Vorige zaterdag was het
eindelijk tijd voor de wedstrijd in
Antwerp Karting: 3u in omgekeerde richting, waarvoor ik en Stefan al enkele weken ingeschreven zijn. Jochen had het op een gegeven moment in zijn hoofd gekregen om te stoppen met karten, en dus was hij nog niet ingeschreven, maar achteraf hadden we hem kunnen overtuigen om toch eens mee te doen (goed nieuws, want Jochen rijdt normaal gezien goed in Antwerp Karting,
vorige keer althans). Tot de dag voor de wedstrijd, wanneer hij ineens zei dat hij niet meer kon, dus we normaal gezien met 2 zouden moeten rijden. De dag zelf was het echter weer goed nieuws, en Jochen zei dat hij zou kunnen achterkomen naar Antwerp Karting, normaal gezien net voor de race begon. Het was de 2e editie van de wedstrijd, omdat veel piloten na de 1e editie gevraagd hadden om zeker nog eens een wedstrijd met die formule te organiseren.
"
Eindelijk" om verschillende redenen: eindelijk nog eens karten (reeds geleden van 17 juni :p), eindelijk nog eens een endurance wedstrijd in teamverband, eindelijk eens een wedstrijd op een ander circuit dan JPR Karting in Sint-Niklaas, eindelijk nog eens outdoor rijden (geleden van 30 april), eindelijk eens met extra gewicht rijden, en eindelijk eens in de regen / op nat circuit rijden, zo bleek... :D
Het was redelijk bewolkt zaterdag, en een halfuurtje voor de qualify begon was het wat aan het druppelen. Door het mindere meer was er waarschijnlijk ook een mindere opkomst. Van de 12-tal teams die opgegeven hadden om mee te doen waren er uiteindelijk slechts 8 opgedaagd, misschien door het iets mindere weer. 8 is niet zo heel veel, en ik had de opkomst ook iets groter verwacht, maar nog steeds genoeg om er een leuke wedstrijd van te maken. Gevolg was ook dat de baan redelijk
vettig lag tijdens de qualify.
Op voorhand had ik eigenlijk ook gehoopt op regen en/of een nat circuit, omdat ik nog nooit in die omstandigheden gekart heb, en dat zeker eens wou doen/oefenen. Aan de andere kant waren onze kansen op het podium of een overwinning natuurlijk stukken groter indien het droog was.
Na de kart-loting konden we de baan op. Jochen startte, daarna ik en daarna Stefan. Elk een 10-tal minuutjes de baan verkennen en de kart leren kennen, wat opwarmen dus, en een pitstop uitproberen.
Bovendien moest de piloot (met zijn extra gewicht) bij elke pitstop gewogen worden. Om geen bestraffing te krijgen moet elke piloot bij het uitstappen ten alle tijde meer dan 75.0 kg wegen.
Voor ons leverde dit wel een groot nadeel op, aangezien we een deel van het bladlood (wat we gebruiken als extra gewicht) 'delen'. Ik moest met hetzelfde bladlood rijden als Stefan. Hierdoor moest bij een wissel de vertrekkende piloot wachten op het wegen van de aankomende piloten, alvorens zijn bladlood over te nemen en weer te vertrekken. Bovendien is het
vergooien van dat bladlood niet zo evident, waardoor we bij elke pitstop toch ongeveer 10 seconden extra tijd verloren. Tijdens de qualify maakt dit natuurlijk weinig uit, maar tijdens de race kan elke seconde belangrijk zijn...
Na elk een 12-tal rondjes gereden te hebben hadden we ons als 5e gekwalificeerd. Jochen was daarbij trouwens de snelste van ons 3 geweest. Hij kreeg er een 44.44x uit, waar ik en Stefan rond de 44.6xx draaiden. De pole was voor
thuisrijders die 43.8xx gereden hadden. Net voor ons startte het team van
Matthias.M en
DnSMotorSport op de 4e plaats, die er een 44.40x uitgekregen hadden doordat Matthias zich over de finishlijn
gegooid had.
We besloten om Stefan de start en de eerste stint voor zijn rekening te laten nemen. Net voor de
formation lap (en dus net voor de start van de wedstrijd) begon het redelijk te druppelen. Het zou dus zeker een natte wedstrijd worden.
De eerste ronde was vrij hectisch. Getuige daarvan de positiewisselingen in de eerste 3-4 bochten. Stefan startte als 5e, maar na de 1e bocht lag hij al maar op een 7e positie meer, terwijl hij na de 2e bocht reeds 4e lag! Matthias.M startte vlak voor ons als 4e, en lag na de 2e bocht al 3e, en na de 3e bocht 1e! Ijzersterk.
