Eén van de meest voorkomende nachtmerries bij vrouwen over hun beha, is dat hun borsten eruit floepen als ze zich bukken. Niet mooi en niet handig. Het Britse lingeriemerk Ultimo profileert zich nu als hét merk waarbij de borsten altijd in de beha blijven zitten.
Onderstaand filmpje bewijst die stelling grandioos. Ultimo zette een groep knappe vrouwen in hun ondergoed in een rollercoaster die overkop gaat.
bron: HLN.be
woensdag 24 juni 2009
zondag 21 juni 2009
Nieuw seizoen Top Gear; The Stig onthuld?
Vanavond start (eindelijk) het nieuwe seizoen van Top Gear, het alomgekende en meest populaire auto-programma ter wereld.Zie hier de trailer van het aankomende seizoen (13):
Volgens wat Clarkson zei in de Britse Media: Binnenkort krijgen we het antwoord op een van 's werelds best bewaarde geheimen. De Stig, de geheime piloot in het populaire BBC-programma Top Gear, zal in het nieuwe seizoen eindelijk zijn helm afnemen en zijn identiteit onthullen.
"Niemand heeft de identiteit van de Stig kunnen onthullen", schrijft Clarkson in een column. "Dat zal veranderen als de Stig de studio binnenkomt en in een gespannen sfeer zijn helm afneemt. De regisseur zegt dat hij zoiets nog nooit heeft meegemaakt. De doorgaans emotieloze cameramannen voelden de haartjes in hun nek kriebelen."
Dat zal bij de vele kijkers straks niet anders zijn. Al moeten we bij de presentatoren van Top Gear natuurlijk altijd rekening houden met een grap of een publiciteitsstunt...
Dat laatste (vet gedrukt) zou mij inderdaad niet verwonderen.
Afwachten!
bron: HLN.be
*UPDATE*
Over Stiggie: klik en klik (*spoiler alert*)
donderdag 18 juni 2009
karting; JPR kampioenschap 2009/12
Deze keer een beknopte(re) post...
Woensdag was het de 12e en laatste manche van het deel-seizoen voor de zomerstop. Ik had nog geen enkele manche gemist, en was dus ook niet van plan om deze te missen, ook al was het misschien niet echt meer nodig (aangezien er toch 2 schrapresultaten zijn). Ik wou echter toch nog een goed resultaat neerzetten omdat ik al enkele ondermaatste races had gereden (vooral in februari-maart), en zo kon ik die laten wegvallen.
Bovendien was het mathematisch gezien nog mogelijk dat ik m'n 5e plaats in het klassement uit handen zou geven, en dat wou ik zeker niet laten gebeuren.
Finishen in de top 5 zou voldoende moeten zijn om mijn 5e plaats te behouden. Ook in de top 4 bleef het spannend, en met wat geluk kon Stefan misschien nog opschuiven van de 3e naar de 2e plek :)
Het is duidelijk dat de zomer voor de deur staat, en dat de examenperiode bezig is, want er kwamen slechts 9 piloten opdagen voor de laatste manche. Een onderonsje tussen de habitués, zeg maar. Er werd besloten om de race in omgekeerde richting te rijden, en zonder qualify. Ik lootte de 3e startplaats, en wou zeker niet meer van het podium vallen (figuurlijk), nadat ik de vorige 4 races op JPR al telkens op het podium gestaan had. Ik was duidelijk on a heater, om een poker-term te gebruiken, en begon m'n draai te vinden op JPR... Ofwel had ik geluk om vaker een goede kart te trekken, ofwel zijn de slechte karts verbeterd, ofwel kan ik ondertussen beter rijden met slechte karts. Ik hoop het laatste, maar vrees het eerste :p
Enkele piloten (waaronder Kenny) besloten om heel vroeg in de race te pitten. Ik wou hiervan gebruik maken om een de leiding te proberen nemen, maar doordat Kenny duidelijk weer een betere pitstop dan mij gemaakt had kwam ik na mijn pitstop op meer dan 10 meter achter hem terug de baan op (maar blijkbaar wel als 2e ondertussen). Ik kon het gat naar Kenny vrij vlot toerijden, maar geraakte er vervolgens niet voorbij. Ik was duidelijk sneller, maar vond geen gepaste plaats en moment om een move te maken. Kenny is natuurlijk ook niet de minste... Hij maakt zelden foutjes, en weet ook wanneer hij defensief moet gaan rijden. Ik had geen bladlood mee, en Kenny wel ('strafgewicht' voor zijn 1e plaats in de tussenstand), maar ik slaagde er niet om hiervan te profiteren. Achteraf bekeken was ik misschien wel iets te conservatief geweest en had ik meer moeten durven. Ik had het zeker in mij om de wedstrijd te winnen, want was blijkbaar behoorlijk wat sneller dan iedereen onderweg (getuige ook m'n snelste rondetijd, 4 tienden sneller dan de rest).
Doordat Kenny wat defensief moest beginnen rijden om mij achter zich te houden, en ik niet voorbij Kenny raakte, stegen onze rondetijden wat. Hierdoor kon de 3e (Jerry W, en moge dat nu ook net de persoon zijn die vlak achter mij staat in het kampioenschap) geleidelijkaan aan zijn achterstand beginnen knabbelen. Naar het einde van de race toe kwam hij nog beangstigend dicht, en even vreesde ik ervoor dat ik nog defensief zou moeten gaan rijden om P2 te behouden.
Gelukkig was daar de geblokte finishvlag. Ik probeerde nog iets in de laatste flauwe bocht, en met een halve kart naast Kenny reed ik als 2e over de finishlijn. De 3e op eindigde op een meter of 4 achterstand.
Dit was de uitslag van de race:
En dat levert dit op in het eindklassement van het voorjaarsseizoen 2009:
Als je gebruik maakt van de schrapresultaten eindig ik op een 5e plaats met 301 punten. Ik ben blij dat ik nog net de kaap van de 300 punten kon overschrijden, wat mij toch op een gemiddelde van 30 punten per race brengt (maximaal te verdienen per race: 45).
In het klassement gebeurden dus geen grote wijzigingen meer. Na de race volgde nog de prijsuitreiking, en aangezien het hier eens om echte cash-prijzen ging (geen astronomische bedragen, maar toch) vond ik het toch weer jammer dat ik slechts 5e was (enkel de top 3 had een prijs :p).
Volgend (deel)seizoen wil ik beter doen! Ik hoop stiekem op top 3 voor het najaarsseizoen van 2009, en als ik echt kan knallen lukt die top 3 mij misschien ook voor gans 2009 (beide deelseizoenen samengeteld).
Veel hangt natuurlijk af van de tegenstand die zal opdagen, en welke nieuwe piloten er zullen bijkomen (het JPR Clubkampioenschap groeit aan populariteit (deels mijn eigen schuld natuurlijk, ik maak te veel reclame :p), en ik weet al enkele piloten die vanaf het najaar ook zullen meestrijden (Dennis en z'n vriendin, etc). Ik ben ook benieuwd of AMG M en AMG T weer zullen meedoen of niet, en hoeveel races Kenny zal meerijden (vermoedelijk allemaal).
Ik weet wel al dat ik er de allereerste manche van het najaarsseizoen niet kan bijzijn wegens op reis (naar Kreta). Aangezien er 8 manches zijn en er eveneens 2 schrapresultaten zijn is dit natuurlijk geen ramp, op voorwaarde dat ik in 6 van de overige 7 manches die ik normaal wel allemaal kan meedoen consistent genoeg ben :)
Ik hoop dat ik m'n reeks goede resultaten van de voorbije weken kan doorzetten (zowel in de zomer als in het najaar), en hoop dat ik op die manier zeker nog Knabbel en Babbel (die de laatste tijd toch vaker achter mij blijken te eindigen) kan bijbenen in het totaalklassement.
We shall see!
Tot in september (al zal ik de zomermaanden ook wel vullen met enkele kart-wedstrijdjes, misschien eens op Antwerp Karting of in Genk ofzo)!
Woensdag was het de 12e en laatste manche van het deel-seizoen voor de zomerstop. Ik had nog geen enkele manche gemist, en was dus ook niet van plan om deze te missen, ook al was het misschien niet echt meer nodig (aangezien er toch 2 schrapresultaten zijn). Ik wou echter toch nog een goed resultaat neerzetten omdat ik al enkele ondermaatste races had gereden (vooral in februari-maart), en zo kon ik die laten wegvallen.
Bovendien was het mathematisch gezien nog mogelijk dat ik m'n 5e plaats in het klassement uit handen zou geven, en dat wou ik zeker niet laten gebeuren.
Finishen in de top 5 zou voldoende moeten zijn om mijn 5e plaats te behouden. Ook in de top 4 bleef het spannend, en met wat geluk kon Stefan misschien nog opschuiven van de 3e naar de 2e plek :)
Het is duidelijk dat de zomer voor de deur staat, en dat de examenperiode bezig is, want er kwamen slechts 9 piloten opdagen voor de laatste manche. Een onderonsje tussen de habitués, zeg maar. Er werd besloten om de race in omgekeerde richting te rijden, en zonder qualify. Ik lootte de 3e startplaats, en wou zeker niet meer van het podium vallen (figuurlijk), nadat ik de vorige 4 races op JPR al telkens op het podium gestaan had. Ik was duidelijk on a heater, om een poker-term te gebruiken, en begon m'n draai te vinden op JPR... Ofwel had ik geluk om vaker een goede kart te trekken, ofwel zijn de slechte karts verbeterd, ofwel kan ik ondertussen beter rijden met slechte karts. Ik hoop het laatste, maar vrees het eerste :p
Enkele piloten (waaronder Kenny) besloten om heel vroeg in de race te pitten. Ik wou hiervan gebruik maken om een de leiding te proberen nemen, maar doordat Kenny duidelijk weer een betere pitstop dan mij gemaakt had kwam ik na mijn pitstop op meer dan 10 meter achter hem terug de baan op (maar blijkbaar wel als 2e ondertussen). Ik kon het gat naar Kenny vrij vlot toerijden, maar geraakte er vervolgens niet voorbij. Ik was duidelijk sneller, maar vond geen gepaste plaats en moment om een move te maken. Kenny is natuurlijk ook niet de minste... Hij maakt zelden foutjes, en weet ook wanneer hij defensief moet gaan rijden. Ik had geen bladlood mee, en Kenny wel ('strafgewicht' voor zijn 1e plaats in de tussenstand), maar ik slaagde er niet om hiervan te profiteren. Achteraf bekeken was ik misschien wel iets te conservatief geweest en had ik meer moeten durven. Ik had het zeker in mij om de wedstrijd te winnen, want was blijkbaar behoorlijk wat sneller dan iedereen onderweg (getuige ook m'n snelste rondetijd, 4 tienden sneller dan de rest).
Doordat Kenny wat defensief moest beginnen rijden om mij achter zich te houden, en ik niet voorbij Kenny raakte, stegen onze rondetijden wat. Hierdoor kon de 3e (Jerry W, en moge dat nu ook net de persoon zijn die vlak achter mij staat in het kampioenschap) geleidelijkaan aan zijn achterstand beginnen knabbelen. Naar het einde van de race toe kwam hij nog beangstigend dicht, en even vreesde ik ervoor dat ik nog defensief zou moeten gaan rijden om P2 te behouden.
Gelukkig was daar de geblokte finishvlag. Ik probeerde nog iets in de laatste flauwe bocht, en met een halve kart naast Kenny reed ik als 2e over de finishlijn. De 3e op eindigde op een meter of 4 achterstand.
