Zoals gewoonlijk waren Stefan, Jochen en ik weer van de partij.
Tevens de eerste keer dat ik m'n nieuwe helm zou uittesten tijdens het karten.
Vorige manche werd de startvolgorde bepaald door de inschrijfvolgorde. Ik had zo'n voorgevoel dat het deze keer wel de omgekeerde inschrijfvolgorde zou kunnen zijn, dus ik besloot om mij nog niet direct in te schrijven bij het arriveren.
Bovendien waren er minder piloten aanwezig dan normaal. Misschien ligt het aan de datum (1 april) en dachten sommigen dat het geen karting was :) Ook enkele van de top-piloten waren niet van de partij, waarvan enkele ook door ziekte... Kan gebeuren.
Uiteindelijk waren we toch nog met 14.
Uit de briefing leek dat er niets speciaals gepland was (tenzij onverwacht, zoals een pace kart...?). Dus gewoon 5 min chrono/qualify, en 25 min race in de gewone rij-richting, met 1 verplichte pitstop.
Ik liep al een dag of 3-4 rond met behoorlijk wat rugpijn, net op de plaats waar ik het meestal ook goed voel na een kart-sessie... Benieuwd of ik het ging kunnen volhouden hoopte ik toch op een goed resultaat vandaag.
Eventjes de kart leren kennen en wat temperatuur in de banden en in de remmen krijgen. Ik merkte dat ik vrij veel schudde, maar het was geen slechte kart (ik heb er al met slechtere moeten rijden :p).
Ook met mijn nieuwe helm was het duidelijker om te zien waar ik reed dan met sommige van die helmpjes die je daar kan gebruiken (het vizier daarvan staat veelal vol met krassen!).
Ik had een bepaalde taktiek in mijn hoofd voor de qualify, en probeerde die ook te realiseren. Dit lukte vrij goed, wat resulteerde in een 2e chrono. Ik nam plaats als 2e op de startgrid (achter Kennny, die de eerste 3 manches gemist heeft maar sindsdien altijd topprestaties neerzet).
Toen ik achterkom keek zag ik dat Stefan vlak achter me stond (mooi van hem, maar niet totaal onverwacht), en daar vlak achter Jochen (heel mooi van hem! wel eerder onverwacht :)).
Na de 2 formation laps (flying start) ging de race van start, maar door een slechte aanloop had ik al een klein gaatje gelaten op Kenny.
Ik moest blijkbaar toch nog wat wennen aan de kart, en in elke bocht naar rechts schudde ik echt veel, als ik de lijn wou rijden die ik gewoonlijk neem.
Kenny liep uit, en Stefan kwam tegen m'n achterbumper rijden.
Na hetzelfde foutje in 2 opeenvolgende rondes besloot ik om Stefan door te laten, omdat ik hem duidelijk ophield. Ik besloot om hem te proberen terug te pakken met de pitstrategie.
Ik bleef nog enkele ronden achter Stefan rijden. Het eerste handvol ronden nam hij een voorsprong van 5 à 10 meter op mij, maar in de ronden daarna begon ik te wennen aan mijn kart (die bleef schudden alsof hij me uit een coma wou halen) en slaagde ik er in om het gat op Stefan terug toe te rijden.
Ondertussen bleef Jochen ook mooi volgen, en zat die slechts een 15- à 20-tal meter achter mij na een 20-tal rondes.
Toen ik weer aan Stefan zijn achterbumper kleefde besloot ik om te pitten. Ik wist dat ik hem toch niet voorbij zou raken. Jochen volgde in m'n kielzog en pitte ook. Hij hoopte zo mij te kunnen volgen voor de rest van de wedstrijd.
Ik maakte een vrij vlugge pitstop (een 12-tal seconden bleek achteraf), maar Jochen duidelijk een nog snellere (een 11-tal seconden blijkbaar). Daardoor had hij zijn achterstand op mij zowat gehalveerd, en kon hij dus weer wat aanklampen.
Enkele ronden later zag ik bij het passeren van de pit-exit dat Stefan na zijn pitstop beduidend moest vertragen om de aankomende karts (waaronder ik en Jochen) niet te hinderen.
Hij wist aan te sluiten vlak na Jochen, maar dat was dus maar in een 5e of 6e positie op dat moment, terwijl hij op een 2e plek reed toen hij de pitstraat inreed.
Stefan wist vrij vlug Jochen opnieuw te passeren, en na wat traffic gepasseerd te hebben kon hij de jacht op mij beginnen. De race duurde nog zo'n 12 à 15 rondes, en hij had een achterstand van zowat 20 meter goed te maken. Bovendien zat ik gedurende een 5-tal rondes vast achter 2 tragere piloten die een zwaar onderling gevecht bleken te strijden.
Toen ik voorbij de 2 tragere piloten was probeerde ik mijn voorsprong op Stefan veilig te stellen, maar mijn kart dacht daar duidelijk anders over. In elke bocht naar rechts bleef ik immens veel schudden, waardoor ik m'n race-lijn en momenten van remmen en gasgeven drastisch moest aanpassen.
Ik begon het ook behoorlijk te voelen in mijn rug na al dat schudden, maar door de adrenaline heb je daar op dat moment gelukkig niet te veel last van.
Door het schudden en wat concentratieverlies (ik had het echt warm... door het goede weer was het vrij warm op het circuit, maar ik had nog steeds m'n jas etc. aan) bleef Stefan toch naderen op mij.
Op het moment dat ik wist dat het maar 3 of 4 ronden meer was voor het einde van de wedstrijd had Stefan nog iets meer dan 5 meter achterstand op mij, en besefte ik dat het nog wel eens spannend zou kunnen worden.
In de 2 rondes daarna maakte een tweetal vrij grote fouten, waardoor Stefan kon aansluiten bij mij.
Ik wist dat ik geen fouten meer mocht maken (wat ik toen wel aan het doen was), of ik was gezien, en moest mijn positie afgeven aan Stefan... Er was me niemand anders voorbijgegaan, en mijn pitstop was vrij goed, dus ik dacht dat we voor P2 aan het strijden waren (bleek achteraf ook zo te zijn).
Het lukte mij al enkele ronden niet meer om echt de goede lijn te rijden, dus besloot ik maar om het over een andere boeg te gooien. Ik wou mijn 2e plaats niet meer afgeven (ook al was Stefan sneller dan mij, zij het niet zoveel), dus probeerde ik echt defensief te rijden voor de tweetal rondes die ons nog restten. Totaal naast de racelijn en de apexes, maar ik moest em zou hem achter mij houden.
Ik hield elk klein gaatje dicht, waar natuurlijk mijn rondetijden onder lijdden, maar Stefan kon me niet passeren, en dat was het voornaamste.
In een van de laatste bochten kon hij me nog een tikje geven, maar ik kon met een zucht van opluchting als P2 over de finish rijden, met Stefan in m'n kielzog, en Jochen daar amper een handvol seconden achter.
In de uitrij-ronde mij toch nog enkele keren oprecht verschuldigd tov. Stefan omdat ik hem ophield in de laatste 3-tal ronden, maar ik wou echt mijn positie niet afgeven :)
Ik finishte als 2e met een beste rondetijd van 36.936 op net geen 10 seconden achterstand op een ongenaakbare Kenny (met een beste rondetijd van 36.807). Stefan finishte als 3e ronde met als beste tijd 36.888, en Jochen als 4e met een respectabele beste tijd van 37.235.
Collectief gezien ons beste resultaat tot nog toe! Mede dankzij de afwezigheid van de gebruikelijke toppers natuurlijk...
Resultaat van de race:
Tussenstand klassement (minus 2 slechtste resultaten):
(NB: Wegens een foutje in het bestand begint de telling hier bij 2 ipv bij 1!)
*UPDATE*
Klik hier voor Jochen zijn impressie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten