maandag 14 februari 2011
zwemrecord denied
Swimmer's Unique Tactic to Win Race Hill taylor The Dolphin Man Denied Record - Hill Taylor stunned the crowd at a university event by completing the 50m backstroke in an astonishing 23.1 seconds - almost a second faster than the world record.
Blijkbaar moogt ge dus niet een hele wedstrijd onderwater blijven... Stom.
Toch weer iets bijgeleerd vandaag ;)
zondag 13 februari 2011
vrijdag 11 februari 2011
bokser Uzzy
British Pakistani boxer Usman Ahmed - aka Uzzy - may regret his flamboyant entry into the boxing arena, after only minutes later being knocked out by his opponent in the first round.
Uzzy's confidence was certainly on a high as he made his way to the ring along to a rap tune, while showing off some rather interesting dance moves.
But it wasn’t long into the match and poor Uzzy was knocked off he’s feet, hitting the ground like a log.
Humiliating, but oh so entertaining for the rest of us to watch.
Well, here’s some advice for you buddy - fight first, dance later …
bron: TNTOnline.co.uk enzo.
Zijn entrance heeft hij al onder de knie. Nu het boksen zelf nog :D
Uzzy's confidence was certainly on a high as he made his way to the ring along to a rap tune, while showing off some rather interesting dance moves.
But it wasn’t long into the match and poor Uzzy was knocked off he’s feet, hitting the ground like a log.
Humiliating, but oh so entertaining for the rest of us to watch.
Well, here’s some advice for you buddy - fight first, dance later …
bron: TNTOnline.co.uk enzo.
Zijn entrance heeft hij al onder de knie. Nu het boksen zelf nog :D
donderdag 10 februari 2011
karting; JPR kampioenschap gevorderden 2011/3
Kort verslagje deze keer.
We kwamen met 16 aan de start voor een race in omgekeerde richting.
Mijn qualify was minder dan gehoopt en gedacht, en ik kon me als 7e kwalificeren, vlak voor Matthias M.
Ik had telkens moeite met de bocht aan de pit (onder de briefing ruimte), waar ik echt te veel schudde.
Na enkele ronden kwam Matthias daar al eens zijn neus aan de deur steken, maar er was geen ruimte genoeg om mij voorbij te gaan.
Enkele rondes later maak ik daar opnieuw een fout, en kan Matthias er zich nu wel half naast zetten.
Ik besluit om niet lastig te gaan doen, en ga ff van het gas zodat Matthias door kon.
Ik was echter zeker niet trager dan Matthias, en moest af en toe zelf inhouden om hem niet te tikken. Ik besloot van mijn pitstop af te werken om zo toch niet te veel tijd te verliezen achter Matthias.
Door mijn vrij trage pitstop komt Matthias enkele rondes later (wanneer hij zijn pistop gedaan had) terug op de baan en heeft hij terug enkele meters voorsprong op mij. De posities veranderen niet meer, en ik wordt als 6e afgevlagd. Niet slecht, maar toch minder dan gehoopt. Ik was vooral gewoon niet constant genoeg om hoger te eindigen deze race.
Stefan won de race, voor Christophe V (die de snelste tijd zette) en Jerry.
Op naar de volgende :)
We kwamen met 16 aan de start voor een race in omgekeerde richting.
Mijn qualify was minder dan gehoopt en gedacht, en ik kon me als 7e kwalificeren, vlak voor Matthias M.
Ik had telkens moeite met de bocht aan de pit (onder de briefing ruimte), waar ik echt te veel schudde.
Na enkele ronden kwam Matthias daar al eens zijn neus aan de deur steken, maar er was geen ruimte genoeg om mij voorbij te gaan.
Enkele rondes later maak ik daar opnieuw een fout, en kan Matthias er zich nu wel half naast zetten.
Ik besluit om niet lastig te gaan doen, en ga ff van het gas zodat Matthias door kon.
Ik was echter zeker niet trager dan Matthias, en moest af en toe zelf inhouden om hem niet te tikken. Ik besloot van mijn pitstop af te werken om zo toch niet te veel tijd te verliezen achter Matthias.
