dinsdag 13 september 2011
maandag 12 september 2011
karting; Belkart 2011/2012: Inkart Puurs (race 1)
De race in Puurs is de kickoff van het nieuwe Belkart seizoen.
Dit jaar waren er in de zomer geen promoraces.
Vlak voor de start was het nog wat hectisch mbt. de verschillende klassen en het reglement. Er waren klassen met 'te veel' piloten en andere met te weinig piloten.
Vooral in Puurs maakt dit het moeilijk omdat het kan regenen, en het dus niet echt eerlijk meer is als je een klasse in meerdere groepen moet gaan opsplitsen.
Uiteindelijk werd besloten dat de Elite-klasse afgeschaft werd. De meeste Elites gingen nu bij de Heavies rijden, omdat dit op hetzelfde minimumgewicht (85 kg) is.
De 'oudjes' werden ook opgesplitst; er is nu een F40 en een F50 klasse, voor wie respectievelijk ouder dan 40 en 50 is...
training:
Een 2-tal weken voor de race had ik 3 heats getraind (waarvan ik er eigenlijk maar 2 als echte training zie, omdat die eerste heat mijn choke opstond waardoor ik sowieso meer dan 5 seconden trager was, en hier dus weinig uit geleerd heb buiten de richting van het circuit).
Vorige zaterdag was er dan nog de Summer's End Race, waar Stefan en Matthias aan deelnamen, waarbij ze elk 2 uur reden. Ik was er gewoon als toeschouwer, maar greep toch de kans om na de race in kwestie toch nog 2 heatjes te trainen.
De dinsdag voor de race was er dan nog de IT Trophy, maar doordat die enkel binnen verreden werd was dit eigenlijk ook niet echt training... Slechts 2 (of 3, arguably) bochtjes komen volledig overeen met de volledige layout. Dus sowieso waren de 3 trainingsheats die de dag voor de race gereserveerd werden nog welkom. Door slechte organisatie werden er echter ook beginners bij de Belkarters gestoken, en ik had het nadeel dat vooral in mijn laatste heat het grootste deel van mijn rondes hierdoor omzeep geholpen werden... Frustrerend.
Al bij al kon ik toch concluderen dat Inkart mijn circuit niet echt is. Ruw geschat kom ik ongeveer 0.8 seconden tekort op de toppers in mijn klasse. Waar zij soms onder de 1.31 doken moest ik al mijn best doen om onder de 1.32 te duiken. Ik ging er van uit dat Inkart voor mij damage control zou zijn. Vorig jaar was het ook mijn slechtste resultaat van het hele Belkart seizoen met een 16e plaats (van de toen 24 deelnemers). Dit jaar zouden er een pak meer deelnemers zijn, waarvan ook nog wat extra thuisrijders. Qua snelheid wou ik me proberen meten met Shauni, maar op training zat die aan 1.31.2, waar ik er maar 1.31.7 uithaalde. Geen goed voorteken. Ook Yves A lijkt mij een rechtstreekse concurrent in Puurs.
Ondertussen was één bepaalde piloot wel een heel bizarre taktiek aan het toepassen; Thierry DW. Hij trainde enkel met de allerbeste karts. Hij liet telkens de beste karts klaarzetten voor hem, en reed meer dan 10 trainingssessies, maar dus nooit met een mindere kart. Zinloze taktiek volgens mij. Ik denk dat je er meer mee leert om met zoveel mogelijk verschillende karts te rijden, en ook eens te kunnen aanvoelen hoe je met een mindere kart moet rijden. Het is vaak met de mindere karts dat je het verschil maakt... Deze taktiek zou hem tijdens de race wel eens duur te staan kunnen komen volgens mij, maar het is natuurlijk wel een thuisrijder te Inkart...
Na de training dan nog eens integraal het circuit overlopen met onder andere Kenny, en daaruit moeten concluderen dat hij toch wel redelijk wat dingen anders doet dan mij. Aan de andere kant doet Stefan het dan nóg anders... Moeilijk dus.
race:
Na een kort nachtje was ik al weer op tijd present in Puurs.
We bleken met 35 piloten aan de start te komen in de Masters klasse. Ook Mathias G was van de partij, en die zou de Masters meerijden als training voor de Heavies in de namiddag.
Voor mijzelf mikte ik op 'top 50%', dus een top-17 notering vandaag. Ik moet er eerlijkheidshalve bijzeggen dat ik er zelf van uit ging dat het geen wonder zou zijn mocht ik buiten de top 20 vallen... Ik kom echt iets te kort in Inkart, en weet/vind niet wat.
Gebaseerd op de ranking (en de mensen die niet meer meerijden of in een andere klasse meerijden) kreeg de top 4 dezelfde karts. Ik viel hier nét buiten, en moest het dus met andere karts gaan doen.
Het duurde ff voor iedereen ingeschreven werd, en vol spanning werd er uitgekeken naar de kartloting.
Toen de kartloting omhoog werd gehangen zag het er goed uit. Zowel voor mij als voor de verwachte toppers; Cédric, Stefan, Kenny, ...
Ineens wat rumoer; Roel S stond er niet tussen op de lijst. De kartloting moest dus opnieuw gedaan worden, met Roel er ook bij (logisch). Gevolg; een totaal andere kartloting.
Gelukkig voor mij had ik nog steeds 3 goeie karts (en één middenmoter)! Voor Cédric en Stefan etc. was het iets minder geworden tov. de eerste loting, maar het kon ook nog erger.
Ergst van al vond ik de kartloting voor Thierry DW; die had toevallig de bomkarts waar hij de avond voordien de hele tijd mee getraind had. Wat een geluk zeg!
De Masters werden in 2 groepen gesplitst, en Masters 2 (de meeste nieuwkomers) moesten de spits afbijten.
Mijn eerste kart was kart 23; één van de betere karts. Ik zag dat mijn voorganger in de Masters 2 (Christophe B) hier echter niet zo fantastisch mee reed, dus begon te vrezen dat de kart toch niet meer zo goed was als de avond ervoor.
Toen ik instapte merkte ik al gauw dat de kart toch zijn potentieel nog niet kwijt was. Ik besloot om sommige dingen fundamenteel te veranderen, grotendeels gebaseerd over wat ik met Kenny overlopen had op het einde van de avond ervoor.
Het bleek redelijk te werken, en ik reed zowaar een 9-7. Meer dan blij mee dus. Vooral het feit dat ik hier heel constante tijden reed was ik tevreden mee. Mijn snelste tijd was een 1.31.405; wat al 3 tienden sneller was dan wat ik op training gereden had. Ik ging er dus van uit dat mijn veranderingen wel wat improvement hadden opgeleverd, al kon het ook door de goede kart zijn natuurlijk. Cédric was hier de snelste met 1.30.685, en ik kom dus inderdaad een goeie 7 tienden te kort op hem...
Mijn 2e heat mocht ik met kart 4 afleggen; opnieuw één van de toppers. Ik deed zoveel mogelijk hetzelfde als in mijn 1e heat, en slaagde er in om opnieuw een 9-7 te laten optekenen, deze keer met als snelste tijd een 1.31.047. Zowaar bijna onder de 1.31! :p De snelste was deze keer Mathias G die bij de Masters 2 1.30.376 reed, en waar ik dus opnieuw een goeie 6 tienden te kort op kwam.
Mijn 3e heat zou dan mijn slechtste kart zijn normaal gezien; kart 7. Ook Stefan had in deze heat de slechtste kart die hij zou krijgen (kart 3), die nog een stuk slechter was dan de mijne. Normaal gezien voor ons beide ons schrapresultaat. Ik reed een 17-15 (bleek achteraf, iets minder dan verwacht eigenlijk). Ik was nog half en half tevreden met mijn snelste tijd van 1.31.199, maar als ik zag dat Stefan met zijn slechtere kart zelf een 1.30.941 reed moest ik besluiten dat hij echt wel een stuk beter reed dan mij vandaag (Thierry DW reed met deze kart amper een 25e plaats met 1.31.838, bijna een seconde trager dan Stefan!). De snelste was opnieuw Mathias G met 1.30.286.
Voor mijn laatste heat kreeg ik kart 5 toegewezen, een kart die de hele tijd al redelijk vanvoor reed. Het was echter net beginnen druppelen buiten, zag ik oa. aan de helmen van de Masters 2 die uitstapten die behoorlijk nat waren. Christophe B waarschuwde mij nog wat voor de regen.
Ik kom buiten in mijn eerste ronde en rijdt heel voorzichtig, om zeker niet rond te gaan in de regen. Het lag inderdaad wat kouder en vochtiger, maar het was nog niet heel overdreven. Ik was eerst wat té voorzichtig, maar daarna toch weer wat té overmoedig, waardoor ik mijn eerste ronde echt helemaal omzeep hielp :( Daarna gewoon beginnen rijden als anders, en er kwam geleidelijk aan weer wat meer grip. Ik reed voor wat ik waard was, maar had niet echt een idee van hoe goed ik het deed, aangezien de ondergrond ietwat veranderd was... Toen ik uitstapte zag ik dat ik een tijd van 1.30.6 gereden had en daarmee 2e snelste was na Stefan zijn 1.30.3. Heel tevreden mee dus, ruim onder de 1.30, 2e snelste, en slechts 3 tiendes meer te kort op Stefan (die ook een bomkart had op dat moment). Bleek echter dat sommige piloten een ronde meer/minder gereden hadden dan anderen, waardoor het gemiddelde eigenlijk niet voor iedereen even eerlijk was. (Dit was trouwens in onze eerdere heats ook al het geval geweest.) Hierop besloot de organisatie om de tijden achteraf manueel te gaan herrekenen, en iedereen evenveel rondes te geven. Daardoor zou mijn laatste (en snelste!) ronde niet meer meetellen :( Bleek achteraf dat deze heat voor mij resulteerde in een 7-11, met mijn eerdere snelste ronde een 1.30.907. De snelste piloot hier was Kevin L die een 1.30.229 gereden had. Jammer dat ik mijn eerste ronde verknoeid had :(
Uiteindelijk bleken mijn 4 heats genoeg te zijn voor een 10e plaats in de daguitslag. 10e van de 35 deelnemers ben ik toch tevreden mee, zeker als je ziet dat het in de training niet echt goed ging en dat ik al op top 20 zat te hopen. Ik laat behoorlijk wat concurrenten en thuisrijders achter mij, maar kwam toch duidelijk wat te kort op de top ook.
Podium: Mathias, Stefan en Cédric. Kenny werd 4e.
Waar ik deze keer vooral tevreden mee was waren mijn gemiddelde rondetijden. Op gemiddelde sta ik telkens hoger gerangschikt dan op snelste ronde, iets wat vorig jaar net omgekeerd was. Constant rijden was een van mijn zwakke punten, maar hier lijkt nu toch verbetering in te komen. Jammer van de eerste ronde in mijn laatste heat, waardoor mijn gemiddelde daar een heel pak lager was. Had ik die ronde niet verpest was ik waarschijnlijk 9e (of misschien zelf 8e) geworden, en was Christophe V achter mij geëindigd (terwijl hij nu vlak voor mij eindigt, ondanks het feit dat ik met 2 van onze 3 gemeenschappelijke karts beter was dan hem :().