Je zag duidelijk dat de piloten die niet gewoon zijn van in de regen te rijden hier en daar foutjes maakten, en na enkele ronden lagen de posities voor de eerste stint min of meer vast, op 1 team na dat in het begin veel fouten maakte maar later nog wat kon terugkomen.
Stefan reed op een 5e positie, worstelend met de grip (en vooral het ondersturen van onze kart op een nat circuit!), terwijl vooraan Matthias.M uitgetekend van iedereen wegreed in de regen. Pure klasse, en niemand kon hem bijhouden, ook de thuisrijders te Antwerp Karting niet, die het nochtans ook gewoon waren om in de regen te rijden...
Het werd vrij snel duidelijk dat we ons podium-ambities mochten opbergen :) Na het aanschouwen van de tegenstand in de eerste stint en gezien te hebben dat de top-4 op een nat circuit duidelijk sneller was dan Stefan had ik me een nieuw doel voor ogen gesteld; 5e worden, en dus 3 andere teams achter ons laten.
Na een 20-tal minuten stopte het met regenen, maar het had genoeg geregend om er voor te zorgen dat de baan glad lag (en dat Stefan doorweekt was). Na een halfuur wedstrijd nam Jochen het stuur over. Hij reed na onze pit-stop in een 6e stelling. Jochen had duidelijk niet zoveel last van het onderstuur als dat Stefan had... Waarschijnlijk deels door het feit dat hij niet zoveel bladlood diende mee te nemen als Stefan, waardoor de gewichtsverdeling iets anders was. Jochen ging dan ook iets sneller rond het circuit dan Stefan, wat hem waarschijnlijk wel goed zal doen voelen hebben (ook al kon hij het in de kart misschien nog niet weten). Ondertussen vertelde Stefan mij van de hoeveelheid onderstuur, en hij dacht dat het misschien beter was om de stoel voor de volgende stint (die ik zou rijden) wat meer naar voor te zetten, in een poging om het onderstuur wat te beperken.
Jochen reed een zuivere stint en maakte vrij weinig foutjes. Exact wat we nodig hadden als we nog een 5e plaats ambieerden.
Toen ik instapte voor onze 3e (en mijn 1e) stint probeerde ik de raad van Stefan op te volgen en de stoel van de kart wat meer naar voor te zetten. Het lukte niet meteen omdat de hendel behoorlijk vast zat, en ik wou niet nog meer tijd verliezen tijdens de pitstop dan we al verloren hadden door het zeulen met bladlood, en dus besloot ik om te vertrekken in dezelfde positie als Jochen en Stefan voor mij.
Al na één bocht werd het mij duidelijk. Vanaf je niet 100% rechtdoor ging: enkel maar onderstuur. Bijna onmogelijk om een bocht te nemen. Ik had er precies nog meer last van dan Stefan in zijn eerste stint (misschien door het nóg grotere aandeel bladlood). Op dat moment streden we toch al niet meer om het podium, dus ik besliste van na 1 ronde direct terug binnen te komen in de pits om te proberen om m'n stoel goed te zetten. Opnieuw lukte het niet echt, en zelf toen de marshall in de pitlane kwam helpen kregen we de stoel niet zoals gewild. Hij raadde aan om de pedalen te verzetten, maar dat helpt natuurlijk zo goed als nix op gebied van gewichtverdeling (en onderstuur/overstuur). Bovendien zaten ze niet goed vast en schoven m'n pedalen direct bij het vertrekken weer vooruit. Ik besloot er dan maar het beste van te maken voor mijn halfuur rijden. Ik had ook niet de ideale zitpositie door het extra gewicht dat deels onder mij en deels achter mij lag, en voelde dat dan ook in mijn onderrug... Op den duur raakte ik wel wat gewend aan het rijden met massaal veel onderstuur, maar echt vlot ging het toch bijlange niet. Ik draaide geen superslechte tijden en verloor ook geen posities, maar ik voelde dat het niet echt vlot ging. Ik had wel op voorhand kunnen denken dat je zoiezo wat onderstuur hebt op een nat circuit, maar dat het zo erg ging zijn had ik nooit kunnen denken. En ik had de indruk dat de rest van de piloten er niet zoveel last van had als ikzelf, maar dat kan, opnieuw, ook aan de gewichtsverhouding (piloot/bladlood) liggen...
Ik maakte bovendien een handvol foutjes gedurende mijn stint, en nochtans Stefan en Jochen teken deden dat ik vrij goed bezig was, was ik niet tevreden van mijn prestaties, want het ging gewoon niet zoals ik wou, en ik voelde dat er meer inzat indien het onderstuur te beperken viel.
Toen ik binnenkwam na mijn halfuur was het terug de beurt aan Stefan. Nadat we alledrie gesukkeld hadden met grote hoeveelheden onderstuur besloten we om nu toch de moeite te doen om de stoel van de kart meer naar voor te zetten. Terwijl ik uitstapte en gewogen werd slaagden Stefan en Jochen er samen in om de stoel wat naar voor te zetten. Stefan vertrok voor zijn volgende stint, en er was onmiddellijk verbetering merkbaar. Hij ging heel wat sneller rond dan in zijn eerste stint, en het zag er allemaal ook gewoon beter en vloeiender uit. Deels door de techniek van de regenrijders wat af te kijken, maar vooral door de vebeterde balans van de kart door de stoel te verzetten. Het onderstuur was op het eerste zicht heel wat geminderd, en dat weerspiegelde zich ook in Stefan zijn vertrouwen in de kart en dus ook in zijn rondetijden. Hij maakte weinig fouten, en moest bovendien niet heel veel tijd toegeven op de snelsten op het circuit (toch al heel wat minder dan in zijn eerste stint). Voor de rest reed hij echter wel vrij 'eenzaam' rond, en voor positie kon hij in elk geval niet
battlen. Toen Stefan zijn taak erop zat begon het circuit op sommige plaatsen op de racelijn al wat op te drogen.
Na een halfuur gaf Stefan opnieuw het stuur aan Jochen, die nu ook met een deel van mijn bladlood reed, om zeker niet onder gewicht te komen en zo bestraft te worden. De pitstop ging al wat vlotter, en na gezien te hebben dat Stefan veel minder last had van het onderstuur had Jochen er helemaal zin in om zich opnieuw 100% te geven.
Hij kwam op het circuit met 2 ronden voorsprong op de kart achter ons, maar tegelijk 2 ronden achterstand op de kart voor ons... Op dit gebied nog altijd een vrij eenzame race dus.
Op een verder opdrogend circuit gingen de rondetijden snel naar beneden. Jochen reed ronde na ronde de beste tijd voor ons team, en hij zette opnieuw een prachtprestatie neer (zelf beter dan wat ik stiekem gehoopt had).
Na Jochen zijn halfuur was het weer aan mij om de laatste stint van de wedstrijd te rijden. Ondertussen begon de racelijn bijna overal wat op te drogen, maar daar naast de ideale lijn en in sommige bochten bleef het nog verraderlijk glad liggen.
Ik voelde onmiddellijk dat we het juiste gedaan hadden door de stoel wat naar voor te schuiven. De kart voelde helemaal anders aan, het onderstuur was heel wat geminderd, en nu kon je wel doen met de kart wat je wou. Echt een plezier om mee te rijden! Bovendien zat ik wat beter in mijn stoeltje omdat het bladlood er nu op een andere manier inlag, en had ik direct al minder last van mijn onderrug. Ik besloot dus om het laatste halfuur van de wedstrijd alles te geven. Het was grotendeels concentreren om zoveel mogelijk op de opdrogende racelijn te rijden. Wanneer dat lukte kon je vrij snel rond gaan, maar zodra je ook maar met 1 wiel naast de droge lijn terechtkwam begon je direct te slippen en dus tijd te verliezen.
Ik concentreerde me telkens op de piloot die voor mij reed, soms wel een kwart van een ronde ertussen, en gaf alles om het gat toe te rijden, gelijk of die piloot nu in de wedstrijd voor of achter ons reed (dat kon ik op dat moment toch niet weten). Ik voelde dat ik goed vooruitging, en dat werd me ook duidelijk gemaakt vanop de zijlijn :) De kart deed wat ik wou, en ik maakte amper foutjes. Ik bleef pushen en kon toch een drie- of viertal piloten voorbijsteken waardoor ik ze ofwel inhaalde, ofwel op nog een ronde extra zette, ofwel onszelf op een ronde minder achterstand zette. Op een bepaald moment zijn we zo nog over de 5e gesprongen. In m'n zog (een 10-tal meter achter mij) reed
orka, en die ging als enige ongeveer even snel rond als mij, soms wat dichter, soms wat verder... Het bleek bovendien haasje-over met hem voor wat betreft de snelste rondetijd van de wedstrijd. De snelste tijd ging nog steeds lap na lap omlaag, en de ene keer was het voor mij, en de andere keer voor orka. Op het einde van de race zag ik ineens dat hij enkele meters genaderd was, en besloot van zo mogelijk nog een tandje bij te steken. Ik reed weer een klein beetje weg van hem, en slaagde er in om ook de snelste rondetijd van de dag neer te zetten.
Uiteindelijk werden we na 3 uur wedstrijd afgevlagd op een verdienstelijke 5e plaats.
De 1e plaats was zoals verwacht voor
Matthias.M en
DnSMotorsport, mede dankzij de regen (op een droge ondergrond hadden ze het ongetwijfeld lastiger gehad), de 2e plaats voor
orka en
SENNINHA, en enkele thuisrijders van Antwerp Karting vervolledigden het podium op de 3e plaats.
Uiteindelijk bleek dat we door onze sterke laatste stints slechts op een 20-tal seconden van de 4e plaats geëindigd waren, die op hun beurt niet zo ver achter de 3e reden. Nog een kwartiertje langer wedstrijd en ik had hem ook gepakt ^^
Bovendien ben ik heel blij met mijn
fastest lap, wat toch bewijst dat ik, ook met extra gewicht en op een circuit dat ik niet gewoon ben, niet traag ben ;)
Conclusie:
Heel leuke wedstrijd gehad, maar we waren simpelweg niet genoeg voorbereid om voor het podium of de overwinning te strijden. Onze pitstops duurden te lang, en we maakten er 3 te veel, en de eerste wedstrijdhelft stond onze stoel in een positie die ons veel te veel onderstuur opleverde. Zonder die dingen hadden we volgens mij al bij al een 3-tal minuten minder verloren, en konden we al strijden voor de 3e plaats denk ik. Komt er nog bij dat we nog nooit op een nat circuit gereden hadden en het niet gewoon zijn van met extra gewicht te rijden...
In elk geval wel veel bijgeleerd, vooral dan mbt. het rijden op een nat circuit, en het rijden met bladlood. Volgende keer kunnen we vast en zeker strijden voor een hogere plaats.
Proficiat aan de podiumrijders, en vooral Matthias.M die 2 klasses beter was dan iedereen op het circuit.
Ook wil ik nog opmerken dat de marshalls op het circuit zeer goed werk geleverd hebben, ook al waren ze maar met 2 (wat net genoeg was omdat we maar met 8 karts waren, gelukkig). Ik heb nog bij geen enkele andere wedstrijd marshalls zo hun best zien doen en zich inzetten voor de piloten! Respect.
We komen zeker terug ;)
De Nederlandse hoofdstad Amsterdam wordt getroffen door een nieuwe rage: 'Smart smijten'. Daarbij worden geparkeerde auto's, vooral van het merk Smart, zonder enige aanleiding in de gracht gegooid. Het 'Smart smijten' gebeurt vooral in het weekend, als veel jongeren in Amsterdam aan het stappen zijn.
Henry Surtees, the son of 1964 Formula 1 world champion John Surtees, has died following an accident in a Formula 2 race at Brands Hatch on Sunday.
Gisteren in de vooravond afgezakt naar Oostende;
Vorige zaterdag was het eindelijk tijd voor de wedstrijd in Antwerp Karting: 3u in omgekeerde richting, waarvoor ik en Stefan al enkele weken ingeschreven zijn. Jochen had het op een gegeven moment in zijn hoofd gekregen om te stoppen met karten, en dus was hij nog niet ingeschreven, maar achteraf hadden we hem kunnen overtuigen om toch eens mee te doen (goed nieuws, want Jochen rijdt normaal gezien goed in Antwerp Karting, vorige keer althans). Tot de dag voor de wedstrijd, wanneer hij ineens zei dat hij niet meer kon, dus we normaal gezien met 2 zouden moeten rijden. De dag zelf was het echter weer goed nieuws, en Jochen zei dat hij zou kunnen achterkomen naar Antwerp Karting, normaal gezien net voor de race begon. Het was de 2e editie van de wedstrijd, omdat veel piloten na de 1e editie gevraagd hadden om zeker nog eens een wedstrijd met die formule te organiseren.
Tennistalent Simona Halep heeft haar borsten laten verkleinen, omdat haar enorme boezem haar flink in de weg zat op de tennisbaan. De zeventienjarige Roemeense is van cupgrootte 80 E naar 80 B gegaan.
"Ze stonden me puur fysiek in de weg, waren zwaar. Ik had rugklachten. Maar het meeste vormden ze een probleem bij de service. Ik kon er niet hard door serveren."
Ik vind het wel raar dat er op HLN staat: