Vorige woensdag was het weer de beurt aan het kart-kampioenschap in JPR. Het was reeds de zesde manche. Na mijn ondermaatse prestaties van de afgelopen manches was ik gebrand op een goed resultaat. Ik eiste van mijzelf dat ik zeker top-10 reed, geen plaatsen meer verloor in het klassement, en zeker nog minstens een keer dit seizoen in de top-5 te eindigen...
Omdat het volgende week woensdag INWE karting is gingen sommigen van ons iets vroeger om al wat te oefenen. Ik ging ook iets vroeger, maar heb geen heat meer gekart voor het kampioenschap. De baan lag er blijkbaar iets trager bij, en niemand wist echt goede tijden te rijden (Jochen iets van een 38.1, Stefan eind de 37.7).
Bij het inschrijven (zo'n 10-tal minuutjes voor de start) was Stefan 11e, Jochen 12e en ik 13e. Dat is meestal ongeveer het geval, maar waarom ik het hier wel typ lees je zometeen.
Bij de briefing leken we weer met iets meer te zijn dan normaal, waaronder ook opnieuw weer enkele nieuwe gezichten, maar ook enkele afwezigen onder de reguliere piloten...
Briefing: startvolgorde werd bepaald door volgorde van inschrijving! Dus: ik als 13e. Kan slechter natuurlijk, maar kan ook heel wat beter. Met een normale chrono moet ik normaal wel top-10 kunnen starten.
Hierdoor geen qualify nodig, dus gewoon 30 minuten aan een stuk wedstrijd (ipv. de normale 5 qualify en 25 race), en 2 verplichte pitstops.
We konden vrij snel startten, en iedereen vertrok goed na de 2
formation/warmup laps.
Meteen viel mij op dat Jochen (vlak voor mij) behoorlijk goed vooruit ging. Als ik een bocht niet perfect had zag ik hem zuiver afstand nemen van mij. Hij naderde zelf een beetje op Stefan en
AMG M (die natuurlijk wel extra gewicht meehad) voor hem.
Ik besloot om gewoon aan te klampen, terwijl we de tragere piloten inhaalden.
Op een bepaald moment komen we bij een pakje tragere piloten aan, en één daarvan had vermoedelijk niet gezien dat Jochen hem aan het inhalen was aan de rechterkant.
Ze maakten contact en Jochen werd tegen de
Flexitrack geduwd met zijn kart.

(Flexitrack is het materiaal waar ze bij JPR (en bij vele andere kartings) gebruik van maken om de layout te bepalen en de randen van het circuit af te bakenen, zie foto rechts.)
Gevolg: Jochen zijn kart werd in de lucht gekatapulteerd, en belandde tijdelijk op zijn rechterkant, onder een hoek van ongeveer 45°. Ferme
plets voor Jochen dus.
Ik reed er vlàk achter, en moest snel reageren om Jochen te ontwijken. Had ik gewoon blijven rijden was ik
onder Jochen zijn kart terecht gekomen, echt waar.
Ik kon Jochen net ontwijken, en toen hij weer door kon rijden deed ik onmiddellijk teken naar hem om te vragen of hij zich niet bezeerd had, en daarna teken dat het de schuld was van de tragere piloot voor mij, en niet van mij :D
De ronde daarna gaan opeens de rode en gele lampen branden (normale betekenis: einde van de wedstrijd). Ik was van gedacht dat de wedstrijd stilgelegd werd omwille van Jochen zijn toch wel zware accident.
Alle karts werden tegengehouden, en er gebeurde verder niets... Niemand weet wat er gaande was.
Na lang wachten werd ons uiteindelijk verteld wat het probleem was...
Er was afgesproken om 30 minuten race te doen zonder qualify, maar het computer- en tijdsregistratiesysteem van de karting stond ingesteld op de gebruikelijke 5+25 min.
Na 5 min gingen de lampen dus aan, zogezegd om het einde van de qualify aan te duiden.
Door een fout in het systeem moest alles gereset worden, en dienden alle namen opnieuw ingegeven te worden. Toen dit gebeurd was werd besloten om de wedstrijd opnieuw te starten, en we hadden dus 5 minuten voor niets gereden...
Op die manier konden we wel 5 minuten langer karten voor ons geld, maar we moesten wel de wedstrijd opnieuw starten. Op dat moment reed Stefan 4e, ik 5e en Jochen 6e, met enkel maar goeie piloten voor ons (ook deels door het feit dat enkelen besloten om heel vroeg te pitten, en wij nog niet gepit hadden). Het ging dus zoiezo een goede race worden voor ons alle3, maar nu moesten we opnieuw starten en dreigde dit anders uit te vallen...
De herstart verliep vrij vlot (op een slecht functionerende kart van een van de piloten na), alsook de race die daarop volgde.
Na enkele ronden kon ik Jochen enkele tikjes geven, waarop hij me sportief doorliet.
Toen ik enkele ronden later uit de pitlane kwam van mijn eerste pitstop reed Jochen tot mijn verbazing weer net voor mij. Achteraf bleek dat hij gewoon een supersnelle pitstop gemaakt had, en daarop die 2 seconden op mij weer helemaal goed gemaakt had.
Een beetje later kon ik hem dan toch voorbijsteken, en kon ik ook een hele hoop andere piloten passeren.
Bij mijn tweede pitstop reed Jochen vlak achter mij, en Stefan daar vlak achter. We pitten alle3 op hetzelfde moment, maar jammer genoeg ook nog een tragere piloot voor ons. Hij zorgde voor wat oponthoud voor ons 3 in de pit, maar het viel al bij al nog mee.
Naar het einde van de race had ik een 20tal meter voorsprong genomen op mijn achtervolgers (waaronder ook Jochen en Stefan), en had ik onder andere
AMG M al kunnen bijhouden en zelf inhalen, wat natuurlijk goed voelde (ook al wist ik wel dat hij extra gewicht meehad (20kg bladlood, bleek achteraf)).
Ik besefte wel dat ik behoorlijk vlot aan het rijden was.
Ineens kwam ik echter vast te zitten achter een piloot die voor mij reed qua positie, maar toch iets trager ging.
Het werd een ware uitputtingsslag. Ik denk dat ik een 15-tal ronden achter hem gezeten heb. Hij reed immens defensief, en ik raakte er niet voorbij.
Ondertussen waren mijn achterliggers ook al weer op mij genaderd, wat het natuurlijk allemaal nog extra spannend maakte.
Op een handvol ronden van het einde lukte het mij dan toch om de defensieve piloot voorbij te steken, deels door een foutieve blauwe lamp (omdat de piloot van de slecht functionerende kart van kart gewisseld was, maar het systeem daardoor dacht dat hij een ronde voor reed, terwijl wij eigenlijk voor positie aan het vechten waren met hem...) die ook Jochen in de war bracht en een positie liet verliezen.
De laatste rondjes kon ik mijn voorsprong nog wat uitbouwen, en ik finishte op een deugddoende 5e plaats, met een snelste tijd van 37.102 (3e tijd van de dag, waar ik dus ook nog wat puntjes mee sprokkel).
Jochen eindigde niet zo gek ver na mij op een 8e plaats, met een snelste tijd van 37.173 en reed daarmee de wedstrijd van zijn leven (tot nog toe :p). Hij reed verbazend goed, en ik wist dan ook dat hij daarmee euforisch blij ging zijn, en dat uitgerekend op de dag van zijn verjaardag!
Stefan eindigde tegen Jochen zijn achterbumper op een 9e plaats met een beste tijd van 37.108 (4e tijd van de dag).
We konden dus in elk geval niet ontevreden zijn. Ik was blij dat ik eindelijk eens een behoorlijk resultaat wist neer te zetten, en dat ik zelf de top-5 haalde die ik mezelf stiekem voorgenomen had.
De uitslag van de race:

Het klassement (totaalscore):

Het klassement (min de 2 slechtste resultaten):

Ik kan gelukkig weer de top-10 in duiken, en daar mag ik niet meer uit vallen!
Na afloop zijn we nog even gaan vieren in Gent, vooral op aandringen van
man of the day Jochen, op zijn verjaardag :)
Op naar de volgende! Hopelijk evengoed voor ons alle3, maar dat zou wel eens moeilijk kunnen worden :)
*UPDATE*
Klik voor Jochen zijn impressie.