Dit was de uitslag van de race:
En dat levert dit op in het eindklassement van het voorjaarsseizoen 2009:
Als je gebruik maakt van de schrapresultaten eindig ik op een 5e plaats met 301 punten. Ik ben blij dat ik nog net de kaap van de 300 punten kon overschrijden, wat mij toch op een gemiddelde van 30 punten per race brengt (maximaal te verdienen per race: 45).
In het klassement gebeurden dus geen grote wijzigingen meer. Na de race volgde nog de prijsuitreiking, en aangezien het hier eens om echte cash-prijzen ging (geen astronomische bedragen, maar toch) vond ik het toch weer jammer dat ik slechts 5e was (enkel de top 3 had een prijs :p).
Volgend (deel)seizoen wil ik beter doen! Ik hoop stiekem op top 3 voor het najaarsseizoen van 2009, en als ik echt kan knallen lukt die top 3 mij misschien ook voor gans 2009 (beide deelseizoenen samengeteld).
Veel hangt natuurlijk af van de tegenstand die zal opdagen, en welke nieuwe piloten er zullen bijkomen (het JPR Clubkampioenschap groeit aan populariteit (deels mijn eigen schuld natuurlijk, ik maak te veel reclame :p), en ik weet al enkele piloten die vanaf het najaar ook zullen meestrijden (Dennis en z'n vriendin, etc). Ik ben ook benieuwd of AMG M en AMG T weer zullen meedoen of niet, en hoeveel races Kenny zal meerijden (vermoedelijk allemaal).
Ik weet wel al dat ik er de allereerste manche van het najaarsseizoen niet kan bijzijn wegens op reis (naar Kreta). Aangezien er 8 manches zijn en er eveneens 2 schrapresultaten zijn is dit natuurlijk geen ramp, op voorwaarde dat ik in 6 van de overige 7 manches die ik normaal wel allemaal kan meedoen consistent genoeg ben :)
Ik hoop dat ik m'n reeks goede resultaten van de voorbije weken kan doorzetten (zowel in de zomer als in het najaar), en hoop dat ik op die manier zeker nog Knabbel en Babbel (die de laatste tijd toch vaker achter mij blijken te eindigen) kan bijbenen in het totaalklassement.
We shall see!
Tot in september (al zal ik de zomermaanden ook wel vullen met enkele kart-wedstrijdjes, misschien eens op Antwerp Karting of in Genk ofzo)!
woensdag 17 juni 2009
dodelijke crash NASCAR Mexico
NASCAR MEXICO driver Carlos Pardo was leading the race on the 97th lap when his car was nudged by a competitor from behind and slid sideways into a wall at the entrance to the pit lane at about 120 mph Sunday. The car disintegrated as a result of the impact.
Pardo was removed from the wreckage and sent by helicopter to a hospital. The NASCAR Mexico Web site reported that he died 45 minutes later.
Pardo was later declared winner of the race in Pueblo, east of Mexico City.
He won the series championship in 2004 and had 10 career victories in 74 races.
He was declared the winner of the race since he was leading the race at the last completed lap before the accident occurred, beating Goeters by 0.044 seconds. Pardo, driving for Motorcraft team, had started the race from the last row. He is survived by wife Ana, and an infant child.
Pardo's brother Ruben also competes in the NASCAR Mexico Series, and finished sixth in the race that his brother won posthumously.
Hij was idd zo goed als kansloos bij een crash op zo'n ongelukkig moment, maar als je het bekijkt is die infrastructuur daar toch minder veilig dan bv. bij de F1.
Een slecht afgelopen race-incident zou ik zeggen. Ik denk niet dat de persoon die hem aantikte (Jorge Goeters) schuld treft.
RIP.
More on Wikipedia.
Pardo was removed from the wreckage and sent by helicopter to a hospital. The NASCAR Mexico Web site reported that he died 45 minutes later.
Pardo was later declared winner of the race in Pueblo, east of Mexico City.
He won the series championship in 2004 and had 10 career victories in 74 races.
He was declared the winner of the race since he was leading the race at the last completed lap before the accident occurred, beating Goeters by 0.044 seconds. Pardo, driving for Motorcraft team, had started the race from the last row. He is survived by wife Ana, and an infant child.
Pardo's brother Ruben also competes in the NASCAR Mexico Series, and finished sixth in the race that his brother won posthumously.
Hij was idd zo goed als kansloos bij een crash op zo'n ongelukkig moment, maar als je het bekijkt is die infrastructuur daar toch minder veilig dan bv. bij de F1.
Een slecht afgelopen race-incident zou ik zeggen. Ik denk niet dat de persoon die hem aantikte (Jorge Goeters) schuld treft.
RIP.
More on Wikipedia.
sterrenmeisje
Damn funny :D
Meisje dat zogezegd 3 sterretjes als tattoo wou, maar er ongewild 56 kreeg.
Ondertussen uitgegroeid tot een ganse internethype en woordspelingen allerhande, overal.
Een paar grapjes op HLN.be, veel meer in de rest van de wereld (the Internet!).
Zelf insturen: win een printer
*UPDATE*
Of is dit alles een stunt van MNM?
*UPDATE2*
blijkbaar niet
*UPDATE3*
aha! ;D the truth
*UPDATE4*
de soap blijft maar duren...
maandag 15 juni 2009
Emmaüsinstituut 2.0
Op emmausinstituut.eu (de site van mijn vroegere school/scholen) valt te lezen dat ze goedkeuring gekregen hebben om binnen de 4 jaar het gebouwencomplex van de school (middelbaar) te herbouwen. Blijkbaar zijn die plannen er al een hele tijd, maar het is het eerste dat ik er van hoor :)
Er is nog geen architect aangesteld. De foto toont een proefontwerp van een groep architectuurstudenten van Sint-Lucas Gent.
Benieuwd, niet dat ik nog iets met de school te maken heb, maar ik heb er toch veel tijd versleten vroeger :)
Er is nog geen architect aangesteld. De foto toont een proefontwerp van een groep architectuurstudenten van Sint-Lucas Gent.
Benieuwd, niet dat ik nog iets met de school te maken heb, maar ik heb er toch veel tijd versleten vroeger :)
reverse streaking
tenniskreunen
Een opkomend talent in het vrouwentennis, Michelle Larcher de Brito, is blijkbaar in een bepaald punt nu reeds de beste: kreunen.
Ze produceert maar liefst 109 decibel, of haar gekreun is even luid als een Formule 1-wagen.
Haar commentaar in onderstaand filmpje
Maria Sharapova (ook bekend voor haar kreunen) komt niet verder dan 103 decibel, wat nog steeds luider is dan een drilboor. Monica Seles vervolledigt de kreunende top-3 met 93 decibel. Seles was daarmee net iets stiller dan een kettingzaag. Ook de zusjes Williams kunnen er iets van. Venus en Serena produceren 90 decibel en zijn daarmee nog steeds luidruchtiger dan het verkeer op een snelweg.
Oordopjesverkoper in Wimbledon misschien een mooie bijverdienste?
bron: HLN.be
*UPDATE*
Hier een spelletje waarbij u van elke kreun moet raden of hij uit een tennis-wedstrijd komt of uit een pornofilm :D
Ze produceert maar liefst 109 decibel, of haar gekreun is even luid als een Formule 1-wagen.
Haar commentaar in onderstaand filmpje
Maria Sharapova (ook bekend voor haar kreunen) komt niet verder dan 103 decibel, wat nog steeds luider is dan een drilboor. Monica Seles vervolledigt de kreunende top-3 met 93 decibel. Seles was daarmee net iets stiller dan een kettingzaag. Ook de zusjes Williams kunnen er iets van. Venus en Serena produceren 90 decibel en zijn daarmee nog steeds luidruchtiger dan het verkeer op een snelweg.
Oordopjesverkoper in Wimbledon misschien een mooie bijverdienste?
bron: HLN.be
*UPDATE*
Hier een spelletje waarbij u van elke kreun moet raden of hij uit een tennis-wedstrijd komt of uit een pornofilm :D
zondag 14 juni 2009
zaterdag 13 juni 2009
karting; 4ever Karting sprintwedstrijdjes
4ever Karting organiseert op regelmatige basis (enkele keren per jaar) verschillende races die open staan voor iedereen (meer info: zie site). Normaal zijn dat 50' sprintraces, 2u-races, 3u-races en dark races. Vrijdag werd er voor het eerst een hele korte sprintrace georganiseerd. Formule: 5' qualify en 20' race.
Het was een hele tijd geleden (van in november 2008) dat we nog eens een race van 4ever Karting meegedaan hebben, vooral omdat we nu ook in het clubkampioenschap te JPR strijden. We willen echter terug wat meer wedstrijden rijden (vooral ook op andere circuits, maar dat komt later :)), en dit was een uitgerekende kans (korte race is niet te duur ;)) om ons nog eens te meten met de concurrentie.
Verzamelen was om 20u, maar ik was een kleine 10 minuten te laat wegens een tegenstribbelende printer (of lag het aan de vrouw? :-#, don't ask) en een overweg die maar dicht bleef... (Jezus. Dat systeem van die slagbomen bij overwegen kan toch ook verbeterd worden imo. Komaan NMBS.)
Uiteindelijk niet erg want de race zelf startte maar om 20u30.
We waren met 17 piloten. Enkele nieuwe gezichten, maar ook bekende namen, zoals iemand die met het wereldkampioenschap meegedaan heeft, etc.
Bij de start voelde ik vrijwel meteen dat ik een vrij goede kart onder me had. Ietwat schudden, maar niet te vergelijken met de problemen die ik soms had in het clubkampioenschap.
Het niveau van de races bij 4everkarting ligt iets lager dan dat in het clubkampioenschap, en het verschil tussen de beste en de slechtste piloten is stukken groter. Voor sommige piloten was het lang geleden (of zelf de eerste keer) dat ze op het huidige circuit van JPR reden, dus op dat vlak hadden wij natuurlijk wel een voordeel. Na al die races het voorbije halfjaar kennen we het circuit al uit onze broekzak :)
Ik liet bewust een gaatje vallen en koos een goed moment uit om een hotlap te zetten. Doordat er 2 snelle piloten voor mij zaten had ik redelijk wat tijd vooraleer het gat toegereden was, en zo kon ik zelf een 3-tal snelle rondes na elkaar rijden.
Het gevoel zat goed, maar ik was toch een klein beetje verbaasd dat ik de snelste tijd gereden had en dus op pole mocht starten. Ik had een tijd van 37.22x gereden en dat was meteen de snelste tijd die die avond al gereden was :)
De glimlach werd nog iets breder toen ik merkte dat Stefan op P2 mocht starten, en dus vlak achter mij (vermoedelijk met een tijd van 37.7xx). Qua rondetijd zat er dus zeker al een halve seconde tussen ik en de beste 'onbekende' piloot, wat mij toch al iets geruster stelde. Ik had vooraf nooit gedacht dat het verschil zo groot zou zijn.
Maar op de qualify alleen mag je eigenlijk nooit afgaan, en al helemaal niet als die maar 5 minuutjes duurt.
Jochen had een tegenvallende kart en startte slechts op P10.
Toen de race startte was het voor mij gewoon een kwestie om eventjes defensief te rijden zodat Stefan niet direct voorbij mij glipte, en ik dacht van nadien gewoon samen met Stefan weg te rijden van de concurrentie om voor een mooie 1-2 te zorgen (liefst met ik op 1 natuurlijk (h)).
Eventjes goed geconcentreerd gereden dus, en na 2 ronden besloot ik om eens om te kijken om te zien of ik al 'veilig' een normale lijn kon rijden.
Mijn verbazing was groot toen ik zag dat ik toen reeds meer dan 5 meter voorsprong had op de 2e, en nog groter toen ik merkte dat dit niet Stefan was. Stefan had een foutje gemaakt in de eerste ronde en had de 3e moeten laten passeren.
Dankzij de battle voor P2 achter mij konden beide piloten zich niet echt bezighouden met snelle rondes te rijden, maar had ik alle ruimte om dit wel te doen. Daardoor kon ik mijn voorsprong vrij snel uitbouwen, en had ik direct een goed tempo en goeie flow gevonden. Eens mijn voorsprong een 5-tal seconden bedroeg kon ik wat meer relax rijden, en was het een kwestie van geen foutjes te maken en opletten bij het dubbelen van piloten. Zonder tegenslag was de buit in dat geval zo goed als binnen.
Ik was echter niet van plan om de race uit te rijden aan 90-95%, maar wel om te blijven alles geven en er een demonstratie van te maken (:p). Ik had een nieuw doel gesteld: ik wou een rondetijd van onder de 37 seconden, iets wat mij vorige week nét niet gelukt was.
Ik merkte dat ik in minder goeie rondes (door kleine foutjes van mezelf, of door iemand te moeten dubbelen) toch nog rond de 37.3 draaide, dus het moest mogelijk zijn.
Ronde na ronde knabbelde ik stukjes van mijn rondetijd. Aan de finish-lijn probeerde ik dan elke keer naar de rondetijd van de ronde voordien te kijken. Ik zag m'n tijd slinken naar 37.13, 37.09, 37.01, 37.03, 37.06, 37.03, 37.02, ... Nog altijd nét niet dus.
Ondertussen had Stefan ook zijn 2e plaats terug kunnen nemen, dus een 1-2 finish was realistisch, ook al was het behoorlijk spannend voor de plaatsen 2, 3 en 4.
Nog een tandje bijgestoken en helemaal op de limiet gereden (eigenlijk niet zonder risico, maar m'n voorsprong was behoorlijk dat ik al een redelijke fout kon permitteren (10+ seconden)). Ineens lukte een 36.9 dan wel, en de ronde daarna zelf nog eens :) Achteraf bleek dat ik 3 keer onder de 37.0 gedoken ben. Mission accomplished :p
Afgevlagd als eerste, en het voelde misschien zelf nog beter dan vorige week. My first ever hat trick (pole, win & fastest lap). Mijn snelste tijd was een 36.895, wat ook de snelste ronde van de avond was. Stefan maakte er een 1-2 voor ons van toen hij 15 seconden na mij als 2e over de finish wist te rijden, weliswaar met niet zo veel voorsprong op de 3e en 4e. Stefan had er in de race een beste rondetijd van 37.194 uitgehaald. De naaste belagers draaiden rond de 37.4.
Jochen finishte uiteindelijk 'slechts' als 8e (met een snelste tijd van 37.7xx). Normaal moest hij zeker top 5 kunnen rijden, maar de kart liet het blijkbaar niet toe.
Zeker een leuke race, al vond ik het wel 'jammer' dat ik eigenlijk van start tot finish aan de leiding heb gelegen, en met niemand heb kunnen battlen. Maar je zal mij niet horen klagen ;) Winning never gets old.
Er moet zeker ook gezegd worden dat iedereen heel sportief reed, en de blauwe vlaggen goed gerespecteerd werd. Doordat bijna iedereen zich heel goed liet dubbelen heb ik op die momenten weinig tijd verloren. Positief!
Toen we bovenkwamen vroeg Frederik aan iedereen of er mensen waren die nog zin hadden om nog een tweede wedstrijd te doen. Helemaal niet gepland dus, maar iedereen ging zonder morren akkoord. Dat zegt op zich al genoeg over de organisatie, en dat iedereen tevreden was over de wedstrijd en de formule.
Ik twijfelde eerlijk gezegd even, maar besloot om mij niet te laten kennen en de tweede race natuurlijk ook mee te rijden ;)
Ditmaal waren we met 18.
Ik probeerde geheel dezelfde taktiek toe te passen, maar het pakte minder goed uit. Mijn kart was ditmaal op het eerste zicht zeker niet slecht, maar schudde wel wat meer dan de kart die ik in de eerste race had.
Ik heb een 3-tal keer geprobeerd om een hotlap te zetten, en ik had het gevoel dat het echt een snelle ronde ging worden, maar telkens moest ik ergens op het einde van de ronde de gas lossen om niet op tragere piloten te knallen. Ik heb geen enkele ronde volledig kunnen doorrijden, en had dan ook verwacht dat ik me slechts in het midden van het veld zou kunnen kwalificeren. Op zich niet zo erg, want dan had ik een inhaalrace voor de boeg, en dat zou mij gegarandeerd wat battles opleveren.
Opnieuw was ik verrast toen bleek dat ik toch nog op P2 mocht starten. Het verbaasde me aangezien ik geen enkele snelle ronde had kunnen uitrijden. Op P1 stond Mario K, en Stefan terug in mijn kielzog op P3. Jochen had opnieuw een ramp van een kart, en mocht deze keer zelf pas als 14e (dacht ik) starten. Geen goede avond voor hem dus. Hij had in de qualify zelf van kart moeten wisselen nadat de eerste begon tegen te stribbelen, maar het mocht blijkbaar niet baten.
In de eerste ronde liep Mario wat van me weg, en liep ik op mijn beurt wat uit op Stefan. De gaps waren 1 à 2 meter.
Ik merkte dat mijn kart veel minder goed optrok dan mijn kart in de eerste race, en ik schudde heel wat meer, waardoor ik m'n lijn en rempunten wat moest aanpassen.
