalificatie-heats van 14 minuten rijden. De personen met de 30 snelste kwalificatietijden gaan door naar de halve-finale, waar opnieuw op tijd gereden wordt (20 minuten). De 15 snelste gaan door naar de finale (30 minuten), waarvoor hun snelste tijd meteen ook hun startpositie op de grid bepaalt.
(Op deze manier kan je, wanneer je voorbij de kwalificaties raakt, redelijk wat karten voor je inschrijfgeld en zit de bang for bucks-ratio dus behoorlijk goed, wat meteen ook de voornaamste reden was voor mij persoonlijk om mee te doen.)

Vooraf had ik mezelf voorgenomen om toch zeker de finale te halen, zodat ik er toch het maximum uithaalde :) Verder zouden we wel zien.
Toegekomen te JPR zagen we echter meteen heel wat talent, uit het indoor- en outdoorkarting-milieu. Heel wat grote namen waren van de partij (Mathias G, Bart VDV, Mathy V, ...), alsook enkele snelle jongens van JPR zelf (Cedric W, AMG M, AMG T, Tom DC, ...).

Ik stelde m'n doelen iets bij, en wou toch zeker naar de halve finale gaan, en zou zeker en vast blij zijn met een plaats bij de laatste 15 in de finale.

Er kwam in totaal een 57-tal man opdagen, waardoor de kwalificaties dus in 4 groepen onderverdeeld werden. Ik werd eerst al laatste in groep 3 ingeschreven, maar vlak vooraleer ik moest starten werd ik verzet naar de eerste plaats in groep 4 (waar ook Stefan en Jochen in zaten). Ik zat echter al in de kart, en reed dus enkele rondes rond zonder doel, want mijn tijden werden niet geregistreerd... Dan toch maar binnengekomen, maar ik had al wat baan- en kartgevoel. De kart die ik had was heel nerveus en had lastige remmen. Ik was dus eigenlijk ergens blij dat ik mijn eigenlijke kwalificatie met een andere kart zou moeten doen.

Toen ik aan het wachten was tot het aan mij was had ik gezien dat kart nummer 6 eerst klaar stond, en die dus voor mij bestemd zou zijn in de volgende reeks. Hier was ik zeker blij mee, want die kart is veruit bij de betere van het pak :)
Toen de reeks voor ons afgevlagd werd was er echter 1 persoon die dit te laat gezien had en dus doorreed... Hierdoor werd zijn kart vóór kart 6 geplaatst, en was dat dus de mijne :( Hierdoor kreeg Stefan kart nummer 6, waar hij natuurlijk dan weer heel blij mee was :p
(Er lag bovendien een stuk van 2 euro in het stoeltje van mijn kart (uit de zakken van mijn voorganger gevallen waarschijnlijk), wat toch al iets goedmaakte :p)
Ik besloot om het maximale uit mijn nieuwe kart te halen hoopte dat dat goed genoeg zou zijn.

Jochen reed een super-reeks (ondanks dat hij een heel zwaar weekend achter de rug had, met amper geslapen te hebben) en zette een persoonlijke best-tijd van 40.94 neer. Ik ging hem in de allerlaatste nog net vooraf door er een 40.92 uit te persen met mijn iets mindere kart. Stefan was veruit de snelste van de reeks met kart nummer 6 en wist een 40.7x te rijden.
Marc Goossens reed ook in onze reeks en draaide een 41.3x.
Wij dachten alle3 dat onze tijden wel goed genoeg zouden zijn om ons bij de 30 beste te kwalificeren, omdat heel wat mensen niet onder de 41 seconden raakten, maar je weet maar nooit want de kwalificaties waren nog maar halfweg. Bovendien worden zowel de baan als de karts warmer (en leger :p) waardoor de tijden sowieso nog iets zakken.

Toen het een uurtje later weer aan ons was voor onze 2e kwalificatiesessie bevonden we ons nog steeds bij de 30 beste, dus we waren er al iets meer gerust in. Toch nog proberen om onze tijd te verscherpen :)
Jochen kreeg echter een kutkart toegewezen waar hij maar een 41.4x uithaalde.
Ik kreeg deze keer een kart die heel goed optrok, en werd veruit de snelste van de reeks met een mooie 40.530 :) (voor Benjamin T die een 40.729 reed)
Stefan had deze keer meer last met de kart en reed een 40.948.
Marc Goossens zelf wist er deze keer een 40.897 uit te persen, wat nog maar eens bevestigt wat in het wereldje vrij algemeen geweten is; dat hij onder de 'volwaardige' autosport-piloten een van de snellere karters is. Het feit dat hij jaarlijks een wedstrijd inricht toont overigens dat hij nog respect heeft voor het indoorkarting-milieu, want velen van zijn gelijken vergeten blijkbaar toch dat dat de plaats is waar ze hun carrière kunnen starten hebben.

Jochen had wat schrik dat hij net buiten de halve finale zou vallen, maar wij waren er (ook voor Jochen) vrij gerust in dat we er alle3 bij zouden zijn.
Bovendien hadden we allemaal 1 kwalificatie een goede kart gehad en 1 kwalificatie een slechte kart, dus de gemoederen waren nogal gelijklopend bij ons alle3 :)

Met mijn supertijd van mijn 2e kwalificatie had ik zelf de 3e tijd tot dan toe gereden! :D

De snelste 30 piloten werden in 2 gelijke groepen verdeeld voor de halve finale.
Toevallig dat ik en Stefan en Jochen weer alle3 in dezelfde groep terechtkwamen :)

Deze 2 halve finales werden op het scherpst van de snee gereden, en een goede tijd was noodzakelijk om door te stoten naar de finale.
Wij zaten in de eerste halve finale.
Jochen had jammer genoeg een iets mindere kart en haalde er niet beter dan een 41.21 uit, wat niet voldoende was om bij de 15 snelste te zitten.
Een supertijd zoals in m'n 2e kwalificatie zat er voor mij ook niet in met de kart die ik nu kreeg, maar hij was zeker niet slecht ook. Op het circuit zat ik misschien wel iets te dicht bij Shauni. Af en toe wisselden we van positie, maar wanneer ik vlak achter haar zat kon ik logischerwijs niet 100% doorrijden, maar dat was ook het geval wanneer zij vlak achter mij zat en ik soms een klein tikje kreeg in de remzones (en sowieso iets nerveuzer was precies :p).
Bij Stefan en mij ging het dus niet super, maar ook niet slecht. We slaagden er wel in om beide een tijd te rijden in de 40.7x. Of dit genoeg zou zijn dat konden we pas na de 2e halve finale zien. We wisten dat het spannend zou worden (in onze reeks waren we maar 6e en 7e denk ik), maar we hoopten natuurlijk van wel...
Uiteindelijk bleek dat alle 15 snelste piloten onder de 40.85 zaten, en dat het dus nipt was maar we ons wel geplaatst hadden voor de finale!

Tijdens de 2e halve finale ben ik al eens gaan kijken naar welke karts er klaar stonden voor de finale. Bij de 4 karts die klaarstonden zag ik dat er 3 heel goede karts bij waren. Het kwam er dus op neer dat de 3 van de 4 snelste piloten uit de halve finales ook nog eens de beste karts zouden krijgen in de finale. Dit leek mij niet ideaal, omdat we dan sowieso geen mooie wedstrijd zouden krijgen, en het podium bijna op voorhand al vast lag. Ik opperde bij de marshalls om de beste 4 karts er uit te halen voor de finale, om het zo voor iedereen wat gelijker te maken... Ze verwezen mij door naar de organisatie; in dit geval dus Marc Goossens himself. Ik ging hem halen in de cafetaria, waar hij aan tafel zat met Brunhilde Verhenne en de rest van zijn entourage. Marc kwam mee naar de pit-crew en samen bespraken we kort de opties. Iedereen was vrijwel meteen akkoord, dus mijn plan zou doorgevoerd worden :)

