Vorige vrijdag net zoals vorig jaar (en het jaar daarvoor) naar de Lokerse Feesten geweest. Volgens/voor mij was het de beste dag qua programma, samen met de eerste vrijdag (2 Many DJ's & Fatboy Slim)...Ik was behoorlijk vroeg, en wou mij nog op het stationsplein parkeren. Tot mijn verbazing stond het bijna helemaal vol, en kon ik er maar net meer bij. Op weg naar het plein was het overal al behoorlijk druk. Drukker dan ik gewoon was in elk geval. Misschien wel te verwachten met een grote naam als Cypress Hill op het programma, maar het feit dat er 2 uur voor hen ook al zoveel volk was duidt op de alsmaar groeiende populariteit van De Jeugd van Tegenwoordig, die voor de gelegenheid het publiek moesten opwarmen. Ook 1 bv gespot in het publiek: Steven Van Herreweghe, en aan de dranktent hing een zoekertje van Hot Marijke :p
Ik was netjes op tijd om het eerste optreden te zien (ik had De Jeugd van Tegenwoordig vorige maand al in Oostende gezien, en vond het allesbehalve slecht!), maar jammer genoeg was de persoon die ons tickets bij had dat niet. Aangezien De Jeugd mooi op tijd begon, hebben we het eerste kwartier van het optreden van buiten het plein moeten volgen, tussen de andere niet-betalers. Daardoor al Watskeburt? en Buma in me zak moeten missen :( (van zo ver en van achter de hekkens is het toch niet hetzelfde...).
Toen we binnenkwamen vielen 2 dingen mij vrij snel op; Vieze Fur was al behoorlijk in de wind (om het zacht uit te drukken), en P. Fabergé had zijn haar geknipt :p
Ze kregen het publiek vrij goed mee, en speelden al hun bekende nummers behalve Deze donkere jongen komt zo hard. In plaats daarvan eindigden ze met Hollereer.
Hier een impressie van het optreden.
Na een korte pauze was het de beurt aan de headliner; Cypress Hill! Tijdens de eerste 2 nummertjes moest het publiek blijkbaar even wennen, maar al gauw was het dak eraf (niet moeilijk in openlucht -_-). Ik kende niet echt veel nummers van Cypress Hill, maar toch wel enkele. Ze speelden al hun populairste nummers, afgewisseld met wat minder bekende. Tijdens Rock Superstar en Insane in the brain op het einde ging iedereen los. Al had ik liever Rap Superstar gehoord en miste ik ook Lowrider.Ook leuk; vlak naast ons stond een echte fan in hart en nieren: kaalgeschoren hoofd en ringbaardje zoals de frontmannen van Cypress Hill, t-shirt van de groep, lange joint in z'n mond (die hij ook opstak samen met B-Real als die daar om vroeg :)), en hij kende alle teksten rats vanbuiten. Impressive!
Een optreden dat dik in orde was volgens mij! Ondertussen ben ik dan ook al een hele lading muziek van hen rijker ;)
Impressie: Insane in the brain, compilatie
Een tijdje later was het de beurt aan Primal Scream... Alternatieve rock, en op zijn minst gezegd helemaal niets voor mij. Ik had ook de indruk dat de rest van het publiek er niet zo warm voor liep, op enkele rare mensen helemaal vooraan na, en heel wat mensen vertrokken al (die waren gekomen voor Cypress Hill en/of De Jeugd). Ondertussen dan maar iets gegeten/gedronken en wat staan babbelen.
Impressie: klik
Als laatste was het de beurt aan Arsenal, die in laatste instantie Vive la Fête moesten vervangen nadat frontman Danny Mommens een ongeval had vorige week, en dus ook de immer wulpse Els Pynoo verstek moest geven...
Moest ik op voorhand moeten kiezen hebben zou ik voor Vive la Fête gekozen hebben ipv. voor Arsenal, maar dat is misschien hoofdzakelijk omdat ik laatstgenoemde niet echt ken.
Het optreden was echt goed, en het publiek deed helemaal mee. Ze deden hun reputatie van beste Belgische live-band (las ik achteraf op het Internet) alle eer aan! Blijkbaar waren er ook veel mensen die Arsenal zuiver het beste optreden vonden van Rock Werchter 2009. Grote woorden :)
Ik ken eigenlijk geen enkel liedje, maar de muziek riep toch op om mee te doen :)
Wikipedia beschrijft het als een mix van pop, hiphop en wereldmuziek, en dat is het zo ongeveer ook :) Moeilijk om er 1 bepaald label op te plakken. Lead-zanger Hendrik Willemyns zorgt voor de mannelijke stem samen met een sterke ondersteunende gitaar, en vorige vrijdag werd hij op zijn beurt ondersteund door de magistrale Leonie Gysel.
Haar zwoele stem en ritmische heup-bewegingen pasten perfect bij de sfeer van het optreden. Ze genoot duidelijk zelf van de muziek, en deed met volle overtuiging mee, met haar ogen toe en op haar blote voeten. Hemels om zien :)Ik was overtuigd!
Chapeau @ Arsenal en Leonie.
Impressie: klik
Achteraf heel goedgeluimd (en misschien ook al wat in de wind :p) al zingend naar huis gegaan :) Geslaagde avond!