Ik wist dat ik me wat meer zou moeten concenteren om Mario bij te blijven, of hem nog te proberen passeren. Dit lukte op het eerste zicht wel, waarna ik, geholpen door een fout van Mario, het gat met hem wist te dichten en op zijn achterbumper reed. Ik kon echter duidelijk het tempo niet volgen op de rechte stukken. Mario zijn kart ging net iets te goed vooruit, en hij maakte verder geen fouten meer. Hij liep ongeveer 2 meter per ronde uit, en daar zou ik geen verandering in kunnen brengen.
Ondertussen had Stefan zich ook weer laten passeren door dezelfde persoon die hem in de eerste race in de eerste ronde gepakt had.
Ik wou mijn stoel iets naar achter zetten om het schudden te verminderen, maar dit is niet mogelijk al rijdend (wat je met de pedalen wel kan doen), en stoppen was geen optie want dan was ik een heel pak posities kwijt.
Ik heb dan het beste van de situatie proberen maken, en wist naar het einde toe zelf min of meer gelijke tred te houden met Mario (die wel een 5-tal seconden voor me uit reed).
Kort achter mij was er echter nog steeds een behoorlijk gevecht bezig voor de 3e plaats. Na enkele kleine foutjes van mij en hier en daar wat tijdverlies tijdens het dubbelen konden de 2 kemphanen zelf bijna tot bij mij rijden. Gelukkig bleven ze steken op een tien-tal meter, waardoor ik nooit echt defensief moest beginnen rijden.
Na 20 minuten race werd ik afgevlagd als 2e, achter Mario. Mijn beste tijd was een 37.318 (terwijl ik een halfuurtje eerder 36.9 kon draaien, dus de kart die ik nu had was wel een kwart-seconde trager). Mario had een 37.160 gereden, en dat was ook de snelste ronde van de tweede race.
Stefan kon zijn plaats niet meer terugnemen en finishte als 4e, aan de achterbumper van de 3e (waar hij het grootste deel van de race ook gereden had).
Voor Jochen was het opnieuw een race om snel te vergeten. Hij eindigde in het pak, met een nog slechter resultaat als in de eerste race. Hij heeft wel veel kunnen oefenen op defensief rijden, want hij had het enkele piloten achter hem heel lastig gemaakt ;)
Dezelfde opmerkingen als in de eerste race... Jammer genoeg had ik van start tot finish op dezelfde positie gereden (dus geen battles), en iedereen was (gelukkig :p) nog even sportief als eerder op de avond.
Omdat we veel in JPR rijden beginnen we ook de karts al wat te kennen. We weten al een tijd dat kart nummer 34 normaal gezien de beste van het pak is, en dat kart nummer 29 ook heel goed vooruitgaat.
Laat dit nu toevallig de 2 karts zijn waar Mario en de persoon die 3e eindigde mee reden... :) Ik denk dat Jochen graag een van die 2 karts had gehad vrijdagavond... Desalniettemin zeker een verdiende overwinning voor Mario.
Ik besef echter ook wel dat ik waarschijnlijk de lichtste (maar niet de kleinste) piloot van het pak was, wat me toch ook misschien wel enkele tienden voordeel opleverde tegenover sommige andere piloten (zoals onder andere de persoon van het wereldkampioenschap, die zo goed als anoniem midden in het pak rondreed). Ik strijd ook liever met gelijke wapens, maar in races waar het niet verplicht is kan ik evengoed wel profiteren van m'n anatomie :) Ik kan m'n prestaties dus wel relativeren, maar ik ben ook zeker dat ik niet achteraan zou geëindigd zijn moest ik 30kg zwaarder zijn ;)
Een halfuurtje na de races bleek er nog een heus podium te zijn, ook altijd leuk :)
Ik ontving een gouden bekertje voor m'n eerste plaats in de eerste race en een zilveren bekertje voor m'n tweede plaats in de tweede race. Voor in de collectie! :p
Na de gebruikelijke podium-foto's konden we beschikken. :)
Voor mij persoonlijk zeker een geslaagde avond dus, en ik denk dat we kunnen besluiten dat de 5'+20' formule van 4ever Karting ook geslaagd was, en in de toekomst waarschijnlijk wel opnieuw gebruikt zal worden.
Op naar de volgende, en dat er daar hopelijk een 5e podiumplaats op rij mag volgen ;)
Het was een hele tijd geleden (van in november 2008) dat we nog eens een race van 4ever Karting meegedaan hebben, vooral omdat we nu ook in het clubkampioenschap te JPR strijden. We willen echter terug wat meer wedstrijden rijden (vooral ook op andere circuits, maar dat komt later :)), en dit was een uitgerekende kans (korte race is niet te duur ;)) om ons nog eens te meten met de concurrentie.
Verzamelen was om 20u, maar ik was een kleine 10 minuten te laat wegens een tegenstribbelende printer (of lag het aan de vrouw? :-#, don't ask) en een overweg die maar dicht bleef... (Jezus. Dat systeem van die slagbomen bij overwegen kan toch ook verbeterd worden imo. Komaan NMBS.)
Uiteindelijk niet erg want de race zelf startte maar om 20u30.
We waren met 17 piloten. Enkele nieuwe gezichten, maar ook bekende namen, zoals iemand die met het wereldkampioenschap meegedaan heeft, etc.
Bij de start voelde ik vrijwel meteen dat ik een vrij goede kart onder me had. Ietwat schudden, maar niet te vergelijken met de problemen die ik soms had in het clubkampioenschap.
Het niveau van de races bij 4everkarting ligt iets lager dan dat in het clubkampioenschap, en het verschil tussen de beste en de slechtste piloten is stukken groter. Voor sommige piloten was het lang geleden (of zelf de eerste keer) dat ze op het huidige circuit van JPR reden, dus op dat vlak hadden wij natuurlijk wel een voordeel. Na al die races het voorbije halfjaar kennen we het circuit al uit onze broekzak :)
Ik liet bewust een gaatje vallen en koos een goed moment uit om een hotlap te zetten. Doordat er 2 snelle piloten voor mij zaten had ik redelijk wat tijd vooraleer het gat toegereden was, en zo kon ik zelf een 3-tal snelle rondes na elkaar rijden.