Ik zei eerder dat ik me wou meten met mensen als Shauni en Yves A, en aangezien zij 'slechts' 20e en 21e waren en ik 10e kan ik dus meer dan tevreden zijn denk ik :)
Ook van de partij waren trouwens AMG M en AMG T, namen die trouwe lezers wel al zullen tegengekomen zijn in verslagjes van 2010 enzo. Ze karten beiden wat minder tegenwoordig, maar zijn van plan om er weer wat meer in te vliegen. AMG M werd uiteindelijk 25e (van de 35) bij de Masters, en AMG T werd 13e (van de 22) bij de Heavies. Ik denk dat ze wel wat geschrokken zijn van het niveau, en het feit dat het niveau in het algemeen stukken hoger ligt dan bv. 2 jaar geleden, toen zij nog frequent kartten. Maar beide goede piloten, die wel terug wat meer naar de top zullen klimmen naarmate het seizoen vordert volgens mij.
Wordt ongetwijfeld een spannend seizoen. Nu uitkijken en aftellen naar de volgende manche; Poperinge, op 23 oktober as.
Dit jaar waren er in de zomer geen promoraces.
Vlak voor de start was het nog wat hectisch mbt. de verschillende klassen en het reglement. Er waren klassen met 'te veel' piloten en andere met te weinig piloten.
Vooral in Puurs maakt dit het moeilijk omdat het kan regenen, en het dus niet echt eerlijk meer is als je een klasse in meerdere groepen moet gaan opsplitsen.
Uiteindelijk werd besloten dat de Elite-klasse afgeschaft werd. De meeste Elites gingen nu bij de Heavies rijden, omdat dit op hetzelfde minimumgewicht (85 kg) is.
De 'oudjes' werden ook opgesplitst; er is nu een F40 en een F50 klasse, voor wie respectievelijk ouder dan 40 en 50 is...
training:
Een 2-tal weken voor de race had ik 3 heats getraind (waarvan ik er eigenlijk maar 2 als echte training zie, omdat die eerste heat mijn choke opstond waardoor ik sowieso meer dan 5 seconden trager was, en hier dus weinig uit geleerd heb buiten de richting van het circuit).
Vorige zaterdag was er dan nog de Summer's End Race, waar Stefan en Matthias aan deelnamen, waarbij ze elk 2 uur reden. Ik was er gewoon als toeschouwer, maar greep toch de kans om na de race in kwestie toch nog 2 heatjes te trainen.
De dinsdag voor de race was er dan nog de IT Trophy, maar doordat die enkel binnen verreden werd was dit eigenlijk ook niet echt training... Slechts 2 (of 3, arguably) bochtjes komen volledig overeen met de volledige layout. Dus sowieso waren de 3 trainingsheats die de dag voor de race gereserveerd werden nog welkom. Door slechte organisatie werden er echter ook beginners bij de Belkarters gestoken, en ik had het nadeel dat vooral in mijn laatste heat het grootste deel van mijn rondes hierdoor omzeep geholpen werden... Frustrerend.
Al bij al kon ik toch concluderen dat Inkart mijn circuit niet echt is. Ruw geschat kom ik ongeveer 0.8 seconden tekort op de toppers in mijn klasse. Waar zij soms onder de 1.31 doken moest ik al mijn best doen om onder de 1.32 te duiken. Ik ging er van uit dat Inkart voor mij damage control zou zijn. Vorig jaar was het ook mijn slechtste resultaat van het hele Belkart seizoen met een 16e plaats (van de toen 24 deelnemers). Dit jaar zouden er een pak meer deelnemers zijn, waarvan ook nog wat extra thuisrijders. Qua snelheid wou ik me proberen meten met Shauni, maar op training zat die aan 1.31.2, waar ik er maar 1.31.7 uithaalde. Geen goed voorteken. Ook Yves A lijkt mij een rechtstreekse concurrent in Puurs.
Ondertussen was één bepaalde piloot wel een heel bizarre taktiek aan het toepassen; Thierry DW. Hij trainde enkel met de allerbeste karts. Hij liet telkens de beste karts klaarzetten voor hem, en reed meer dan 10 trainingssessies, maar dus nooit met een mindere kart. Zinloze taktiek volgens mij. Ik denk dat je er meer mee leert om met zoveel mogelijk verschillende karts te rijden, en ook eens te kunnen aanvoelen hoe je met een mindere kart moet rijden. Het is vaak met de mindere karts dat je het verschil maakt... Deze taktiek zou hem tijdens de race wel eens duur te staan kunnen komen volgens mij, maar het is natuurlijk wel een thuisrijder te Inkart...
Na de training dan nog eens integraal het circuit overlopen met onder andere Kenny, en daaruit moeten concluderen dat hij toch wel redelijk wat dingen anders doet dan mij. Aan de andere kant doet Stefan het dan nóg anders... Moeilijk dus.
race:
Na een kort nachtje was ik al weer op tijd present in Puurs.
We bleken met 35 piloten aan de start te komen in de Masters klasse. Ook Mathias G was van de partij, en die zou de Masters meerijden als training voor de Heavies in de namiddag.
Voor mijzelf mikte ik op 'top 50%', dus een top-17 notering vandaag. Ik moet er eerlijkheidshalve bijzeggen dat ik er zelf van uit ging dat het geen wonder zou zijn mocht ik buiten de top 20 vallen... Ik kom echt iets te kort in Inkart, en weet/vind niet wat.
Gebaseerd op de ranking (en de mensen die niet meer meerijden of in een andere klasse meerijden) kreeg de top 4 dezelfde karts. Ik viel hier nét buiten, en moest het dus met andere karts gaan doen.
Het duurde ff voor iedereen ingeschreven werd, en vol spanning werd er uitgekeken naar de kartloting.
