Anderlecht-coureur Davide Rigon ging het weekend in Navarra als grote favoriet voor de titel in, maar had er nog een spannende finale voor nodig om daadwerkelijk kampioen te worden. Het lukte, en het betekent dat hij een miljoen euro op zijn bankrekening bij kan schrijven, iets waar zijn verloofde erg blij mee is, vanwege de aanstaande bruiloft.
“Dit was een erg moeilijke race. Ik had niet verwacht dat de titel pas in de derde race zou worden beslist. In de tweede race werd ik van de baan geduwd en sloeg de motor af, maar gelukkig kon ik herstarten”, vertelde Rigon aan de pers, voordat hij werd onderbroken door John Martin. De Australiër was degene die Rigon van de baan had geduwd en kwam zijn excuses aanbieden.
“Het was vandaag erg moeilijk om Dolby te verslaan, hij was dit weekend zo snel”, vervolgde de Italiaan. “Wij waren helaas niet zo snel, maar ik heb gewonnen en ben erg blij. Het was erg fijn om met dit team te werken.”
Het was nog heel spannend tijdens het laatste race-weekend, maar hij slaagde er uiteindelijk dus wel in om het kampioenschap binnen te rijven, met 2 puntjes meer dan Craig Dolby voor Tottenham Hotspur (699 vs. 697).
In 2008 won Davide Rigon nog het kampioenschap met Peking, en dit jaar reed hij dus bij RSCA.
Eigenlijk heeft de voetbalclub daar weinig mee te maken, maar soit.
De italiaan hoopt nu op een testrit in de Formule 1 midden november...
Ook onze landgenoot Fréderic Vervisch reed nog enkele races mee op het einde van dit seizoen, voor Liverpool F.C.
'myotonia congenita' of het 'flauwvallende geiten syndroom'
Congenital myotonia (also myotonia congenita) is a genetic, neuromuscular channelopathy that affects skeletal muscles (muscles used for movement).
Adrenaline/epinephrine is well known to make myotonia worse in most individuals with the disorder, and a person with myotonia congenita may experience a sudden increase in difficulty with mobility in a particularly stressful situation during which adrenaline is released.
Bij katjes: Kittens Charlie en Spike raken om de haverklap tijdelijk verlamd door de zeldzame aandoening 'myotonia congenita' of het 'flauwvallende geiten syndroom'. Die komt vrijwel nooit voor bij katten en hindert hen in hun gestoei, maar voorts zijn ze volstrekt normaal en gezond.
Eigenlijk wel zielig, ma toch wel zowat de grappigste ziekte die ik ken :D
Gisteren stuitte ik toevallig op een (independent) artiest die ik nog niet kende... Wax!
(Eigenlijk via zijn liedje Stalkin Your Mom, waar ik dan weer op kwam door het einde te horen van het filmpje uit deze post. Wat een zalig onderwerp om een liedje over te schrijven :p)
Ik ging wat verder op onderzoek en kwam onder andere op dit:
"Stay Off My Facebook"
Subliem vind ik persoonlijk, en het clipke is ook heel goed gemaakt! :)
Ik vind zijn onderwerpen meestal goed gekozen, en zijn teksten zijn echt dead on.
En hij kan nog een stukske rappen ook :)
I instantly became a fan :)
Ik post binnenkort nog wel wat meer, in deze post :)
Voor de geïnteresseerden;
Nog titels: "Music And Liquor", "Liquid Courage", "The Adventures of Larry and Tina", ...
Googlebaar: "Wax and EOM", "Wax and Herbal T", "Dumbfounded and Wax" (= "Wax & DFD"), ...
We kwamen met 21 piloten aan de start. Grote afwezige was Kenny V, die de dag eerder een rib gebarsten heeft door een incident met een andere piloten tijdens het karten op het outdoorcircuit in Kerpen (Duitsland).
In de briefing werd ons een nieuwe methode voor een pitstop uitgelegd (bedacht door Babbel, voor de gelegenheid aanwezig als toeschouwer en toezichter, maar niet als piloot). Er zou een kegel stilstaan in de pitstop. Je moet met je kart tot aan de kegel rijden, stilstaan, uitstappen, de kegel achter je kart op de grond neerzetten, weer instappen, en doorrijden. Mooi systeem vind ik! Houdt nog steeds wat techniek in, maar verplicht je wel min of meer om volledig tot stilstand te komen tijdens een pitstop. Benieuwd! :)
Verder was er ook een stilstaande start gepland, maar voor de rest was alles dus 'gewoon'.
In de qualify schrok ik meteen van de hoeveelheid onderstuur :| Eerste bocht ging ik zowat helemaal rechtdoor. Drie bochten later stond ik zelf dwars, door ietsje te enthousiast met mijn rempedaal te spelen om het onderstuur op te vangen :p Eeuwen geleden dat ik nog rondgestaan heb zonder andere aanleiding.
Dan maar gestopt op de piste om mijn stoeltje meer naar voor te zetten. Dit hielp een beetje, maar ik had nog steeds meer onderstuur dan ik ooit op JPR gehad heb. Qua motor kon ik niet echt klagen.
Mijn laatste ronde ging nog behoorlijk waardoor ik me op P3 wist te qualify'en, ook al had ik somehow het gevoel dat het niet de plaats was waar ik thuishoorde op het moment, met dat kartje.
In de race moest ik meteen de 2 leiders laten gaan, en ik voelde dat ik Nicolas L achter me wat ophield
Toen er achter mij wat gepit werd had ik wat meer vrije ruimte, maar Knabbel wist het gat toch geleidelijk toe te rijden. Ik wou niet echt defensief rijden, maar ging natuurlijk ook niet onnodig wijd. Hij kon me mooi passeren op een logische plek. De ronde erna raak ik de apex van de bocht aan de pit, waardoor Nick, die ik net gedubbeld had, mij nog een tik in de flank gaf (maar kon hij niet echt aan doen denk ik), waardoor ik de volgende bocht opnieuw serieus de apex meehad. Uiteindelijk 2.5 sec verloren die ronde, en Knabbel had zo meteen 50+ meter.
Het gat met Knabbel nog helemaal toegereden (raar eigenlijk, want daarvoor was hij sneller dan mij), en Jochen was ondertussen komen aansluiten. Ik stuiterde als een gek en moest elke bocht vechten tegen mijn onderstuur, dus in de bochten was hij sneller, maar op de straights was ik dan weer wat sneller. Ik besloot om te pitten en enkele bochten voor de pit liet ik Jochen al passeren.
Ik deed mijn pitstop in safe modus, maar achteraf bleek dat ik daar 4 à 6 seconden op de snelsten prijs gaf...
Naar het einde toe begon ik het door te krijgen hoe ik m'n onderstuur wat kon opvangen, en kon ik nog een 45.09 rijden, maar meer zat er naar mijn gevoel niet in.
Het laatste kwartier moest ik maar een metertje per ronde toegeven op P4 en P5, en kon ik het tempo van P6 en P7 matchen, maar ik kwam amper dichter.
Ik eindigde op P8, en kan niet anders dan teleurgesteld zijn aangezien ik op P3 gestart was.
Te veel moeten worstelen met het onderstuur, en veel te veel tijd verloren met mijn pitstop tov. de concurrentie. Voor de rest reed ik niet slecht vond ik, maarja.
Ik vind het wel een goed en veilig systeem met de pitstops. Maar bij mijzelf moet er dus nog zeker wat aan de techniek en snelheid gewerkt worden :p
Op naar de volgende, waar ik toch zeker top 5 van mijzelf zal eisen :p
Hieronder nog het klassement na 3 manches van het experts-kampioenschap, gesorteerd op totale punten.
Zie hieronder een filmpje van Knabbel die zijn pitstop afwerkt (de nieuwe manier van pitten dus, met de kegel...):
En hieronder nog een filmpje van diezelfde Knabbel die mij vrij eenvoudig voorbijkan (op dat moment voor P5 denk ik) (te zien op 0:53):
In Nederland organiseert de radiozender 3FM jaarlijks een opmerkelijke wedstrijd. De presentatoren gaan namelijk op zoek naar de persoon die door het leven gaat met de vreemdste naam. De winnaar krijgt uiteindelijk de titel 'Schaamnaam van het jaar'.
Om de echtheid van de namen te garanderen, belden de programmamakers van 'Coens en Sander Show' alle deelnemers op om te controleren of ze daadwerkelijk zo heetten. Vervolgens konden luisteraars een stem uitbrengen op hun favoriete 'schaamnaam'.
Vorig jaar ging de titel naar Fokje Modder. Dit jaar was Con Domen de gelukkige. In de top-5 staan ook namen als Piet Saman, Justin Case, Klaartje Komen en Metje Hol.
"Ongelooflijk hoe lomp sommige ouders zijn", besloot één van de presentatoren.
Grappig, maar toch eigenlijk best 'stout' van de ouders in kwestie ;D
Obama z'n "stoet" als hij door het land (Seattle, Washington, USA) rijdt.
Ik denk dat ik ooit horen zeggen heb dat zijn aantal bodyguards meer dan vervijfvoudigd zijn nu hij president geworden is (tov. ervoor), maar dit is gewoon absurd ;D
From the smallest possible unit of distance (known as the Planck Length) to the other reaches of space and the universe and everything inbetween, this amazing tool gives you a small idea of the incredible scale of the universe. Fascinating for any biologist, chemist, physicist, atronomer, cosmologist, science student or simply anyone who marvels at our insignificance in the grand scale of things.