Het gevoel zat goed, maar ik was toch een klein beetje verbaasd dat ik de snelste tijd gereden had en dus op pole mocht starten. Ik had een tijd van 37.22x gereden en dat was meteen de snelste tijd die die avond al gereden was :)
De glimlach werd nog iets breder toen ik merkte dat Stefan op P2 mocht starten, en dus vlak achter mij (vermoedelijk met een tijd van 37.7xx). Qua rondetijd zat er dus zeker al een halve seconde tussen ik en de beste 'onbekende' piloot, wat mij toch al iets geruster stelde. Ik had vooraf nooit gedacht dat het verschil zo groot zou zijn.
Maar op de qualify alleen mag je eigenlijk nooit afgaan, en al helemaal niet als die maar 5 minuutjes duurt.
Jochen had een tegenvallende kart en startte slechts op P10.
Toen de race startte was het voor mij gewoon een kwestie om eventjes defensief te rijden zodat Stefan niet direct voorbij mij glipte, en ik dacht van nadien gewoon samen met Stefan weg te rijden van de concurrentie om voor een mooie 1-2 te zorgen (liefst met ik op 1 natuurlijk (h)).
Eventjes goed geconcentreerd gereden dus, en na 2 ronden besloot ik om eens om te kijken om te zien of ik al 'veilig' een normale lijn kon rijden.
Mijn verbazing was groot toen ik zag dat ik toen reeds meer dan 5 meter voorsprong had op de 2e, en nog groter toen ik merkte dat dit niet Stefan was. Stefan had een foutje gemaakt in de eerste ronde en had de 3e moeten laten passeren.
Dankzij de battle voor P2 achter mij konden beide piloten zich niet echt bezighouden met snelle rondes te rijden, maar had ik alle ruimte om dit wel te doen. Daardoor kon ik mijn voorsprong vrij snel uitbouwen, en had ik direct een goed tempo en goeie flow gevonden. Eens mijn voorsprong een 5-tal seconden bedroeg kon ik wat meer relax rijden, en was het een kwestie van geen foutjes te maken en opletten bij het dubbelen van piloten. Zonder tegenslag was de buit in dat geval zo goed als binnen.
Ik was echter niet van plan om de race uit te rijden aan 90-95%, maar wel om te blijven alles geven en er een demonstratie van te maken (:p). Ik had een nieuw doel gesteld: ik wou een rondetijd van onder de 37 seconden, iets wat mij vorige week nét niet gelukt was.
Ik merkte dat ik in minder goeie rondes (door kleine foutjes van mezelf, of door iemand te moeten dubbelen) toch nog rond de 37.3 draaide, dus het moest mogelijk zijn.
Ronde na ronde knabbelde ik stukjes van mijn rondetijd. Aan de finish-lijn probeerde ik dan elke keer naar de rondetijd van de ronde voordien te kijken. Ik zag m'n tijd slinken naar 37.13, 37.09, 37.01, 37.03, 37.06, 37.03, 37.02, ... Nog altijd nét niet dus.
Ondertussen had Stefan ook zijn 2e plaats terug kunnen nemen, dus een 1-2 finish was realistisch, ook al was het behoorlijk spannend voor de plaatsen 2, 3 en 4.
Nog een tandje bijgestoken en helemaal op de limiet gereden (eigenlijk niet zonder risico, maar m'n voorsprong was behoorlijk dat ik al een redelijke fout kon permitteren (10+ seconden)). Ineens lukte een 36.9 dan wel, en de ronde daarna zelf nog eens :) Achteraf bleek dat ik 3 keer onder de 37.0 gedoken ben. Mission accomplished :p
Afgevlagd als eerste, en het voelde misschien zelf nog beter dan vorige week. My first ever hat trick (pole, win & fastest lap). Mijn snelste tijd was een 36.895, wat ook de snelste ronde van de avond was. Stefan maakte er een 1-2 voor ons van toen hij 15 seconden na mij als 2e over de finish wist te rijden, weliswaar met niet zo veel voorsprong op de 3e en 4e. Stefan had er in de race een beste rondetijd van 37.194 uitgehaald. De naaste belagers draaiden rond de 37.4.
Jochen finishte uiteindelijk 'slechts' als 8e (met een snelste tijd van 37.7xx). Normaal moest hij zeker top 5 kunnen rijden, maar de kart liet het blijkbaar niet toe.
Zeker een leuke race, al vond ik het wel 'jammer' dat ik eigenlijk van start tot finish aan de leiding heb gelegen, en met niemand heb kunnen battlen. Maar je zal mij niet horen klagen ;) Winning never gets old.
Er moet zeker ook gezegd worden dat iedereen heel sportief reed, en de blauwe vlaggen goed gerespecteerd werd. Doordat bijna iedereen zich heel goed liet dubbelen heb ik op die momenten weinig tijd verloren. Positief!
Toen we bovenkwamen vroeg Frederik aan iedereen of er mensen waren die nog zin hadden om nog een tweede wedstrijd te doen. Helemaal niet gepland dus, maar iedereen ging zonder morren akkoord. Dat zegt op zich al genoeg over de organisatie, en dat iedereen tevreden was over de wedstrijd en de formule.
Ik twijfelde eerlijk gezegd even, maar besloot om mij niet te laten kennen en de tweede race natuurlijk ook mee te rijden ;)
Ditmaal waren we met 18.
Ik probeerde geheel dezelfde taktiek toe te passen, maar het pakte minder goed uit. Mijn kart was ditmaal op het eerste zicht zeker niet slecht, maar schudde wel wat meer dan de kart die ik in de eerste race had.
Ik heb een 3-tal keer geprobeerd om een hotlap te zetten, en ik had het gevoel dat het echt een snelle ronde ging worden, maar telkens moest ik ergens op het einde van de ronde de gas lossen om niet op tragere piloten te knallen. Ik heb geen enkele ronde volledig kunnen doorrijden, en had dan ook verwacht dat ik me slechts in het midden van het veld zou kunnen kwalificeren. Op zich niet zo erg, want dan had ik een inhaalrace voor de boeg, en dat zou mij gegarandeerd wat battles opleveren.
Opnieuw was ik verrast toen bleek dat ik toch nog op P2 mocht starten. Het verbaasde me aangezien ik geen enkele snelle ronde had kunnen uitrijden. Op P1 stond Mario K, en Stefan terug in mijn kielzog op P3. Jochen had opnieuw een ramp van een kart, en mocht deze keer zelf pas als 14e (dacht ik) starten. Geen goede avond voor hem dus. Hij had in de qualify zelf van kart moeten wisselen nadat de eerste begon tegen te stribbelen, maar het mocht blijkbaar niet baten.
In de eerste ronde liep Mario wat van me weg, en liep ik op mijn beurt wat uit op Stefan. De gaps waren 1 à 2 meter.
Ik merkte dat mijn kart veel minder goed optrok dan mijn kart in de eerste race, en ik schudde heel wat meer, waardoor ik m'n lijn en rempunten wat moest aanpassen.
Ik wist dat ik me wat meer zou moeten concenteren om Mario bij te blijven, of hem nog te proberen passeren. Dit lukte op het eerste zicht wel, waarna ik, geholpen door een fout van Mario, het gat met hem wist te dichten en op zijn achterbumper reed. Ik kon echter duidelijk het tempo niet volgen op de rechte stukken. Mario zijn kart ging net iets te goed vooruit, en hij maakte verder geen fouten meer. Hij liep ongeveer 2 meter per ronde uit, en daar zou ik geen verandering in kunnen brengen.
Ondertussen had Stefan zich ook weer laten passeren door dezelfde persoon die hem in de eerste race in de eerste ronde gepakt had.
Ik wou mijn stoel iets naar achter zetten om het schudden te verminderen, maar dit is niet mogelijk al rijdend (wat je met de pedalen wel kan doen), en stoppen was geen optie want dan was ik een heel pak posities kwijt.
Ik heb dan het beste van de situatie proberen maken, en wist naar het einde toe zelf min of meer gelijke tred te houden met Mario (die wel een 5-tal seconden voor me uit reed).
Kort achter mij was er echter nog steeds een behoorlijk gevecht bezig voor de 3e plaats. Na enkele kleine foutjes van mij en hier en daar wat tijdverlies tijdens het dubbelen konden de 2 kemphanen zelf bijna tot bij mij rijden. Gelukkig bleven ze steken op een tien-tal meter, waardoor ik nooit echt defensief moest beginnen rijden.
Na 20 minuten race werd ik afgevlagd als 2e, achter Mario. Mijn beste tijd was een 37.318 (terwijl ik een halfuurtje eerder 36.9 kon draaien, dus de kart die ik nu had was wel een kwart-seconde trager). Mario had een 37.160 gereden, en dat was ook de snelste ronde van de tweede race.
Stefan kon zijn plaats niet meer terugnemen en finishte als 4e, aan de achterbumper van de 3e (waar hij het grootste deel van de race ook gereden had).
Voor Jochen was het opnieuw een race om snel te vergeten. Hij eindigde in het pak, met een nog slechter resultaat als in de eerste race. Hij heeft wel veel kunnen oefenen op defensief rijden, want hij had het enkele piloten achter hem heel lastig gemaakt ;)
Dezelfde opmerkingen als in de eerste race... Jammer genoeg had ik van start tot finish op dezelfde positie gereden (dus geen battles), en iedereen was (gelukkig :p) nog even sportief als eerder op de avond.
Omdat we veel in JPR rijden beginnen we ook de karts al wat te kennen. We weten al een tijd dat kart nummer 34 normaal gezien de beste van het pak is, en dat kart nummer 29 ook heel goed vooruitgaat.
Laat dit nu toevallig de 2 karts zijn waar Mario en de persoon die 3e eindigde mee reden... :) Ik denk dat Jochen graag een van die 2 karts had gehad vrijdagavond... Desalniettemin zeker een verdiende overwinning voor Mario.
Ik besef echter ook wel dat ik waarschijnlijk de lichtste (maar niet de kleinste) piloot van het pak was, wat me toch ook misschien wel enkele tienden voordeel opleverde tegenover sommige andere piloten (zoals onder andere de persoon van het wereldkampioenschap, die zo goed als anoniem midden in het pak rondreed). Ik strijd ook liever met gelijke wapens, maar in races waar het niet verplicht is kan ik evengoed wel profiteren van m'n anatomie :) Ik kan m'n prestaties dus wel relativeren, maar ik ben ook zeker dat ik niet achteraan zou geëindigd zijn moest ik 30kg zwaarder zijn ;)
Een halfuurtje na de races bleek er nog een heus podium te zijn, ook altijd leuk :)
Ik ontving een gouden bekertje voor m'n eerste plaats in de eerste race en een zilveren bekertje voor m'n tweede plaats in de tweede race. Voor in de collectie! :p
Na de gebruikelijke podium-foto's konden we beschikken. :)
Voor mij persoonlijk zeker een geslaagde avond dus, en ik denk dat we kunnen besluiten dat de 5'+20' formule van 4ever Karting ook geslaagd was, en in de toekomst waarschijnlijk wel opnieuw gebruikt zal worden.
Op naar de volgende, en dat er daar hopelijk een 5e podiumplaats op rij mag volgen ;)
Abonneren op:
Posts (Atom)