In de finale mocht ik als 10e starten en Stefan als 12e. Ik kreeg echter een iets mindere kart; die waar ik in het begin van de dag enkele rondjes mee gereden had toen m'n tijd niet geregistreerd werd omdat ze me in extremis nog van groep veranderd hadden...
Ik wou graag nog wat plaatsjes goedmaken, maar een top 5 leek mij toch al vrij onrealistisch met deze kart. In mijn hoofd zat de dag er dan ook al zo goed als op... Ik had mijn doel (de finale) gehaald, en een podiumplaats zat er toch niet meer in. Misschien niet de ideale ingesteldheid, maar ik ging er sowieso toch nog volledig voor. Na de start bleek vrij vlug dat ik toch wat sneller was dan de 2 man voor mij, die bovendien direct in een gevecht verwikkeld waren.
Achter mij werd er natuurlijk ook aangedrongen.
In de 2e ronde reeds zag ik ineens een kart dwars staan. Het was Bart VDV. Hij was rondgetikt door z'n boezemvriend (en kart-makker) Mathias G. De exacte situatie weet ik niet, maar hier zullen ze zich in elk geval alle2 niet goed bij gevoeld hebben :)
Bart wou natuurlijk zo snel mogelijk terug aanpikken maar doordat de race net gestart was en iedereen nog bumper aan bumper zat kon hij niet anders dan achteraan (als 15e) aansluiten...
Door Bart te passeren had ik natuurlijk wel 1 plaatsje goedgemaakt en reed dus als 9e rond.

De piloot vlak voor mij was heel agressief en optimistisch in z'n manoeuvres met de piloot voor zich. Ik moest alles gadeslaan van op enkele meters, en hield enkele keren m'n hart vast voor inhaal-manoeuvres die bijna in accidenten-resulteerden.
2 rondjes later was het dan van dat... De piloot zet zich er weer naast terwijl de andere de deur wou toe doen, op de plaats waar ook Mathias eerder Bart had aangetikt.
Beide piloten gaan dwars, en doordat ik er vlak achter zat kon ik niet veel anders dan ook m'n remmen toegooien om er niet volop op te knallen. Ik slipte en ging ook dwars, na achterwaarts behoorlijk hard in de flexitrack te gaan... De aangereden piloot kon vrij vlot weer vertrekken, maar de persoon die het ongeluk veroorzaakte en ik verloren toch wat kostbare tijd. 3 piloten (waaronder Stefan) konden voorbijglippen, waardoor ik nu dus als 12e rond reed, vlak achter AMG T (die net als mij een wat mindere kart had). We konden vrij vlot voorbij de schuldige... Zijn race zat er blijkbaar op.
Daarna begon een andere piloot aan te dringen in mijn rug. Hij was duidelijk sneller onderweg met een betere kart, maar was heel agressief. Op de 2-tal rondes waar hij achter mij zat heeft hij mij zonder overdrijven een 15-tal keer aangetikt. Iemand die wat thuis is in de indoorkarting-etiquette (:p) weet dat dit not done is... De wedstrijd duurde nog meer dan een kwartier, en ik wou niet een kwartier stampen in m'n rug krijgen, dus besloot ik om de piloot in kwestie door te laten, waarop hij vast kwam te zitten achter AMG T. Die ging vechten voor wat hij waard was en wou de smerige continu aantikkende piloot niet doorlaten, wat voor heel wat frustraties bij beide piloten zorgde. Op een gegeven moment was hij er dan toch voorbij, maar 2 bochten later kon Timothy (AMG T) hem terugpakken. Hilarisch om zien :) Ik zat te lachen in m'n kart.
In een van de laatste ronden kon de piloot in kwestie zich dan toch voorgoed voorbij AMG T werken, maar aan de gebaren van Timothy zag ik dat hij het hier niet zou bij laten...
In de laatste rondes van de race kwam Bart VDV bijna nog aansluiten aan m'n achterbumper, maar het kwam niet tot het punt waarbij ik verdedigend zou moeten gaan rijden.

Ik finishte uiteindelijk als 12e, achter AMG T en voor Bart VDV. Stefan had zich nog tot een mooie 7e plek kunnen opwerken. De winst ging uiteindelijk naar Cedric W, met in zijn spoor AMG M en Tom DC. Mathias G was 4e, maar hij hield de rest blijkbaar wat op (Luca D, Rob R en uiteindelijk kwam ook Stefan nog bijna in dat treintje terecht).


Direct na de race (tot in de kleedkamers) ontstond er dan nog een uitgebreide woordenwisseling tussen AMG T en de agressieve piloot zoals hierboven beschreven... Ik ga er hier echter niet te veel over uitwijden :) Ik vind zo'n dingen vooral grappig en not done, maar hier stond ik wel aan AMG T z'n kant omdat de piloot in kwestie (blijkbaar een Limburger die Kevin noemt en normaal outdoor rijdt) echt wel te agressief was.


Uiteindelijk dus wel geen trofee en geen podiumplaats, maar dat had ik op geen enkel moment gedacht ook.
Wel een heel leuke dag gehad met heel wat gekende piloten, en veel kunnen karten voor ons geld :)
Heel leuke event, en veel kans dat we er volgende keer ook weer bij zijn.
Dank aan Marc Goossens en co voor de organisatie van dit alles! :)



P.S.: Het was ook de eerste keer dat ik mijn nieuwe gloves kon testen en ik moet zeggen dat het toch een hele verbetering is! Ze zitten veel comfortabeler, en het ziet er bovendien nog professioneler uit ook ;) Voor wat ze maar kostten kan ik nu al zeggen dat het zeker geen slechte aankoop geweest is!



Ondertussen heeft ook Jochen zijn reacties neergeschreven; klik hier.

karting gloves

Na de helm die ik in maart gekocht heb was het nu de beurt aan het volgende onderdeel van m'n outfit; handschoenen! :p
Het is blijkbaar een lange-termijn-plan, maar ooit geraak ik nog aan een volledige karting-outfit :p

Handschoenen zijn niet echt nodig, maar het is toch comfortabeler dan zonder, zeker wanneer je lange stints moet rijden, of wanneer het koud is :p

Ik reed al een tijdje met handschoentjes die je ergens gratis kreeg, maar die stelden alles behalve veel voor.
Samen met Jochen (reed met tuin-handschoenen :p) en Stefan (reed met winter-handschoenen) beslisten we dat handschoenen onze volgende gezamenlijke aankoop zou worden :p

Ik had al eventjes rondgekeken, en ik kwam al vrij snel uit op het merk OMP, wat prijs-kwaliteit-gewijs toch heel goed materiaal zou leveren.
Er bestaan natuurlijk betere handschoenen (freem, stand21, alpinestars, ...), maar ik wou er nu ook niet té veel geld aan geven, en daarom werd het dus OMP.
(Van OMP zijn er natuurlijk ook duurdere handschoenen te krijgen, maar de goedkoopste van OMP zijn goedkoper dan de goedkoopste van de eerder vernoemde merken :p)

Bovendien was het hier het ideale moment voor bij racerallyparts.nl, waar er een najaarsactie liep voor het merk OMP (kortingen tot 30%).

Ik en Stefan kozen voor het model OMP Base (black) terwijl Jochen koos voor het model OMP Otto Kart (black-grey).
Omdat Stefan zijn maat echter niet meer beschikbaar was koos hij ook nog voor de Otto Kart's.
Het grootste verschil tussen de 2 genoemde modellen (naast de prijs :p) is vooral dat de Otto Kart's een wat langere 'mouw' hebben, wat handig kan zijn bij het outdoor rijden... Er zijn ook wat meer verstevigde vlakken aan de binnenkant.

Zondag testen we ze voor de eerste keer, maar het zal zonder twijfel niet tegenvallen ;) Zoiezo een stap voorwaarts tov. met wat we tot nu toe reden...