Door mijn vrij trage pitstop komt Matthias enkele rondes later (wanneer hij zijn pistop gedaan had) terug op de baan en heeft hij terug enkele meters voorsprong op mij. De posities veranderen niet meer, en ik wordt als 6e afgevlagd. Niet slecht, maar toch minder dan gehoopt. Ik was vooral gewoon niet constant genoeg om hoger te eindigen deze race.
Stefan won de race, voor Christophe V (die de snelste tijd zette) en Jerry.
Op naar de volgende :)
donderdag 3 februari 2011
2,485 miljard auto's in 125 jaar
Interessant artikeltje :)
De auto bestaat zaterdag 125 jaar. Sinds Carl Benz op 29 januari 1886 een patent nam op de eerste automobiel, werden er 2,485 miljard auto's gebouwd. Dat heeft het vakblad 'auto motor und sport' berekend. Noemenswaardige productieaantallen werden pas in 1900 bereikt, toen wereldwijd 9.504 wagens van de band liepen.
'Auto motor und sport' berekende ook dat een auto nooit zo goedkoop was als vandaag. Een arbeider in 1910 zou omgerekend naar vandaag 220.000 euro moeten neertellen hebben voor een auto. Eveneens pure luxe begin vorige eeuw waren met lucht gevulde banden: autobestuurders moesten er omgerekend 10.000 euro voor ophoesten.
Benzine was begin jaren twintig van de vorige eeuw ook opvallend duurder dan vandaag: autobestuurders moesten toen omgerekend 7,60 euro per liter betalen. Reden voor die dure benzineprijzen was weliswaar de hyperinflatie. Enkele jaren later stabiliseerde de benzineprijs naar niveau's vergelijkbaar met vandaag.
bron: autozone.be
De auto bestaat zaterdag 125 jaar. Sinds Carl Benz op 29 januari 1886 een patent nam op de eerste automobiel, werden er 2,485 miljard auto's gebouwd. Dat heeft het vakblad 'auto motor und sport' berekend. Noemenswaardige productieaantallen werden pas in 1900 bereikt, toen wereldwijd 9.504 wagens van de band liepen.
'Auto motor und sport' berekende ook dat een auto nooit zo goedkoop was als vandaag. Een arbeider in 1910 zou omgerekend naar vandaag 220.000 euro moeten neertellen hebben voor een auto. Eveneens pure luxe begin vorige eeuw waren met lucht gevulde banden: autobestuurders moesten er omgerekend 10.000 euro voor ophoesten.
Benzine was begin jaren twintig van de vorige eeuw ook opvallend duurder dan vandaag: autobestuurders moesten toen omgerekend 7,60 euro per liter betalen. Reden voor die dure benzineprijzen was weliswaar de hyperinflatie. Enkele jaren later stabiliseerde de benzineprijs naar niveau's vergelijkbaar met vandaag.
bron: autozone.be
karting; JPR kampioenschap experts 2011/3
We startten met 20 voor de 3e manche van het expertskampioenschap. Deze keer zou het een race in omgekeerde richting zijn.
Ik wou een goede prestatie, na de ietwat teleurstellende vorige races.
Ik kreeg een behoorlijke kart toegewezen (19), maar mijn grootste vijand zou ongetwijfeld weer het extra gewicht zijn, zeker omdat de race in omgekeerde richting was en er dus nog meer rechtse bochten zijn...
Mijn qualify was niet super, maar voelde ook niet heel slecht. In één van m'n weinige hotlaps kon ik P8 op de grid vastnemen, vlak voor Dimitry T en Matthias M, en vlak achter Bjorn V.
P1 en P2 waren Kenny V (die pas de laatste secondes voor de race toekwam, lucky :p en bovendien kart 11 trok, zowat de snelste van het pak momenteel) en Eric W.
De allereerste rondes kwam ik vrij goed op dreef, en ik was aanvankelijk sneller dan Bjorn V, die me ietwat leek op te houden. Ik wou echter nog niet meteen gaan pitten, omdat ik vorig keer daar ook nadeel van ondervonden had, omdat ik de hele race kwam vast te zitten achter een iets tragere piloot.
Na een 3-tal rondes raakte Bjorn blijkbaar ook in zijn tempo, en ik maakte enkele foutjes waardoor ik moest afhaken. We naderden echter wel nog op Kurt W, die op P6 gestart was.
In de bocht onder de briefing-room ging ik bijna elke ronde in de fout (of ik ging er heel traag door), vooral veroorzaakt door al dat gewicht aan mijn linkerkant :(
Hier merkte ik ook dat Matthias M enkele keren kwam aandringen. De eerste keren kon ik hem nog afhouden, maar toen ik in diezelfde bocht nog eens redelijk hard tegen de flexitrack knalde (en dus redelijk wat tijd verloor) kon Matthias zijn kart half naast de mijne zetten, en ik moest hem laten passeren (als ik contact wou vermijden tenminste ;)).
Het verschil in snelheid was echter niet groot, maar Matthias had het voordeel dat hij niet schudde met zijn kart...
De eerstvolgende rondes leek ik iets sneller te zijn, en in bepaalde bochten moest ik echt inhouden om niet vol in Matthias zijn achterbumper te knallen (wat ik één keer per ongeluk echter wel deed :$).
Ik besloot dan maar om te gaan pitten...
De rondes ervoor had ik al min of meer gekeken waar de kegel stond (en of die er wel stond :p want vorige race waren ze de kegel vergeten), dus ik wist ook ongeveer waar ik tot stilstand moest komen te staan, wat in reverse richting extra belangrijk is, omdat het rijden door de pit wat 'onnatuurlijk' is (de pit-uitgang is nu de ingang, en omgekeerd...).
Ik kom de pit ingereden en neem het 90° bochtje, en merk ineens de kegel veel dichter staan dan waar ik hem verwacht had. Ik kon m'n remmen niet volledig toegooien, want als ik zou beginnen slippen had ik de kegel zeker mee. (NB: je mag de kegel niet raken, of je pitstop wordt ongeldig en je moet opnieuw binnenkomen). Ik remde zo hard ik kon zonder m'n wielen te blokkeren, maar voelde dat ik niet op tijd tot stilstand zou komen en begon al van nee te schudden... Ik tikte de kegel aan met m'n kart, dus ongeldige pitstop. Ik deed m'n pitstop toch nog, maar had al het gevoel dat m'n race om zeep was, zeker omdat ik al 'maar' op P7 rondreed.
(Bleek dat de ronde waarin ik zou binnenkomen ook 2 andere piloten hun pitstop deden, en aangezien je de kegel van voor je kart naar achter je kart moet plaatsen schuift die kegel iedere keer 2 meter op, en als de mensen in de pit de tijd niet hebben om die kegel weer op zijn originele plaats te zetten... Kortom: de kegel was een kleine 5 meter meer naar achter komen te staan dan waar ik hem verwachtte, waardoor mijn optimistisch pit-binnenrijden iets te veel gevraagd was :p)
De ronde erna kwam ik meteen weer binnen, maar deze keer nam ik de pitstop echt op m'n dooie gemak, omdat ik m'n race toch al als verloren beschouwde. Nog een 5-tal extra seconden verloren vooraleer ik m'n race verderzette.
Ik was van plan om nog een hotlap proberen te rijden om zo nog wat puntjes te sprokkelen, maar gaf dat plan al snel op, aangezien ik helemaal niet bij de snelste mannen op de baan bleek te zijn en dit dus toch weinig zou opleveren :p
Ik besloot dan maar om nog wat te oefenen op mijn inhaalmanoeuvres, en wachtte op Ward M en Willy V (2 van de piloten die achteraan het pak rondreden). Ward M kreeg blauw en liet mij voorbij, waarop ik hem weer doorliet, wat hij natuurlijk niet meteen begreep... 2 rondes derna ging hij weer aan de kant om mij door te laten (wat ik dus niet wou), maar ik passeerde hem dus niet :p Daarna Willy nog mooi gepakt met een manoeuvre (zonder dat hij mij doorliet, jawel! :p), waarop ik hem ook weer doorliet, wat hij ook weer niet goed snapte.
Ondertussen kwamen de koplopers ook al dubbelen, en ik besloot dat het genoeg was met spelen, en legde er de pees weer op, en trachtte aan te pikken bij de koplopers.
Ik was niet veel trager, maar wel genoeg om niet te kunnen aanpikken, en met enkele hotlaps reed ik de race dan maar uit.
Bleek dat ik uiteindelijk als 14e van de 20 afgevlagd werd. Eigenlijk beter dan ik gedacht had, maar hoe dan ook reken ik er op dat dit een schrapresultaat wordt voor mij...
Kenny won de race (besttime 43.869), Eric een sterke 2e plek (besttime 44.063) en Jerry vervolledigde het podium (besttime 44.140).
Andere snelle tijden waren Dimitry T (44.109) en Matthias M (44.144), 2 piloten waar ik aanvankelijk sneller dan was.
In mijn race kon ik niet verder komen dan een ietwat teleurstellende 44.306. Tijdens de race dacht ik dat het verschil met de koplopers kleiner was (al is minder dan een kwartseconde op iedereen behalve Kenny natuurlijk niet zoooo groot).
Soit, toch wat teleurgesteld dus, maar vooral door m'n mislukte pitstop. Anders was ik ongetwijfeld 6e of 7e geworden, wat mij meest punten voor dit jaar in het expertskampioenschap opgeleverd had.
Next time!!
Achteraf was het toch nog gezellig in elk geval ^^
Op naar de volgende.
Ik wou een goede prestatie, na de ietwat teleurstellende vorige races.
Ik kreeg een behoorlijke kart toegewezen (19), maar mijn grootste vijand zou ongetwijfeld weer het extra gewicht zijn, zeker omdat de race in omgekeerde richting was en er dus nog meer rechtse bochten zijn...
Mijn qualify was niet super, maar voelde ook niet heel slecht. In één van m'n weinige hotlaps kon ik P8 op de grid vastnemen, vlak voor Dimitry T en Matthias M, en vlak achter Bjorn V.
P1 en P2 waren Kenny V (die pas de laatste secondes voor de race toekwam, lucky :p en bovendien kart 11 trok, zowat de snelste van het pak momenteel) en Eric W.
De allereerste rondes kwam ik vrij goed op dreef, en ik was aanvankelijk sneller dan Bjorn V, die me ietwat leek op te houden. Ik wou echter nog niet meteen gaan pitten, omdat ik vorig keer daar ook nadeel van ondervonden had, omdat ik de hele race kwam vast te zitten achter een iets tragere piloot.
Na een 3-tal rondes raakte Bjorn blijkbaar ook in zijn tempo, en ik maakte enkele foutjes waardoor ik moest afhaken. We naderden echter wel nog op Kurt W, die op P6 gestart was.
In de bocht onder de briefing-room ging ik bijna elke ronde in de fout (of ik ging er heel traag door), vooral veroorzaakt door al dat gewicht aan mijn linkerkant :(
Hier merkte ik ook dat Matthias M enkele keren kwam aandringen. De eerste keren kon ik hem nog afhouden, maar toen ik in diezelfde bocht nog eens redelijk hard tegen de flexitrack knalde (en dus redelijk wat tijd verloor) kon Matthias zijn kart half naast de mijne zetten, en ik moest hem laten passeren (als ik contact wou vermijden tenminste ;)).
Het verschil in snelheid was echter niet groot, maar Matthias had het voordeel dat hij niet schudde met zijn kart...
De eerstvolgende rondes leek ik iets sneller te zijn, en in bepaalde bochten moest ik echt inhouden om niet vol in Matthias zijn achterbumper te knallen (wat ik één keer per ongeluk echter wel deed :$).
Ik besloot dan maar om te gaan pitten...
De rondes ervoor had ik al min of meer gekeken waar de kegel stond (en of die er wel stond :p want vorige race waren ze de kegel vergeten), dus ik wist ook ongeveer waar ik tot stilstand moest komen te staan, wat in reverse richting extra belangrijk is, omdat het rijden door de pit wat 'onnatuurlijk' is (de pit-uitgang is nu de ingang, en omgekeerd...).
Ik kom de pit ingereden en neem het 90° bochtje, en merk ineens de kegel veel dichter staan dan waar ik hem verwacht had. Ik kon m'n remmen niet volledig toegooien, want als ik zou beginnen slippen had ik de kegel zeker mee. (NB: je mag de kegel niet raken, of je pitstop wordt ongeldig en je moet opnieuw binnenkomen). Ik remde zo hard ik kon zonder m'n wielen te blokkeren, maar voelde dat ik niet op tijd tot stilstand zou komen en begon al van nee te schudden... Ik tikte de kegel aan met m'n kart, dus ongeldige pitstop. Ik deed m'n pitstop toch nog, maar had al het gevoel dat m'n race om zeep was, zeker omdat ik al 'maar' op P7 rondreed.
(Bleek dat de ronde waarin ik zou binnenkomen ook 2 andere piloten hun pitstop deden, en aangezien je de kegel van voor je kart naar achter je kart moet plaatsen schuift die kegel iedere keer 2 meter op, en als de mensen in de pit de tijd niet hebben om die kegel weer op zijn originele plaats te zetten... Kortom: de kegel was een kleine 5 meter meer naar achter komen te staan dan waar ik hem verwachtte, waardoor mijn optimistisch pit-binnenrijden iets te veel gevraagd was :p)
De ronde erna kwam ik meteen weer binnen, maar deze keer nam ik de pitstop echt op m'n dooie gemak, omdat ik m'n race toch al als verloren beschouwde. Nog een 5-tal extra seconden verloren vooraleer ik m'n race verderzette.
Ik was van plan om nog een hotlap proberen te rijden om zo nog wat puntjes te sprokkelen, maar gaf dat plan al snel op, aangezien ik helemaal niet bij de snelste mannen op de baan bleek te zijn en dit dus toch weinig zou opleveren :p
Ik besloot dan maar om nog wat te oefenen op mijn inhaalmanoeuvres, en wachtte op Ward M en Willy V (2 van de piloten die achteraan het pak rondreden). Ward M kreeg blauw en liet mij voorbij, waarop ik hem weer doorliet, wat hij natuurlijk niet meteen begreep... 2 rondes derna ging hij weer aan de kant om mij door te laten (wat ik dus niet wou), maar ik passeerde hem dus niet :p Daarna Willy nog mooi gepakt met een manoeuvre (zonder dat hij mij doorliet, jawel! :p), waarop ik hem ook weer doorliet, wat hij ook weer niet goed snapte.
Ondertussen kwamen de koplopers ook al dubbelen, en ik besloot dat het genoeg was met spelen, en legde er de pees weer op, en trachtte aan te pikken bij de koplopers.
Ik was niet veel trager, maar wel genoeg om niet te kunnen aanpikken, en met enkele hotlaps reed ik de race dan maar uit.
Bleek dat ik uiteindelijk als 14e van de 20 afgevlagd werd. Eigenlijk beter dan ik gedacht had, maar hoe dan ook reken ik er op dat dit een schrapresultaat wordt voor mij...
Kenny won de race (besttime 43.869), Eric een sterke 2e plek (besttime 44.063) en Jerry vervolledigde het podium (besttime 44.140).
Andere snelle tijden waren Dimitry T (44.109) en Matthias M (44.144), 2 piloten waar ik aanvankelijk sneller dan was.
In mijn race kon ik niet verder komen dan een ietwat teleurstellende 44.306. Tijdens de race dacht ik dat het verschil met de koplopers kleiner was (al is minder dan een kwartseconde op iedereen behalve Kenny natuurlijk niet zoooo groot).
Soit, toch wat teleurgesteld dus, maar vooral door m'n mislukte pitstop. Anders was ik ongetwijfeld 6e of 7e geworden, wat mij meest punten voor dit jaar in het expertskampioenschap opgeleverd had.
Next time!!
Achteraf was het toch nog gezellig in elk geval ^^
Op naar de volgende.
woensdag 2 februari 2011
StarCraft II - status update
Zoals je hier kan lezen heb ik me in der tijd StarCraft II aangeschaft.Dat is quasi exact een half jaar geleden, dus tijd voor een status update ^^
Het is een heel goed spel dat vooral draait rond de gigantische community.
Ik ben al redelijk verdiept geraakt in het hele gebeuren, en je kan je niet inbeelden hoe gigantisch de community eigenlijk is. Het meeste gebeurt zoals gezegd in Korea, maar ook in de rest van de wereld heb je overal spelers op hoog niveau.
Er zijn heel veel personen overgeschakeld naar StarCraft II. Niet alleen spelers van StarCraft en StarCraft: Brood War, maar ook van Age of Empires II, Age of Empires III, Command & Conquer, Enemy Territory, Warhammer, Warcraft III, Counter-Strike, etc. etc.
Immens veel spelers dus, en het wordt een immens populair spel. Volgens mij binnenkort ook het enige RTS spel waarmee iets te verdienen zal vallen en waarin competities georganiseerd worden op lans, ESL, WCG, ... :)
Ikzelf concentreer me vooral op het 1v1 ladderen, waar een heel ingenieus ranking-systeem achter zit.
Het systeem zorgt er voor dat je altijd gematcht wordt met iemand van ongeveer hetzelfde niveau, waardoor ook je win-loss ration om en bij de 50% zou moeten zijn.
De ladders zijn onderverdeeld in leagues; bronze - silver - gold - platinum - diamond (en sinds kort ook nog master).
Deze 5 hoofdleagues hebben elk ongeveer 20% van alle spelers. De leagues zijn dan nog es onderverdeeld in divisions, waarin je kan stijgen of zakken mbv. punten.
Je krijgt eerst 50 practice games (die niet meetellen), daarna 5 games die je initiële plaatsing bepalen, en daarna wordt je adhv. je niveau in een league hoger of lager gestoken wanneer nodig.
Sinds 23 augustus ben ik echt aan het ladderen. Ik begon met Protoss (1 van de 3 rassen waaruit je keuze hebt). Aangezien ik 4 van m'n 5 practice games won werd ik in de platinum gedropt. Veruit boven mijn niveau aangezien ik nog maar pas begonnen was met StarCraft.
Het duurde dan ook slechts een weekje vooraleer ik naar Gold zakte.
Toen ik een 2-tal weken later zelf in silver terechtkwam na enkele slechte games had ik iets van 'fuck this', en ik begon random te spelen (wat eigenlijk moeilijker is, want je moet de 3 rassen dan goed beheren).
Nog enkele weken later viel ik terug tot in bronze, het laagst mogelijke niveau :o Hier kon ik niet mee leven (:p), dus switchte ik terug naar Protoss, om me op één ras te kunnen concentreren.
Ik zat de hele tijd helemaal bovenaan m'n bronze-league, maar toch duurde het tot begin december tot eindelijk tot silver gepromoveerd werd.
Ook in de silver league zit ik de hele tijd bovenaan, maar ik ben tot op heden nog altijd niet in de gold league geraakt.
Het systeem matcht me tegenwoordig echter de hele tijd met bronze of zelf platinum spelers, waarvan ik de meeste matches ook nog win. Ik denk dus dat helemaal niet lang meer zal duren tot ik gold bereik, en daarna wordt m'n volgende doel vanzelfsprekend platinum.
Ik sta vrij hoog in de silver league (top 100 in europa, top 250 in de wereld), maar objectief bekeken hoor ik, aangezien ik in de silver league zit, zogezegd nog altijd niet bij de beste 50% StarCraft spelers ter wereld. Erg eigenlijk :p
Op een klein halfjaar tijd heb ik nu 506 1v1-games gespeeld die meetellen, waarvan ik er 254 gewonnen heb en 252 verloren. Dit geeft me dus een win-loss ratio van 50.2%, wat heel dicht bij de vooropgestelde 50% aanleunt. Mooi uitgekiend systeem van Blizzard dus! :)
Ik heb momenteel nog altijd meer dan de helft van de games als random gespeeld, maar bijna evenveel als Protoss denk ik.
Benieuwd wat de nabije toekomst brengt ;)
Voorlopig blijf ik in elk geval bij Protoss.
Ik wil binnen een 10-tal games toch gold zijn, binnen 200 platinum, en binnen 500 diamond :) Als ik aan dezelfde rate blijf spelen zou ik dus in juli/augustus diamond willen zijn :p We'll see! :)
Mijn collega waarvan sprake in een eerdere post zit wel al in de diamond league, maar hij heeft bijna dubbel zoveel games als mij gespeeld ook :p Ik zet de achtervolging in! :p
Mocht je het zelf willen opvolgen: zie hier mijn profile (altijd up to date) en hier mijn ranks (periodiek geupdate).
Abonneren op:
Posts (Atom)