Toen de kartloting omhoog werd gehangen zag het er goed uit. Zowel voor mij als voor de verwachte toppers; Cédric, Stefan, Kenny, ...
Ineens wat rumoer; Roel S stond er niet tussen op de lijst. De kartloting moest dus opnieuw gedaan worden, met Roel er ook bij (logisch). Gevolg; een totaal andere kartloting.
Gelukkig voor mij had ik nog steeds 3 goeie karts (en één middenmoter)! Voor Cédric en Stefan etc. was het iets minder geworden tov. de eerste loting, maar het kon ook nog erger.
Ergst van al vond ik de kartloting voor Thierry DW; die had toevallig de bomkarts waar hij de avond voordien de hele tijd mee getraind had. Wat een geluk zeg!
De Masters werden in 2 groepen gesplitst, en Masters 2 (de meeste nieuwkomers) moesten de spits afbijten.
Mijn eerste kart was kart 23; één van de betere karts. Ik zag dat mijn voorganger in de Masters 2 (Christophe B) hier echter niet zo fantastisch mee reed, dus begon te vrezen dat de kart toch niet meer zo goed was als de avond ervoor.
Toen ik instapte merkte ik al gauw dat de kart toch zijn potentieel nog niet kwijt was. Ik besloot om sommige dingen fundamenteel te veranderen, grotendeels gebaseerd over wat ik met Kenny overlopen had op het einde van de avond ervoor.
Het bleek redelijk te werken, en ik reed zowaar een 9-7. Meer dan blij mee dus. Vooral het feit dat ik hier heel constante tijden reed was ik tevreden mee. Mijn snelste tijd was een 1.31.405; wat al 3 tienden sneller was dan wat ik op training gereden had. Ik ging er dus van uit dat mijn veranderingen wel wat improvement hadden opgeleverd, al kon het ook door de goede kart zijn natuurlijk. Cédric was hier de snelste met 1.30.685, en ik kom dus inderdaad een goeie 7 tienden te kort op hem...
Mijn 2e heat mocht ik met kart 4 afleggen; opnieuw één van de toppers. Ik deed zoveel mogelijk hetzelfde als in mijn 1e heat, en slaagde er in om opnieuw een 9-7 te laten optekenen, deze keer met als snelste tijd een 1.31.047. Zowaar bijna onder de 1.31! :p De snelste was deze keer Mathias G die bij de Masters 2 1.30.376 reed, en waar ik dus opnieuw een goeie 6 tienden te kort op kwam.
Mijn 3e heat zou dan mijn slechtste kart zijn normaal gezien; kart 7. Ook Stefan had in deze heat de slechtste kart die hij zou krijgen (kart 3), die nog een stuk slechter was dan de mijne. Normaal gezien voor ons beide ons schrapresultaat. Ik reed een 17-15 (bleek achteraf, iets minder dan verwacht eigenlijk). Ik was nog half en half tevreden met mijn snelste tijd van 1.31.199, maar als ik zag dat Stefan met zijn slechtere kart zelf een 1.30.941 reed moest ik besluiten dat hij echt wel een stuk beter reed dan mij vandaag (Thierry DW reed met deze kart amper een 25e plaats met 1.31.838, bijna een seconde trager dan Stefan!). De snelste was opnieuw Mathias G met 1.30.286.
Voor mijn laatste heat kreeg ik kart 5 toegewezen, een kart die de hele tijd al redelijk vanvoor reed. Het was echter net beginnen druppelen buiten, zag ik oa. aan de helmen van de Masters 2 die uitstapten die behoorlijk nat waren. Christophe B waarschuwde mij nog wat voor de regen.
Ik kom buiten in mijn eerste ronde en rijdt heel voorzichtig, om zeker niet rond te gaan in de regen. Het lag inderdaad wat kouder en vochtiger, maar het was nog niet heel overdreven. Ik was eerst wat té voorzichtig, maar daarna toch weer wat té overmoedig, waardoor ik mijn eerste ronde echt helemaal omzeep hielp :( Daarna gewoon beginnen rijden als anders, en er kwam geleidelijk aan weer wat meer grip. Ik reed voor wat ik waard was, maar had niet echt een idee van hoe goed ik het deed, aangezien de ondergrond ietwat veranderd was... Toen ik uitstapte zag ik dat ik een tijd van 1.30.6 gereden had en daarmee 2e snelste was na Stefan zijn 1.30.3. Heel tevreden mee dus, ruim onder de 1.30, 2e snelste, en slechts 3 tiendes meer te kort op Stefan (die ook een bomkart had op dat moment). Bleek echter dat sommige piloten een ronde meer/minder gereden hadden dan anderen, waardoor het gemiddelde eigenlijk niet voor iedereen even eerlijk was. (Dit was trouwens in onze eerdere heats ook al het geval geweest.) Hierop besloot de organisatie om de tijden achteraf manueel te gaan herrekenen, en iedereen evenveel rondes te geven. Daardoor zou mijn laatste (en snelste!) ronde niet meer meetellen :( Bleek achteraf dat deze heat voor mij resulteerde in een 7-11, met mijn eerdere snelste ronde een 1.30.907. De snelste piloot hier was Kevin L die een 1.30.229 gereden had. Jammer dat ik mijn eerste ronde verknoeid had :(
Uiteindelijk bleken mijn 4 heats genoeg te zijn voor een 10e plaats in de daguitslag. 10e van de 35 deelnemers ben ik toch tevreden mee, zeker als je ziet dat het in de training niet echt goed ging en dat ik al op top 20 zat te hopen. Ik laat behoorlijk wat concurrenten en thuisrijders achter mij, maar kwam toch duidelijk wat te kort op de top ook.
Podium: Mathias, Stefan en Cédric. Kenny werd 4e.
Waar ik deze keer vooral tevreden mee was waren mijn gemiddelde rondetijden. Op gemiddelde sta ik telkens hoger gerangschikt dan op snelste ronde, iets wat vorig jaar net omgekeerd was. Constant rijden was een van mijn zwakke punten, maar hier lijkt nu toch verbetering in te komen. Jammer van de eerste ronde in mijn laatste heat, waardoor mijn gemiddelde daar een heel pak lager was. Had ik die ronde niet verpest was ik waarschijnlijk 9e (of misschien zelf 8e) geworden, en was Christophe V achter mij geëindigd (terwijl hij nu vlak voor mij eindigt, ondanks het feit dat ik met 2 van onze 3 gemeenschappelijke karts beter was dan hem :().
Ik zei eerder dat ik me wou meten met mensen als Shauni en Yves A, en aangezien zij 'slechts' 20e en 21e waren en ik 10e kan ik dus meer dan tevreden zijn denk ik :)
Ook van de partij waren trouwens AMG M en AMG T, namen die trouwe lezers wel al zullen tegengekomen zijn in verslagjes van 2010 enzo. Ze karten beiden wat minder tegenwoordig, maar zijn van plan om er weer wat meer in te vliegen. AMG M werd uiteindelijk 25e (van de 35) bij de Masters, en AMG T werd 13e (van de 22) bij de Heavies. Ik denk dat ze wel wat geschrokken zijn van het niveau, en het feit dat het niveau in het algemeen stukken hoger ligt dan bv. 2 jaar geleden, toen zij nog frequent kartten. Maar beide goede piloten, die wel terug wat meer naar de top zullen klimmen naarmate het seizoen vordert volgens mij.
Wordt ongetwijfeld een spannend seizoen. Nu uitkijken en aftellen naar de volgende manche; Poperinge, op 23 oktober as.
donderdag 8 september 2011
karting; JPR kampioenschap experts 2011/15
Heel kort verslagje;
Voornaamste afwezigen; Jerry (op reis) en Stefan (gaan oefenen in FKI voor de 8u).
Toch 17 piloten aan de start. Enkele nieuwe gezichten, wat altijd het geval is aan het begin van een (deel)seizoen.
Race in gewone richting.
Bij het vertrekken voelde ik dat m'n kartje niet top was, maar het kon ook slechter dacht ik. Ik vond het wel moeilijk om er constant mee te rijden, je moest echt werken om er iets uit te halen.
Ik deed m'n best en kwalificeerde me uiteindelijk als 9e, vlak achter Matthias.M.
Tijdens de qualify was er weer een kart geweest die olie verloor, dus moesten ze voor het starten opnieuw de olie wegbranden van de baan (was eind augustus tijdens de zomersprint ook al het geval geweest), waardoor de race met redelijk wat vertraging startte.
Knabbel had de pole gepakt. Normaal gezien laat de pole-sitter het pak wat op elkaar komen vlak voor de start, maar dat deed Knabbel niet. Die gaf direct vollembak door in de opwarmronde, waardoor het pak heel verspreid aan de race moest beginnen. De oorzaak hiervan was misschien deels ook Kevin L die de marshall in de kart was voor de gelegenheid, en hij reed goed door in de opwarmronde, waarop Knabbel gewoon volgde. Achteraf was hier nog wat discussie over, maarja :)
Na de start voelde ik me ietwat vastzitten achter Matthias (toen ik de aansluiting weer gevonden had na die hectische start), maar was zeker niet veel sneller. Mijn eerste pitstop werd mooi gecovered door hem, en hij bleef vlak voor me.
Een heel stuk later nam ik m'n 2e pitstop, en slaagde er hiermee wel in om Matthias in te halen.
Zonder veel andere actie werd ik afgevlagd, en had dus 1 positie'tje gewonnen.
Wel jammer dat sommige transponders het lieten afweten, waardoor er achteraf nog gerekend moest worden en eventueel rondes bij gezet worden. Onder andere Nicolas L was hier slachtoffer van.
Uiteindelijk was ik toch blij met mijn finishpositie; 8e. Er zat volgens mij zo goed als niets meer in. Mijn kart was niet super, en ik heb 3 kwartier heel zwaar gepusht met de kart die ik geloot had. Zwaar moeten 'werken' om dit resultaat te behalen eigenlijk. Als je dan geen fouten begaat of pech hebt is het wel redelijk satisfying natuurlijk :)
Dennis won de race, voor Kenny en Knabbel (die wel de snelste man op baan was wanneer hij iemand kon volgen, en ook de pole gepakt had, maar die dus niet kon verzilveren).
Er is toch wat aan de hand met de karts bij JPR tegenwoordig... Er zit meer en meer verschil op, en dan heb je ook nog eens het fenomeen dat ze zomaar ineens olie beginnen verliezen.
Ter indicatie van het verschil op de karts; Matthias z'n snelste ronde was meer dan 8 tiendes trager dan Dennis z'n snelste ronde, en normaal zijn die 2 piloten heel hard aan elkaar gewaagd. Er zijn tijden geweest waarbij het verschil tussen een mindere en een betere kart amper 3 tiendes was...
Op naar de volgende. Ooit nog eens een bomkartje? :$
Voornaamste afwezigen; Jerry (op reis) en Stefan (gaan oefenen in FKI voor de 8u).
Toch 17 piloten aan de start. Enkele nieuwe gezichten, wat altijd het geval is aan het begin van een (deel)seizoen.
Race in gewone richting.
Bij het vertrekken voelde ik dat m'n kartje niet top was, maar het kon ook slechter dacht ik. Ik vond het wel moeilijk om er constant mee te rijden, je moest echt werken om er iets uit te halen.
Ik deed m'n best en kwalificeerde me uiteindelijk als 9e, vlak achter Matthias.M.
Tijdens de qualify was er weer een kart geweest die olie verloor, dus moesten ze voor het starten opnieuw de olie wegbranden van de baan (was eind augustus tijdens de zomersprint ook al het geval geweest), waardoor de race met redelijk wat vertraging startte.
Knabbel had de pole gepakt. Normaal gezien laat de pole-sitter het pak wat op elkaar komen vlak voor de start, maar dat deed Knabbel niet. Die gaf direct vollembak door in de opwarmronde, waardoor het pak heel verspreid aan de race moest beginnen. De oorzaak hiervan was misschien deels ook Kevin L die de marshall in de kart was voor de gelegenheid, en hij reed goed door in de opwarmronde, waarop Knabbel gewoon volgde. Achteraf was hier nog wat discussie over, maarja :)
Na de start voelde ik me ietwat vastzitten achter Matthias (toen ik de aansluiting weer gevonden had na die hectische start), maar was zeker niet veel sneller. Mijn eerste pitstop werd mooi gecovered door hem, en hij bleef vlak voor me.
Een heel stuk later nam ik m'n 2e pitstop, en slaagde er hiermee wel in om Matthias in te halen.
Zonder veel andere actie werd ik afgevlagd, en had dus 1 positie'tje gewonnen.
Wel jammer dat sommige transponders het lieten afweten, waardoor er achteraf nog gerekend moest worden en eventueel rondes bij gezet worden. Onder andere Nicolas L was hier slachtoffer van.
Uiteindelijk was ik toch blij met mijn finishpositie; 8e. Er zat volgens mij zo goed als niets meer in. Mijn kart was niet super, en ik heb 3 kwartier heel zwaar gepusht met de kart die ik geloot had. Zwaar moeten 'werken' om dit resultaat te behalen eigenlijk. Als je dan geen fouten begaat of pech hebt is het wel redelijk satisfying natuurlijk :)
Dennis won de race, voor Kenny en Knabbel (die wel de snelste man op baan was wanneer hij iemand kon volgen, en ook de pole gepakt had, maar die dus niet kon verzilveren).
Er is toch wat aan de hand met de karts bij JPR tegenwoordig... Er zit meer en meer verschil op, en dan heb je ook nog eens het fenomeen dat ze zomaar ineens olie beginnen verliezen.
Ter indicatie van het verschil op de karts; Matthias z'n snelste ronde was meer dan 8 tiendes trager dan Dennis z'n snelste ronde, en normaal zijn die 2 piloten heel hard aan elkaar gewaagd. Er zijn tijden geweest waarbij het verschil tussen een mindere en een betere kart amper 3 tiendes was...
Op naar de volgende. Ooit nog eens een bomkartje? :$
woensdag 7 september 2011
karting; IT Trophy 2011
( More text may be coming soon. )
Verslagje van een van m'n bazen;
Imtech ICT pakt Belgian IT Karting Trophy
De blitse karting pakken, inclusief aerodynamische over-alls, gepersonaliseerde helmen en vuurvaste handschoenen van onze tegenstanders spraken boekdelen: wij waren de outsiders. We hadden ons immers ingeschreven met drie teams voor de Belgian IT Karting trophy, terwijl het merendeel van onze teamleden hooguit een paar kartingsessies achter de rug had. De tegenstand, een 20-tal andere teams van andere ICT bedrijven, was bovendien duidelijk meer ervaren in dit soort evenement: “Een karting endurance van welgeteld 3 volledige uren”.
Bovendien zorgden de weergoden diezelfde avond voor een ongezien spectakel van water en wind, wat de zenuwachtigheid bij onze minder ervaren rijders danig deed toenemen. Dat deze goden later onze bondgenoten werden wisten zij toen nog niet. Omwille van veiligheidsredenen werd het circuit immers gedecimeerd en het wedstrijdschema danig overhoop gehaald.
Tijd dus voor een nieuw tactisch plan en een nieuwe groepsindeling. De coaches van de verschillende teams hadden de handen meer dan vol om iedereen in de juiste startblokken te krijgen, en voor we goed en wel beseften wat er gebeurde zaten we jammer genoeg met twee van de drie teams in de B-finale. Lang werd er echter niet getreurd want zo konden de verliezende “Ebit” en “Fit It” teams beginnen aan de vijfde strijd om de traditionele wisselbeker. Bovendien was het derde -gemengde- team “Imtech ICT” er wonderwel in geslaagd om, ondanks een bestraffing vanwege agressief parkeergedrag in de pitszone, tot de A-finale door te stoten. Bovendien had dit PRO-team met een beste rondetijd een mooie pole position kunnen bemachtigen. Hun ongeduld om die prestatie verder te verzilveren werd nog even op de proef gesteld want eerst werd de verliezende finale gereden.
Ondanks de slechte startpositie van team “Fit IT”, dit vanwege een dubieuze beslissing van de wedstrijdjury, had de strijd om de wisselbeker wederom een bijzonder spannend verloop. Zo kwam na een bestraffende pitsstop van team “Ebit”, team “Fit IT” zelfs aan de leiding. De andere verplichte pitsstops, incl. chauffeurwissels, zorgden daarna voor voortdurende aanpassingen in de rangschikking, wat de uitbundigheid bij de supporters alleen maar ten goede kwam. Uiteindelijk moest team “Fit IT” het toch afleggen. Een fatale kennismaking met de vangrails in de laatste rondes zorgde immers voor een onoverbrugbaar tijdsverschil. Het eindresultaat was duidelijk : een mooie en verdiende vierde plaats voor team “Ebit”; een wrange zevende stek voor team “Fit IT”. Deze vierde nederlaag op rij voor “Fit IT” bracht meteen de suggestie van het Ebit-team om het woord “wissel” in wisselbeker te laten vallen.
Veel tijd om te vieren versus treuren was er echter niet, want de start van de A-finale was al gegeven. Een sterk strategisch plan, met zéér tactische wissels, onfeilbare stuurvaardigheid en uiterst scherpe rondetijden, leidde tot een bijzonder performant geheel, alsook voor behoorlijk wat frustratie bij de tegenstanders. Een paar rondes voor het einde wisten de aanwezige medewerkers dus al hoe laat het was: Imtech ICT is niet te kloppen. Uiteindelijk werd de race gewonnen met meer dan 15s verschil. De gedoodverfde winnaars van de vorige edities waren zoveel overmacht echt niet gewoon en stuurden zelfs hun kat naar het podium. Onze ICT-mannen en vrouwen hadden des te meer fun op het podium, zoals bijgevoegde foto ook laat zien.
Tot slot merkte ik op vele gezichten dezelfde passie en gedrevenheid die onze mensen normaal aan onze ICT projecten besteden, en ik ben er dan ook van overtuigd dat dit ook op het kartingterrein het verschil heeft gemaakt. Kortom, het was een leuke ervaring waar velen nog zullen over napraten ... Wilfried.
Verslagje van een van m'n bazen;
Imtech ICT pakt Belgian IT Karting Trophy
De blitse karting pakken, inclusief aerodynamische over-alls, gepersonaliseerde helmen en vuurvaste handschoenen van onze tegenstanders spraken boekdelen: wij waren de outsiders. We hadden ons immers ingeschreven met drie teams voor de Belgian IT Karting trophy, terwijl het merendeel van onze teamleden hooguit een paar kartingsessies achter de rug had. De tegenstand, een 20-tal andere teams van andere ICT bedrijven, was bovendien duidelijk meer ervaren in dit soort evenement: “Een karting endurance van welgeteld 3 volledige uren”.
Bovendien zorgden de weergoden diezelfde avond voor een ongezien spectakel van water en wind, wat de zenuwachtigheid bij onze minder ervaren rijders danig deed toenemen. Dat deze goden later onze bondgenoten werden wisten zij toen nog niet. Omwille van veiligheidsredenen werd het circuit immers gedecimeerd en het wedstrijdschema danig overhoop gehaald.
Tijd dus voor een nieuw tactisch plan en een nieuwe groepsindeling. De coaches van de verschillende teams hadden de handen meer dan vol om iedereen in de juiste startblokken te krijgen, en voor we goed en wel beseften wat er gebeurde zaten we jammer genoeg met twee van de drie teams in de B-finale. Lang werd er echter niet getreurd want zo konden de verliezende “Ebit” en “Fit It” teams beginnen aan de vijfde strijd om de traditionele wisselbeker. Bovendien was het derde -gemengde- team “Imtech ICT” er wonderwel in geslaagd om, ondanks een bestraffing vanwege agressief parkeergedrag in de pitszone, tot de A-finale door te stoten. Bovendien had dit PRO-team met een beste rondetijd een mooie pole position kunnen bemachtigen. Hun ongeduld om die prestatie verder te verzilveren werd nog even op de proef gesteld want eerst werd de verliezende finale gereden.
Ondanks de slechte startpositie van team “Fit IT”, dit vanwege een dubieuze beslissing van de wedstrijdjury, had de strijd om de wisselbeker wederom een bijzonder spannend verloop. Zo kwam na een bestraffende pitsstop van team “Ebit”, team “Fit IT” zelfs aan de leiding. De andere verplichte pitsstops, incl. chauffeurwissels, zorgden daarna voor voortdurende aanpassingen in de rangschikking, wat de uitbundigheid bij de supporters alleen maar ten goede kwam. Uiteindelijk moest team “Fit IT” het toch afleggen. Een fatale kennismaking met de vangrails in de laatste rondes zorgde immers voor een onoverbrugbaar tijdsverschil. Het eindresultaat was duidelijk : een mooie en verdiende vierde plaats voor team “Ebit”; een wrange zevende stek voor team “Fit IT”. Deze vierde nederlaag op rij voor “Fit IT” bracht meteen de suggestie van het Ebit-team om het woord “wissel” in wisselbeker te laten vallen.
Veel tijd om te vieren versus treuren was er echter niet, want de start van de A-finale was al gegeven. Een sterk strategisch plan, met zéér tactische wissels, onfeilbare stuurvaardigheid en uiterst scherpe rondetijden, leidde tot een bijzonder performant geheel, alsook voor behoorlijk wat frustratie bij de tegenstanders. Een paar rondes voor het einde wisten de aanwezige medewerkers dus al hoe laat het was: Imtech ICT is niet te kloppen. Uiteindelijk werd de race gewonnen met meer dan 15s verschil. De gedoodverfde winnaars van de vorige edities waren zoveel overmacht echt niet gewoon en stuurden zelfs hun kat naar het podium. Onze ICT-mannen en vrouwen hadden des te meer fun op het podium, zoals bijgevoegde foto ook laat zien.
Tot slot merkte ik op vele gezichten dezelfde passie en gedrevenheid die onze mensen normaal aan onze ICT projecten besteden, en ik ben er dan ook van overtuigd dat dit ook op het kartingterrein het verschil heeft gemaakt. Kortom, het was een leuke ervaring waar velen nog zullen over napraten ... Wilfried.
Oracle Certified Professional, Java SE 6 Programmer
Vroeger had je het bekende SCJP (Sun Certified Java Programmer) examen, zowat de standaard die elke Java-developer haalde.
Een tijdje terug werd Sun overgenomen door Oracle, dus is ook die certificatie ietwat veranderd.
Soit, ik werd gevraagd om dit examen te doen, en vandaag was daar het moment voor. Via Oak3 schreef ik me in om in Kontich het examen af te leggen.
50 minuten te laat aangekomen wegens de typische onverwachte file in België, maar bleek gelukkig geen probleem te zijn.
Je kreeg 150 minuten om het examen af te leggen, en na 25 minuten kwam ik buiten met een score van 71%. Niet astronomisch hoog, maar wel genoeg om geslaagd te zijn (waar je 61% voor moet halen).
Aangezien het een kort nachtje was, en ik precies wat afgeleid was, toch blij dat ik geslaagd ben. Score maakt op zich niet uit dus :)
Dus nu kan ik mezelf ook al Oracle Certified Professional, Java SE 6 Programmer noemen.
In het verleden had ik al 2 .NET examens gedaan ook; 70-536 en 70-502.
Oracle webpage van dit certificaat:
Java Standard Edition 6 Programmer Certified Professional Exam (Exam Number: 1Z0-851)
Binnenkort waarschijnlijk nog het Java Web Components examen (SCWCD van vroeger).
Een tijdje terug werd Sun overgenomen door Oracle, dus is ook die certificatie ietwat veranderd.
Soit, ik werd gevraagd om dit examen te doen, en vandaag was daar het moment voor. Via Oak3 schreef ik me in om in Kontich het examen af te leggen.
50 minuten te laat aangekomen wegens de typische onverwachte file in België, maar bleek gelukkig geen probleem te zijn.
Je kreeg 150 minuten om het examen af te leggen, en na 25 minuten kwam ik buiten met een score van 71%. Niet astronomisch hoog, maar wel genoeg om geslaagd te zijn (waar je 61% voor moet halen).
Aangezien het een kort nachtje was, en ik precies wat afgeleid was, toch blij dat ik geslaagd ben. Score maakt op zich niet uit dus :)
Dus nu kan ik mezelf ook al Oracle Certified Professional, Java SE 6 Programmer noemen.
In het verleden had ik al 2 .NET examens gedaan ook; 70-536 en 70-502.
Oracle webpage van dit certificaat:
Java Standard Edition 6 Programmer Certified Professional Exam (Exam Number: 1Z0-851)
Binnenkort waarschijnlijk nog het Java Web Components examen (SCWCD van vroeger).
dinsdag 6 september 2011
Poetin raakt 1000 boezems aan
Het leven van een vooraanstaand politicus is niet altijd even makkelijk. Vaak hebben ze hun handen vol met vergaderingen en andere politieke bezigheden terwijl diezelfde handen af en toe ook eens nood aan ontspanning hebben. Een trouwe Poetin-aanhanger maakte echter komaf met dat probleem.
Sam Nickel had medelijden met de voormalige, Russische president. Medelijden omdat de 58-jarige man even goed barst van het testosteron, maar er (in het openbaar) niet meteen gebruik van mag of kan maken. Stel je voor dat je op zoek gaat naar een aantal dames – neem bijvoorbeeld voor de gemakkelijkheid duizend meiden – en hen één voor één een borstenmassage mag geven. Was vervolgens je handen niet en geef de positieve energie door... Een kans die je met beide handen zou aangrijpen, toch?
Sam Nickel offerde zich op en nam de verschrikkelijke taak op zich. Hij maakte z’n borst nat, trok de straten op en ging op zoek naar gewillige dames die wilden deelnemen aan het initiatief. Dertig dagen had de man nodig om de koplampen van duizend ladies te ontstoffen om vervolgens met zijn ongewassen hand naar de Russische ex-president te trekken en hem de handdruk van zijn leven te geven. Na zdrowie, Vladimir Poetin de Handtastelijke!
bron: Clint.be
Sam Nickel had medelijden met de voormalige, Russische president. Medelijden omdat de 58-jarige man even goed barst van het testosteron, maar er (in het openbaar) niet meteen gebruik van mag of kan maken. Stel je voor dat je op zoek gaat naar een aantal dames – neem bijvoorbeeld voor de gemakkelijkheid duizend meiden – en hen één voor één een borstenmassage mag geven. Was vervolgens je handen niet en geef de positieve energie door... Een kans die je met beide handen zou aangrijpen, toch?
Sam Nickel offerde zich op en nam de verschrikkelijke taak op zich. Hij maakte z’n borst nat, trok de straten op en ging op zoek naar gewillige dames die wilden deelnemen aan het initiatief. Dertig dagen had de man nodig om de koplampen van duizend ladies te ontstoffen om vervolgens met zijn ongewassen hand naar de Russische ex-president te trekken en hem de handdruk van zijn leven te geven. Na zdrowie, Vladimir Poetin de Handtastelijke!
bron: Clint.be
maandag 5 september 2011
nuchter/zat
--> Klik <--
Hover over het filmpje met je muis om het effect van veel drinken te zien...
Goed gemaakt, leuke 'reclame'.
Over waarheidsgehalte zwijg ik maar :p
vrijdag 2 september 2011
RIP Tony Corsari
Zanger, entertainer en presentator Tony Corsari is vrijdagvoormiddag op 84-jarige leeftijd overleden. De zanger van 'Waarom zijn de bananen krom?' was de eerste grote tv-vedette in Vlaanderen. In de pioniersjaren van de Vlaamse televisie presenteerde Corsari (echte naam: André Parengh) nagenoeg alle belangrijke shows, waaronder '100.000 of niets' en 'Eén tegen allen'.
bron: HLN.be, De Tijd, deredactie.be
RIP.
bron: HLN.be, De Tijd, deredactie.be
RIP.
Abonneren op:
Posts (Atom)


